Simülasyondan Keşfe: Interstellar’ın ‘Gargantua’sı Üzerinden Görsel Efektlerin Dönüşen Rolü

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 11, 97 - 112, 30.12.2025

Semra Çam Sönmez

Öz

Bu makale, Christopher Nolan'ın 2014 yapımı Interstellar filminin, görsel efektlerin sinemadaki rolünü temelden dönüştüren bir dönüm noktası olduğunu savunmaktadır. Geleneksel olarak sinematik illüzyon ve temsiliyet aracı olarak görülen görsel efektler, bu filmle birlikte meşru bir bilimsel keşif ve araştırma aracına evrilmiştir. Teorik fizikçi Kip Thorne ve Double Negative görsel efekt ekibi arasındaki benzersiz iş birliği ve bu süreçte geliştirilen özel render yazılımı vaka analizi yöntemiyle incelenmektedir. Makale, Gargantua adlı kara deliğin görselleştirilme sürecinin, yalnızca bilinen fiziği simüle etmekle kalmayıp, yeni bilimsel öngörülerin ortaya çıkmasını nasıl sağladığını ortaya koymaktadır. Bu sürecin hakemli bilimsel yayınlarla sonuçlanması, görsel efektlerin simülasyondan keşfe uzanan potansiyelini kanıtlamaktadır. Interstellar'ın mirası, sinema ve bilim arasındaki sınırları bulanıklaştırarak, sinematik görselleştirmenin bilimsel iletişim ve hatta temel araştırma için yeni ufuklar açtığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Görsel Efekt , Sinematik Görselleştirme , Bilimsel Simülasyon , Animasyon , Bilim İletişimi

Kaynakça

• Aron, J. (2015, Şubat 13). Interstellar’s true black hole too confusing. New Scientist. https://www.newscientist.com/article/dn26966-interstellars-true-black-hole-too-confusing/
• Barnett, M., Wagner, H., Gatling, A., Anderson, J. Houle, M., ve Kafka, A (2006). The Impact of Science Fiction Film on Student Understanding of Science. Journal of Science Education and Technology. 15, 179-191.
• Baudrillard, J. (1983). Simulations. Semiotext(e).
• Bazin, A. (1967). What is cinema? University of California Press.
• Charitos, P. (2019, Kasım 12). Building Gargantua. CERN Courier.  https://cern-courier.web.cern.ch/a/building-gargantua/
• Collins, D. (2015, Nisan 10). The visual effects of Interstellar: Bridging art and science. SIGGRAPH. https://www.siggraph.org/news/the-visual-effects-of-interstellar-bridging-art-and-science/
• Cox, D. J. (2008). Astral Projection: Theories of Metaphor, Philosophies of Science, and the Art of Scientific Visualization (Doktora tezi). University of Plymouth.
• Cubitt, S. (2004). Digital aesthetics. Sage Publications.
• Das, A. (2023). Cinematic visualizations as scientific knowledge production. Journal of Science Communication, 22(3), 1–17. https://doi.org/10.22323/2.22030201
• DNEG. (2024, Kasım 7). Celebrating 10 Years of ‘Interstellar’. https://www.dneg.com/news/celebrating-10-years-of-interstellar
• Event Horizon Telescope Collaboration. (2019, Nisan 10). Astronomers capture first image of a black hole. https://eventhorizontelescope.org/press-release-april-10-2019-astronomers-capture-first-image-black-hole
• Franklin, P., ve Thorne, K. S. (2015). Visualizing a black hole for Interstellar: The collaboration between artists and scientists. DNEG/Caltech.
• Frigg, R., ve Nguyen, J. (2020). Interstellar, visual effects, and the philosophy of science. European Journal for Philosophy of Science, 10(1), 1–20. https://doi.org/10.1007/s13194-020-00291-0 Goodfellow, I., Bengio, Y., ve Courville, A. (2020). Deep learning. MIT Press.
• Hawkes, R. (2014, Aralık 5). Interstellar: Behind the VFX. The Telegraph. https://www.telegraph.co.uk/culture/film/film-news/11274246/Interstellar-behind-the-VFX.html
• James, O., von Tunzelmann, E., Franklin, P., ve Thorne, K. S. (2015). Gravitational lensing by spinning black holes in astrophysics, and in the movie Interstellar. Classical and Quantum Gravity, 32(6), 065001. https://doi.org/10.1088/0264-9381/32/6/065001
• James, O., von Tunzelmann, E., Franklin, P., ve Thorne, K. S. (2015). The science of Interstellar: Behind the visuals of Gargantua. WW Norton & Company.
• Levin, D., ve De Filippo, D. (2014). Cinematic science: Visual effects as epistemic tools. Visual Communication, 13(3), 299–318. https://doi.org/10.1177/1470357214530210
• Manovich, L. (2001). The language of new media. MIT Press.
• Manovich, L. (2017). Data aesthetics. University of California Press.
• McCosker, A. (2021). AI and the future of cinematic production. Palgrave Macmillan.
• Prince, S. (1996). True lies: Perceptual realism, digital images, and film theory. Film Quarterly, 49(3), 27–37. https://doi.org/10.1525/fq.1996.49.3.03a00020
• Rosen, P. (2001). Change Mummified: Cinema, Historicity, Theory. University of Minnesota Press.
• Sandwell, I. (2015, Ocak 23). The VFX of Interstellar. ScreenDaily. https://www.screendaily.com/awards/the-vfx-of-interstellar/5082127.article
• Sobchack, V. (1992). The address of the eye: A phenomenology of film experience. Princeton University Press.
• Thorne, K. S. (2014). The science of Interstellar. W. W. Norton & Company.
• Winsberg, E. (2010). Science in the age of computer simulation. University of Chicago Press.