Görme Yetersizliğinden Etkilenmiş Bireylerin Eğitiminde Uzaktan Eğitimin Yararları ve Sınırlılıklarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmayla, görme yetersizliğinden etkilenmiş bireylerin eğitiminde uzaktan eğitim uygulamalarının yararları ve sınırlıklarının incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada nitel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma verilerini toplamak için yarı yapılandırılmış görüşme soruları hazırlanmış ailelerle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya Mersin ilinde görme yetersizliğinden etkilenmiş çocuğu olan 13 tane aile katılmıştır. Görüşmeler sonucunda ortaya çıkan veriler içerik analizi yoluyla analiz edilmiştir. Toplanan veriler kategorileştirilmiş ve oluşan kategoriler arasındaki ilişkiler incelenerek temalara ve bu temalara bağlı kod ve alt kodlara ulaşılmıştır. Araştırmanın sonucunda ailelerin görme yetersizliğinden etkilenmiş olan çocuklarının uzaktan eğitim alması ile ilgili olumlu düşündüğü görülmüştür. Ancak uzaktan eğitimin tercih edilebilmesi için dijital içeriklerin görme engellilerin ihtiyaçlarına uygun düzenlenmesi, internet erişimi probleminin çözülmesi, ailelere Braille Alfabesi, ekran büyütme ve ekran okuma programları konusunda destek verilmesi gibi öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• görme yetersizliğinden etkilenmiş bireylerin eğitimi
• uzaktan eğitim
• dijital içerik

An Examination of the Benefits and Limitations of Distance Education in the Education of Individuals Affected by Visually Impaired

Öz

With this research, it is aimed to examine the benefits and limitations of distance education applications in the education of individuals who are affected by visual impairment. Qualitative research model was used in the research. Semi-structured interview questions were prepared to collect research data and interviews were conducted with families. 13 families with children affected by visual impairment in Mersin province participated in the study. The data that emerged as a result of the interviews were analyzed through content analysis. The collected data were categorized and the relationships between the categories were examined and the codes and sub-codes related to these themes were reached. As a result of the research, it was seen that families thought positively about the distance education of their children who were affected by visual impairment. However, in order to prefer distance education, suggestions have been developed such as arranging digital content according to the needs of the visually impaired, solving the problem of internet access, providing support to families with Braille Alphabet, screen enlargement and screen reading programs.

Anahtar Kelimeler

• education of the visually impaired
• distance education
• digital content

Kaynakça

1. Ackah-Jnr, F. R. (2020). Inclusive education, a best practice, policy and provision in education systems and schools: The rationale and critique. European Journal of Education Studies, 6(10), 171-183. https://doi.org/10.5281/zenodo.3605128
2. Allen, M. & Coney, K. (2017). What happens next? 2017: Areport on the first destinations of 2015disabledgraduates.https://www.agcas.org.uk/write/MediaUploads/Resources/Disability%20TG/WHN_report_final_20_October_2017.pdf adresinden alınmıştır.
3. Artino, A. R. & Stephens, J. M. (2009). Academic motivation and self-regulation: A comparative analysis of undergraduate and graduate students learning online. The Internet and Higher Education, 12(3-4), 146-151.
4. Ashburner, J., Vickerstaff, S., Beetge, J., & Copley, J. (2016). Remote versus face-to-face delivery of early intervention programs for children with autism spectrum disorders: Perceptions of rural families and service providers. Research in Autism Spectrum Disorders, 23, 1-14. doi: 10.1016/j.rasd.2015.11.011
5. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E., & Akpınar, M. (2019). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14-22.
6. Cason J. (2009). A pilot telerehabilitation program: delivering early intervention services to rural families. International Journal of Telerehabilitation, 1(1), 29–38. doi: 10.5195/ijt.2009.6007
7. Couper-Kenney, F. ve Riddell, S. (2021). The impact of COVID-19 on children with additional support needs and disabilities in Scotland. European Journal of Special Needs Education, 36 (1), 20-34.
8. Creswell, J. W. (2016). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, Çev. Ed.). Eğiten Kitabevi.

9. Karip, E. (2020). COVID-19: Okulların kapatılması ve sonrası. Erişim adresi https://tedmem.org/vurus/covid-19-okullarin-kapatilmasi-ve-sonrasi Erişim Tarihi: 16.01.2021.
10. Kast, J., Lindner, K-T., Gutschik, A. ve Schwab, S. (2021). Austrian teachers’ attitudes and self-efficacy beliefs regarding at-risk students during home learning due to COVID-19. European Journal of Special Needs Education, 36 (1), 114–126. doi:10.1080/08856257.2021.1872849.
11. KAYA, Z. (2002). Uzaktan eğitim. 1. Baskı. Ankara. Pegem A Yayıncılık. Keegan, D. (1986). Interaction and communication. The foundations of distance education içinde (ss. 89–107). Croom Helm
12. Kesim, E. (2010). Uzaktan eğitimde meydana gelen değerler dizisi (paradigma) değişimlerinin e-öğrenme ekonomisi alanına yansımaları. T. G. Yamamoto, U. Demiray ve M. Kesim (Ed.). içinde Türkiye'de e-öğrenme: Gelişmeler ve uygulamalar (s. 3-25). Ankara: Elif Yayınevi.
13. Kıng, D. L., Delfabbro, P. H., Bıllıeux, J. Ve Potenza, M. N. (2020). Problematic online gaming and the COVID-19 pandemic. Journal of Behavioral Addictions. doi: https://doi. org/10.1556/2006.2020.00016.
14. Korkmaz, G. & Toraman, Ç. (2020). Are we ready for the post-COVID-19 educational practice? An investigation into what educators think as to online learning. International Journal of Technology in Education and Science (IJTES), 4(4), 293-309.
15. Kong, M. ve Thompson, L. A. (2020). Considerations for young children and those with special needs as COVID-19 continues. JAMA Pediatrics. Erişim adresi https://jamanetwork.com/ on 08/31/2020. Erişim Tarihi: 14.12.2020.
16. Muilenburg, L. Y., & Berge, Z. L. (2005). Student barriers to online learning: A factor analytic study. Distance education, 26(1),29-48.
17. Ozan Leylum, Ş., Odabaşı, H. F., & Kabakçı Yurdakul, I. (2017). Eğitim ortamlarında durum çalışmasının önemi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi - Journal of Qualitative Research in Education, 5(3), 369-385.
18. Seale, J. K. (2013). E-learning and disability in higher education: Accessibility research and practice. Routledge.
19. Schaeffer, K. (2020). As schools shift to online learning amid pandemic, here’s what we know about disabled students in the U.S. erişim adresi https://www.pewresearch.org/fact-tank/2020/04/23/as-schools-shift-to-online-learning-amidpandemic-heres-what-we-know-about-disabled-students-in-the-u-s/ Erişim Tarihi: 17.04.2022
20. Schlosser, C. A., & Anderson, M. L. (1994). Distance education: Review of the literature. Ames, IA: Iowa Distance Education Alliance. (ERIC No. ED382159).
21. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 6(4), 543-559.
22. Tarbox, C., Silverman, E. A., Chastain, A. N., Little, A., Bermudez, T. L., & Tarbox, J. (2020). Taking action: 18 simple strategies for supporting children with autism during the COVID-19 pandemic. https://psyarxiv.com/96whj/
23. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
24. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Yıldız, S. (2010). Bilgi ve iletişim teknolojileri yoluyla özürlüler için geleceğe bir kapı açmak. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(11), 612-620.