Spor işletmelerinde çalışan mutluluğu

Öz

Çalışan mutluluğu kavramı, örgütsel davranış alanında güncel konulardan biridir. Türkçe literatürde çok yeni bir kavram olmakla beraber; spor işletmelerinde çalışan mutluluğunu incelemeye yönelik daha önce böyle bir çalışmaya rastlanılmamış olması, çalışmamızın özgün tarafını oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı spor işletmelerinde demografik değişkenler ile çalışan mutluluğu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç doğrultusunda İstanbul’da faaliyet gösteren dört farklı özel spor işletmesinin 115 çalışanı çalışmaya gönüllü olarak katılmışlardır. Araştırma tarama modelindedir. Birinci bölümde katılımcılara demografik bilgilerden oluşan sorular sorulmuştur. İkinci bölümde ise, daha önce geliştirilen (Hills ve Argyle), bir yüksek lisans tezinde kullanılan (Akdeniz, 2016) Çalışan Mutluluğu Ölçeği kullanılmıştır. Bu tez çalışması için güvenirlik analizi ayrıca yapılmıştır. Katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarının belirlenmesi için yüzde (%) ve frekans testleri yapılmıştır. Verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığının belirlenmesi için Kolmogorov-Smirnov normallik testi uygulanmıştır. Bunun sonunca Çalışan Mutluluğu Ölçeğinin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. (p<0.05). Buna göre α = 0.05 anlamlılık düzeyinde 2 değişkenli veriler için Bağımsız t testi, ikiden fazla değişkenler için ise Tek Yönlü Varyans (ANOVA)  testi uygulanmıştır. Bulgulardan elde edilen sonuçlara göre; cinsiyet, medeni durum, çalışma şekli (kadrolu, sözleşmeli, yarı zamanlı) ve maaş değişkenlerinin çalışan mutluluğunda anlamlı fark yaratmadığı görülmüştür (p>0.05). Yaş değişkenine göre göre çalışan mutluluğu ölçeğine katılım oranları incelendiğinde 26 yaş ve üstü çalışanların yaşı daha küçük çalışanlara göre daha yüksek düzeyde görüş bildirdikleri bulgusuna ulaşılmıştır.  (t=-2,486; p=0,014<0,050) Öğrenim düzeyi değişkenine göre çalışan mutluluğu ölçeğine katılım oranları incelendiğinde ise önlisans, lisans ve yüksek lisans mezunlarınn lise mezunlarına göre daha yüksek düzeyde görüş bildirdikleri görülmüştür (t=-2,352; p=0,020<0,050). Çalışmamız bu sonuçları itibariyle, örgütsel davranış alanında negatif kavramları ifade eden üretkenlik karşıtı davranışlar, örgütsel sapma ile örgütsel intikam (öç alma) eğilimi gibi konularla benzerlik göstermektedir. Çünkü bazı çalışmalara göre; kurumda yaş, eğitim düzeyi ve pozisyon yükseldikçe negatif davranışlar azalmaktadır, bizim çalışmamızda da yaş ve öğrenim düzeyi arttıkça çalışan mutluluğu artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çalışan mutluluğu,wellnes,özel spor işletmeleri

Employee happiness in sports businesses

Öz

Employee happiness is one of the current issues in the organizational behavior field. It is quite a new concept in Turkish literature, and there is no study examining the employee happiness at sports business in literature, which makes the study an original one. The aim of this study is to analyze the relationship between demographic variables and employees’ happiness levels at sports businesses. This study’s sample consisted of 115 employees who have worked at four different sports businesses in İstanbul. This study uses a screening model. In the first part of the study, the participants provided information for the demographical variables. In the second part, participants completed the Employee Happiness Scale (Hills and Argyle), which had been developed and used in a master thesis (Akdeniz, 2016). The reliability of this instrument was assessed for the current study. Percentage and frequency tests were held so as to determine the range of the participants’ personal information. The Kolmogorov-Smirnov normality test was used to examine whether the data had a normal distribution. The test results showed that the data obtained from the scale did have a normal distribution (p<0.05). Therefore, an independent t-test for 2-variable data and a one-way variance test (ANOVA) for more than two variables were conducted. According to the data analysis, there were statistically no significant differences between participants’ happiness and specific variables such as gender, marital status, employment type (payroll employment, contract labor, part-time employment) and salary (p>0.05). In a review of employee happiness in terms of age, the participants at the age of 26 and older were observed to express more opinions (t=-2.486; p=0.014<0.050). In terms of education, the participants with high school degree were found to express fewer opinions when they were compared to the participants with associate, bachelor or master degree (t=-2.352; p=0.020<0.050). In this sense, the study shows parallels with the issues surrounding counterproductive behaviors, organizational aberration and organizational revenge, all of which refer to negative organizational behaviors. This is because some studies in the literature demonstrate that as age, educational status and employment position rise, the negative behaviors decrease, similar to the finding of the current study demonstrating that the greater age and educational status were, the higher the level of happiness employees had.

Anahtar Kelimeler

• Employee happiness,private sports businesses,organization behavior

Kaynakça

1. Baron, R. M., ve Kenny, D.A. (1986). The moderator-mediator variabledistinction in social psychological research: Conceptual, strategic, andstatistical considerations, Journal of Personality and Social Psychology,51, 1173-1182.
2. Belli, E.,(2010). Ege Bölgesindeki Gençlik ve Spor İlMüdürlüklerinde Çalışan Personelin Örgütsel Bağlılıkları ve İşTatmin Düzeylerinin Araştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Muğla:Muğla Üniversitesi.Bora, Ba. (2015). Quality of work life-an overview. Management today -for abetter tomorrow. An International Journal of Management Studies. Vol 5. No4.Bozyiğit, E. & Durmuş, D.E. (2018). Profesyonel Futbolcuların İş Doyum Düzeyleri. [Job Satisfaction Levels of Professional Football Players]. Spor Eğitim Dergisi, 2 (1), s.01-11.
3. Güllü, S. ve Yenel, F. Spor Eğitimi Veren Yükseköğretim Kurumlarında Görev YapanAkademisyenlerin Örgütsel Bağlılığına İletişimin Etkisi.NWSA-Sports Sciences, 2B0100, 10, (2), 1-15.
4. Güllü, S., Koçak, M. (2016). Profesyonel Türk Voleybolcuların Kulüplerine Olan Örgütsel Bağlılık Düzeylerinin İncelenmesi. International Journal of Social Sciences and Educa-tion Research, 2(4), 1470-1484.
5. Kızıloğlu, E., Çelik, A. (2015). Whistleblowing Behavior in Organizations and Work Mo-rality Interaction. International Journal of Social Sciences and Education Research, 1 (2), 399-414.
6. Kök, S.B., (2006). İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılığınİncelenmesine Yönelik Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesiİktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi; 20(1):291-318.
7. Martinko, M. ve Zellars, K. (1998). Toward a theory of workplace violence: Acognitive appraisal perspective. In R.W. Griffin, A. O'Leary-Kelly andJ.M. Collins (eds) Dysfunctional Behavior in Organizations: Violent andDeviant Behavior. Stamford, CT: JAI Press.
8. Mowday, R.T, Porter, L.W., and Steers, R.M., (1982). EmployeeOrganization Linkages. The Psychology of Commitment, Absenteeismand Turnover. New York: Academic Press.

9. Mowday, R.Y., Steers, R., and Porter, L.W., (1979). TheMeasurement Organizational Commitment. Journal of VocationalBehaviour; 14. pp:224-247.
10. Newman, A., Thanacoody, R., and Hui, W., (2011). The Impact ofEmployee Perceptions of Training on Organisational Commitmentand Turnover Intentions: A Study of Multinationals in theChinese Service Sector.
11. Peiro, J. M. ve Rodríguez, I. (2008). Work stress, leadership and organizationalhealth. Papeles del Psicólogo, 29(1), 68-82
12. Perçin, M., (2008). İşletmenin Örgüt Yapısının İşverenlerinÖrgütsel Bağlılığına Etkisine İlişkin Bir Araştırma. DoktoraTezi. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi.Porter, L.W., Steers, R.M., Mowday, R.T., and Boulıan, P.V.,(1974). Organizational Commitment, Job Satisfaction, andTurnover Among Psyciatric Technicians. Journal of AppliedPsychology; 59(5):603-609
13. Raya, R. P. ve Panneerselvam, S. (2013). The healthy organization construct: Areview and research agenda. Indian journal of occupational andenvironmental medicine, 17(3), 89.
14. Robinson, S. L. ve Bennett, R. J. (1995). A typology of deviant workplacebehaviors: A multidimensional scaling study. Academy of ManagementJournal, 38(2), 555-572.
15. Shoaf, C., Genaidy, A., Karwowski, W. ve Huang, S. H. (2004). Improvingperformance and quality of working life: A model for organizationalhealth assessment in emerging enterprises. Human Factors and Ergonomicsin Manufacturing & Service Industries, 14(1), 81-95
16. Sparr, J. L. ve Sonnentag, S. (2008). Fairness perceptions of supervisor feedback,LMX, and employee well-being at work. European journal of work andorganizational psychology, 17(2), 198-225.
17. Üzüm, H., (2010). Elit Sporcuların Örgütsel Stres Düzeyleri ileÖrgütsel Bağlılık İlişkisinin İncelenmesi. Doktora Tezi.Bolu:Abant İzzet Baysal Üniversitesi.