Communication strategies used in nation construct process

Abstract

This work focuses on the communication processes used in the nation construct process. The study is part of the debate about power, legitimacy and public relations.  The issue that, Government what kind of communication strategies used to ensure the legitimacy during periods of social change and transformation are important in the debates. Accordingly, systematic and power-based change and transformation, rather than an autonomous change, has become a way to be used in nation. Since suppressing and ignoring is the most undesirable method for change, public relations are to be regarded as an application of power. Telling people the innovations has been a problem for The New Turkish Republic in its foundation years.  This point is also to be clarified and explained in a systematic way. However, examining the communication strategies and practices that are used throughout the innovations of the Republican period has many difficulties. For this reason, the communication applications used in the "letters revolution" process have been discussed. In the study, news of Cumhuriyet newspaper that published in those years were examined. The new letters began to be used in November 1, 1928. In the light of the data obtained as a result of the examination, a descriptive explanation was made on the axis of the question "How is the nation constructed as a reality that is shaped by the communication applications in terms of power?"    

Keywords

• Communication,Power,Legitimacy,Nation Construct

Ulus inşa sürecinde kullanılan iletişim stratejileri

Öz

Bu çalışma, ulus inşa sürecinde kullanılan iletişim süreçlerine odaklanmıştır. Yine çalışma, iktidar, meşruiyet ve halkla ilişkiler uygulamaları bağlamındaki tartışmalar içerisinde kendisini konumlandırmaktadır. Toplumsal değişim ve dönüşüm dönemlerinde iktidarın meşruiyetini sağlamak için kullandığı iletişim stratejilerinin neler olduğu konusu iletişim araştırmaları bakımından önemlidir. Buna göre, Türkiye tarihinde de otonom bir değişim yerine sistematik ve iktidar eliyle yapılan değişim ve dönüşüm, ulus inşasında kullanılan bir yol olmuştur. Bastırmak ve yok saymak değişim için en istenmeyen yöntem olduğundan, halkla ilişkiler uygulamaları iktidarların bir uygulaması olarak değerlendirilmelidir. Topluma ve insanlara yenilikleri anlatma ihtiyacı Yeni Türkiye Cumhuriyet’inin de kuruluş yıllarında üstesinden gelmeye çalıştığı bir sorun olmuştur. Çalışmada da bu nokta, aydınlatılmak ve sistematik bir dille açıklanmak istenmektedir. Ancak, Cumhuriyet dönemindeki yeniliklerin bütününde kullanılan iletişim stratejilerini ve uygulamalarını incelemek çalışmanın altından kalkamayacağı kadar güçlükleri içerisinde barındırmaktadır. Bu nedenle çalışmada “Harf devrimi” sürecinde kullanılan iletişim uygulamaları ele alınmıştır. Yeni harflerin 1 Kasım 1928 tarihinden itibaren kullanılmaya başlanması ile ilgili bilgiler Cumhuriyet Gazetesi’ndeki içerikler üzerinden elde edilmiştir. İnceleme sonucunda elde edilen veriler ışığında, “Ulus, inşa edilen bir gerçeklik ise bu gerçeklik iktidar açısından hangi iletişim uygulamaları ile nasıl biçimlendirilmektedir?” sorusu ekseninde betimleyici bir açıklama yapılmıştır.    

Anahtar Kelimeler

• İletişim,İktidar,Meşruiyet,Ulus İnşası

Kaynakça

1. Kaynakça Aktaş, A. Ö., (2004). Atatürk ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi. Ankara : Siyasal Kitabevi. Beşinci Baskı. Aktaşlı, H. U., (2011). “Türk Muhafazakarlığı ve Kemalizm: Diyalektik Bir İlişki”, Doğu-Batı, Sayı: 58, s. 147-162, Ankara.
2. Althusser, L., (2002). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları, İstanbul: İletişim Yayınları.
3. Altuntaş, İ. H., (1998), Harf Devriminin Nedenleri Üzerine, Türk Tarih Kurumu Yayınlan, Dizi XVI, S. 80. Ankara 1998, s. 68-84
4. Anderson, B., (2014). Hayali Cemaatler, İstanbul: Metin Yayınları.
5. Anderson, P., (2007). Gramsci, İstanbul: Salyangoz Yayınları.
6. Atay, T., (2004). “Gelenekçilikle Karşı-Gelenekçiliğin Gelgitinde Türk ‘Gelenekçi’ Muhafazakârlığı”, içinde Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Muhafazakarlık, (ed.) Ahmet Çiğdem, İstanbul: İletişim Yayınları.
7. Ayvazoğlu, B., (1996). Geleneğin Direnişi, İstanbul: Ötüken Yayınları.
8. Berle, A. A., (1980). İktidar, İstanbul: Tur Yayınları.

9. Bourdieu, P., (1995). Kamuoyu Yoktur, Kamuoyu Kimin Oyu?, İstanbul: Kesit Yayıncılık.
10. Cannetti, E., (2010), Kitle ve İktidar, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
11. Comargo, H. M., (1992). “The İdeological Dimenson of Media Messages”, içinde Culture, Media, Language, (ed.) Stuart Hall ve diğerleri, London: Routledge.
12. Çelik, N. B., (1999). “Söylem Kuramları, Hegemonya Kavramı ve Kemalizm”, Doğu-Batı, Sayı: 2 (8), s. 27- 41, Ankara.
13. Çelik, N. B., (2001). “Kemalizm: Hegemonik Bir Söylem”, içinde Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Muhafazakarlık, (edt.) Ahmet Çiğdem, İstanbul: İletişim Yayınları.
14. Çiğdem, A., (2004). “Sunuş”, içinde Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Muhafazakarlık, (edt.) Ahmet Çiğdem, İstanbul: İletişim Yayınları.
15. Deringil, S., (2009). Simgeden Milete: II. Abdülhamid’den Mustafa Kemal’e Devlet ve Millet, İstanbul: İletişim Yayınları.
16. Eliot, T. S., (2006). “Kültürün İletilmesi”, içinde Siyasal Düşünce, (der) Michael Rosen ve Jonathan Wolf, Ankara: Dost Kitapevi Yayınları.
17. Fairclough, N., (2003). “Dil ve İdeoloji”, içinde Söylem ve İdeoloji, (haz.) Barış Çoban ve Zeynep Özarslan, İstanbul: Su Yayınları.
18. Fairclough, N. ve Graham, P., (2003). “Eleştirel Söylem Çözümlemecisi Olarak Marx: Eleştirel Yöntemin Yaratılışı ve Küresel Sermayenin Eleştirisi ile Bağıntısı”, içinde Söylem ve İdeoloji, (haz.) Barış Çoban ve Zeynep Özarslan, İstanbul: Su Yayınları.
19. Foucault, M., (1999). Bilginin Arkeolojisi, İstanbul: Birey Yayıncılık.
20. Gramsci, A., (2009), Hapishane Defterleri: Tarih, Politika, Felsefe ve Kültür Sorunları Üzerine Seçme Metinler, Ankara: Aşina Kitaplar-Turmaks Yayıncılık.
21. Habermas, J., (1997). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü, İstanbul: İletişim Yayınları.
22. Habermas, J., (1999). “Demokrasinin Üç normatif Modeli”, içinde Demokrasi ve Farklılık Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması, (ed.) S. Benhabib, İstanbul: Dünya Yerel Yönetim ve Demokrasi Akademisi Yayınları.
23. Habermas, J., (2013). “İdeoloji” Olarak Teknik ve Bilim, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
24. Hobsbawm, E., (2003). Devrim Çağı, Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
25. Hobsbawm, E. ve Terence, R., (2006). Geleneğin İcadı, İstanbul: Agora Kitaplığı.
26. Keskin, F., (2011). “Söylem, Arkeoloji ve İktidar”, Doğu-Batı Dergisi, Yıl: 3, Sayı: 9, Ankara.
27. Laclau, E. ve Mouffe, C., (1992). Hegomanya ve Sosyalist Strateji, İstanbul: Birikim Yayınları.
28. Mardin, Ş., (2002). Türk Modernleşmesi, İstanbul: İletişim Yayınları.
29. Marshall, G., (1999). Sosyoloji Sözlüğü, Ankara: Bilim Sanat Yayınları.
30. Mills, S., (2003). “Söylem ve İdeoloji”, içinde Söylem ve İdeoloji, (haz.) Barış Çoban ve Zeynep Özaslan, Ankara: Su Yayınları.
31. Ortaylı, İ., (1977). Tarihsel ve Toplumsal Nedenleriyle Harf Devrimi, Atatürk Dönemi’nin Ekonomik ve Toplumsal Tarihi İle İlgili Sorunlar Sempozyumu, İstanbul Yüksek İktisat ve Ticaret Mektebi Mezunları Derneği Yayını, İstanbul.
32. Ortaylı, İ., (2015). Batılılaşma Yolunda, Ankara: İnkılap Kitapevi.
33. Püsküllüoğlu, Ali, (2004). Türkçe Sözlük, Ankara: Arkadaş Yayınevi.
34. Ransome, P., (2010). Antonio Gramsci: Yeni Bir Giriş, Ankara: Dipnot Yayınları.
35. Sancar, S., (1997). İdeolojinin Serüveni, Ankara: İmge Kitapevi Yayınları.
36. Sennett, R., (2005). Otorite, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
37. Sholle, D. J., (1999). “Eleştirel Çalışmalar: İdeoloji Teorisinden İktidar/Bilgiye”, içinde Medya İktidar İdeoloji, (der. ve çev.) Mehmet Küçük, Ankara: Bilim Sanat Yayınları.
38. Türk Dil Kurumu (2011). Türkçe Sözlük, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 549.
39. Ulaş, Sarp Erk, vd.,(2002). Felsefe Sözlüğü, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
40. Ulu, Cafer, Osmanlıda Alfabe Tartışmaları ve Latin Alfabesinin Kabulü Sürecinde Mustafa Kemal’in Çıktığı Yurt Gezileri: Tekirdağ Örneği, Tarih Araştırmaları Dergisi; XXXIII (55), s: 277-302.
41. van Dijk, Teun, (1999), “Söylemin Yapıları ve İktidarın Yapıları”, içinde Medya İktidar İdeoloji, (der ve çev.) Mehmet Küçük, Ankara: Bilim Sanat Yayınları.
42. van Dijk, Teun, (2003). “Söylem ve İdeoloji: Çokalanlı Bir Yaklaşım”, içinde Söylem ve İdeoloji, (haz.) Barış Çoban ve Zeynep Özaslan, İstanbul: Su Yayınları.
43. Weber, Max, (2014a), Bürokrasi ve Otorite, Ankara: Adres Yayınları.
44. Wilson, John, (2003). “Politik Söylem”, içinde Söylem ve İdeoloji, (haz) Barış Çoban ve Zeynep Özarslan, İstanbul: Su Yayınları.
45. Zızek, Slavoj, (1990). “Beyond Discourse Analysis”, içinde New Reflections on the Revolution of Our Time, der. Ernesto Laclau, Londra: Verso.