-

Abstract

In this study, the relationship between pre-service teachers’ cultural intelligence and their attitude toward multi-cultural education has been investigated. Sample of the study consisted of 485 pre-service teachers, studying at Hacettepe University during 2013-2014 academic years. “Cultural Intelligence Scale” was used for measuring pre-service teachers’ cultural intelligence level, whereas “Attitude Scale towards Multicultural Education for Pre-service Teachers” was used to determine their attitude towards multicultural education. Data were analyzed by multiple correlation (Pearson Correlation Coefficient), Factorial ANOVA and hierarchical regression techniques in addition to descriptive statistics such as arithmetic mean, standard deviation and percentiles. Findings of the study showed that the mean scores of attitude toward multi-cultural education and cultural intelligence are relatively high. It has been found that there is a significant, positive and moderate relationship between cultural intelligence and attitude toward multi-cultural education. In addition, it has been found that gender, settlement and gender-settlement combination create significant differences on the standardized attitude scores toward multi-cultural education. Moreover, it has been seen that demographic variables and three dimensions of cultural intelligence (metacognition, motivation and behavior) are significant predictors of the attitude toward multi-cultural education. As the result of the study, it has been concluded that cultural intelligence plays an important role on the attitude toward multi-cultural education

Keywords

• Culture, multiculturalism, multicultural education, cultural intelligence

Öğretmen Adaylarının Çok Kültürlü Eğitime Yönelik Tutumlarında Kültürel Zekânın Rolü

Öz

Bu çalışmada öğretmen adaylarının kültürel zekâları ile çok kültürlü eğitime yönelik tutumları arasındaki ilişkiler sorgulanmıştır. Çalışma grubu, 2013-2014 öğretim yılında Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenimine devam eden 485 aday öğretmenden oluşturulmuştur.  Aday öğretmenlerin kültürel zekalarını ölçmek üzere, ‘Kültürel Zekâ Ölçeği’, çok kültürlü eğitime yönelik tutumların belirlenebilmesi için ise, ‘Öğretmen Adayları İçin Çok Kültürlü Eğitime Yönelik Tutum Ölçeği’ kullanılmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma ve yüzdelik değer gibi betimsel istatistiklerin yanında, çoklu korelasyon (Pearson Korelasyon Katsayısı), Faktöriyel ANCOVA ve hiyerarşik regresyon teknikleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları,  çok kültürlü eğitime yönelik tutum ve kültürel zekaya ait ortalamalarının görece yüksek olduğunu göstermiştir. Kültürel zekâ ile çok kültürlü eğitime olan tutum arasında anlamlı, pozitif ve orta düzeyde bir ilişki olduğu saptanmıştır. Cinsiyet, yerleşim birimi ve cinsiyet yerleşim birimi ortak etkisinin, kültürel zekâya göre standartlaştırılmış çok kültürlü eğitime yönelik tutum puanları üzerinde anlamlı bir fark yarattığı görülmüştür. Ayrıca demografik değişkenler ile kültürel zekaya ait üç boyutun (üst biliş, motivasyon ve davranış) çok kültürlü eğitime yönelik tutumun anlamlı yordayıcıları olduğu saptanmıştır. Çalışmanın sonuncunda kültürel zekanın, çok kültürlü eğitime yönelik tutum üzerinde önemli bir rol oynadığı genel sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kültür, çok kültürlülük, çok kültürlü eğitim, kültürel zekâ

Kaynakça

1. Açıkalın, M. (2010). Sosyal bilgiler eğitiminde yeni yaklaşımlar: Çokkültürlü ve küresel eğitim. İlköğretim Online, 9(3), 1226-1237.
2. Adamou, T. M. (2003). Multicultural education and democratic enhancement. Paper presented in the Annual Meeting of the American Political Science Association. August 28-31, Philadelphia.
3. Alon, I. & Higgins, J. M. (2005). Global leadership success through emotional and cultural intelligences. Business Horizons, 48(6), 501–512.
4. Ambe, E. B. (2006). Fostering multicultural appreciation in pre service teachers through multicultural curricular transformation. Teaching and Teacher Education, 22, 690-699.
5. Ang, S. & Ng, K.Y. (2005). Cultural and network intelligence: The twin pillars in leadership development for the 21th century era of global business and institutional networks. In K.Y.Chan, S. Sing, R. Ramaya, & K. H. Lim (Eds.), Systems and spirit (46-48). Singapore Armed Forces Military Institute Monograph.
6. Ang, S., Van Dyne, L. & Tan, M. L. (2011). Cultural Intelligence. In R. J. Sternberg, S. B. Kaufman (Eds.), The Cambridge handbook of intelligence (582-602). USA: Cambridge University Press.
7. Ang, S., Van Dyne, L., Koh, C., Ng, K.Y., Templar, K.J., Tay, C. & Chandrasekar, N.A. (2007). Cultural intelligence: Its measurement and effects on cultural judgment and decision making, cultural adaptation and task performance. Management and Organization Review, 3(03), 335–71.
8. Aydin, H. & Tonbuloğlu, B. (2014). Graduate students perceptions’ on multicultural education: a qualitative case study. Eurasian Journal of Educational Research, 57, 29-50.

9. Balay, R. (2004). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 61-82.
10. Banks, J. A. (2009). Multicultural Education: Characteristics and Goals. In J. A. Banks & C. A. M. Banks (Eds.), Multicultural educaiton: Issues and perspectives (3-26). USA: John Wiley & Sons.
11. Barry, N. H. & Lechner, J. V. (1995). Preservice teacher’s attitudes about and awareness of multicultural teaching and learning. Teaching & Teacher Education, 11(2), 149-161.
12. Başarır, F., Sarı, M. ve Çetin, A. (2014). Öğretmenlerin çok kültürlü eğitim algılarının incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(2), 91-110.
13. Başbay, A. (2014). Çok kültürlü eğitim kapsamındaki derslerinin incelenmesi: Georgia State Üniversitesi örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(2), 585-608.
14. -
15. Başbay, A. ve Kağnıcı, D. Y. (2011). Çokkültürlü yeterlik algıları ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(161), 199-212.
16. Başbay, A., Kağnıcı, D.Y. ve Sarsar, F. (2013). Eğitim fakültelerinde görev yapmakta olan öğretim elemanlarının çokkültürlü yeterlik algılarının incelenmesi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic,8(3), 47-60.
17. Ben-Porath, S. (2005). Multicultural education, peace, and democracy: Considerations of civic education in wartime. In Kenneth Howe (Ed), Philosophy of education (87–95). Urbana, IL: Philosophy of Education Society.
18. Berthelsen, D. & Karuppiah, N. (2011). Multicultural education: The understandings of preschool teachers in Singapore. Australasian Journal of Early Childhood, 36(4), 38-43.
19. Bishop, T., Reinke, J. & Adams, T. (2011). Globalization: trends and perspectives. Journal of International Business Research, 10(1), 117-130.
20. Bleszynska, K. M. (2008). Constructing intercultural education. Intercultural Education, 19(6), 537-545.
21. Brislin, R. (2006). Cultural Intelligence: Understanding Behaviors that Serve People’s Goals. Group & Organization Management, 31(1), 40–55.
22. Bryan, A. (2009). The intersectionality of nationalism and multiculturalism in the Irish curriculum: teaching against racism? Race Ethnicity and Education, 12(3), 297-317.
23. Bulut, C. (2014). Öğretmenlerin çok kültürlü yeterlik algılarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
24. Cho, G. & Amrosetti, D. D. (2005). Is ignorance bliss? Pre-service teacher’s attitudes toward multicultural education. The High School Journal, 89(2), 24-28.
25. Chou, H. M. (2007). Multicultural teacher education: Toward a culturally responsible pedagogy. Essays in Educaiton, 21, 139-162.
26. Cırık, İ. (2008). Çok kültürlü eğitim ve yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 27-40.
27. Cogan, J. J. ve Morris, P. (2001). The Development of Civics Values: An Overview. International Journal of Educational Research, 35, 1- 9.
28. Crowne, K. A. (2008). What leads to cultural intelligence? Business Horizons, 51(5), 391–399.
29. Çetin, Ç. K. (2014). Kültürel zeka: Uzakyol kaptanları ve uzakyol birinci zabitleri üzerinde bir araştırma. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(2), 134-155.
30. Çoban, A. E., Karaman, N. G. ve Doğan, T. (2010). Öğretmen adaylarının kültürel farklılıklara yönelik bakış açılarının çeşitli demografik değişkenlere göre incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 125-131.
31. Demir, S. (2012). Çok kültürlü eğitimin Erciyes Üniversitesi öğretim elemanları için önem derecesi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 7(4), 1453-1475.
32. Demir, S. ve Başarır, F. (2013). Çok kültürlü eğitim çerçevesinde öğretmen adaylarının özyeterlik algılarının incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(1), 609-641.
33. Demircioğlu, E. ve Özdemir, M. (2014). Pedagojik formasyon öğrencilerinin çok kültürlü eğitime yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 211-232.
34. Earley, P. C. (2002). Redefining interactions across cultures and organizations: Moving forward with cultural intelligence. Research in Organizational Behavior, 24, 271–299.
35. Ensign, J. (2009). Multiculturalism in four teacher education programs: for replication or transformation. Multicultural Perspectives, 11(3), 169-173.
36. Ersoy, A. (2014). Kültürel zekânın kültürlerarası liderlik etkinliği üzerindeki rolü: Konaklama işletmelerinde nitel bir araştırma. Journal of Yaşar University, 9(35), 6099-6260.
37. Fox, R. K. & Greenberg, R. D. (2006). Culture, multiculturalism, and foreign/ world language standards in U.S. teacher preparation programs: toward a discourse of dissonance. European Journal of Teacher Education, 29(3), 401-422.
38. Gay, G. (1994). A Synthesis of Scholarship in Multicultural Education, NCREL's Urban Education Program. [Online]: Retrieved on 23-November-2014, at URL: http://www.ncrel.org/sdrs/areas/issues/educatrs/leadrshp/le0gay.htm.
39. Gay, G. (2003). The importance of multicultural education. Educational Leadership 61(4), 30–35.
40. Gay, G. (2009). Multicultural infusion in teacher education: Foundations and applications. Peabody Journal of Education, 72(1), 150-177.
41. Gorji, M. & Ghareseflo, H. (2011). The survey of relationship between cultural intelligence and emotional intelligence with employee’s performance. International Conference on E-business, Management and Economics, 25, 175–180.
42. Gormley, K., McDermott, P., Rothenberg, J. & Hammer, J. (1995). Expert and novice teachers’ beliefs about culturally responsive pedagogy. Paper Presented at American Educational Research Conference (San Francisco, April 18-22, 1995)
43. Gorski, P. C. (2009). What we’re teaching teachers: An analysis of multicultural teacher education coursework syllabi. Teaching and Teacher Education 25, 309-318.
44. -
45. Imai, L. & Gelfand, M. J. (2010). The culturally intelligent negotiator: The impact of cultural intelligence (CQ) on negotiation sequences and outcomes. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 112(2), 83–98.
46. İlbuğa, E. U. (2010). Çok kültürlülük, ulus ötesilik ve kültürlerarası iletişim yeterliliği. Çankaya University Journal of Humanities and Social Sciences, 7(1), 163-180.
47. İlhan, M. ve Çetin, B. (2014a). Sosyal ve kültürel zekâ arasındaki ilişkinin yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi. Turkish Journal of Education, 3(2), 4-15.
48. İlhan, M. ve Çetin, B. (2014b). Kültüre zekâ ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi [Hacettepe University Journal of Education], 29(2), 94-114.
49. İşçi, E., Söylemez, Ö. ve Kaptanoğlu, A. Y. (2013). Örgütlerde kültürel zekâ ve hastane işletmelerinde kültürel zekâ düzeyinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(5), 1-18.
50. Karaçam, M. Ş. ve Koca, C. (2012). Beden eğitimi öğretmen adaylarının çok kültürlülük farkındalıkları. Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 89-103.
51. Keskin, Y. ve Yaman, E. (2014). İlköğretim sosyal bilgiler programı ve ders kitaplarında yeni bir paradigma: Çokkültürlü eğitim. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(2), 933-960.
52. Lee, L.-Y. & Sukoco, B. M. (2010). The effects of cultural intelligence on expatriate performance: the moderating effects of international experience. The International Journal of Human Resource Management, 21(7), 963–981.
53. Levinson, M. (2007). Common schools and multicultural education. Journal of Philosophy of Education, 41(4), 625-643.
54. MacNab, B. R. & Worthley, R. (2012). Individual characteristics as predictors of cultural intelligence development: The relevance of self-efficacy. International Journal of Intercultural Relations, 36(1), 62–71.
55. Mansfield, E. & Kehoe, J. (1994). A Critical examination of anti-racist education. Canadian Journal of Education, 19(4), 418-430.
56. McGregor, J. & Ungerleider, C. (1993). Multicultural and racism awareness programs for teachers: A meta-analysis of the research. In K. A. McLeod (Ed.), Multicultural education: The state of the art national study report ( 59–63). Toronto, ON: University of Toronto, Faculty of Education.
57. Middleton, V. A. (2002). Increasing preservice teachers’ diversity beliefs and commitment. The Urban Review, 34(4), 343-361.
58. National Council for Accreditation of Teacher Education (NCATE). (2008). Professional standards accreditation of teacher preparation Institutions. Washington, DC: Author. [Online]: Retrieved on 23-November-2014, at URL: http://www.ncate.org/LinkClick.aspx?fileticket=nX43fwKc4Ak%3d&tabid=474.
59. Neuharth-Pritchett, S., Reiff, J. C. & Pearson, C. A. (2001). Through the eyes of preservice teachers: Implications for the multicultural. Journal of Research in Childhood Education, 15 (2), 256-269.
60. Ng, K.-Y., Van Dyne, L. & Ang, S. (2009). From experience to experiential learning: Cultural intelligence as a learning capability for global leader development. Academy of Management Learning & Education, 8(4), 511-526.
61. Özdemir, M. ve Dil, K (2013). Öğretmenlerin çokkültürlü eğitime yönelik tutumları: Çankırı ili örneği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46(2), 215-232.
62. Polat, İ. ve Kılıç, E. (2013). Türkiye’de çokkültürlü eğitim ve çokkültürlü eğitimde öğretmen yeterlilikleri. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 352-372.
63. Polat, S. (2009). Öğretmen adaylarının çok kültürlü eğitime yönelik kişilik özellikleri. International Online Journal of Educaitonal Sciences, 1(1), 154-164.
64. Portera, A. (2008). Intercultural education in Europe: Epistemological and semantic aspects. Intercultural Education, 19(6), 481-491.
65. Quezada, R. & Romo, J. J. (2004). Multiculturalism, peace education and social justice in teacher education. Multicultural Education, 2, 1-11.
66. Rao, S. (2005). Effective multicultural teacher education programs: Methodological and conceptual issues. Educaiton, 126(2), 279-292.
67. Reichard, R. J., Dollwet, M. & Louw-Potgieter, J. (2014). Development of cross-cultural psychological capital and its relationship with cultural intelligence and ethnocentrism. Journal of Leadership & Organizational Studies, 21(2) 150–164.
68. Stables, A. (2005). Multiculturalism and moral education: individual positioning, dialogue and cultural practice. Journal of Moral Education, 34(2), 185-197.
69. Szabo, S. & Anderson, G. (2009). Helping teacher candidates examine their multicultural attitudes. Educational Horizons, 87(3), 190-197.
70. Şahin, F. (2011). Liderin kültürel zekâsının astların örgütsel vatandaşlık davranışı ile iş doyumu üzerine etkisi. Savunma Bilimleri Dergisi, 10(2), 80-104.
71. Şahin, F. ve Gürbüz, S.(2012). Kültürel zeka ve özyeterliliğin görev performansı ve örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi: Çokuluslu örgüt üzerinde bir uygulama. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 14(2), 123-140.
72. Tartwijk, J., Brok, P., Veldman, I. & Wubbels, T. (2009). Teachers’ practical knowledge about classroom management in multicultural classrooms. Teaching and Teacher Education 25, 453-460.
73. Templer, K. J. & Chandrasekar, N. A. (2006). Motivational cultural ıntelligence, realistic job preview, realistic living conditions preview, and cross-cultural adjustment. Group & Organization Management, 31(1), 154-173.
74. Thomas, D. C.(2005). Domain and development of cultural intelligence: The importance of mindfulnes. Group & Organization Management, 31(1), 78-99.
75. Tortop, H. S. (2014). Öğretmen adaylarının üstün yetenekli ve çok kültürlü eğitime ilişkin tutumları. Üstün Yetenekliler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 2(2), 16-26.
76. -
77. Triandis, H. C. (2006). Cultural intelligence in organizations. Group & Organization Management, 31(1), 20-26.
78. Tutkun, Ö. (2010). 21. yüzyılda eğitim programının felsefi boyutları. G. Ü. Gazi Eğitim Fkültesi Dergisi, 30(3), 993-1016.
79. Ünlü, İ. ve Örten, H. (2013). Öğretmen adaylarının çokkültürlülük ve çokkültürlü eğitime yönelik algılarının incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 287-302.
80. Van Dyne, L., Ang, S. & Livermore, D. (2010). Cultural intelliğence: A pathway for leading in a rapidly globalizing world. In K. Hannum, B. B. McFeeters, & L. Booysen (Eds.), Leading across differences, 131-138. San Francisco: Pfeiffer.
81. Van Dyne, L., Ang, S., Ng, K. Y., Rockstuhl, T., Tan, M. L. & Koh, C. (2012). Sub-Dimensions of the Four Factor Model of Cultural Intelligence: Expanding the Conceptualization and Measurement of Cultural Intelligence. Social and Personality Psychology Compass, 6(4), 295–313.
82. Ward, C., Wilson, J. & Fischer, R. (2011). Assessing the predictive validity of cultural intelligence over time. Personality and Individual Differences, 51(2), 138–142.
83. -
84. Yavuz, G. ve Anıl, D. (2010). Öğretmen adayları için çok kültürlü eğitime yönelik tutum ölçeği: güvenirlik ve geçerlik çalışması. International Conference on New Trends in Education and Their Implication. 11-13 Novermber, 2010. Antalya, Turkey.
85. Yazıcı, S., Başol, G. ve Toprak, G. (2009). Öğretmenlerin çokkültürlü eğitim tutumları: Bir güvenirlik ve geçerlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 229-242.
86. Yeşil, S. (2009). Kültürel farklılıkların yönetimi ve alternatif bir strateji: Kültürel zeka. KMU İİBF Dergisi, 11(16), 100-131.
87. Yeşil, S. (2010). 21. yüzyılın küresel örgütleri için kültürel zeka. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 147-168.