Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Deyimlere Yönelik Bir Uygulama Önerisi

Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi, son yıllarda büyük bir ihtiyaç hâline gelmiştir. Hem yurt içinde hem de yurt dışında Türkçe öğrenmek isteyen yabancıların sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Bu durum söz konusu alandaki çalışmaların da çoğalmasını sağlamıştır. Dil öğretiminde üzerinde durulan konuların başında “Kelime öğretimi” gelmektedir. Sahip olunan söz varlığı hedef dildeki anlama ve anlatma becerilerini etkili bir şekilde kullanmayı doğrudan etkilemektedir. Söz varlığı, bir dili meydana getiren kelime, deyim, atasözü, ikileme, kalıp söz, kalıplaşmış söz, terim ve yabancı sözcüklerden meydana gelen unsurları içerir ve bir dildeki sözlerin bütününü meydana getirir. Bu nedenle yabancılara Türkçe öğretirken kelime öğretimi konusu üzerinde hassasiyetle durmak gerekir. Bir dile ait kelimeler hedef kitleye öğretilirken çeşitli yöntemler kullanılabilir. Bu bağlamda anlatma esasına dayanan hikâyelerden yararlanılabilir. Avrupa Konseyi üye ülkelerinde olduğu gibi Türkiye’de de yabancı dil öğretiminde Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metni’nin (The Common European Framework of Reference for Languages) tanımladığı öğrenme düzeyleri ve dil yeterlilik ölçütleri temel alınmıştır. Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metni’nde tanımlanmış B1 ve B2 düzeyleriyle sınırlandırılan bu çalışmada çeşitli konularda bu düzeye yönelik hikâyeler yazılmış, bu hikâyeler hakkında çeşitli sorular hazırlanmıştır. Bu çalışmada Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlere deyimlerin “hikâye içindeki bağlamlarından”  hareketle anlamlı ve kalıcı olarak öğretilmesi amaçlanmaktadır.  Ayrıca öğrencilerin deyimleri daha hızlı ve kolay öğrenmelerini sağlamak amacıyla deyimlerin öğretiminde kaynak dilden (öğrencinin ana dili) yararlanılmıştır. Hikâye metinlerinin yazarlar tarafından kaleme alınmış özgün metinler olması da çalışmanın ayırıcı bir özelliğidir.