Dinler Tarihi dersinde sanal gerçeklik gözlüğü uygulamasına ilahiyat öğrencilerinin bakışı: Hatay örneği

Öz

Sanal Gerçeklik, gerçek ya da hayali dünyanın bilgisayarda bir simülasyonudur. Sanal gerçeklik genellikle çok çeşitli uygulamaları tanımlamak için kullanılmaktadır. Sanal gerçeklik teknolojisi son yıllarda eğitimde sıkça kullanılmaya devam etmesine rağmen bu teknoloji daha önce Dinler Tarihi dersinde uygulanmadığı görülmektedir. Sanal gerçeklik teknolojisinin geleneksel öğrenme paradigmalarına önemli bir katkı sağlayacağı görüşündeyiz. Bu çalışmada; son yıllarda teknolojinin eğitimde uygulanması konusunda yenilikçi uygulamalardan biri olan sanal gerçeklik gözlüğü ile Dinler Tarihi dersinin işlenmesinde İlahiyat öğrencilerinin yaklaşımları ve görüşleri incelenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilere hem sanal gerçeklik gözlüğü ile dersin işlenmesine yönelik geliştirilen tutum ölçeği uygulanmış hem de öğrencilerin kişisel görüşleri nitel veri olarak değerlendirme imkânı sağlayacak sorular yöneltilmiştir. Araştırmaya Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi İlahiyat fakültesinde okuyan ve Dinler Tarihi dersi alan 35 öğrenci katılmıştır. Öğrenciler uygulama sayesinde farklı dinlerin mabetlerini ve kutsal mekânlarını sanal gerçeklik gözlüğü ile görme imkânı elde etmiştir. Elde edilen veriler SPSS 20.0 veri analiz programı yardımıyla değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin Dinler Tarihi tutum ölçeğinden elde edilen ön ve son test puanları arasındaki farklılıklar, Bağımlı Gruplar Testi ile analiz edilmiş ve elde edilen verilerde anlamlı bir farklılık olduğu sonucuna varılmıştır. İlahiyat fakültesi öğrencileri, sanal gerçeklik uygulaması ile derse olan ilgilerinin ve öğrenme isteklerinin arttığını ifade etmişlerdir. Dinler Tarihi dersinin konusuna ve amacına uygun olarak sanal gerçeklik gözlüğü kullanımının uygun olduğu ve olumlu sonuçlardan hareketle benzer içeriğe sahip diğer derslerin işlenmesinde de kullanılmasının faydalı olacağı önerisinde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Dinler Tarihi
• Sanal Gerçeklik
• Teknoloji
• Eğitim
• İlahiyat
• Din
• Kutsal Mekân

The theology students’ view on implementation of virtual reality glasses in the History of Religions class: The sample of Hatay

Öz

Virtual Reality is a computer-simulated environment, whether that environment is a simulation of the real or imaginary world. Virtual Reality is often used to describe a wide variety of applications. Virtual Reality technology continues to be used frequently in education in recent years but this technology has never been tried in the History of Religions class. We argue here that this technology provides a valuable aid to conventional learning paradigms. In this study; In recent years, one of the innovative applications in the application of technology in education, virtual reality glasses, the course of History of Religions, the approaches and views of theology students were examined. Students' attitudes towards the course were applied to the students and the students' personal opinions were evaluated as qualitative data. In the study, 35 students participated who joined the History of Religions course at Hatay Mustafa Kemal University Faculty of Theology. These students saw the shrines and sacred places of different religions with virtual reality glasses. The data were analyzed with the help of the SPSS 20.0 data analysis program. The difference between the pre and post-test scores obtained from the Religions History attitude scale was analyzed by Dependent Groups Test and a significant difference was determined. The faculty of Theology stated that students' interest in the lesson and their desire for learning increased with the application of virtual reality. In accordance with the subject and purpose of the History of Religions course, it was seen that virtual reality glasses are appropriate and it would be beneficial to use the positive results in the processing of other courses has similar content.

Anahtar Kelimeler

• The History of Religion
• Virtual reality
• Technology Education
• Theology
• Religion
• Holy place

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. (1998), Bilgisayarların Müfredat Programlarındaki Yeri ve Öğretmenin Rolü, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
2. Alıcı, M. (2009). Dünyanın Yerel Bilimi: Dinler Tarihi, Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 2 (1), 153-179.
3. Alkan, C. (1988), “Bilgisayar Destekli Öğrenme Modülleri”, A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Yıl 2, Sayı 20.
4. Baki, A , Gökçek, T . (2012). Karma Yöntem Araştırmalarına Genel Bir Bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (42), 1-21. Retrieved from http://dergipark.org.tr/esosder/issue/6156/82721
5. Balachandra L. (2004). Experiential Learning Programs: An Analysis and Review, Chicago University, Yüksek Lisans Tezi, (Supervisor: Wanda Orlikowski)
6. Başaran, F. (2010). “Öğretmen Adaylarının Eğitimde Sanal Gerçeklik Kullanımına İlişkin Görüşleri: Sakarya Üniversitesi BÖTE Örneği”, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
7. Bayraktar, E. ve Kaleli, F. (2007). Sanal Gerçeklik ve Uygulama Alanları, Akademik Bilişim
8. Bostan, B. (2007), Sanal Gerçeklikte Etkileşim, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
10. Çavaş, B., Huyugüzel, P. ve Çavaş, B. T. C. (2004), “Eğitimde Sanal Gerçeklik”, The Turkish Online Journal of Educational Technology, Vol. 3, No. 4, s.110-116.
11. Demir, R. (2019). “Sanal Gerçeklik Gözlüğüne Dayalı Din Öğretimine Yönelik Öğretmen Adaylarının Tutumu” Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (Ek Sayı 1): 847-861.
12. Deryakulu, D. (1999), “Çağdaş Eğitimde Yeni Teknolojiler”, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları, No. 1021.
13. Ferhat, S. (2016). “Dijital Dünyanın Gerçekliği, Gerçek Dünyanın Sanallığı Bir Dijital Medya Ürünü Olarak Sanal Gerçeklik”, TRT Akademi Analiz/Değerlendirme, Cilt:1, Sayı:2.
14. Karasar, N. (1999). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
15. Kayabaşı, Y. (2005), “Sanal Gerçeklik Ve Eğitim Amaçlı Kullanılması”, The Turkish Online Journal of “Educational Technology, Vol. 4, No. 3, s.151-158.
16. Kayabaşı, Y. (2005). “Sanal Gerçeklik ve Eğitim Amaçlı Kullanılması”, The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, ISSN: 1303-6521 Volume 4, Issue 3, Article 20
17. Kurt, A. O. (2007). Mustafa Alıcı, “Dinler Tarihinin Batılı Öncüleri”, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt.11, Sayı:1, 425-431.
18. Otto, R. (2014). Kutsala Dair: Kutsal Tasarısındaki Sezgisel Faktör ve Rasyonelle Olan İlişkisi Üzerine Bir Araştırma, Altıkırkbeş Yayın, İstanbul.
19. Özdemir, M . (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (1), 323-343. Retrieved from http://dergipark.org.tr/ogusbd/issue/10997/131612
20. Özdemir, Ş. ve Çelik, R. (2017). “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması” Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi - AUID, 4 (8), 7-20. DOI: 10.18498/amauifd.325822. Özdemir, Ş. ve Çelik, R. (2017). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi - AUID, 4 (8), 7-20.
21. Piovesan, S.D., Passerino, L.M. and Pereira, A.S. (2012). “Virtual Reality As A Tool In The Education”, IADIS International Conference on Cognition and Exploratory Learning in Digital Age (CELDA 2012)
22. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2003). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları
23. Virtual Reality. https://en.oxforddictionaries.com/definition/virtual_reality
24. Virtual Reality: A Brief History. (2016) https://www.useoftechnology.com/virtual-reality-history/