Alimony with Current Discussions

Öz

Alimony is a partly continuation of the obligation of mutual aid and solidarity between the spouses during marriage, after the marriage. Social and moral considerations are the basis of this obligation. In order to be able to claim alimony, it is necessary to fall into poverty due to divorce and not be more fault than the other party. The fault of the other party is not sought. If these conditions are found, alimony may be demanded indefinitely in proportion to the financial power of the other party. Thus, spouses who have been married for a short period of time are becoming lifelong livelihoods. The dispute between divorced spouses is lifelong.The reasons for divorce in our law include contractual divorce and de facto separation. However, the divorce system was mainly based on the fault principle and the special reasons enumerated in the Law. As an extension of this situation, the party who wants alimony should not be more fault than the other party. As a result, during the divorce and after the divorce, the spouses follow each other and seek each other’s fault. Moreover, even spouses who have been married for a very short period of time may request alimony indefinitely. In the study, the important problems related to alimony, especially those issues were discussed in the light of comparative law

Anahtar Kelimeler

• divorce,alimony,post-marital maintenance,indefinitely alimony

Güncel Tartışmalarla Yoksulluk Nafakası

Öz

Yoksulluk nafakası, evlilik esnasında eşler arasında geçerli olan birbirine yardım ve dayanışma yükümlülüğünün evlilik sonrasında da kısmen devam etmesi niteliğindedir. Sosyal ve ahlaki düşünceler bu yükümlülüğe dayanak oluşturmaktadır. Yoksulluk nafakası talep edilebilmesi için boşanma nedeniyle yoksulluğa düşecek olmak, karşı taraftan daha fazla kusurlu olmamak gerekir. Karşı tarafın kusuru aranmaz. Bu şartların bulunması halinde karşı tarafın mali gücüyle orantılı olarak, süresiz şekilde yoksulluk nafakası talep edilebilir. Hukukumuzda boşanma sebepleri arasında anlaşmalı boşanmaya ve fiili ayrılığa yer verilmiştir. Bununla birlikte boşanma sistemi esas itibariyle kusur esasına ve Kanunda sayılan özel sebeplere dayandırılmıştır. Bu durumun bir uzantısı olarak, yoksulluk nafakası isteyen tarafın karşı taraftan daha fazla kusurlu olmaması gerekir. Bunun sonucu olarak boşanma sürecinde ve boşanma sonrasında eşler birbirini takip etmekte ve birbirinin kusurunu aramaktadır. Ayrıca, çok kısa süre evli kalmış eşler bile süresiz olarak nafaka talebinde bulunabilmektedir. Böylece kısa süre evli kalmış eşler birbirinin hayat boyu geçim kaynağı haline gelmektedir. Boşanmış eşler arasındaki ihtilaf da hayat boyu sürmektedir. Çalışmada bu hususlar başta olmak üzere yoksulluk nafakasına dair önemli görülen sorunlar mukayeseli hukuk ışığında ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• boşanma, yoksulluk nafakası, evlilik sonrası nafaka, süresiz yoksulluk nafakası

Kaynakça

1. l Arbek, Ömer, “Boşanmanın Mali Sonuçları”, AÜHFD, 2005/1, s. 115-163.
2. l Akıntürk, Turgut; Ateş, Derya, Türk Medeni Hukuku, Aile Hukuku, Cilt II, 19. Bası, Beta, İstanbul, 2016.
3. l Arkan Serim, Azra, “Yoksulluk Nafakası”, İÜHFM, 2007/1, s. 285-302.
4. l BSK ZGB I-Bearbeiter, in Heinrich Honsell; Nedim Peter Vogt; Thomas Geiser (Hrsg.), Basler Kommentar zum Zivilgesetzbuch I (Art. 1-456 ZGB), 5. Auflage, Helbing Lichtenhahn, Basel, 2014.
5. l Bozdağ, Gonca Gülfem, Türk Hukukunda ve Uluslararası Hukukta Nafaka, Yetkin, Ankara, 2015.
6. l Ceylan, Ebru, Türk ve İsviçre Hukukunda Boşanmanın Hukuki Sonuçları, Galatasaray Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2006.
7. l Demir, Macit, Türk Medeni Hukuk Öğreti ve Uygulamasında Yoksulluk Nafakası, Seçkin, Ankara, 2018.
8. l Doğan, İzzet, “Türk Medeni Kanununun Düzenlemelerine Göre Tedbir, Yoksulluk ve İştirak Nafakası”, MHB, 2015/1, s. 59-95.

9. l Dural, Mustafa; Öğüz, Tufan; Gümüş, Mustafa Alper, Türk Özel Hukuku, Cilt III, Aile Hukuku, 13. Baskı, Filiz, İstanbul, 2018.
10. l Erdem, Mehmet, Aile Hukuku, Seçkin, Ankara, 2018.
11. l Feyzioğlu, Feyzi Necmeddin, Aile Hukuku (Baskıyı Hazırlayanlar: H. Cumhur Özakman, Enis Sarıal), 3. Bası, Filiz, İstanbul, 1986.
12. l Gümüş, Mustafa Alper, “Türk Hukukunda Yasal Mal Rejimi Olan Edinilmiş Mallara Katılma Rejimi Çerçevesinde Boşanma Davası; İştirak Nafakası; “Maddi Tazminat ve/veya Yoksulluk Nafakası” ve/veya Manevi Tazminat Talepleri ile Mal Rejiminin Tasfiyesi Talebi Arasındaki İlişki”, AÜEHFD, 2005/3-4, s. 383-402.
13. l Kocabaş, Gediz, “Evlilik Sonrası Dayanışma İlkesi ve Bu İlkenin Sınırı Olarak Clean Break İlkesi Doğrultusunda Yoksulluk Nafakasını Belirleyici Ölçütler”, MÜHF – HAD, 2013/1, s. 357-391.
14. l Kurşat, Zekeriya, “Anayasa Mahkemesinin Anlaşmalı Boşanma ve Yoksulluk Nafakasına İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi”, Anayasa Mahkemesinin Medeni Hukuka İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi Sempozyumu, 21 Mayıs 2012, Onikilevha, İstanbul, 2013, s. 211-227.
15. l Oğuzman, Kemal; Dural, Mustafa, Aile Hukuku, 2. Bası, Filiz, İstanbul, 1998.
16. l Oktay Özdemir, Saibe, “Türk Hukukunda Boşanma Sisteminde Revizyon İhtiyacı”, MHB, 2015/1, s. 29-46.
17. l Polater, Salih, “İsviçre Medeni Kanunu ile Karşılaştırmalı Olarak Türk Hukukunda Emeklilikten Doğan Hakların Paylaştırılması”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2017/2, s. 453-478.
18. l Schwenzer, Ingeborg; Büchler, Andrea, in Ingeborg Schwenzer (Hrsg.), Familienrechts-Kommentar Scheidung, 2 Bde., 3. Auflage, Stämpfli, Bern, 2017.
19. l Şahin, Mustafa, “Türk-İsviçre Medeni Kanunlarına Göre Evlilik Sonrası Katkının (Yoksulluk Nafakasının) Şartları (TMK m. 175 – ZGB m. 125)”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2017/3, s. 75-107.
20. l Tekinay, Selahattin Sulhi, Türk Aile Hukuku, 7. Bası, Filiz, İstanbul, 1990.
21. l Tosun, Yalçın, “Türk ve İsviçre Hukukunda Yoksulluk Nafakasının ve Doğurduğu Hukuki Sorunların İncelenmesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2015/129-130, s. 53-77.
22. l Uzun, Mine, Yargıtay Kararları Kapsamında Yoksulluk Nafakası, Vedat, İstanbul, 2013.
23. l Yağcı, Kürşad, “Yoksulluk Nafakasında “süresizlik” Sorunu”, İstanbul Hukuk Mecmuası, 2018/1, s. 323-358.
24. l Yıldırım, Abdulkerim, “Yoksulluk Nafakası ve Yoksulluk Nafakasında Süre Sorunu”, Legal Hukuk Dergisi, 2016/157, s. 59-88.
25. l Zevkliler, Aydın; Acabey, M. Beşir; Gökyayla, K. Emre, Medeni Hukuk, 6. Baskı, Seçkin, Ankara, 2000.