Lobicilik ve İsviçre'nin Sözleşmeli Çocukları: Verdingkinder

Öz

Lobicilik kavramının temel tanımlarından biri, “Belirli bir çıkar grubunun isteklerini, siyasal organlara kabul ettirmek, onları kendi doğrultusunda etkilemek amacıyla kurulmuş topluluk” şeklindedir. Bu tanımlamaya uygun bir örnek oluşturan ve çalışmaya konu olan olay da İsviçre'de 1790'lı yıllardan 1960'lı yılların sonuna kadar süren bir çocuk hakları ihlalidir. Yapılan bir yasal düzenleme ile 14 yaşından küçük çocukların fabrikalarda çalışması yasaklanınca çocuklar ailelerinden alınarak çiftliklere satılmış ve süreci de toplumun kabullenmesi sağlanacak şekilde din adamları yürütmüştür. Bu çocukların ortak özellikleri yoksul, boşanmış veya suç işlemiş ebeveynlere sahip olmalarıdır. 1998 yılından beri resmi olarak mağdurların haklarını konu alan lobicilik faaliyetinin büyük oranda başarıya ulaştığı görülmektedir. Yapılan çalışmalarla tanıklar dinlenmekte, hedeflenen tazminatın devlet tarafından mağdurlara ödenmesine çalışılmaktadır. Halen hayatta olan 10.000 mağduru ve ailelerini yakından ilgilendiren konu, başarıya ulaşmış bir lobicilik faaliyeti örneği olarak gösterilebilir niteliktedir.

Anahtar Kelimeler

• Verdingkinder,çocuk işçi,lobicilik,insan hakları

Kaynakça

1. Akyürek, Sevim. (2015) Heidi'nin Ayakları Neden Çıplaktı? [Çevrimiçi]. Evrensel Kültür, http://www.evrenselkultur.com/2015/02/heidinin-ayaklari-neden- ciplakti/ [Erişim Tarihi: 10/02/2015].
2. Arı, Tayyar (2009) Amerika’da Siyasal Yapı Lobiler ve Dış Politika: Türk, Yunan, Ermeni, İsrail ve Arap Lobilerinin ABD’nin Dış Politikasına Etkileri. İstanbul: Alfa.
3. Aziz, Aysel (2003) Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
4. Batuş, Gül. (2015) Medya ve Lobicilik. Medya ve Lobicilik Doktora Ders Notu, (Yayımlanmamış). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Bilimleri.
5. Bayramoğlu, Nisa (1987) Avrupa Topluluğu, Ülkeleri ve Türkiye’nin Tanıtımı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları 66.