İlköğretim Dilbilgisi Konularının Çocuğun Bilişsel Düzeyine Uygunluğu
Öz
: Bu çalışmada, ilköğretim 1.,2.,3.,4., ve 5. sınıflarında okutulan Türkçe ders kitaplarında yer alan
dilbilgisi konularının çocuğun bilişsel düzeyine uygun olup olmadığı tartışılmaktadır. İlk beş yılın
seçilmesi, söz konusu çocukların 6/7-11/12 yaş arasında, yani somut işlemler döneminde olmasından
kaynaklanmaktadır. Bilindiği üzere, dilbilgisi oldukça soyut bir olgular düzeneğidir. Acaba gerçekten
de, çocuklar (somut işlemler döneminde olanlar) bu soyut konuları anlayabiliyorlar mı? Çalışmada,
dilbilgisinin genel özellikleri sergilenmiş, ilköğretim 1. kademe öğrencilerinin bilişsel düzeyleri
betimlenerek, yapılan dilbilgisi öğretiminin eksiklikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak;
mevcut ilköğretim 1. kademe dilbilgisi öğretiminin, çocukların bilişsel düzeyine uygun olarak yeniden
tasarlanması gerekliliği ileri sürülmektedir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adalı, Oya (1982). Yüksek Öğretimde Sözlü Ve yazılı Anlatım, İzmir:Aydın Yayınevi. Akarsu, Bedia (1984). Wilhelm Von Humboldt’da Dil-Kültür Bağlantısı, İstanbul: Remzi kitapevi. Alpöge, Gülçin (1991). Çocuk Ve Dil Türkçe’de Sıfatların Kullanımı Ve Çocuğun Gelişimi Açısından İncelenmesi, İstanbul:Yapı Kredi Yayınları. Arthur T. Jersild (1979). Çocuk Psikolojsi, (Çev.:Gülseren Günce, Ankara: A.Ü. Eğitim Fakültesi Yayınları No:79. Atkinson, Rita L. Vd. (1995). Psikolojiye Giriş I, İstanbul:Sosyal Yayınları. Barthes, Roland (1993). Göstergebilimsel Serüven, (Çev.:Mehmet Rifat ve Sema Rifat), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Binyazar, Adnan (1988). “Anadili Öğretimi”, Dil yazıları II, Ankara: TDK Yayını 395, s.168- 174 De Saussure, Ferdinand (1985). Genel Dilbilim Dersleri, (Çev.:Berke Vardar), Ankara: Birey ve Toplum Yayınları. Dilâçar, A. (1978). Anadili İlkeleri Ve Türkiye Dışındaki Uygulamalar, Ankara: TDK. Doğan Cüceloğlu (1991). İnsan Ve Davranışı, İstanbul:Remzi Kitapevi. Erden, Münire ve Yasemin Alkan (1995). Eğitim Psikolojisi Gelişim-Öğrenme-Öğretme, Ankara: Arkadaş Yayınevi. Ergün, Mustafa Vd. (1987). “Üniversite Öğrencilerinde Dil Ve Anlatım Bozuklukları”, İnönü Üniversitesi Sos. Bil. Ens. Dergisi, Malatya, sayı:1. Gander, Mary J. ve Harry W. Gardiner (1998). Çocuk Ve Ergen Gelişimi, (Yayıma Hazırlayan: Bekir Onur), Ankara: İmge Yayınları. Göğüş, Beşir (1978). Orta Dereceli Okullarımızda Türkçe Ve Yazın Eğitimi, Ankara: Gül Yayınevi. Gürkan, Tanju (1986). “Çocuğun Dil Gelişim Ve Eğitiminde Ailenin Rolü”, Türk Dilinin Öğretimi Toplantısı 1-3 Ekim 1986, Ankara: A.Ü. Eğitim Bil. Fak. Yay. No:160. Hudson, R. (1992). Teaching Grammar: A Guide for the National Curriculum. Oxford:Blackwell. Hundsnurscher, F. (1983). “İlmî Gramerin Prensipleri”, Modern Lenguistiğe Giriş, (Hazırlayan: Mehmet Akalın), İzmir: Ege Ün. Ed. Fak. Yay. No: 22, s.65-71. Kavcar, Cahit Vd. (1995). Türkçe Öğretimi, Ankara: Engin Yayınları. Kavcar, Cahit ve F. Oğuzkan (1987). Türkçe Öğretimi Özel Öğretim Yöntemleri, Ankara: AÖF Yayınları No:96. Sandström, C.I. (1971). Çocuk Ve Gençlik Psikolojisi, (Çev.:R.Şemin), İstanbul: İ.Ü. Ed. Fak. Yay. No: 1614, Senemoğlu, Nuray. (1997). Gelişim Öğrenme Ve Öğretim, Ankara: Ertem Matbaacılık, Wittgenstein, Ludwig (1996). Tractatus Logico-Philosophicus, (Çev.:Oruç Aruoba), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Yapıcı (Işık), Şenay (1993). İlkokul Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Sessiz Okuma Düzeyleri, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Malatya: İ.Ü. Sos. Bil. Ens.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Mehmet Yapıcı
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
26 Haziran 2004
Gönderilme Tarihi
26 Haziran 2004
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2004 Cilt: 3 Sayı: 2