Legal Nature of Tax Cases in Turkish Law

Öz

Tax, as a concept, which is money received from individuals based on public power. With the occurrence of the event that causes the tax, a tax liability arises on the taxpayer, and it is possible to collect a certain amount by using public power by the administration. In terms of taxation, which is one of the areas where interference with property rights is the most intense, violation of the rights of individuals may come up in some cases. In other words, administrative authorities can carry out illegal activities by exceeding their superior powers. Therefore, judicial review of administrative acts and actions within the framework of legal rules is important and necessary. As a rule, it can be stated that the lawsuits filed against taxation procedures, as in other administrative acts in Turkish law, are also administrative cases. In this direction, the addressees of the administration's acts and actions may apply to the administrative judiciary with the basic demand of their rights and interests. It is adopted that the settlement of disputes in the way of administrative jurisdiction is settled on a specific case. In this context, there is a separate type of case in the form of tax cases in the administrative jurisdiction, and the legal nature of legal and tax cases has been a debated issue. In this direction, legal examinations of tax cases have been examined.

Anahtar Kelimeler

• tax
• public power
• administrative act
• tax case
• administrative cases

Kaynakça

1. Acinöroğlu, S. (2009). “Vergi Davasının Hukuki Niteliği”, Atatürk University Journal of Economics and Administrative Sciences, 23 (3), 191-207.
2. Ağar, S. (2006). “Vergi Yargısında Davaya Konu İcrai İşlem-I”, Union of Turkish Bar Associations Review, 67, 285-316.
3. Ağar, S. (2007). “Vergi Yargısında Davaya Konu İcrai İşlem-Ii”, Union of Turkish Bar Associations Review, 68, 360-392.
4. Akdoğan, A. (2019). Vergi Hukuku ve Türk Vergi Sistemi, Gazi Publishing, Ankara.
5. Alan, N. (1983). “İptal Davalarının. Ön ve Esastan Kabul Şartları”, Journal of Turkish Council of State, 50-51, 22-50.
6. Aliefendioğlu, Y. (1983). “Vergileme Yetkisi ve 1980 Sonrası Türk Vergi Politikası”, Journal of Turkish Council of State, 50-51, 60-80.
7. Armağan, R. (2009). “Vergi Uyuşmazlıklarının Yargı Sürecinde Çözümü: Isparta İli Özelinde Bir Değerlendirme”, Public Finance Journal, 156, 199-218.
8. Arslan, M. (2016). Vergi Hukuku, Dora Publishing, Bursa.

9. Arslaner, H. (2016). “Vergi Uyuşmazlıklarının İdari Aşamada Çözümünde Uzlaşma Müessesesi ve Etkinliği Sorunu”, International Journal of Economic & Administrative Studies, 17, 273-300.
10. Atay, E. E. (2007), “İptal Davasının Nitelikleri ve İptal Kararlarının Uygulanması”, Symposium of Turkish Council of State (139), Turkish Council of State Publishing, Ankara, 13-96.
11. Ateş, M. S. (2019). “Vergiye Gönüllü Uyumda İzaha Davet Müessesesi”, Maliye Araştırmaları-3 (Ed. Oktar, S. A. & Taşkın, Y.), On Iki Levha Publishing, Istanbul, 70-83.
12. Ayanoğlu, T. (2003). “Yargısal Korunma İşlevi Bakımından Tam Yargı Davasının Niteliği”, Symposium of Turkish Council of State (135), Turkish Council of State Publishing, Ankara, 63-72.
13. Ayyıldız, Y. (2015). Türk Vergi Yargısı, Seçkin Publishing, Ankara.
14. Bilgen, P. (1999). İdare Hukuku Ders Notları, Filiz Publishing, Istanbul.
15. Çağlayan, R. (2019). İdari Yargılama Hukuku, 11. Edition, Seçkin Publishing, Ankara.
16. Candan, T. (1984). “Vergi Uyuşmazlıkları ve İdari Davalar”, Journal of Turkish Council of State, 54-55, 31-40.
17. Candan, T. (2010). “Vergi Uyuşmazlıklarının Yargı Yoluyla Çözümü: Vergi Uyuşmazlıkları, İdari İşlemler ve Dava Açma Süreleri”, Adana 1st Accounting Practices Symposium, Adana.
18. Carmes-Brunet, S. (2017). “The principle of effective legal protection in French administrative law”, The Principle of Effective Legal Protection in Administrative Law: A European Comparison, (Ed. Szente, Z. & Lachmayer, K.), 105-121.
19. Coradetti, C. (2006), Human Rights in Europe: Theory and Practice, 15. Edition, Cosmopolis, Roma.
20. Doğanalp, N. (2020). “Vergi Harcamalarının Ekonomik Açıdan Değerlendirilmesi: Türkiye Örneği”, European Journal of Science and Technology, (18), 201-205.
21. Duran, L. (1988). “İdari İşlem Niteliğinde Vergi Kararlarıyla Vergi Davalarının Çözümü (II)”, TODAIE’s Review of Public Administration, 21 (1), 63-77.
22. Dursun, H. (2008). “Vergi Uyuşmazlıklarından Doğan Davaların Kuramsal Niteliğini Saptayabilmek”, Union of Turkish Bar Associations Review, 78, 227-286.
23. Eraslan & Bilgin, (2016). “İdari Yargıda Görev Uyuşmazlığı”, Court of Jurisdictional Disputes Journal, 8, 151-187.
24. Erdem, T. (2012). Vergi Hukukunda Uyuşmazlıkların İdari Aşamada Çözümü Ve Alternatif Çözüm Yolları, Seçkin Publishing, Ankara.
25. Erkut, C. (2004). Kamu Kudretleri Ayrıcalıkları ve Tutuk Adalet Anlayışı, Yenilik Publishing, Istanbul.
26. Ertuğ, H. R. (1947). İdare Hukuku Dersleri-I: İdare’nin Denetlenmesi, Ar Publishing, Ankara, 1947.
27. Genç, Y & Yaşar, R. (2009). “Vergilemede Adalet ve Etkinlik İlişkisi”, Tax World Journal (Vergi Dünyası Dergisi), 338, 34-40.
28. Gerçek, A. (2002). “Yürütmenin Durdurulması Müessesesinin Vergileme İşlemleri Üzerindeki Etki ve Sonuçları”, Journal of Public Finance Studies, 41, 117-138.
29. Gerçek, A. (2006). Türk Vergi Hukukunda İdarenin Takdir Yetkisi, Yaklaşım Publishing, Ankara.
30. Gerçek, A, Çetin Gerger, G., Taşkın, Ç., Bakar, F. & Güzel, S. (2015). Mükellef Hakları: Türkiye Perspektifi ve Geliştirilmesi, Seçkin Publishing, Ankara.
31. Gerek, Ş. & Aydın, A. R. (2005). Anayasa ve Vergi Hukuku, Seçkin Publishing, Ankara.
32. Gözübüyük, A. Ş. (2015). Yönetsel Yargı, 34. Edition, Turhan Publishing, Ankara.
33. Güneş, G. (1985). “Vergi Hukukunda Deliller”, Journal of Istanbul University Law Faculty, 51 (1-4), 475-494.
34. Güran, S. (2020), “Administrative Law”, Introduction to Turkish Law (Ed. Ansay, T, Wallace D. & Önay, I), Seçkin Publishing, Ankara, 49-90.
35. Hatipoğlu, C. (2007). “Geçmişten Bugüne Türk Vergi Yargısı”, Journal of Istanbul University Law Faculty, 65 (1), 85-125.
36. Kaneti, S. (1989). Vergi Hukuku, 2. Edition, Filiz Publishing, Istanbul.
37. Kaneti, S., Ekmekci E., Güneş, G. & Kaşıkçı, M. (2019). Vergi Hukuku, Filiz Publishing, Istanbul.
38. Kaplan, G. (2016). İdari Yargılama Hukuku, Ekin Publishing, Bursa.
39. Karahanoğulları, O. (2005), “İdari İşlem Niteliğinde Yargı Kararları ve Vergi Davaları”, In Honour of Prof. Dr. A. Şeref Gözübüyük, Turhan Publishing, Ankara, 2005, 201-232.
40. Karahanoğulları, O. (2007), “Birel İşlemlere Karşı Açılan İptal Davalarında İlgi Bağı Sorunu”, Journal of Ankara University Law Faculty, 62 (3), 201-232.
41. Karakoç, Y. (1996). Yargı Kararları Işığında Vergi Sorunlarının Çözümü, Dokuz Eylül University Faculty of Law Press, İzmir.
42. Karakoç, Y. (2005). “Vergi Yargılaması Hukukunda Avukatın Rolü”, Union of Turkish Bar Associations Review, 59, 63-89.
43. Karakoç, Y. (2017). Vergi Yargılaması Hukuku, 4. Edition, Yetkin Publishing, Ankara.
44. Karataş Durmuş, N. (2016). “Türk ve Fransız Vergi Hukuku Kapsamında Mükelleflerin Korunması”, Erciyes University Journal of Economics and Administrative Sciences, 48, 99-122.
45. Karataş Durmuş, N. (2018). Vergi Uyuşmazlıklarında Uzlaşma ve Alternatif Çözüm Yolları, Adalet Publishing, Ankara.
46. Kartalcı, K. & Doğan, M. (2013). “Anayasa Perspektifinde Vergilendirme Yetkisi Kavramı”, Social Sciences, 8 (3), 116-132.
47. Kırbaş, S. (2015). Vergi Hukuku, 20. Edition, Siyasal Publishing, Ankara.
48. Kırman, A. (2010). “Ekonomik Temelli Kararlar ve Yargı”, Symposium of Turkish Council of State (142), Turkish Council of State Publishing, Ankara, 103-118.
49. Koyuncu, C. (2016). Anayasa Mahkemesi Kararları Işığında Anayasal Vergilendirme İlkeleri, Ekin Publishing, Bursa.
50. Kwass, M. (2006). Privilege and the Politics of Taxation in Eighteenth-Century France: Liberté, Égalité, Fiscalité, Cambridge University Press, Cambridge.
51. Mutluer, M. K. (2008). Vergi Genel Hukuku, 2. Edition, Istanbul Bilgi University Publishing, Istanbul, 2008.
52. Narter, R. & Sarıcaoğlu, E. (2016). “Vergilendirme Yetkisi İle Cezalandırma Yetkisi Etkileşimi: Vergi Ceza Normları”, Ankara Yıldırım Beyazıt Law Review, 1, 119-136.
53. Neumark, F. (1937). “Vergi Yükü ve İktisadi Hayat” (transl. Ülkener, S. F.), Journal of Istanbul University Law Faculty, 3, 247-261.
54. Oktar, A. S. (1997). Vergi Usul Hukukunda Vergi Kesenlerin Sorumluluğu ve Müteselsil Sorumluluk Üzerine Düşünceler, Journal of TurkIsh Court of Accounts, 8(25), 63-105.
55. Öncel, M., Kumrulu, A. & Çağan, N. (2013), Vergi Hukuku, Turhan Publishing, Ankara.
56. Öner, E. (1983). Vergi Açısından Türk Kamu Hukuku, Başbakanlık, Ankara.
57. Organ, I & Coşkun Karadağ, N. (2012). “Türk Vergi Yargısında Yürütmenin Durdurulması II”, Journal of Çukurova University Institute of Social Sciences, 21 (3), 71-84.
58. Özbilen, Ş. (2013). Vergi Hukuku, Gazi Publishing, Ankara.
59. Özbudun, E. (2020). “Constitutional Law”, Introduction to Turkish Law (Ed. Ansay, T, Wallace D. & Önay, I), Seçkin Publishing, Ankara, 21-48.
60. Özcan, M. T. (2012), “Vergilendirme, Politika ve Hukuk”, Anayasadan Mali ve Vergisel Beklentiler (Ed. Yenisey, F., Güneş, G. & Şirin, Z. E.), On Iki Levha Publishing, Istanbul, 59-83.
61. Özcan, O. (2017). “Vergilendirme Sürecinin İdari İşlem Bağlamında İncelenmesi”, Journal of Istanbul University Law Faculty, 75 (1), 159-190.
62. Özçelik, Y. (2019). Vergi Yargısında Yargı Kararlarının Uygulanması, Yetkin Publishing, Ankara.
63. Pehlivan O. (2012). Kamu Maliyesi, Murathan Publishing, Trabzon.
64. Répaci F. A. (1950). “İktisadi Vergi Nazariyesi” (transl. Erginay A.), Journal of Ankara University Law Faculty, 7 (3), 1950, 607-624.
65. Saban, N. (2000). Vergi Yargısının Etkinliği, Tesev Publishing, Istanbul.
66. Sarıaslan, O. (2016), “Vergi Yargılamasında Harç Sorunu”, Journal of the Justice Academy of Turkey, 7 (27), 493-514.
67. Şenyüz, D. (2008). “Hukuk Devleti ve Türk Vergi Hukuku”, Legal Journal of Fiscal Law, 4 (44), 1845-1882.
68. Şenyüz, D., Yüce, M. & Gerçek, A. (2015). Vergi Hukuku (Genel Hükümler), Ekin Publishing, 6. Edition, Bursa.
69. Taşkan, Y. Z. (2018). Vergi Hukuku, 3. Edition, Adalet Publishing, Ankara.
70. Taylar Y. (2014). “Vergi Borcu İlişkisinin Pasif Süjesi Olarak Birey ve Vergilendirme Yetkisinin Bireyin Hak, Özgürlük ve Ödevlerine Etkisi”, Dokuz Eylül University Faculty of Law Review, 16, 4943-4987.
71. Tekeli, E. (1955). “Bizde Vergi Hukuku ve Vergi Kazası”, Journal of Public Finance Studies, 1, 155-162.
72. Tekingündüz, M. (1983). “İdari Dava Türleri ve Vergi Davası”, Journal of Turkish Council of State, 50-51, 56-59.
73. Toprak E. & Armağan, R. (2018). “Vergi Hukukunda Yorum Kurallarının ve Ekonomik Yaklaşım İlkesinin Kullanılması Üzerine Bir Değerlendirme”, Ankara Hacı Bayram Veli University Faculty of Law Review, 22 (1), 145-169.
74. Turmangil, C. (1987), “Vergi Davasının Hukuki Niteliği”, Journal of Ankara University Law Faculty, 39 (1), 125-156.
75. Uluatam, Ö. & Methibay, Y. (2001). Vergi Hukuku, 5. Edition, Imaj Publishing, Ankara.
76. Uluatam, Ö. (2003). Kamu Maliyesi, 8. Edition, Imaj Publishing, Ankara.
77. Ünlüçay, M. (2004). “İdarenin Yargısal Denetimi ve Hukukun Üstünlüğü”, Journal of Turkish Council of State, 34 (107), 1-9.
78. Üstün, Ü. S. (2013). Nasıl Bir Vergi Denetimi ve Vergi Yargısı?, Beta Publishing, Istanbul.
79. Weisbach, D. A. (1999). "Formalism in the Tax Law", University of Chicago Law Review, 66 (3), 860-886.
80. Yavaşlar, F. B. (2013). Vergi Ödevi İlişkisinin Tarafları Üzerinden Alman Vergilendirme Usulü -Hukuk Devleti Bakış Açısıyla-, Seçkin Publishing, Ankara.
81. Yıldırım, T. (2020). “İdari Dava Türleri Ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı”, Açıklamalı-Notlu İdari Yargılama Usulü Kanunu (Ed. Yıldırım, T. & Fiş Üstün, G.), On Iki Levha Publishing, Istanbul.
82. Yüce, M. & Gerçek, A. (1998). “Mükelleflerin Vergiye Yaklaşımını Belirleyen Faktörler ile İlgili Ampirik Bir Çalışma”, Journal of Turkish Court of Accounts, (28), 1998, 20-31.