Oulipo ve Oyun Oynama Sanatının Plastik (Estetik) “Biçem Araştırmaları”: Türkiye Güncel Sanat Pratiklerinde Edebi Uzamdan Alınmış Bir Hikâye Anlatıcılığı, Oulipo’yu Plastik Sanatlar ile Düşünmek

Oulipo (Ouvroir de Litteature Potentielle), 1960 yılında Fransız yazar Raymond Queneau ve matematikçi François Le Lionnais tarafından kurulan alternatif edebi bir gruptur. Grubun temel hedefi edebiyatta potansiyel imkanları araştırarak dil ihtimalleri ile durum araştırmaları kurgularken, bunlara ek olarak yaratıcı kısıtlamalar, yöntemler geliştirerek yenilikçi metinler üretmektir. Bu doğrultuda Oulipo’nun yaratıcı yöntem ve biçim araştırmaları plastik sanatlarının dil inşa etme pratikleriyle bazı ortaklıklar taşımaktadır. Güncel sanat pratiğinin günümüzde estetik nesne üretmek yerine fikir ve potansiyel durumlar inşası üzerine arayışları olduğu görülmektedir. Günümüz sanatı ve sanatçıların plastik ve görsel dil arayışları yeni bir dil meselesi etrafında yoğunlaşırken, metinlerarası bir dil inşa etmektedirler. Bu bağlamda yeni bir dil inşası üzerinde çalışan Dilek Winchester ile Borga Kantürk’ün edebi ve yazınsal olanı araç olarak kullanan üretimlerini Georges Perec ve Raymond Queneau ile ele alarak karşılıklı biçim ve yöntem karşılaştırmaları aracılığıyla yazı ve görsel alanın ayrı duran yapısından metinler arası bir birliktelik inşa etmek istenmektedir.

Oulipo (Ouvroir de Littérature Potentielle) is an alternative literary group founded in 1960 by French writer Raymond Queneau and mathematician François Le Lionnais. The group's main objective is to explore the potential possibilities in literature by creating hypothetical scenarios and conducting linguistic experiments, while also developing creative constraints and methods to produce innovative texts. In this context, Oulipo's creative methods and explorations of form share certain commonalities with the practices of constructing language in the plastic arts. Contemporary art practices today are observed to focus on constructing ideas and potential situations rather than merely producing aesthetic objects. In this regard, contemporary artists, while focusing on the search for a new language in the realms of plastic and visual arts, are constructing a new intertextual language. In this context, by examining the works of Dilek Winchester and Borga Kantürk, who use literary and textual elements as tools in their pursuit of constructing a new language, this study aims to build an intertextual unity from the separate structures of writing and visual fields through comparative analysis of form and method, drawing connections with Oulipo.