Türkiye’de Bütçe Esneklik Araçlarının Sınıflandırılması ve Esneklik Uygulamalarının Değerlendirilmesi
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyüz, Y. (1985). Türkiye’de Mali Sistem Aracılığıyla Kaynak Aktarımı: 1980 Öncesi ve Sonrası. Bırakınız Yapsınlar Bırakınız Geçsinler Türkiye Ekonomisi 1980- 1985. 1. Basım. Bilgi Yayınevi.
- Alesina, A. & Perotti, P. (1996). “Fiscal Discipline and the Budget Process”. The American Economic Review, 86(2), 401-407.
- Anessi-Pessina, E., Sicilia, M. & Steccolini, I. (2013). “Rebudgeting: Scope, triggers, players, Budgetary Research Review (BRR)”. Buget Finante, 5(1), 15-29.
- Bayramoğlu Özuğurlu, S. (2009). Bağımsız Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar. Kamu Yönetimi: Yapı İşleyiş Reform. (Ed. B. Övgün). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayın No: 5.
- Biraschi, P. (2008). “Searching for the optimal EMU fiscal rule:an ex-post analysis of the SGP reform proposals”. Working Papers wp2008-7, Department of the Treasury, Ministry of the Economy and of Finance.
- Bowen, T. R., Chen, Y., Eraslan, H. & Zápal, J. (2017). “Efficiency of flexible budgetary institutions”. Journal of Economic Theory, Elsevier, 167(C), 148-176.
- Buchanan J.M. (1991). Constitutional Economics. The World of Economics (Ed. Eatwell J., Milgate M., Newman P.), The New Palgrave. London: Palgrave Macmillan.
- Burnham, P. (2003). “Küreselleşme, Apolitikleştirme ve ‘Modern' Ekonomi Yönetimi”. Praksis, Sayı 9, 163-182.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ekonomi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2022
Gönderilme Tarihi
19 Mayıs 2022
Kabul Tarihi
4 Eylül 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 7 Sayı: 2