Göçmenlere Dil Öğretimi Almanya Türkiye Örneği
Öz
Türkiye,
coğrafi konumu itibariyle önemli göç yolları üzerinde bulunmaktadır. Bu nedenle
Türkiye, tarihinin birçok döneminde göçe maruz kalan göçmenlerin barınma alanı
ya da diğer kıtalara geçiş bölgesi haline gelmiştir. Bugün, Türkiye Cumhuriyeti
ve Almanya, Suriye’de ortaya çıkan iç savaşın sonucu olarak yurtlarını terk
etmek zorunda kalan mültecilere kapılarını açması bakımından büyük sorumluluk
yüklenmiş iki ülkedir. Ait oldukları ülkelerinden göçe zorlanan insanların
yarattığı bu dramın hem siyasi hem ekonomik hem de sosyokültürel boyutları
vardır. Türkiye’de, İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü verilerine
göre Mayıs 2018 itibariyle 3.589.384 Suriyeli göçmen bulunmaktadır. Bu sayı
Almanya’da yaklaşık 700.000’dir. Türkiye ve Almanya kendi iç politikaları ve
ekonomik imkânları dâhilinde kabul ettikleri göçmenlerin toplumla olan
uyumlarını kolaylaştırmak için bir dizi uyum faaliyetleri sunmuşlardır.
Bunlardan en önemlisi bildirinin ana eksenini de oluşturan dil öğretimidir.
Göçmenlere, misafir olarak bulundukları ülkenin siyasi yapısı, hukuk sistemi,
kültürü, tarihi, hak ve yükümlülüklerinin öğretilmesi bakımından dil öncelikli
hedef olarak sunulmalıdır. Bu bildiride, Türkiye Cumhuriyeti ve Almanya’nın
“göçmenlere dil öğretimi” ile ilgili ne tür programlar tasarladıkları ve bu
programların ne şekilde uygulanarak ne ölçüde başarılı oldukları
araştırılacaktır. Bu araştırmada, ayrıca aşağıdaki sorulara yanıt aranacaktır.
Anadilleri yapı ve köken bakımından farklı olan, bazılarının okuryazar
olmadığı, bazılarının hiç okula gitmemiş bireylerden oluşan göçmenler dil
öğrenirken ne tür zorluklarla karşılaşmaktadırlar? Türkiye Cumhuriyeti ve
Almanya’nın, göçmenlere yönelik dil politikalarının yapısı ve özellikleri
nelerdir? Göçmenlere yönelik dil öğretiminde farklı bir dil öğretim yöntemi
kullanılmalı mıdır? Okuryazar olmayan göçmenlere dil öğretiminde ne tür bir yol
izlenmektedir?
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Afad, (2013). Türkiye’deki Suriyeli Sığınmacılar, 2013 Saha Araştırması Sonuçları. T.C. Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. AFAD
- Arslan, İ., Bozgeyik, Y. ve Alancıoğlu, E. (2017). Göçün Ekonomik ve Toplumsal Yansımaları: Gaziantep’teki Suriyeli Göçmenler Örneği. İlahiyat Akademi Dergisi, 3(4), 129-148.
- BAMF, (2019) Bericht zur Integrationskursgeschäftsstatistik. (2019, 2 Ocak). Erişim adresi: http://www.bamf.de/DE/Migration/migration-node.html
- Büyükikiz, K. K. ve Çangal, Ö. (2016). Suriyeli Misafir Öğrencilere Türkçe Öğretimi Projesi Üzerine Bir Değerlendirme. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(3), 1414-1430.
- Council of Europe. (2017). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment Companion Volume Provisional Edition. Language Policy Programme, Education Policy Division, Education Department.
- Demirkan, M. ve Başkan, N. S. (2016). Türkçenin Entegrasyon Dili Olarak Öğretilmesine Dair Bulgular. Yabancılara Türkçe Öğretimi Üzerine Araştırmalar. Sakarya Üniversitesi Türk Dil Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi Yayınları, 129-141.
- Dönmez, M. İ. ve Paksoy, S. (2015). Türkiye’de Öğrenim Gören Suriyeli Öğrencilerin Türkçe Öğrenmede Karşılaştıkları Sorunlar Üzerine Bir Araştırma: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Örneği. International Journal of Languages’Education and Training. Doi: 10.18298/ijlet.366.
- GİGM. (2013). Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu. T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. Ankara: T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim , Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
15 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
30 Ekim 2018
Kabul Tarihi
1 Ocak 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1