For years, railway transportation has been neglected in our country. However, in developed countries, railways are still used as the primary transportation system for both passenger and freight transportation. The significant development of railway transportation is attributed to its relatively lower costs compared to air transportation systems and the ability to transport larger volumes of cargo in a single trip.
For this reason, countries that have embraced railway transportation have transformed their nations into railway networks. In our country, however, railway transportation appears to have been rediscovered. As a result, there has been little legal regulation in this area. Railway transportation is still regulated in our domestic law by the “Regulation on the Transportation Affairs of the Rumeli Railways (RDİN)” dated May 18, 1872 (May 6, 1288). In cases where there are no provisions in the RDİN, the rules of the Turkish Commercial Code (TTK) regarding transportation are applied.
In international transportation, Turkey is a party to the Convention Concerning International Carriage by Rail (COTIF) and the International Convention on the Carriage of Passengers and Luggage by Rail and the Uniform Rules concerning the Contract for International Carriage of Goods by Rail (CIM), which forms Annex B to the Convention. This study will examine the liability of railway carriers for national and international railway damage and loss of goods and bodily injury to passengers
Railway transportation legal regulation carrier liability freight transportation by rail legal issues
Yıllarca demiryolu taşımacılığı ülkemizde ihmal edilmiştir. Hâlbuki gelişmiş ülkelerde halen yolcu ve yük taşımalarında temel ulaşım sistemi olarak demiryolu kullanılmaktadır. Demiryolu taşımacılığının bu denli gelişmiş olması, havayolu taşıma sistemlerine göre maliyetlerin nispeten ucuz olması ve tek seferde daha fazla yük taşınabilmesinden kaynaklanmaktadır.
Bu nedenle demiryolu taşımacılığını kabul eden devletler, ülkelerini bir demiryolu ağına dönüştürmüşlerdir. Ülkemizde ise demiryolu taşımacılığı yeniden keşfedilmiş görünmektedir. Bu nedenle hukuki olarak da çok fazla düzenleme yapılamamıştır. Demiryolu taşımacılığı halen iç hukukumuzda, 18.05.1872 (06.05.1288) tarihli “Rumeli Demiryollarının Umur-u Nakliyesi Hakkında Nizamname (RDİN)” ile düzenlenmektedir. RDİN’de hüküm bulunmayan hallerde ise Türk Ticaret Kanunu (TTK)’nun taşımaya dair kuralları uygulanmaktadır.
Uluslararası taşımacılıkta da, Türkiye’nin taraf olduğu Uluslararası Demiryolu Taşımacılığına İlişkin Sözleşme (COTIF) (Convention Concerning International Carriage by Rail) ve Sözleşmenin A ekini teşkil eden Demiryolu İle Yolcu ve Bagaj Taşınmasına Dair Uluslararası Sözleşme (International Convention on the Carriage of Passengers and Luggage by Rail, CIV) bileşik hükümleri ile Sözleşmenin B ekini teşkil eden Demiryolu İle Eşya Taşınmasına İlişkin (Müteallik) Uluslararası Sözleşme (Uniform Rules concerning the Contract for International Carriage of Goods by Rail, CIM)’nin bileşik hükümlerine tabidir. Bu çalışmada ulusal ve uluslararası demiryolu ile eşya zıyaı ve hasarı ile yolcunun bedeni zararlarından demiryolu taşıyışının sorumluluğu işlenecektir.
Demiryolu taşımacılığı hukuki düzenleme taşıyanın sorumluluğu demiryolu ile yük taşıma hukuki sorunlar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 16 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.58733/imhfd.1739360 |
| IZ | https://izlik.org/JA39LC52TY |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 11 Sayı: 1 |