Bu makale, nomos empsychos (yaşayan yasa) kavramının entelektüel kökenine dair daha geniş kapsamlı bir araştırmanın ikinci bölümünü oluşturmaktadır. İlk makale, bu kavramın antik Yunan felsefesindeki ortaya çıkışını izleyip, geç antik dönem ve erken Hıristiyan düşüncesinde geçirdiği dönüşümü takip ederken, bu çalışma Orta Çağ ve modern bağlamlarda yaşayan kanunun sürekliliği, değişimi ve yeniden yorumlanmasına odaklanmaktadır. Makale, kapsamlı bir vaka analizi sunmak yerine, nomos empsychos motifinin klasik kökenlerinin ötesindeki sürekliliğini göstermek için kronolojik ve kapsamlı olmayan bir yaklaşım benimsemektedir. Makalenin temel argümanı, yaşayan hukukun tarihinin, teolojik kavramların sekülerleşmesi ve modern hukuk ve siyaset düşüncesinde siyasi teolojinin kalıcı varlığı gibi daha geniş bir sürecin parçası olarak anlaşılabileceğidir. Bu bağlamda makale, modern devlet teorisinin tüm önemli kavramlarının sekülerleştirilmiş teolojik kavramlar olduğu yönündeki Carl Schmitt’in iddiasını tartışmaktadır. Ayrıca, çalışma, özellikle Eugen Ehrlich’in hukuk sosyolojisinde geliştirdiği “yaşayan hukuk” kavramının, daha önceki nomos empsychos geleneği ile anlamlı bir şekilde ilişkilendirilip ilişkilendirilemeyeceğini kısaca incelemektedir. Nomos empsychos düşüncesinin kavramsal yaşam öyküsünü ve soy kütüğünü tamamlamaya çalıştığımız bu ikinci makale, bu fikrin modern dönemde de ortadan kalkmadığını veya kavramsal olarak geçerliliğini yitirmediğini iddia etmektedir. Böylelikle çalışma, öncelikle hukuk felsefesi, siyasal ilahiyat, hukuk tarihi ve egemenliğin kavramsal temelleri üzerine mevcut literatüre katkıda bulunmayı hedefler.
Nomos empsychos yaşayan yasa siyasal ilahiyat egemenlik demokrasi monarşi
The relationship between democracy, monarchy and the concept of living law further emphasizes the enduring importance of nomos empsychos. Although this concept is most clearly expressed within monarchical and imperial frameworks where law is embodied in the figure of the ruler, it would be misleading to view it as incompatible with democratic thought. On the contrary, the historical origins of living law reveal that democracy and monarchy are not opposing solutions, but rather different responses to the same structural problem: the gap between abstract law and effective authority. In democratic contexts, this gap is managed through institutions, procedures, and collective practices that seek to “animate” the law without personal embodiment. In contrast, in monarchical systems, law is animated through an individual who claims to embody justice, reason, or divine will. Thus, living law points to a common concern rather than being a regime-specific anomaly, illuminating how both democratic and monarchical orders grapple with the necessity of giving life to normativity. From this perspective, nomos empsychos reveals the limits of the simple opposition between the supremacy of law and the supremacy of people, inviting a more nuanced understanding of how legal authority is maintained in different political forms. The article’s main argument is that the history of living law can be understood as part of a broader process, including the secularization of theological concepts and the enduring presence of political theology in modern legal and political thought. In this context, the article discusses Carl Schmitt’s claim that all key concepts of modern state theory are secularized theological concepts. Furthermore, the study briefly examines whether the concept of “living law,” developed by Eugen Ehrlich in legal sociology, can be meaningfully linked to the earlier tradition of nomos empsychos. This second article, which attempts to complete the conceptual life story and genealogy of the nomos empsychos idea, argues that this concept has not disappeared in the modern era or lost its conceptual validity. Thus, the study aims to contribute to the existing literature primarily on legal philosophy, political theology, legal history, and the conceptual foundations of sovereignty.
Nomos empsychos living law political theology sovereignty democracy monarchy
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Şubat 2026 |
| Kabul Tarihi | 20 Şubat 2026 |
| Erken Görünüm Tarihi | 27 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 27 Mart 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA68TZ68MR |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication |
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD), ISSN 2148-6883 ve e-ISSN 2687-6663, hukuk ve hukukla bağlantılı disiplinler arası makale, karar incelemesi ve mevzuat değerlendirmesi şeklindeki akademik çalışmaları yayımlayarak hukuk literatürüne katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD) TR Dizin (ULAKBİM), SOBİAD ve Index Copernicus International dizinleri ile HeinOnline, ICI World of Journals ve EBSCO veri tabanları tarafından taranan, senede iki sayı yayımlanan (Aralık, Haziran), çift kör hakemli ve açık erişimli bir dergidir. Dergiye hukuk ve hukuk ile ilişkili diğer akademik disiplinlerde Türkçe, İngilizce, Almanca ve Fransızca dillerinde akademik makaleler, karar incelemesi ve mevzuat değerlendirmesi kabul edilmektedir.
İSTANBUL MEDİPOL ÜNİVERSİTESİ HUKUK FAKÜLTESİ DERGİSİ YAZIM KURALLARI
A. İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD) hakemli dergi statüsünde yılda iki sayı olarak (Haziran, Aralık) olarak yayımlanmakta ve TR Dizin (ULAKBİM), SOBİAD ve Index Copernicus International dizinleri ile HeinOnline, ICI World of Journals ve EBSCO veri tabanları tarafından taranmaktadır. Eserlerin değerlendirmesi çift kör hakem sürecine uygun olarak yapılır.
B. Dergiye Türkçe, İngilizce, Fransızca ve Almanca dillerinde makale, karar incelemesi ve mevzuat değerlendirmesi şeklindeki akademik çalışmalar kabul edilmektedir.
C. Dergiye gönderilen eserler, başka bir yerde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Yazar, eser göndererek bu hususu taahhüt etmiş sayılır. Eser, DergiPark (https://dergipark.org.tr/tr/pub/imuhfd) üzerinden veya “hukukfakultesidergisi@medipol.edu.tr” adresine Word formatında (.doc, .docx) gönderilebilir.
D. Dergiye değerlendirilmek üzere gönderilen bütün çalışmalarda eser sahiplerinin ORCID numarası (Bilimsel Araştırmacı Kimlik Numarası) alması ve çalışmalarında ORCID numaralarını belirtmeleri gerekir.
E. Dergide yayımlanan yazıda ileri sürülen görüşler yazara aittir. Bu hususta, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Editör Kurulu herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir.
Dergide yayımlanmak üzere gönderilecek tüm akademik çalışmalar aşağıda verilen şekil şartlarına göre hazırlanmalıdır.
1. Gönderilen makaleler Times New Roman karakterinde; ana metin 1,5 satır aralığı, 12 punto ve iki yana yaslı; dipnotlar 10 punto, tek satır aralığı ve iki yana yaslı olarak hazırlanmalıdır. Dipnotların sayfa altında gösterilmesi gerekmektedir.
2. Gönderilen makalelerin başlıkları Türkçe ve İngilizce olarak yazılmalıdır. Makale başka bir dilde yazılmış ise makalenin yazıldığı dildeki başlığı da eklenmelidir. Başlıklar, 12 punto, tek satır aralığı ve iki yana yaslı olarak hazırlanır.
3. Başlık numaralandırmaları I. – A. – 1. – a. sistemini takip etmelidir. Giriş ve Sonuç/Değerlendirme bölümlerinde numaralandırma yapılmamalıdır. Ayrıca, makale içi başlıklandırmalar dahil olmak üzere paragraf başlarında herhangi bir girinti olmamalıdır.
4. Başlık kısmının altında iki yana yaslı olarak yazarın ismi ve büyük harflerle soy ismi yer almalıdır. Soy ismin sonuna “*” koyularak dipnotta yazarın unvanı, görevi, ORCID numarası ve iletişim bilgileri yazılmalıdır.
5. Yazarın bilgilerinin altında “Öz” (Türkçe özet) yazılmalıdır. “Abstract” (İngilizce özet) ise Öz kısmından sonra yer almalıdır. Makalenin dili Fransızca veya Almanca ise Abstract kısmından sonra “Résumé” (Fransızca özet) veya “Zusammenfassung” (Almanca özet) yazılmalıdır. Bu kısımlar, 150-200 kelime arasında ve makaleyi özetler mahiyette olmalıdır. Öz kısmının sonunda “Anahtar kelimeler” kısmı yer almalıdır. “Keywords” ise Abstract kısmının sonuna yazılmalıdır. Fransızca veya Almanca özet yazılması halinde sonuna “Mots-clés” veya “Schlüsselwörter” eklenmelidir. Makalelerde en az 5 farklı anahtar kelimeye yer verilmelidir.
6. Yazı içerisinde kullanılan kısaltmalar, ilk kullanımlarında açık şekilde yazılmalı ve sonunda kısaltma parantez içinde belirtilmelidir. Yazının sonuna ayrıca bir kısaltmalar cetveli eklenmemelidir.
7. Referans ve ek açıklamalar için dipnotlar tek satır aralığı ile 10 punto ile metin içinde ilgili yerde satır üstüne küçük rakamla (1,2,3…) sıra numarası konarak verilir. Dipnotları sayfa altında gösterilir.
8. Makale boyunca soy isimlerin yalnızca ilk harfi büyük yazılmalıdır. Yazarın birden fazla soy ismi bulunması halinde soy isimleri arasına “-” koyulmalıdır.
9. Dipnotlarda kitaplara atıf için [yazarın adı soyadı, kitap adı, (varsa) cilt no., eserin kaçıncı bası olduğu, yayınevinin adı, (varsa) yayım yeri, yayım yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Mehmet Akif Aydın, Türk Hukuk Tarihi, 16. Bası, Beta Yayıncılık, İstanbul, 2019, s. 45.
10. Dipnotlarda kitap bölümlerine atıf için [yazarın adı soyadı, “bölüm adı”, Ed. editör adı, kitap adı, (varsa) cilt no., eserin kaçıncı bası olduğu, yayınevinin adı, (varsa) yayım yeri, yayım yılı, sayfa numarası.] usulü izlenmelidir.
Ör.: Andrea Atteriano, Maria Beatrice Deli, “An Overview of International Sanctions’ Impact on Treaties and Contracts”, Ed. Natalino Ronzitti, Coercive Diplomacy, Sanctions and International Law, Brill | Nijhoff, Leiden, 2016, s. 210.
11. Dipnotlarda makalelere atıf için [yazarın adı soyadı, “makale adı”, dergi adı, cilt no., sayı no., yayım yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Cevdet Yavuz, “Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde Yasal Önalım Hakkının Kullanılması Sorununa Dair Görüşler”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 4, Sayı 2, 2017, s. 110.
12. Dipnotlarda online kaynaklara atıf için [(varsa) yazarın adı soyadı, (varsa) sayfa başlığı, açık adres parantez içinde erişim tarihi.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Chris McGreal, 70 Years and Half a Trillion Dollars Later: What Has the UN Achieved?, https://www.theguardian.com/world/2015/sep/07/what-has-the-un-achieved-united-nations (01.12.2019).
13. Dipnotlarda ansiklopedi maddelerine atıf için [yazarın adı soyadı, “madde başlığı”, ansiklopedi adı, (varsa) cilt no., (varsa) eserin kaçıncı bası olduğu, yayınevinin adı, (varsa) yayım yeri, yayım yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: F.V. Garcia-Amador, “Organization of American States”, Encyclopedia of Public International Law, Cilt 6, Elsevier Science Publishers B.V., Amsterdam, 1983, s. 277.
14. Dipnotlarda teze atıf için [yazarın adı soyadı, tezin adı, tezin niteliği, üniversite enstitü̈ ve anabilim dalı bilgileri, yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Halit Eyüp Özdemir, Kamu İhale Kanununda Düzenlenen İhale İşlemleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü̈ Kamu Hukuku Anabilim Dalı, 2005, s. 73.
15. Tercüme eserlerde mütercimin adı yazarın adının hemen ardından parantez içinde (Terc. mütercim adı ve soy adı) şeklinde yazılır.
Ör.: Klaus Tiedemann (Terc. Ayşe Nuhoğlu), Ekonomi Ceza Hukuku, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2017, s. 89.
16. Aynı esere yapılacak atıflarda [yazarın soyadı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Aydın, s. 95.
17. Aynı yazarın birden fazla eseri kullanılacaksa bu eserlere yapılan ilk atıfların sonunda parantez içinde ilgili eserin kısaltması belirtilmeli ve tekrar eden atıflarda [yazarın soyadı, eserin kısaltması, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Cevdet Yavuz, “Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde Yasal Önalım Hakkının Kullanılması Sorununa Dair Görüşler”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 4, Sayı 2, 2017, s. 110, (Görüşler).
Ör.-2: Yavuz, Görüşler, s. 110.
18. Eserlerin ilk basılarına atıf yapılması halinde bası bilgisi belirtilmeyecektir.
Ör.: Ergun Özbudun, 1924 Anayasası, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2012, s. 50.
19. Birden fazla yazarlı eserlerde yazar isimleri arasında “,” kullanılmalıdır.
20. Bir dipnot içerisinde birden fazla kaynağa atıf yapılması halinde kaynaklar arasında “;” kullanılmalıdır.
21. Kaynakça yazının sonunda yer almalıdır. Bu kısım; Türkçe makalelerde “Kaynaklar”, İngilizce makalelerde “Bibliography”, Fransızca makalelerde “Bibliographie”, Almanca makalelerde “Literatur” başlığını taşımalıdır. Faydalanılan kaynaklar soy isimlerine göre sıralanmalıdır.
22. Kaynakçada yer alan eserlerde önce yazar(lar)ın soy ismi sonrasında ise ismi yazılır. Soy isim ile isim arasına virgül koyulmalıdır. Birden fazla yazarlı eserlerde yazar isimleri arasında “;” kullanılmalıdır. Diğer hususlarda dipnotlar için belirtilen kurallar kaynakça için de geçerlidir.
Istanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD) Makale Taslak Formatını buradan indirebilirsiniz.
Gönderilen tüm eserler, orijinal, yayımlanmamış ve başka bir dergide değerlendirme sürecinde olmamalıdır. Her bir eser editörlerden biri ve en az iki hakem tarafından çift kör değerlendirmeden geçirilir. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık/inkar edilen yazarlık, araştırma/veri fabrikasyonu, makale dilimleme, dilimleyerek yayım, telif hakları ihlali ve çıkar çatışmasının gizlenmesi gibi durumlar etik dışı davranışlar olarak kabul edilir.
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Editör Kurulu aşağıda belirtilen etik değerlere uymayı taahhüt eder;
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi hakemleri aşağıda belirtilen etik değerlere uymayı taahhüt eder;
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi’nin tüm giderleri, İstanbul Medipol Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır. Dergide makale yayımı ve makale süreçlerinin yürütülmesi için ücret talep edilmez. Dergiye gönderilen bir eserin değerlendirilmesi ve yayımlanabilmesi için herhangi bir ücret ödenmez.
Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk
Fransızca ve Almanca Dil Editörü
0000-0002-9308-7664
Ayşe Nur Aydın
İngilizce Dil Editörü
0000-0002-9353-2983