Usage of fear appeal for persuasive communication: Case of the Ministry of Health’s public service announcements

Öz

This study investigates the use of fear appeals as a persuasive communication method in public service announcements supported by the Ministry of Health from 2006 to 2016. A sample of public service announcements was analyzed through content analysis based on topics, types of fear elements, persuasive techniques, and whether solutions were provided. The results indicate that both rational and emotional appeals were used, with fear appeals mainly appearing in emotionally driven messages, especially in situations involving direct health threats. Conversely, rational appeals were more common in informational or promotional PSAs.

Anahtar Kelimeler

• Communication
• Persuasion
• Fear appeal
• Public service announcement

Kaynakça

1. Anık, C. (2000). Siyasal İkna. Vadi Yayınları.
2. Bakır, U. (2006). Televizyon reklamlarında ikna unsuru olarak mizah (Masters Thesis). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Balcı, Ş. (2006). Negatif siyasal reklamlarda ikna edici mesaj stratejisi olarak korku çekiciliği kullanımı (PhD Thesis). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Barth, J., & Bengel, J. (2000). Prevention through fear: The state of fear appeal research. In K. Salice-Stephan & H. Reemann (Eds.), Federal Centre for Health Education – BzgA Inc.
5. Bettinghaus, P. E., & Cody, J. M. (1994). Persuasive communication. Wadsworth Thomson Learning.
6. Brown, J. A. C. (1980). Beyin yıkama ve ikna metodları (B. Tanç, Çev.). Boğaziçi Yayınları.
7. Burnett, J., & Moriarty, S. (1998). Introduction to marketing communication: An integrated approach. Prentice Hall.
8. Çakar, S. (2009). Reklamlarda Korku Çekiciliğinin Kullanılması (Masters Thesis). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Çubukçu, F. (2011). Ergenlik Çağındaki Gençlere Yönelik Olarak Yapılan Sigara Karşıtı Reklamlarda Korku Çekiciliğinin Kullanımı (Masters Thesis). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Demirtaş, H. A. (2012). Tutum değişimi ve ikna. Nobel Yayıncılık.
11. Elden, M., & Bakır, U. (2010). Reklam çekicilikleri: Cinsellik, mizah, korku. İletişim Yayınları.
12. Fill, C. (2005). Marketing communications: Engagements strategies and practice. Pearson Education Limited.
13. Fogg Social Media. (2010, Şubat). Persuading customers via social media. https://www.marketingprofs.com/video/2010/3393/bj-fogg-persuadingcustomers-via-social-media (Accessed: 18.06.2021)
14. Gass, R. H., & Seiter, J. S. (2003). Persuasion, social influence and compliance gaining. Allyn and Bacon.
15. Göksel, B., Kocabaş, F., & Elden, M. (1997). Pazarlama iletişimi açısından halkla ilişkiler ve reklam. Yayınevi Yayıncılık.
16. Gürgen, H. (1997). Örgütlerde iletişim kalitesi. Der Yayınları.
17. Gürdin, B. (2016). Sigara Karşıtı Televizyon Reklamlarında Kullanılan Korku Çekiciliği Faktörü Etkinliğinin Beyin Görüntüleme Tekniği İle Ölçümü (PhD Thesis). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.
18. Gürüz, D., & Eğinli, T. A. (2010). İletişim becerileri: Anlamak, anlatmak ve anlaşmak. Nobel Yayıncılık.
19. Hoeberichts, N. (2012). Music and advertising: The effect of music in television commercials on consumer attitudes (Bachelor Thesis). Erasmus University Rotterdam.
20. Hogg, M. A., & Vaughan, M. G. (2002). Social psychology. Prentice Hall.
21. Kağıtçıbaşı, Ç. (1988). İnsan ve insanlar: Sosyal psikolojiye giriş. Evrim Yayınları.
22. Kotler, P., & Armstrong, G. (2001). Principles of Marketing. Prentice Hall.
23. Köse, G., & Yeygel Çakır, S. (2019). Markaların dijital pazarlama çağında tüketicileri etkileşime ikna etme yolları: Influencer pazarlama ve içerik pazarlamasına ilişkin kavramsal bir çalışma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(38), 205–222. https://doi.org/10.35343/kosbed.547046
24. Odabaşı, H. (2022). Dijital iknanın tanıtım çalışmalarında kullanımı: Ulusal ve uluslararası sivil toplum kuruluşları üzerine karşılaştırmalı bir analiz (PhD Thesis). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İletişim Bilimi ve İnternet Enstitüsü.
25. Özerkan, A. Ş., & İnceoğlu, Y. (1997). İletişimde etkileme süreci. Pan Yayıncılık.
26. Pellegrino, A. (2024). Online persuasive communication and its applications. In Decoding digital consumer behavior. Springer. https://doi.org/10.1007/978-981-97-3454-2_7
27. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu. (2017, Şubat 11). Kamu spotları yönergesi. https://www.rtuk.gov.tr/kamu-spotlari/5029/3985/kamu-spotlari-yonergesi.html
28. Riffe, D., Lacy, S., & Fico, F. (2014). Analyzing media messages. Routledge.
29. Sakallı, N. (2001). Sosyal etkiler: Kim kimi nasıl etkiler? İmge Kitabevi.
30. Usal, A., & Kuşluvan, Z. (1999). Davranış bilimleri: Sosyal psikoloji. Barış Yayınları.
31. Ustaahmetoğlu, E. (2010). Basılı reklamların ikna etkisi üzerine deneysel uygulama (PhD Thesis). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Uztuğ, F. (2003). Markan kadar konuş. MediaCat Yayınları.
33. Woodward, C. G., & Denton, E. R. (2004). Persuasion and influence in American life. Waveland Inc.
34. Yardımcı, İ. (2010). Mizah kavramı ve sanattaki yeri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 1–41.
35. Yıldız, Ö. E., & Deneçli, C. (2013). Reklamda animasyon karakter kullanımının çocukların beslenme alışkanlıkları üzerindeki etkileri. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 36, 241–253.
36. Yüksel, A. H. (2005). İkna ve konuşma. In A. A. Bir (Ed.), İkna ve konuşma. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
37. Yüksel, A. H. (2012). İknanın psikolojik, toplumsal ve mantıksal boyutları. In M. Oyman (Ed.), İkna edici iletişim (ss. 20–41). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
38. We Are Social. (2025, Şubat). Digital 2025: The essential guide to the global state of digital. https://wearesocial.com/uk/blog/2025/02/digital-2025-the-essential-guide-to-the-global-state-of-digital (Accessed: 19.06.2025)