Sosyal medyada siyasal iletişim stratejilerinin içerik bazında değerlendirilmesi

Öz

Yeni iletişim teknolojilerinin gelişimi ile birlikte siyasal iletişimin en etkili aracı  haline gelen sosyal medyanın  gücü her geçen gün artmaktadır. Siyasi aktörlerin vazgeçilmez kendilerini ifade etme aracı haline gelmektedir. Bu noktada, yeni medyanın siyasal iletişim çalışmalarında kullanılmasına yönelik en belirgin ve başarılı örnek olan Amerika Birleşik Devletleri başkanı Obama  karşılaştırma kriteri olarak alınmıştır. Siyasal iletişim stratejileri bağlamında bir toplumsal paylaşım ağı olarak Facebook üzerinde ABD Başkanı Obama ve T.C.Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Sosyal Medya Kullanım Pratiklerinin Karşılaştırılması yapılmıştır. Bu bağlamda Erdoğan ve Obama’nın facebook kullanım pratikleri seçilmiş olup; bu çalışmadan elde edilen sonuçlarla, siyasal kültürün sosyal medyadaki yansıması iki farklı kültür ve ülkedeki etkileşimi çerçevesinde irdelenmiştir. Bu çalışmada, siyasal iletişimin sosyal medyadaki kullanım pratikleri çerçevesinde Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Obama ile T.C Cumhurbaşkanı R.Tayyip Erdoğan’ın facebook kullanım pratiklerinin karşılaştırılması yapılması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda ele alınan iletiler siyasal iletişim yöntem ve pratikleri açısından incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yeni İletişim Teknojileri,Siyasal İletişim,Erdoğan,Obama

The evaluation of political communication strategies in social media according to content differences

Öz

The development of new information technologies increase the power of social media as a political communication tool day by day. The main features which seperates social media from tradional media are concurency, interaction, user oriented content, the active recevier model. So, the social media has been an active vehicle which is easy to reach and cheap for reaching the target market for political acitivities. These specific features which social media have are literally important not only for political organizations but also economical establishments. Social media is a vital vehicle for political campaign strategies and public relations for all kind of organizations. In this research, USA President: Barack Obama and President of Republic of Turkey: Recep Tayyip Erdogan’s social media usage practices in Facebook as a part of their polutical communication strategies are examined. According to the results of this study, it is aimed to be analysed the reflection of two different political culture and country interaction in social media. The purpose is this study is making a comparision of Facebook usage practices between USA president Barack Obama and Republic of Turkey Recep Tayyip Erdogan. The messages which is taken at this context are analysed according to political communication methods and practices.

Anahtar Kelimeler

• New Communication Technologies,Political communication,Erdogan,Obama

Kaynakça

1. Aziz, A (2003-2011) Siyasal iletişim, Ankara: Nobel Yayınevi.
2. Akar, E. (2011). Sosyal Medya Pazarlaması (2. Baskı b.) Ankara: Efil Yayınevi.
3. Bayraktutan Sütçü, G., Binark, M., Çomu, T., Doğu, B., İslamoğlu, G., & Aydemir, T. A. (2012). Sosyal Medyada 2011 Genel Seçimleri: Nitel-Nicel Arayüzey İncelemesi. Selçuk İletişim Dergisi , 7 (3), 5-29.
4. Bennett, W. (2003). “Communicating Global Activism: Strenghts and vulnerabilities of networked politics”. Information Communication and Society , 6 (2), 143-168.
5. Berelson, B. (1952) Content Analysis in Communication Research, New York: Free Press.
6. Bilişim Teknolojileri ve Politikaları Özel İhtisas Komisyonu Raporu. (2001). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı: Bilişim Teknolojileri ve Politikaları Özel İhtisas Komisyonu Raporu. T.C. Kalkınma Bakanlığı: ekutup.dpt.gov.tr/bilisim/oik576.pdf‎ (Erişim Tarihi: 15.10.2015).
7. Bilgin N., (2006) Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi, Teknikler ve Örnek Çalışmalar, Ankara: Siyasal Kitapevi.
8. Binark, M. (2007). Yeni Medya Çalışmaları. Ankara: Dipnot Yayınları.

9. Binark, M. (2009). “Yeni Medya Dolayımlı Dolayımlı İletişim Ortamında Olanakların ve Olamayanların Farkında Olmalı”, Evrensel Kültür , 216, 60-63.
10. Binark, M., Bayraktutan, G., Çomu, T., Doğu, B., İslamoğlu, G., & Telli, A. A. (2014). . “Siyasal İletişim Sürecinde Sosyal Medya ve Türkiye’de 201 Genel Seçimlerinde Twiter Kulanımı”, Bilig , 68, 59-96.
11. Boyd, D., ve Ellison, N., (2008) "Social Network Sites: Definition, history and scholarship", Journal of Computer Mediated Communication, 13, 210-230.
12. Burton, G. (1995). Görünenden Fazlası. (N. Dinç, Çev.) İstanbul: Alan Yayınları.
13. Cormode, G., ve Krishnmurthy, B. (2008) "Key Differences between Web 1.0 and Web 2.0." First Monday, 3/6.
14. Constantinides, E. (2009). Social Media/Web 2.0 as Marketing Parameter: an Introduction. 8'th International Congress Marketing Trends. Paris.
15. Eroğlu Yalın, B. (2006). “Siyasal İletişimin Reklam Boyutuna İlişkin Kuramsal Bir inceleme”, İletişim Fakültesi Dergisi , 170-180.
16. Gökçe, O., (1995), İçerik Çözümlemesi Sosyal Bilimlerde Bir Araştırma Yöntemi, Konya, Selçuk Üniversitesi Yayınları.
17. Kahraman, M. (2009). Rakamlarla Sosyal Medya ve 2009. http://www.muratkahraman.net/ (Erişim Tarihi: 12.10.2015)
18. Key Facsts about Facebook. (2013) Facebook Newsroom: http://newsroom.fb.com/Key-Facts (Erişim Tarihi: 12.10.2015).
19. Krippendorf, K. (2003). Content Analysis: An Introduction to its Methodolgy, Lon-don, Sage Publications.
20. Le bon, G. (2001). Kitleler Psikolojisi, İstanbul: Timaş Yayınları.
21. Mayfield, A. (2008, 01 01). What is Social Media? eBook: http://www.icrossing.co.uk/fileadmin/uploads/eBooks/What_is_Social_Media_iCrossing_ebook.pdf, (Erişim Tarihi: 12.10.2015)
22. McLuhan, M. (1964). Understanding Media. Kaliforniya: Berkeley.
23. Resnick, D. (1998). Politics on the Internet : The Normalization of Cyberspace. C. Toulouse, & T. W. Luke içinde, The Politics of Cyberspace. London: Routledge.
24. Safko, L., ve Brake, D., (2009). The Social Media Bible:Tactics, Tools & Strategies For Business Success, New Jersey: John Wiley and Sons Inc.
25. Sayımer, İ. (2008). Sanal Ortamda Halkla İlişkiler. İstanbul: Beta Yayınları.
26. Sezgin, A. A. (2014). Siyasal İletişim Hitabetin Değişen Boyutu Sosyal Medya Siyaseti. S. Kavoğlu içinde, Teoriden Uygulamaya Siyasal İletişim (s. 209-220). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
27. Simmons, A. (2012). Hikayenin Gücü . İstanbul: Medicat Yayınları.
28. Siyasal İletişim (2012), Siyasal İletişim Enstitüsü: http://www.siyasaliletisim.org/ index.php/sie-modul/128-sie-modul/305-siyasal-iletisim.html (Erişim Tarihi: 12.10.2015).
29. Sözen, E. (2012). Sosyal Medyanın Arkeolojisi. E. Sözen içinde, Hepimiz Globaliz Hepimiz Yereliz (s. 19).
30. Toprak, A., Yıldırım, A., Aygül, E., Binark, M., Börekçi S., ve Çomu, T, (2009) Toplumsal Paylaşım Ağı: Facebook Görülüyorum Öyleyse Varım!, İstanbul, Kalkedon Yayınları.
31. Timisi, N. (2003). Yeni İletişim Teknolojileri ve Demokrasi. Ankara: Dost Kitabevi.
32. Uslu, Z. K. (1996). “Siyasal İletişim Ve 24 Aralık 1995 Genel Seçimleri”, Yeni Türkiye Dergisi , 11.
33. Uztuğ, F. (2012). Siyasal İletişimde Hikaye yada Strateji:Efsaneler,Gerçekler... Siyasal İletişim Enstitüsü: http://www.siyasaliletisim.org/index.php/haber-ve-yorum-arsivi/makale/789-siyasal-ileti%C5%9Fimde-hikaye-yada-strateji-efsaneler,ger%C3%A7ekler.html adresinden alındı (Erişim Tarihi: 12.10.2015).