Bu çalışmada, Diş sayı anomalilerinin sıklığı ve dağılımı, diğer diş anomalilerinin varlığı, diş anomalilerinin cinsiyet ile ilişkisi incelenerek hastalarda planlanan/gerçekleştirilen dental tedavi tipleri araştırılmıştır.
Diş sayı anomalilerini belirlemek için 7 ila 14 yaş arasındaki 677 hastanın panoramik radyografileri ve kayıtları incelenmiştir. 7 yaşından küçük ve 14 yaşından büyük hastalar, net olmayan panoramik radyografi görüntüleri, üçüncü molar dişleri çalışmaya dahil edilmemiştir. Çalışmada gelişimsel dental anomaliler beş ana gruba ayrılarak; sayı, boyut, doku, pozisyon ve şekil anomalileri açısından değerlendirilmiştir.
Hastalarda planlanan/gerçekleştirilen tedavi tipleri saptanarak elde edilen verilerin yaşa ve cinsiyete göre değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel analiz Jamovi yazılımı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık p < 0.05 düzeyinde değerlendirilmiştir.
Gelişimsel dental anomali sıklığı %15.21'dir. En sık görülen anomali sayı anomalisi (%8.5), bu grupta en sık görülen dental anomali ise hipodontidir (%6.05).
Eksik dişlerin sıklığı incelendiğinde kızlarda daha fazla diş eksikliğine rastlanmış, ancak istatistiksel olarak farkın anlamlı olmadığı görülmüştür (p>0.05). Hipodonti olgularının %85,54’ünün izole diş eksikliği olduğu, %14,46’sının diğer diş anomalileri birlikte görüldüğü saptanmıştır.
Oligodonti sıklığı %0.4 olarak tespit edilmiştir. Hiperdonti sıklığı % 2.06 olarak bulunmuş, bu duruma en fazla üst çenede rastlanılmış olup, olguların %33.3 ‘ünün mesiodens olduğu saptanmıştır. Hipodonti anomalisi saptanan hastaların %84’ünde çeşitli tedaviler gerçekleştirilmiştir. Bu tedaviler; %30 oranında koruyucu tedaviler, %28 cerrahi girişimler, %32 restoratif ve %10 oranında ortodontik tedavilerdir. Hastaların %16’sının yalnızca ilk muayeneleri gerçekleştirilmiştir.
Hiperdonti olgularının %71,6’sının izole diş fazlalığı olduğu, %28,4’ünün diğer diş anomalileri ile birlikte görüldüğü saptanmıştır. Hiperdonti sıklığına, erkeklerde daha fazla rastlanılmış, ancak istatistiksel olarak farkın anlamlı olmadığı görülmüştür (p>0.05). Hiperdonti anomalisi saptanan hastalarda planlanmış ve uygulanmış tedaviler; %22 oranında koruyucu tedaviler, %33 cerrahi girişimler,%28 restoratif tedaviler ve %17 oranında ortodontik tedavilerdir.
Dental gelişim anomalileri, çocuklarda yaygın bir sağlık sorunudur. Bu anomalilerin erken teşhisi ve tedavisi ile hastanın fonksiyonel, estetik ve psikolojik gereksinimleri karşılanabilir. Uzun vadede bu etkin planlama ve erken teşhis, tedavi maliyetlerini ve süresini de azaltacaktır.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Tıp Eğitimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 19 Şubat 2025 |
| Kabul Tarihi | 2 Ağustos 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 4 Sayı: 3 |