The unique nature of state’s activity to regulate audio-visual media

Öz

It is observed that there are very important changes in the State organization and functions in our age. In the State organization, structures different from the institutions in the classical structure are being established in the form of Independent High Councils. Along with being different from regulations on the right to freedom of speech and right to information as well as the functions of other high councils that regulate the market economy, the organizational structures and functions of audio- visual media high councils, which have a different regulation function than the written and internet media, are unique in this respect.

Moreover, non-state and transnational actors continue to become the fundamental regulatory bodies in terms of problems of modern States. In this context, the following conviction prevails; the State being as the most significant kind of political organization cannot be contented with only regulating the freedoms, it also needs to ensure their exercise, in other words, the State has positive obligation on the rights. Therefore, concerning the audio-visual media regulations, it must be considered normal, as part of the principle of the administration's integrity, that some exceptional authorities be delegated to Central administration of the modern State and other organs, along with the high councils.

Anahtar Kelimeler

• Independent Regulatory and Supervisory Supreme Councils,Audio-Visual Media,Regularity Powers and Difficulties,Positive Obligation

Kaynakça

1. Akalın, A. (2011) 'Radyo ve Televizyon Teknolojilerindeki Gelişmelerin Hukuki Düzenlemelere Etkisi' Ankara Yayınlanmamış RTÜK Uzmanlık Tezi.
2. Akıncı, M. (1999) Bağımsız İdarî Otoriteler ve Ombudsman, İstanbul Beta Yayınevi
3. Aküzüm, U. (2017) "Fransız "RTÜK"ü Görsel-İşitsel Yayınlar Üst Kuruluna Genel Bir Bakış, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, sayı: 149-150, s.29-50.
4. Akyılmaz, B. (2017) SEZGİNER, Murat KAYA, Cemil, Türk İdare Hukuku, 8. Baskı. Ankara: Seçkin Yayınevi
5. Aral, B. (2005) "Egemenlik ve İnsan Hakları Açısından Küreselleşme ve Uluslararası Hukuk", Akademik Araştırmalar Dergisi, Sayı: 24, s. 57-78.
6. Atay, E.E., (2012) İdare Hukuku, 3. Baskı, Ankara, Turhan Kitabevi
7. Atay, E.E., (2006) "Bağımsız idari otoriteler ve Türkiye Uygulaması", Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, c. X, S. 1,2
8. Benedek, W. & Kettimann, M.C. (2016) İfade Özgürlüğü ve İnternet, Türk Yargısının İfade Özgürlüğü Konusunda Kapasitesinin Güçlendirilmesi AB-AK Ortak Projesi Yayını, Ankara

9. Beris, H.E. (2006) Küreselleşme Çağında Egemenlik Ulusal Egemenliğin Yeni Sınırları, 1. Baskı Ankara Lotus Yayınevi
10. Çal, S. (2012) Türk İdare Hukukunda Ruhsat, Ankara, Seçkin Yayınları
11. Chris, B. & Krister, A. (2006) Uluslararsı İlişkileri Anlamak, Çeviren - Arzu Oyacıoğlu, İstanbul Yayınodası Yayıncılık
12. Çımrın, Ç.(2017 ) "Toplantı ve Gösteri Yürüyüşü Bakımından Devletlerin Pozitif Yükümlülüğü", Türki-ye Barolar Birliği Dergisi (128), s. 9-38
13. Çınarlı, S. & Çamyamaç, A. (2016) "Minyatür Devletler ve İdarî Yapıları", Terazi Hukuk Dergisi. Sayı: 121. s. 14-22 Darendeli, A. (2013) İdarî Ceza Hukuku Açısından Görsel - İşitsel Medya Alanındaki İdarî Yaptırımların Hukukî Rejimi, Ankara Yetkin Yayınları
14. Darendeli, A. (2017) "Olağanüstü Hal KHK Düzenlemeleri Sonrasında Oluşan Görsel-işitsel İdari Yaptırımlar Hukuki Rejimi", Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, cilt: 25, sayı: l, s. 115-164.
15. Demirbilek, H. (2011) "Avrupa Birliği'nde Medya Yoğunlaşması, Teori ve Uygulama". Yayımlanmamış RTÜK Uzmanlık Tezi
16. Giritli - Bilgen - Akgüner, (2001) İdare Hukuku, İstanbul Der Yayınları,
17. Gölcüklü, F. & Gözübüyük, Ş. (2002) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması, Ankara Turhan Yayınevi
18. Gözler, K. (2016) Anayasa Hukukunun Genel Esasları, Bursa
19. Gözübüyük, Ş. & Tan, T. (2007) İdare Hukuku, I. Cilt, Ankara Turhan Kitapevi
20. Günday, M. (2003 ) İdare Hukuku, 8. Baskı Ankara İmaj Yayınevi
21. Güran, S. (1969) İfade Hürriyeti Üzerine İdarenin Yetkileri, İÜF Yayını, İstanbul Cezaevi Matbaası
22. Hakyemez, Y. Ş. (2004), Mutlak Monarşilerde ve Günümüzde Egemenlik Kavramı, Ankara, Seçkin Yayınevi
23. Heywood, A. (2007) Siyasetin Temel Kavramları, Çeviren: Hayrettin ÖZLER, Ankara Adres Yayınları
24. Tanja Kersevan Smokving, 2013-1 IRIS Plus "Sayısala Geçişin Hukuki Boyutu" Ara Makale, AGİT Avrupa Gözlemevi, Strazburg 2013, (RTÜK Türkçe Çevirisi). s. 33-43
25. Jellinek, (2016) op. cit.,c.I, c.II, s. 61-70 (egemenlik) Aktaran; Gözler, Kemal, Anayasa Hukukunun Genel Esasları, Bursa
26. Kaboglu, İ. (1998) Özgürlükler Hukuku, İstanbul Afa Yayınları
27. Kap Ani, M. (1998) Kamu Hürriyetleri, Ankara Yetkin Yayınevi
28. Karol, Jakupowicz, "Medyada Yeni Bir Anlayış mı? Yeni İletişim Hizmetlerinde Medya ve Medya Ben-zeri İçerik ve Eylemler", Strasbourg Kasım 2008 Avrupa Konseyi CDMC (2008) 16 Şubat 2009 MİSC Strozborg Medya ve Yeni İletişim Hizmetleri Yürütme Komitesi Raporunun Gayri Resmi Tercümesi, s.l 1. http: /www.ministerialconference.is/media/images/a_new_notion_of_media_web_vers ion.pdf , Erişim Ta-rihi: 02.11.2017
29. Kaya, K. (2017) "Dinamik hak Anlayışı Doğrultusunda İfade Özgürlüğü Bağlamında Devletin Pozitif Yükümlülüğü" İfade Özgürlüğü Üzerine Makaleler Uluslararası Kapanış Sempozyumuna Katkı Kitabı Ankara Matus Basımevi
30. Keskin, F., Oruç, A. S., (2016/2) "Kamusal İrade Oluşumu Bağlamında Basın Ve İletişim Özgürlüğü", Ankara Barosu Dergisi, s. 195-212
31. Kombe, A, François, J. (2008) "İnsan Hakları El Kitapları" No: 7, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Kapsamında Pozitif Yükümlülükler. Brüksel Avrupa Konseyi Yayınları
32. Kuzu, B. (1987) Yürütme Organının Düzenleyici İşlem Yapma Yetkisi ve Güçlendirilmesi Eğilimi, İs-tanbul Filiz Yayını
33. Levy, D.A.L (1999) Europe's Digital Revulation: Broadcasting regulation te EU and the nation states, Routledge Pub. Naklen Yılmaz, 2006 İdarenin Görsel-İşitsel İletişim Alanındaki İşlevi, Ankara İmaj Yayınevi
34. Özay, İ. (1996) Gün Işığında Yönetim, İstanbul Alfa Yayınları,
35. Öztekin, H. (2007) “Neo-Liberal Toplumlarda Düzenleyici Devlet Anlayışı ve Görsel-İşitsel İletişim Alanında Bağımsız Düzenleyici Üst Kurullar: RTÜK Örneği", Selçuk İletişim, Cilt 5, sayı:1, s.52-65.
36. Pekman, C. (2006) “Avrupa Birliği’nde Medya Okur Yazarlığı”, Editör: Nurcay TÜRKOĞLU, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları, Sayı: 2
37. Saygin, E. (2016) "Türkiye ve İngiltere’de Radyo ve Televizyon Yayıncılığı Alanındaki Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Bu Kurumlara Verilen Yeni Bir Görev: Medya Okuryazarlığının Geliştirilmesi", TAAD, Yıl:7, Sayı:27, s. 414-460
38. Sunay, R. (2007) Tartışılan Egemenlik, Ankara Yetkin Yayınları
39. Şahin, K. (2009) İnsan Hakları, Özgürlük Boyutuyla İfade Özgürlüğü, Gerekçeleri ve Sınırları, XII İstan-bul Levha Yayıncılık A.Ş.
40. Şanlisoy S. & Özcan A. (2006) "Türkiye'de Bağımsız Düzenleyici Kurumlarm Bağımsızlığı", Siyasa, Sayı: 33-4
41. Tan, T. “Bağımsız İdari Otoriteler veya Düzenleyici Kurullar”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 35, Sayı: 2, s. 14.
42. Tanyildizi, E. (2017) "Siber Ortamda Devletlerin Sorumluluğu: Devlet Dışı Aktörlerce Gerçekleştirilen Siber Saldırıların Atfedilebilirliği Meselesi" LawJusticeReview, Year: 8, Issue: 14, June, p.l 19-176.
43. Tekinsoy, Ö. O. (2011) İdare Hukukunda Kamu Düzeni Kavramı, XII İstanbul LEVHA Yayıncılık, I. Baskı
44. Tiryaki, R. "Bağımsız İdari Kurum olarak RTÜK", AÜHFD. Cilt 51 S,4 s,169-204.
45. Ulusoy, A. (2004) "Regülasyon Kurumlan Hakkında Genel Bir Değerlendirme" (içinde) Günışığında Yönetim, Filiz Yayınevi, İstanbul:, s. 137-150
46. Ulusoy, A. (2003) "Bağımsız İdari Otoriteler", Ankara Turhan Kitapevi 1. Baskı
47. Uzeltürk, S. (1995) “Birleşik Krallıkta Görsel ve İşitsel İletişim Özgürlüğünün kurumsal Sınırı: Bağımsız Televizyon Komisyonu (ITC)” İnsan Hakları Yıllığı (Dr. Muzaffer SENCER’e Ar-mağan) TODAİE, C. 17-18, Ankara
48. Yıldırım, R. (2009) İdare Hukuku Dersleri 1, Üçüncü Baskı, Konya Mimoza Yayınları
49. Yılmaz, H. (2013) "Başbakanın Radyo ve Televizyon Yayınlarını Yasaklama Yetkisi Üzerine Bir İnceleme", Uluslararası Antalya Hukuk Fakültesi Dergisi s. 2-13
50. Yılmaz, H. (2006) İdarenin Görsel - İşitsel İletişim Alanındaki İşlevi. Ankara İmaj Yayınevi
51. ---- Avrupa Birliğinin 7 Mart 2002 Tarihli ve 2002/21 /AT Sayılı (Çerçeve Direktifi), 7 Mart 2002 Ta-rihli ve 2002/19 AT Sayılı Erişim Direktifi, 7 Mart 2002 Tarihli ve 2002/22 AT Sayılı Evrensel Hizmet Direktifi (https://www.ab.gov.tr/files/ceb/Fasil%2010%20Bilgi%20Toplumu%20ve%20Medya/32002l0021.doc), 30.05.2018
52. ---- Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlarm Oluşumu, Teşkilatı, Yetki ve Görevleri, Denetlenmeleri ve Kurul Üyeleri İle Çalışanlarının Statüsü İle İlgili Hususların İncelenmesine İlişkin "Devlet Denetleme Kurulu Araştırma ve İnceleme Raporu" 2010, s. 95-96 naklen.
53. ---- "Medya ve Düzenleyici Üst Kurullar: Yasal ve Yönetimsel Düzenlemelerde Son Durum" başlıklı çalıştay notları, Ankara, 18.10.2011, TESEV Demokratikleşme Programı MEDYA Raporları Serisi-3, s.21.
54. ---- Reports of JudgmentsandDecisions.
55. ---- http://www.echr.coe.int/Documents/Reports_Recueil_2002-IX.pdf, Erişim Tarihi: 12.11.2017.
56. ---- RTÜK 2017 Faaliyet Raporu (1 Ocak - 30 Eylül). Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı, s. 29-30.
57. ---- TDK.gov.trhttp://www.tdk.gov.tr/index,pht)?option=com gts&arama=:gts&guid=TDK.GTS.5al 5ab5bd55755.20860732, Erişim Tarihi: 22.11.2017.
58. ---- TÜSİAD, Bağımsız Düzenleyici Kurumlar ve Türkiye Uygulaması, Lebib Yalkın Yayımları ve Basım İşleri A.Ş., İstanbul 2002, sf. 179