Matematik Öğretiminin Bireyselleştirilmesinde Etkileşim Biriminin Kullanımının Başarıya ve Tutuma Etkisi

Öz

Çalışmanın amacı, ilkokullar için verilen dersler “Bireyselleştirilmiş Matematik Öğretim Materyali (BMÖM)” kullanımının, “Ölçüler Ünitesi” ile ilgili doktora sınavı ve matematik dersi olmauna yapılacak araştırmalar. Araştırmada ön test oğlu testi kontrol gruplu deneysel model tekniği; tasarlanan öğretim materyalleri ile öğretim gerçekleştirilirken, kontrol grubu. Araştırmanın örneklemini, “Ölçüler Ünitesi” 40 altıncı sınıf öğrencisi oluşturur. Veriler, “Matematik Başarı Testi” ve “Matematik Tutum Ölçeği” nin kazandırdığı; Tüzük örneklemler için t-testi, analiz örneklemler için t-testi penceresi analiz edilmiş; analiz α = 0.05 anlamlılık seviyesinde yorumlanmıştır. Etkileşim Birimiyle Sunulan Bireyselleştirilmiş Matematik Öğretim Materyali'nin hakları öğretim düzeyinde, öğrenci matematik başarılarının pozitif uygunluk (t = -23.23, p = .00 <.05) ve bu etkinin geleneksel öğretimin başarıya olan etkiminin daha fazla olduğu (t = 8.61, p = .00 <.05) gözlenmiştir. Öğrencilerin matematik tutum ortalaması puanları görmek alındığında, deney grubu Öğrencileri Ortalama puanlarında Artış (öntest x = 84.90 , sontest x = 88.35) söz konusu kontrol etmek için puan ortalama puanlamalar miktarı ( öntest x = 84.85, en çok x = 83,45) gerçekleşmiş, ancak bunun istatiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Matematik Öğretimi, Etkileşim Birimi, Bireyselleştirilmiş Öğretim, Tutum

The Effect of Using Interactive Unit for Individualizing Mathematics Teaching on Mathematics Success and Attitude

Abstract

The purpose of this study was to investigate the effects of using “Individualized Mathematics Teaching Material (IMTM)” presented with interactive unit to the students’ success and attitude. The forty 6th grade students who fulfill the precondition abilities is the sample. In the collection of the data, the researchers employed two types of instruments: the Scale of Attitudes towards Mathematics and the Mathematics Success Test. After the collection of the data, the researchers used the independent samples t-test and paired samples t-test with T=0.05 in the analysis of the data. The results showed that a) Students’ mathematics success increased on experimental group that used IMTM (t=- 23.23, p=.00<.05) and the experimental group’s students outperformed the control group’s students (t=8.61, p=.00<.05). (b) Although the experimental group’s attitude score means increased ( x =84.90 to x =88.35) control group’s score decreased ( x =84.85 to x =83.45) but there were no statistically significant.

Keywords

• Mathematics Teaching,Interactive Unit,Individualized Teaching,Attitude

Kaynakça

1. Altun, Murat. (2002). lkö retim kinci Kademede Matematik Ö retimi. stanbul: Delta Yay1nlar1.
2. Bachor, D.G., & Freeze, D.R (1986). Multimodal interactive units for mathematics: Description and application. Canadian Journal for Exceptional Children, 2 (4), 123-128.
3. Bloom, S. Benjamin. (1998). nsan Nitelikleri ve Okulda Ö renme. Çeviri: DurmuR Ali Özçelik, stanbul: Milli E itim Bas1mevi.
4. Boston, R.E. (1972). How to Write and Use Performance Objectives to Individualize Instruction. New Jersey: Educational Technology Publications.
5. Bryant, R. R. (1981) “Effects of team- assisted individualization on the attitudes and achievement of third, fourth and fifth grade students of mathematics”. Dissertation Abstract International. 43(1), 70.
6. Cancelli A. ve di erleri. (1974). A Behaviroral Approach to Education of Children and Youth. London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
7. Cawley J.F. ve Renea S Parmar. (1992). Aritmetic Programming for Students with Disabilities: An Alternative.
8. Cawley, J. F. & Vitello, S. J. (1972). Model for arithmetical programming for handicapped children. Exceptional Children, 39(2), 101-110.

9. Cawley, J., Fitzmaurice, A.M., Shaw, R., Kahn, H. & Bats, H. (1978). A Review of Characteristics. Learning Disability Quarterly, 1(4), 37-52.
10. Cücelo lu, Do an. (1997). nsan ve Davran1R1. stanbul: Remzi Kitabevi.
11. Çilenti, Kamuran. (1994). E itim Teknolojisi ve Ö retim. Ankara: Kad1o lu Matbaas1.
12. Disick, R.S. Individualizing Language Instruction Strategies and Methods. Harcourt Brace Jovanovich, Inc, 1980.
13. Espin, Christine A., Stanley L. Individualized Education Programs In Resource and Inclusive Settings: How ‘Individualized’ Are They? Database: Academic Search Premier, 00317217, Vol. 83, Issue 6.
14. Fiscus, E.D. ve C.J. Mandell. (2002).BireyselleRtirilmiR E itim Programlar1n1n GeliRtirilmesi. Çeviri: G Akçamete ve di erleri, Ankara.
15. Harding, D.C., Gust, A.M., Goldhawk, S.L., & Bierman, M.M. (1993). The effects of the interactive unit on the computation skills of students with learning disabilities and students with mild cognitive impairments. Learning Disabilities: A Multidisciplinary Journal, 4(2), 53-65.
16. Jenson, W. R., Sloane, H. N., & Young, K. R. (1988). Applied behavior analysis in education: A structured teaching approach. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
17. Kulaks1zo lu, Adnan. (1999).Ergenlik Psikolojisi. stanbul: Remzi Kitabevi.
18. Lentz, F.E., & Shapiro, E. S. (1986). Functional assessment of the academic environment. School Psychology Review, 15, 346-357.
19. Mandel, C.J., Fiscus, E.D. (2002). BireyselleRtirilmiR E itim Programlar1n1n GeliRtirilmesi BEP (2. Bask1) (G. Akçemete, H.G. )enel, E. Tekin, Çeviri). Ankara.
20. MEB Talim ve Terbiye Kurulu BaRkanl1 1 (1998), lkö retim Matematik 6–8. S1n1flar Ö retim Program1 Kitab1, Ankara.
21. Mohen M. ve Ronald E. Hull. (1974).Individualized Instruction and Learning. Chicago: Nelson-Hall Co.
22. Nazl1çiçek N. ve Erktin E. (2002). lkö retim Matematik Ö retmenleri çin K1salt1lm1R Matematik Tutum Ölçe i, [Online]: http://www.fedu.metu.edu .tr/ufbmek-5/bilkitab1 adresinden al1nm1Rt1r.
23. Özyürek, M (2004). BireyselleRtirilmiR E itim Program1 Temelleri ve GeliRtirilmesi. Ankara: Kök Yay1nc1l1k.
24. Peker, M. ve Mirasyedio lu, ). (2003). Lise 2. s1n1f ö rencilerinin matematik dersine yönelik tutumlar1 ve baRar1lar1 aras1ndaki iliRki, Pamukkale Üniversitesi E itim Fakültesi Dergisi, 14, 157-166.
25. Punch, K.F. (2005). Sosyal AraRt1rmalara GiriR, Nicel ve Nitel YaklaR1mlar. (D. Bayrak, H.B. Arslan ve Z. Akyüz, Çev). Ankara: Siyasal Kitapevi.
26. Senemo lu, Nuray. (2002).GeliRim, Ö renme ve Ö retim: Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Gazi Kitapevi.
27. Slavin, R. E. (1987) Cooperative learning and individualized instruction Arithmetic Teacher. 35(3). 14-16.
28. Slavin, R. E. ; Leavey, M. B. & Madden, N.A. (1984). Combining cooperative learning and individualized instruction: Effects on student mathemetics achievement, attitudes, and beheviors. The Elementary School Journal. 84(4), 409-422.
29. Thiagarajan, S., Semmel, D. S., & Semmel, M. I. (1974). Instructional development for training teachers of exceptional children: A sourcebook. Bloomington, IN: Indiana University.
30. Tuncer, A. Tu ba. (1992). Görme Engelli Ö rencilere Basamak De eri ve Eldeli Toplama Ö retiminde Basamakl1 Ö retim Yöntemiyle Sunulan BireyselleRtirilmiR Ö retim Materyalinin Etkilili i. Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Y1km1R, Ahmet. (1999). Zihinsel Engelli Çocuklara Temel Toplama ve Ç1karma Rlemlerinin Kazand1r1lmas1nda EtkileRim Ünitesi ile Sunulan BireyselleRtirilmiR Ö retim Materyalinin Etkilili i. Doktora Tezi, EskiRehir: Anadolu Üniversitesi, E itim Bilimleri Enstitüsü.
32. EK–1: Örnek Ö retim Materyali
33. “Ölçme ve Ölçü Ö retim Materyali”