Network Society in the Conceptual Framework of Public Sphere and New Public Sphere

Öz

Public sphere is a notion that can be dated back to ancient Greece. It is also related to bourgeois revolution that triggered collapse of feudalism and economical-political environment brought about by it. The public sphere was in effect at the end of the seventeenth century and during the eighteenth century. In 19th century  the notion “public sphere” was pushed into collapse by capitalist system what was a result of bougeois revolution originally. “The network society” is an outcome of information age. It has come up to the surface  as a result of swift improvement on information and communication technologies and it has brought a new perspective to the public sphere discussions on the other part. Additionally the notion “network society” has been named as “informational capitalism” by Manuel Castells. The information age is being regarded as the new icon of classical capitalism. In this age new media applications potential for forming a new public spehere has come to the centre of this discussions. Accordingly, the purpose of this study is to present the connection between the notions mentioned above and to discuss the new media’s potential for constructing a new public sphere.

Anahtar Kelimeler

• Public Sphere
• Information Age
• The Network Society
• The New Media

Kamusal Alan Bağlamında Ağ Toplumu ve Yeni Kamusal Alan Arayışı

Öz

Uygulama zemini Antik Yunan’a kadar götürülen kamusal alan düşüncesi, feodalizmin çöküşüne zemin hazırlayan burjuva devrimi ve esasında onun hazırladığı ekonomik ve siyasal ortamla ilişkilendirilmektedir. 17. yüzyılın sonu ile 18. yüzyılda hayat bulan kamusal alanın, yine burjuva devriminin bir sonucu olan kapitalist ekonomik sistemin etkisiyle 19. yüzyılda çöküş sürecine girdiği belirtilir. Manuel Castells’in “Enformasyonel Kapitalizm” diye adlandırdığı, Enformasyon Çağı’nın bir çıktısı olan Ağ Toplumu kavramı ise bilgi ve iletişim teknolojilerinin süratli gelişimine paralel olarak ortaya çıkmış ve kamusal alan tartışmalarına yeni bir boyut kazandırmıştır. Klasik kapitalizmin yeni yüzü addedilen Bilgi Çağı’nda yeni medya uygulamalarının, yeni bir kamusal alan oluşturma potansiyeli bu tartışmaların odağında yer alan konulardandır. Buna bağlantılı olarak bu çalışmanın amacı ise, bahsi geçen kavramlar arasındaki ilişkiyi ortaya koyarak yeni medyanın, yeni bir kamusal alan inşa etme potansiyelini tartışmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kamusal Alan
• Enformasyon Çağı
• Ağ Toplumu
• Yeni Medya

Kaynakça

1. Baudrillard, J. (1991). Sessiz Yığınların Gölgesinde Ya Da Toplumsalın Sonu. Oğuz Adanır (Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
2. Castells, M. (2005). Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür: Ağ Toplumunun Yükselişi. Ebru Kılıç (Çev.), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
3. Chomsky, N. (2003). “Propaganda ve Kamusal Aklın Kontrolü”. Kapitalizm ve Enformasyon Çağı: Küresel İletişim Devriminin Politik Ekonomisi İçinde (ss. 209- 222). Nil Senem Çınga, Erhan Baltacı ve Özge Yalçın (Çev.)., Ankara: Epos Yayınları.
4. Dilmen, N. E. (2007). Yeni Medya Kavramı Çerçevesinde İnternet Günlükleri‐Bloglar ve Gazeteciliğe Yansımaları. Marmara İletişim Dergisi. Sayı:12.
5. Erdoğan, M. (2006). “Kamu Alanı ve Liberalizm: Birkaç Not”. Kamusal Alan ve Türkiye İçinde (ss. 92-109). Ahmet Karadağ (Ed.), Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
6. Gönenli, G. ve Hürmeriç, P. (2012). “Sosyal Medya: Bir Alan Çalışması Olarak Facebook Kullanımı”. Sosyal Medya/Akademi İçinde (ss. 243-268). Tolga Kara ve Ebru Özgen (Ed.), İstanbul: Beta Yayınları.
7. Gündüz, U. ve Pembecioğlu, N. (2013). “Bilgi Kaynağı Olarak Sosyal Ağlar ve Sosyal Medya”. Yeni Medya Üzerine: Yeni İletişim Teknolojileri İçinde (ss. 311-338). Müge Demir, (Ed.), İstanbul: Litera-Türk Yayınları.
8. Habermas, J. (2004). “Kamusal Alan”. Kamusal Alan İçinde (ss. 95-102). Meral Özbek (Ed.), İstanbul: Hil Yayınları.

9. Habermas, J. (2005). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. Tanıl Bora ve Mithat Sancar (Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.
10. Karadağ, A. (2006). “Kamusal Alan Modelleri: Çoğulcu Perspektiften Bir Değerlendirme”. Kamusal Alan ve Türkiye İçinde (ss. 3-41). Ahmet Karadağ (Ed.), Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
11. Keane, J. (2002). “Kamusal Alanın Yapısal Dönüşümleri”. Medya Kültür Siyaset İçinde (ss. 295-337). Süleyman İrvan (Der.), Ankara: Alp Yayınevi.
12. Kejanlıoğlu, D. B. (2004). “Medya Çalışmalarında Kamusal Alan Kavramı”. Kamusal Alan İçinde (ss. 688-713). Meral Özbek (Ed.), İstanbul: Hil Yayınları.
13. Koçak, H. (2004). “Türkiye’de Sendikalar ve Kamu Anlayışı”. Kamusal Alan İçinde (ss. 388-394). Meral Özbek (Ed.), İstanbul: Hil Yayınları.
14. Navaro, I. (2004). “ABD’de Alternatif Medya”. Kamusal Alan İçinde (ss. 676-687). Meral Özbek (Ed.), İstanbul: Hil Yayınları.
15. Negri, T. (2004). “Kamusal Alanın Yeniden Ele Geçirilmesi”. Kamusal Alan İçinde (ss. 395-406). Meral Özbek (Ed.), İstanbul: Hil Yayınları.
16. Sarıbay, A.Y. (2000). Kamusal Alan Diyalojik Demokrasi ve Sivil İtiraz. İstanbul: Alfa Yayınları.
17. Sennett, R. (2010). Kamusal İnsanın Çöküşü. Serpil Durak ve Abdullah Yılmaz (Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
18. Tok, N. (2006). “Liberal Demokratik Toplumda Kamusal Alan, Adalet, İstikrar ve Birlik”. Kamusal Alan ve Türkiye İçinde (ss. 110-133). Ahmet Karadağ (Ed.), Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
19. Van Dijk, J.A.G.M. (2006). The Network Society: Social Aspects Of New Media. London: Sage Publications.
20. Verstraeten, H. (2002). “Medya ve Kamusal Alanın Yapısal Dönüşümü”. Medya Kültür Siyaset İçinde (ss. 339-376). Süleyman İrvan (Der.), Ankara: Alp Yayınevi.
21. Yıldırım, A. (2012). “Sosyal Ağlar ve Kişisel Gizlilik Çatışması”. Sosyal Medya/Akademi İçinde (ss. 213-242). Tolga Kara ve Ebru Özgen (Ed.), İstanbul: Beta Yayınları.
22. Akşit, B. v.d. (2003). Sivil Toplumun ve Katılımın Güçlendirilmesinde Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü, www.akademik.maltepe.edu.tr (01.05.2014). Emre, P. Ö. (2013). Bir Başka Dünya İçin Ağ Atmak: Siber Ortamda Üç Barış Hareketi, http://globalmediajournaltr.yeditepe.edu.tr/makaleler/GMJ_6._sayi_Bahar_2013/pd f/Ogun.pdf (01.05.2014).
23. Ercins, G. (2013). Demokrasinin Bir Önkoşulu Olarak Kamusal Alan ve Türkiye’de Kamusal Alan Algısı. http://iibfdergi.cumhuriyet.edu.tr/archive/indekiler2013141.pdf (01.05.2014).
24. Göker, G. ve Doğan, A. (2011). Ağ Toplumunda Örgütlenme: Facebook’ta Çevrimiçi Tekel Eylemi, http://perweb.firat.edu.tr/personel/yayinlar/fua_1664/1664_69454.pdf (01.05.2014).
25. Kabıyık, N. ve Öztürk, M. (2012). Sivil Toplum ve Medya Perspektifinde “Arap , Baharı” ve “Wall Street’i İşgal Et” Eylemleri, http://iys.inonu.edu.tr/webpanel/dosyalar/1427/file/NihatAkbiyikMusaOztUrk.pdf (01.05.2014).
26. Kaymas, S. (2006). İletişim Politikalarında Paradigma Değişimi ve Yeni Medya: Medya ve iletişim Politikalarında Yöndeşme, http://dergipark.ulakbim.gov.tr/gsuilet/article/view/5000004888 (25.03.2014).
27. Kök, S. ve Tekerek, M. (2012). Sokak Siyasetinden Sosyal Ağlara Yeni Aktivizm: Arap Baharı Deneyimi, http://iibfdergisi.ksu.edu.tr/Imagesimages/files/9.pdf (01.05.2014).
28. Özgül, G. E. (2012). Bir Görme Biçimi Olarak Yeni Medya: Kamusal Alan İmkanının Araştırılması,http://journal.yasar.edu.tr/wpcontent/uploads/2012/10/26_Sayi_8_ma kale_gonul_eda_ozgul.pdf (25.03.2014).
29. Papic, M. ve Noonan, S. (2011). Sosyal Medya: Bir Protesto Aracı, Ece Dündar (Çev.), http://www.tk.org.tr/index.php/TK/article/viewFile/585/581(25.03.2014).
30. Sucu, İ. (2012). Althusser’in Gözünden İdeoloji ve İdeolojinin Bir Taşıyıcısı Olarak Yeni Medya. http://josc.selcuk.edu.tr/josc/article/view/36/33 (01.05.2014).