Relationship between Undergraduates\' Communication Skills and Their Negative Automatic Thoughts

Abstract

Aim of this study is to present relationships between undergraduates’ communication skill points and their negative automatic thinking frequency points in terms of some demographic variables. Sample of this study consisted of 478 undergraduates (191 females and 287 males) attending Düzce University. “Communication Skills Scale (ISS)” developed by Korkut (1996b), “Automatic Thoughts Scale” developed by Hollan and Kendall (1980) and adapted to Turkish by Şahin and Şahin (1992) and “Personal Information Form” were used in the study. According to the results of the study; it was determined that there is no significant difference between the undergraduates’ communication skill points and negative automatic thinking frequency points according to their gender, their grade and place where their families lived. While undergraduates’ communication skills points do not differ in terms of the department they attend, their negative automatic thinking frequency points differ in terms of their departments. That is, undergraduates attending the department of Nursing have relatively high negative automatic thinking frequency points. It was also observed that there is a medium-level, significant negative correlation between undergraduates’ communication skills and their negative automatic thoughts

Keywords

• Communication skills, negative automatic thoughts, university students SUMMARY

Üniversite Öğrencilerinin İletişim Becerileri ve Olumsuz Otomatik Düşünceleri Arasındaki İlişki

Öz

Araştırmanın amacı bazı demografik özelliklere göre üniversite öğrencilerinin iletişim beceri ve olumsuz otomatik düşünce sıklığı puanlarındaki farklılaşmayı ve iletişim beceri puanları ile olumsuz otomatik düşünce sıklığı puanları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmaya Düzce Üniversitesinde öğrenim gören 191 kız 287 erkek toplam 478 öğrenci katılmıştır. Araştırmada Korkut (1996b) tarafından geliştirilen “İletişim Becerileri Ölçeği (İBDÖ)”, Hollan ve Kendall (1980) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlama çalışmaları Şahin ve Şahin (1992) tarafından yapılan “Otomatik düşünceler Ölçeği” ve “Kişisel bilgi formu” kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; Üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ile olumsuz otomatik düşünce sıklığı puanları arasında cinsiyete, sınıf düzeyine ve ailelerinin yerleşim yerine göre anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Üniversite öğrencilerinin öğrenim gördükleri bölümlere göre iletişim becerileri farklılaşmazken olumsuz otomatik düşünce sıklığı puanları farklılaşmaktadır. Hemşirelik bölümü öğrencilerinin olumsuz otomatik düşünce sıklığı puanları diğer bölümlere göre yüksek bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve olumsuz otomatik düşünce puanları arasında anlamlı negatif yönlü ve orta düzeyde ilişki gözlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• İletişim becerileri, olumsuz otomatik düşünce, Üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Acar, V. (2009). Öğretmen adaylarının iletişim becerileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Burdur.
2. Akbağ, M. (2000). Stresle başa çıkma tarzlarının üniversite öğrencilerinde olumsuz otomatik düşünceler, transaksiyonel analiz ego durumları ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
3. Altıntaş, E. ve Çamur, D. (2004). Beden dili sözsüz iletişim. İstanbul: Aktüel Yayınevi.
4. Altıntaş, G. (2006). Liseli ergenlerin kişilerarası iletişim becerileri ile akılcı olmayan inançları arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Gazi
5. Aydemir, Ç., Vedin-Temiz, H. ve Göka, E.(2002). Majör Depresyon ve Özkıyımda Kognitif ve Emosyonel Faktörler. Türk Psikiyatri Dergisi,13(1),33-39
6. Baykara-Pehlivan, K. (2005). Öğretmen Adaylarının iletişim Becerisi Algıları Üzerine Bir Çalışma. İlköğretim-Online, 4(2),17-23.
7. Beck, J.S. (2006). Bilişsel Terapi: Temel İlkeler ve Ötesi. (Çev. N Hisli Şahin). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
8. Bernard, M.E. (1990). Rational- emotive therapy with children and adolescents: Treatment strategies. School Psychology Review, 19, 294-303.

9. Bingöl, G. ve Demir, A. (2011). Amasya sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim Becerileri. Göztepe Tıp Dergisi, 26(4),152-159
10. Bolton, R. (1986). People Skills: How to Assert Yourself, Listen to Others, and Resolve Conflicts. New York: Touchstone Book.
11. Boman, P. (2003) Gender differences in school anger. International Education Journal 4, (2),71-77.
12. Bozkurt, N. (1998). Lise öğrencilerinin okul başarısızlıklarının altında yatan, depresyonla ilişkili otomatik
13. düşünme kalıpları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal
14. Bilimler Enstitüsü, İzmir.
15. Bulut- Bozkurt, N. (2004). İlköğretim Sınıf Öğretmenlerinin İletişim Becerilerine İlişkin Algılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi,2 (4), 443- 454.
16. Calvete, E. & Connor-Smith, J. K. (2005). Automatic Thoughts and Psychological Symptoms: A Cross- Cultural Comparison of American and Spanish Students. Cognitive Therapy and Research, 29, 201- 217
17. Ceyhan, A.A. (2006). An Investigation of Adjustement Levels of Turkish University Students With Respect to Perceived Communication Skill Levels. Social Behaviour and Personality, 34 (4), 379. 367
18. Ceylan, G. (2007). Öğretmen-öğrenci etkileşimin sınıf atmosferine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
19. Clanton, L. D., Rude, S. S., &Taylor, C. (1992). Learned resourcefulness as a moderator of burnout in a sample of rehabilitation providers. Rehabilitation Psychology, 37(2),131-140
20. Coşkuner, A. (1994). İletişim becerisini geliştirme eğitiminin işgörenlerin iletişim çatışmalarına girme eğilimlerine, yalnızlık düzeylerine ve iş doyumlarına etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Ankara
21. Cunningham, M.R. (1977). Personality and The Structure of the Nonverbal Communication of Emotion. Journal of Personality, 45 (4), 564-584.
22. Cüceloğlu, D. (1991). Yeniden İnsan İnsana (22.basım ). İstanbul: Remzi Kitabevi.
23. Çam, S. (1999). İletişim becerileri eğitimi programının öğretmen adaylarının ego durumları ve problem çözme becerisi algılarına etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(12), 16-27.
24. Çam, S. (2005). Ders olarak iletişim becerileri eğitiminin sonuçları. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 26-37.
25. Çetinkanat, C. (1998). Öğretmen Adayları ve Müfettişlerin Bakış Açısından Öğretmen İletişim Becerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 14, 209-221.
26. Çetinkaya, Z. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19, 567-576.
27. Çevik, D. B. (2011). Müzik Öğretmeni Adaylarının İletişim Becerileri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(31),1-13
28. Çivitci, A. (2006). Ergenlerde mantıkdışı inanç ve sürekli kaygı ilişkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (12), 27-39.
29. Demiralp, M. ve Oflaz, F. (2007) Cognitive behavioral therapy techniques and psychiatric nursing practice. Anatolian J Psychiatry, 8, 132-9.
30. Dilekmen, M., Başcı, Z. ve Bektaş, F. (2008). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerileri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12 (2),223-231.
31. Dökmen, Ü. (1998). İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
32. Duy, B. (2003). Bilişsel-Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Grupla Psikolojik Danışmanın Yalnızlık ve Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Eğitim
33. Ekinci, Ö. (2009). Öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
34. Flett, G.L., Hewitt, P.L., & De Rosa, T. (1996). Dimensions of perfectionism, psychosocial
35. adjustment, and social skills. Personality and Individual Differences, 20, 143-150.
36. Gökçakan, Z. ve Gökçakan, N. (2005). Depresyonda Bilişsel Terapi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1,91-101.
37. Gökçe, O. (2003). İletişim Bilimine Giriş: İnsanlararası İlişkilerin Sosyolojik Bir Analizi, Ankara: Turhan Kitabevi.
38. Gülbahçe, Ö. (2010). K.K. Eğitim Fakültesi öğrencilerinin iletişim becerilerinin incelenmesi. Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 12 (2),12-22
39. Güloğlu, B. ve Aydın, G. (2007). İlköğretim 5. Sınıf öğrencilerinin öğrenilmiş güçlülük ve otomatik düşünce biçimi arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 157168
40. Gündüz, B. (2004). Öğretmenlerde tükenmişliğin akılcı olmayan inançlar ve bazı mesleki değişkenlere göre yordanması. Yayınlanmamış doktora tezi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
41. Gürşimşek, I., Vural, D. E. ve Demirsöz , E. S. (2008). Öğretmen adaylarının duygusal zekâları ile iletişim becerileri arasındaki ilişki. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16,1-11.
42. Haaga, D. A., Dyck, M. J., & Donald, E. (1991). Empirical status of cognitive theory of depression. Psychological Bulletin,110(2), 215-236.
43. Hankin, B. L. & Abramson, L. Y.(2001). Development of gender differences in depression: An elaborated cognitive vulnerability–transactional stress theory. Psychological Bulletin, 127(6), 773-796.
44. Hisli N. (1990). Otomatik düşünceler ölçeğinin üniversite öğrencileri için geçerliliği ve güvenirliği. Psikoloji-Seminer Dergisi, (Özel sayı) 8, 527-539.
45. Horowitz, S. (1997). From vision to victory: communication key to effective leadership. Thrust for Educational Leadership. 27-3:31.
46. İnceoğlu, M. (2010). Tutum algı iletişim.(5. Baskı) İstanbul: Beykent Üniversitesi Yayınları.
47. Karaca, S., Aşkın, R. ve Herken, H. (1999). Beck depresyon ölçeği ve otomotik düşünce ölçeği’nin depresif hastaların belirlenmesindeki özgüllükleri. Yeni Symposium Dergisi, 37(1-2), 6- 11
48. Karahan, T.F., Sardogan, M.E., Özkamah, E. ve Menteş, 0.(2006). Lise öğrencilerinde sosyal yetkinlik beklentisi ve otomatik düşüncelerin, yaşanılan sosyal birim ve cinsiyet açısından incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3, 35-45.
49. Karahan,T. F. (2009). The Effects of a Communication and Confl ict Resolution Skill Training Program on Sociotropy Levels of University Students. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(2),787-797
50. Kopala-Sibley ,D. C.,& Santor, D. A. (2009). The Mediating Role of Automatic Thoughts in the Personality–Event–Affect Relationship. Cognitive Behaviour Therapy. 38(3), 153-161
51. Korkut, F.(2005). Yetişkinlere yönelik iletişim becerileri eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 28, 143-149
52. Korkut, F. (1996a). İletişim Becerileri Eğitimi Programının liselilerin iletişim becerilerini değerlendirmelerine etkisi. 3P Dergisi.3, 191-198.
53. Korkut, F. (1996b). İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeğinin geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (7), 18-23.
54. Monti, P.M., Zwick, W.R., & Warzak, W.J. (1986), Social skills and irrational beliefs: A preliminary report. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 17, 11-14.
55. Nas, C.N., Brugman, D., & Koops, W. (2005). Effects of the EQUIP programme on the moral
56. judgement, cognitive distortions, and social skills of juvenile delinquents. Psychology, Crime & Law, 11, 421- 434.
57. O’Connor, L. E., Berry, J. W., Weiss, J., & Gilbert, P. (2002). Guilt, fear, submission, and empathy in depression. Journal of Affective Disorder,71, 19-27.
58. Odacı, H. (2007). Submissive behaviors and automatic negative thoughts among adolescent boys and girls: A study with a Turkish sample. Social Behavior And Personality, 35 (8), s: 1021- 1026
59. Ohue T. , Moriyama M., & Nakaya T . (2011).Examination of a cognitive model of stress, burnout, and intention to resign for Japanese nurses. Japan Journal of Nursing Science, 8 (1), 76–86,
60. Öğretir, A.D. (2004). Pozitif düşünmeye dayalı grup eğitimi programının annelerin benlik algısı, eşlerine ve çocuklarına yönelik tutumları ile kendini denetleme becerisi ve otomatik düşünceleri üzerinde Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. etkisi.
61. Özerbaş, M. A., Bulut, M. ve Usta, E. (2007). Öğretmen Adaylarının Algıladıkları İletişim Becerisi Düzeylerinin İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1),123- 135.
62. Özgüven, İ. E. (2001). Ailede İletişim ve Yaşam. Ankara: PDREM Yayınları.
63. Öztütüncü, F. (1996). Liseli ergenlerdeki irrasyonel / olumsuz otomatik düşüncelerin ana-baba tutumları ve aile-içi ilişkiler açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
64. Saracaloğlu, A.S., Özkütük N. ve Silkü A. (2001). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri. X. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi (Sözel Bildiri), Bolu.
65. Savaşır, I. ve Şahin, N. H.(1997). Bilişsel Davranışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kullanılan Ölçekler. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
66. Sinha, S. P., Nayyar, P., & Sinha, S. P. (2002). Social support and self-control as variables in attitude toward life and perceived control among older people in India. The Journal of Social Psychology, 142(4), 527-540.
67. Szentagotai, A.,& Freeman, A. (2007). An analysis of the relationship between irrational beliefs and automatic thoughts in predicting distress. Journal of Cognitive and Behavioral Psychotherapies, 7(1), 1-9.
68. Şahin, N. H. ve Şahin, N. (1992). Reliability and validity of the Turkish version of the Automatic Thoughts Questionnaire. Journal of Clinical Psychology, 48, 334-340.
69. Şahin, F. Y. (1998). Grupla iletişim becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerine etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 22 (110), 12-19.
70. Şeker, A. (2000). Sınıf öğretmenlerinin iletişim becerileri ile sınıf atmosferi arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
71. Tanrıverdi, D. ve Ekinci, M. (2007). Hemşirelik öğrencilerinin ruhsal sorunlara sahip olma durumları ve problem alanlarının saptanması. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 10 (4), 42-51
72. Tepeköylü, Ö., Soytürk, M. ve Çamlıyer, H. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7 (3), 115-124
73. Toy, S. (2007). Mühendislik ve hukuk fakülteleri öğrencilerinin iletişim becerileri açısından karşılaştırılması ve iletişim becerileri ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
74. Tutuk, A., Al, D. ve Doğan, S. (2002). Hemşirelik Öğrencilerinin İletişim Becerisi ve Empati Düzeylerinin Belirlenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 6 (2), 36–41.
75. Tümkaya, S. ve İflazoğlu, A. (2000). Ç.Ü. Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Otomatik Düşünce ve Problem Çözme Düzeylerinin Bazı Sosyo-Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Çukurova Sosyal Bilimle Enstitüsü Dergisi, 6, 143-158 Üniversitesi
76. Türkçapar, M. H. (2007). Bilişsel terapi temel ilkeler ve uygulamalar. Ankara: Hyb. Basım Yayın.
77. Türkçapar, M. H. (2008). Bilişsel Terapi Ankara: Hyb. Basım Yayın.
78. Yılmaz, B. (2007). Üniversite öğrencilerinin kişilerarası iletişim becerileri ve bağlanma stilleri arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
79. Yılmaz, İ. ve Çimen, Z.(2008). Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının İletişim Becerileri. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3, 3-14.
80. Yılmaz, S., Hacıhasanoğlu, R. ve Çiçek, Z. (2006). Hemşirelerin Genel Ruhsal Durumlarının İncelenmesi. Sted 15, 92-97.