FOOD REGULATIONS AND FOOD SAFETY

Öz

The basic principle of food law is to protect the public health. The main aim of the law is to protect or meet the security need of individuals. In this study, food legislation and food security were mentioned from past to present. Besides the basic requirements of nutrition and food, the main problems in food and similar issues were examined and solutions were emphazized.

In the first part of the review “food concept, food safety, food adulterations  and food alergies, sources in the food law are discussed whereas in the next section, “crimes against public health in the Turkish Penal code in accordance with the law no 5237, food standardization in Turkey, food legislation and food law in the European union, and comparison of European Union legislation and Tur-key’s legislation, and standardization of training in food safety.”

Anahtar Kelimeler

• food,legislation,food safety,public healt,law,regulations

GIDA MEVZUATI VE GIDA GÜVENLİĞİ

Öz

Gıda hukukunun temel prensibi, halkın sağlığını korumaktır. Zira hukukun temel gayesi, bireylerin güvenlik ihtiyaçlarının korunması ya da karşılanmasıdır. Bu çalışmada, “Geçmişten Günümüze Gıda Mevzuatı ve Gıda Güvenliğinden” bah-sedilmiştir. Temel gereksinim olan beslenme ve gıda konularına paralel olarak,  gıda güvenliği, hileli gıda ve benzeri hususlarda temel sorunlar incelenmiş olup, çözüm önerileri vurgulanmıştır. 

İlk bölümlerde “Gıda Kavramı, Gıda Güvenliği, Gıda Hileleri ve Gıda Alerjileri, Gıda Hukukundaki Kaynaklar” sonraki bölümlerde ise “5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun’da  Kamu Sağlığına Karşı Suçlar, Türkiye’deki Gıda Standardizasyo-nu, AB’de Gıda Mevzuatı ve Gıda Standardizasyonu, Türkiye ve AB Mevzuatla-rının Karşılaştırılması ve Gıda Güvenliğinde Eğitim Standardizasyonu” konula-rına değinilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Gıda,mevzuat,gıda güvenliği,kamu sağlığı,kanun,yönetmelik

Kaynakça

1. Mettke, T. (1943). Gıda Hukuku Gelişimi. Çeviren: Ortan A.N. (1979). Ankara Hukuk Fakültesi Dergisi, 1 (1), 249-270.
2. Halaç, E. (2002). Gıda Kalitesi ve Gıda Mevzuatı İle İlgili Temel Kavram-lar Işığında Türk ve AB Gıda Mevzuatının Karşılaştırılması. 2002. Akdeniz İktsi-sadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (4), 107-131.
3. Savcıgül, Ü. (2003). Foksiyonel Besinler. Süt Endüstrisinde Yeni Eğilimler Sempozyumu, 11-18.
4. Karagözlü, N. (2003). Yeni Süt Ürünleri Geliştirme Proseslerinde HACCP ve Diğer Kalite Güvence Sistemlerinin Birlikte Kullanılabilirliği. Süt Endüstri-sinde Yeni Eğilimler Sempozyumu, P1, 189-193.
5. Doğan, İ.S.ve Küçüköner, E. (2003). Yeni Ürün Geliştirmede Gıda Bile-şenlerinin ve Fonksiyonlarının Rolü. Süt Endüstrisinde Yeni Eğilimler Sempoz-yumu, P2, 195-199.
6. Topçu, Y. (2004). Gıdada Sanayi ve Üretim Politikalarının Toplam Kalite Yönetimiyle Entegre Edilebilirliğinin Değerlendirilmesi. Tarım ve Ekonomi Der-gisi, 10 (1 ve 2), 27-41.
7. Özen, M. (2008). Kamu Sağlığına Karşı İşlenen Suçlar. İstanbul Hukuk Fakültesi Mecmuası, LXVI, (2), 163-190.
8. Yalçın, H. ve Esengün, K. (2008). Türkiye’de Gıda Mevzuatı ve Tokat İli Sanayi İşletmelerinin Yapısal Analizi. Ziraat Fakültesi Dergisi, 25 (2), 37-49.

9. Balçık, G. (2008). HACCP, Gıda Güvenliği ve Risk Yönetim Sistemi. Su-mae Yunus Araştırma Bülteni, (3), 8-10.
10. Kalyoncu, Fatih. (2008). Gıda Sanayiinde Sıklıkla Kullanılan Antifungal Katkı Maddeleri. E- journal Of New World Sciences Academiy, 3 (3), 466-473.
11. Güzeloğlu, T. (2009). Küresel Gıda Krizi. TBB, (80), 299-314.
12. Özdemir, Ö.Ö, Fettahlıoğlu S. Ve Topayan M. (2009). FonksiyonÜl Gıda ürünlerine Yönelik Tüketici Tutumlarını Belirleme. 9 (4), 1079-1099.
13. Şengül, M. Başlar, M, Erkaya T. ve Erguay, M.F. (2009). Ultrasonik Ho-mojenizasyon İşleminin Yoğurdun Su Tutma Kapasitesi Üzerine Etkisi. Gıda Teknolojisi Derneği Yayını, 34 (4), 219-222.
14. Erkmen, O. (2010). Gıda Kaynaklı Tehlikeler. Çocuk Sağlığı Hastalıkları Dergisi, (53), 220-235.
15. Özbek, Ş. ve Fidan, H. (2010). Türkiye ve Avrupa Birliği’nde Gıda Stan-dartları. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 24 (1), 92-99.
16. Torlak, E. (2011). Gıda Mikrobiyolojisinde Enterobacteriaceae Üyeleri İçin Kromojenik ve Florojenic Besiyerleri. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 68 (1), 49-57.
17. Kocatepe, D. (2012). Su Ürünleri Alerjisi. Mehmet akif Ersoy Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(2), 46-51.
18. Bıyıklı, A,E. (2011). Hastane Mutfaklarında Çalışan Aşçıların Gıda Güven-liği ve Bilgi Uygulamalarının Belirlenmesi. Selçuk.edu.tr
19. Akpınar, Ş. (2012). Gıda İşletmecisinin Sorumlulukları. Ordu.tarım.gov.tr, (17), 1-50
20. Özatay, Ş. (2012). Moleküler Metotların Gıda Kontrollerindeki Uygulama Alanları. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 5 (1), 75-81.
21. Güran, H.Ş. ve Öksüztepe, G. (2012). Gıda Kaynaklı Botulizm ve Önemi. F.Ü Sağlık bilimleri Veterinerlik Dergisi, 26 (3), 191-195.
22. Türk Gıda Kodeksi, Takviye Edici Gıdalar Tebliği. 2013/49. www.resmigazete.com.tr (Erişim Tarihi: 7/12/2018).
23. Öz, V. Çakan, H. Karadayı, Ş. ve Karadayı, B. (2014). Acil Tedavi Birimle-rinde Gıda Zehirlenmeleri. Marmara Medical Journal, 27(2), 89-95.
24. Brooks, N. ve Begiey, A. (2014). Adolescent Food Literacy Programmes a Rewiew of the Literature. Nutrition we Dietetics, 71 (3), 158-171.
25. Kırgız, A.C. (2014). Organize Gıda Sertifikasyonlarının ve Etiketlemeleri-nin Türkiye Gıda Sektörü İşletmelerinin İtibarı Üzerindeki Etkileri. Sosyal Bi-limler Metinleri, (1), 1-13.
26. Aydın, K. (2014). Hak ve Hukuk Kavramı Üzerinde Bir Değerlendirme. Adam Akademi, 4 (2), 87-106.
27. Ocak, S. ve Önder, H. (2014). Süt Ürünlerinde Tüketici Tercihini Etkile-yen Faktörler ve Gıda Güvenliği Bilinci. Dergipark Akademik, 55 (2), 9-15.
28. Vural, H. (2015).Tarım ve Gıda Güvenliğinde Etik İlkelerin Önemi. Jour-nal of Agricultural Faculty of Uludağ Üniversity, Ziraat Fakültesi Dergisi, 29 (2), 193-202.
29. Karakılıç, M. Suna, S. Tamer, C.E ve Çapur, Ö.U. (2014). Gıda Alerjisi Reaksiyonları. Ziraat Fakültesi Dergisi, 28 ( 1), 73-82.
30. Çopuroğlu, G. ve Kasımoğlu A. (2015). Türk Gıda Mevzuatında Risk Analizi. Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, 26 (1), 23-28.
31. Barış, Z. (2015). Turizm İşletmelerinde Organik Gıda Kullanımı ve Algı Tutumlarının Araştırılması. Açık-erişim.ikc.edu.tr, 1-151.
32. Demirbilek, M.E. (2015). Tarımda ve Gıdada Nanoteknoloji. Gıda ve Yem Bilimi-Teknoloji Dergisi, (15), 46-53.
33. Sevim, B. (2015). Gastronomi ve Aşçılık Programlarında Gıda Güvenliği ve Donanım Alt yapısının Değerlendirilmesi. U.a Alanya İşletme Fakültesi Der-gisi, 7(1), 59-67.
34. Radbruch, G. ve Aydın, M.B. (2015). Hukuk Kavramı. And HD, 1 (2), 147-150.
35. Hepdizici, D. ve Yücel U. (2015). Gıda Hukuku ve Güvenliği. (23)- 33. www.apelasyon.com, (Erişim Tarihi: 10/12/2018).
36. Kaya, M. (2015). Gıda Güvenliği ve Proses Hijyen Kriterleri. www.ggd.org.tr/makaleler.php. (Erişim Tarihi: 10/12/2018).
37. Turkish Food Saffety Association, www.ggd.org.tr/makaleler.php. (Erişim Tarihi: 10/12/2018).
38. Gökçe, R. ve Ergezer, H. (2016). Gıda Mevzuatımız Nereden Nereye?. www.academicfoodjournal.com/archive, No: ( 2 ), 225-229. (Erişim Tarihi: 10/12/2018)
39. Çalıcıoğlu, M. (2016). Gıda Kaynaklı Viral Hepatitler ve Gıda Güvenliği. F.Ü. Sağlığı Bilimleri Veterinerlik Dergisi, 30(3), 247-253.
40. Özen, M. (2016). Gıdada Sahtekarlık, Cezai ve Hukuki Sorumluluk. Anka-ra Barosu Dergisi, 331-341.
41. Aktaş, N. ve Özdoğan, Y. (2016). Gıda ve Beslenme Okuryazarlığı. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 20 (2), 146-153
42. Onurlubaş, E. ve Gürler, Z.A. (2016). Gıda Güvenliği Konusunda Tüketi-cilerin Blinç Düzeyini Etkileyen Faktörler. Gaziosmanpaşa Üniv. Ziraat Fakültesi Dergisi, 33 (1), 132-141.
43. İçel, K. ve Ünver, Y. (2016). Kitap, gıda suçları-seçkin yayıncılık www.seçkin.com.tr./kitap/376974568 . (Erişim Tarihi: 10/12/2018).
44. Başaran, B. (2016). ISO 22000 Gıda Güvenliği Yönetim Sistemi. Journal Of Food and Healt Scient, 2 (1), 9-26.
45. Kadıoğlu, B.U. (2017). Artan gıda Hipersensitivitesi Sıklığının Epidemolo-jik Olarak Değerlendirilmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, (63), 184-192.
46. Gezgin, T. (2017). Türkiye’de Hayvansal Kökenli Gıdalar Mevzuatı. TEAD, 3 (2), 46-54.
47. Ayaz, N. ve Aydın, A. (2017). Turizm Gıda Güvenliği Sürecinde Hijyen Devri Üzerine Araştırma. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 136-150.
48. Kesmen, Z. Büyükkiraz, M.E. ve Karaman, N. (2017). Gıdalarda Hile Amacıyla Kullanılan Bazı Bitki Kaynaklı Bileşenlerin Gerçek Zamanlı PZR ile Tespiti. The Journal of Food, 42 (3), 305-314.
49. Kadim, F. (2017). Türk Basınında “Gıda Katkı Maddesi” Konusunun Çre-çevelenmesi ve İçerik Analizi. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi, 3(2), 29-38.
50. Karatepe, T.U. ve Ekerbiçer, H.Ç. (2017). Gıda Katkı Maddeleri. Sakarya Tıp Dergisi, 7 (4), 164-167.
51. Barışık, D. ve Tavman, Ş. (2018). Glütensiz Ekmek Formulasyonlarında Nohut Unu Kullanımının Ekmeğin Kalitesi Üzerindeki Etkisi. Akademik Gıda Dergisi, 16 (1), 33-41.
52. Sarıkaya, Z.İ. Balçı, E. ve Ayar, A. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Gıda Okuryazarlığı ve Gıda Güvenliği Konusunda Bilgi, Tutum ve Davranışları. Türk Hijyen ve Biyoloji Dergisi, 75 (1), 53-64.
53. Özdemir, A. ve Dikmen, D. (2018). Gıda Savunmasında Yeni Yaklaşımlar: Risk Yönetim Metodolojileri. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 75 (1), 93-100.
54. Doğan, B. (2016). Bozulmuş veya Değiştirilmiş Gıda ve İlaçların Ticareti Suçu. https://barandogan.av.tr blog. (Erişim Tarihi: 10/12/2018)
55. Albayrak, H. (2018). Sağlıklı Gıda. www.günebakış.com.tr/, sağlıklı gıda-makale, 8513.html. (Erişim Tarihi: 10/12/2018).
56. Cebioğlu, İ.K. ve Önal A.E. (2018). Gıda Katkı Maddesi İçeren Bazı Be-sinlerin Tüketiminin Sağlığa Etkilerinin Araştırılması. 3(1), 21-35.
57. Bakkaloğlu, Z. ve Güneş, G. (2018). Türk Gıda Endüstrisinde Ar-ge Ça-lışmalarının Durumu ve Geliştirilmesine Yönelik Öneriler. Akademik Gıda, 16 (2), 183-191.