-

Abstract

This study aimed to clarify the humanity level, one of the qualifications of school principals who work in elementary schools. The research is in the model of case study, one of the qualitative research methods. Study group consisted of school principals and teachers who worked at elementary schools in Gaziantep. Study group was derived through purposeful sample methods as maximum variety samples. Data were gathered by semi-structured interview technique. Whilst analyzing the data, descriptive and content analyzing techniques were used which are commonly used in qualitative analyses. In this research, it was found that in-company communication, taking care of team work, enhancing staff motivation, taking care of the expectations and demands of the staff, defining the standards for evaluating company staff, and about the attitudes of school principals towards participation in school management are generally compatible with humanist qualification indicators

Keywords

• School principal, qualification, principal qualification

Okul Yöneticilerinin İnsancıl Yeterlikleri

Öz

Bu araştırmada,  ilköğretim okullarında görev yapan yöneticilerinin sahip olması gereken yeterliklerden birisi olan insancıl yeterlik düzeylerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma desenlerinden durum çalışması modelindedir. Çalışma grubunu Gaziantep merkez ilçelerinde görev yapan ilköğretim okul yöneticileri ve öğretmenleri oluşturmaktadır. Çalışma grubu,  amaçlı örneklem seçim yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesine göre belirlenmiştir. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ise nitel araştırma analizlerinde kullanılan içerik analizi yöntemi uygulanmıştır. Bu araştırmada kurum içi iletişim, ekip çalışmasını önemseme, çalışan motivasyonunu arttırma, çalışanların istek ve beklentilerini önemseme, kurum çalışanlarını değerlendirme ölçütlerini belirleme ve kurum çalışanlarının yönetime katılmaları konusunda okul yöneticilerinin tutumlarının insancıl yeterlik göstergeleri ile genel anlamda uyumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okul yöneticisi, yeterlik, yönetici yeterliği

Kaynakça

1. Akşit, F. (2006). Performans Değerlendirmeye İlişkin Öğretmen Görüşleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2, 76- 101.
2. Aydogan, İ., Kaşkaya, A. (2010). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Becerilerinin Yönetici ve Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1): 1-16.
3. Başar, H. (2000). Eğitim Denetçisi (5. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
4. Başaran, İ. E. (1996). Türkiye Eğitim Sistemi (3. Basım). Ankara: Yargıcı Matbaası.
5. Başaran, .İ. E. (2004). Yönetimde İnsan İlişkileri (3. kez yeniden yazım). Ankara: Nobel Yayım Dağıtım.
6. Bursalıoğlu, Z. (1981). Eğitim Yöneticisinin Yeterlikleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayını.
7. Büyükses, L. (2012). Öğretmenlerin İş Ortamındaki Motivasyonunu Etkileyen Etmenler. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi, SBE.
8. Celep, C. (2000). Eğitimde Örgütsel Adanma ve Öğretmenler. Ankara: Anı Yayıncılık.

9. Çelik, V. (1995). Eğitim Yöneticisinin Vizyonu ve Misyonu. Eğitim Yönetimi, Yıl 1(1):51.
10. Çelikten, M. (2004). “İdeal Bir Okul Müdürü Portresi”. Akademik Araştırmalar Dergisi, 21:195-204.
11. Çubukçu, Z., Dündar, İ. (2003). Okul Yöneticilerinin İletişim Becerilerine İlişkin Öğretmenlerin Algı ve Beklentileri. Milli eğitim dergisi, sayı 157.
12. Domènec Melé T., Mammoser, L. (2011). Humanistic corporate community involvement: Walgreens/ MEF One#On#One program. Journal of Management Development, 30(6): 582 – 593 pp.
13. Domènec Melé, C.J., Runde, S. (2011). Towards an holistic understanding of management. Journal of Management Development, 30(6): 544 – 547 pp.
14. Erdoğan, İ. (2006). Eğitim ve Okul Yönetimi (6. baskı). İstanbul: Sistem Yayıncılık A.Ş.
15. Eren, E. (2004). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi (8. baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
16. Ilgar, L. (2005). Eğitim Yönetimi Okul Yönetimi Sınıf Yönetimi (3. basım). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
17. Leonardi, P. M., Barley, W. C. (2011). Materiality as organizational communication: technology, intent, and delegation in the production of meaning. Matters of communication: political, cultural, and technological challenges to communication theorizing (Edt: T. Kuhn). Cresskill, NJ: Hampton Press. pp. 101-122.
18. Perles, M. (2011). Towards a more humanistic understanding of organizational trust. Journal of Management Development, 30(6):. 605 – 614 pp.
19. Sadıkoğlu, P. (2007). Endüstri Meslek Lisesi Yöneticilerinin Problem Çözme Yeterlikleri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi, SBE.
20. Sezer, A., Tokcan, H. (2003). İşbirliğine Dayalı Öğrenmenin Coğrafya Dersinde Akademik Başarı Üzerine Etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3):227-242.
21. Şahin, F. (2007). Ekip çalışması. Hizmet Sunumunda Profesyonel Davranış Geliştirme Eğitim Semineri, Rize.
22. Uyar, Ş. (2007). Öğretmen ve Yöneticilerin Görüşlerine Göre Öğretmenlerin Okul Yönetimine Katılmaları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anakara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
23. Ünal, S. (2000). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Okullarında Motivasyonu Sağlama Etkinlikleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8: 88-94.
24. Töremen, F. ve Kolay, Y. (2003). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Sahip Olması Gereken Yeterlikler. Milli Eğitim, 160. (Online): http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/160/toremen-kolay.htm adresinden 20.02.2013, tarihinde indirilmiştir.
25. Türkel, A. (1999). Globallesen Dünyanın Süper Yöneticilerine. İstanbul: Türkmen Kitapevi.
26. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6.baskı). Ankara: Seçkin Kitapevi.