HOŞGÖRÜ BAĞLAMINDA KIRGIZİSTAN CUMHURİYET’İNİN EĞİTİM YASALARININ İNCELENMESİ

Öz

Değerler, insan davranışına yön veren birleştirici olgulardır. Değerlerin bazıları evrensel olma özelliğine sahiptirler. Bütün bireyler ve toplumlar tarafından benimsenmektedirler. İşte bu evrensel değerler arasında yer alan hoşgörünün, insanlarla iletişimde eskiye kıyasla önemi artmıştır. İnsan odaklı değil, menfaat odaklı olan ve kısa süreli çıkara dayanan ülkeler arasındaki ilişkiler halklar arasındaki ayrışmaları artırmaktadır. Bu da küresel barışın zedelenmesine, ırkçılıkların artmasına ve toplum kardeşliğinin bozulmasına neden olmaktadır. Ülkeler arasındaki savaşlar göstermiştir ki, insanlara ne kadar bilişsel anlamda eğitim verilirse verilsin, bu, insanı daha iyi bir insan yapmaya yetmemektedir. Toplumun değerler bağlamında eğitilmesi küresel bir sorun olarak insanlığın karşısında durmaktadır. Bu bağlamda, Türk devletlerinden birisi olan Kırgızistan Cumhuriyeti’nin eğitim yasaları ayrı ayrı incelenmiştir. İçerisinde hoşgörü ile ilgili olan yasalar seçilmiştir. Toplamda 14 yasa bulunmuş ve bu yasalar içerisinde ortak yönler tespit edilerek sınıflandırılmıştır. Buna göre, devlet politikasına, eğitim kurumlarına, eğitim programına, öğrenciye ve ebeveynlere yönelik yükümlülükler olmak üzere beş gruba ayrılmıştır. Bu gruplar içerisinde en fazla yükümlülüğe sahip olanın devlet ve ebeveynler olduğu tespit edilmiştir. Devletin yükümlülükleri arasında vatandaşların etnik ve kültürel farklılıklarına saygılı olması öne çıkarken, ebeveynlerin yükümlülükleri arasında ise, çocuklara saygıyı, sevgiyi ve merhameti öğretmesi öne çıkmıştır. Ayrıca araştırmada yöntem olarak döküman incelemesi ve içerik analizi tekniğinden faydalanılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Kırgızistan,Hoşgörü,Eğitim,Yasa,Saygı,Öğrenci

The Research Of The Educatıonal Laws Of The Kyrgyzstan Republıc In The Context Of The Tolerance

Öz

Values are unifying events that guide human behavior. Some of the values are universal. They are adopted by all individuals and societies.Tolerance, among universal values, has become more important in communication with people than in the past. Relations between countries that are not human-focused, benefitoriented and short-lived are increasing the divergence among peoples. This causes global harm to the peace, increased racism and corruption of the community brotherhood. The battles between countries are taught to humans in the cognitive sense of how it is taught, and that it is not enough to make a better person. Education of society and especially young people in the context of values stands in the face of humanity as a global problem. In this context, the education laws of the Republic of Kyrgyzstan, one of the Turkish states, have been examined separately. The laws that are directly or indirectly related to tolerance have been selected and translated into Turkish. In total, 14 laws were found and in that laws common points through identifing are classified. According to this, five groups as the government policy's, school's, educational program's, student's, and parental responsibilities have been seperated. It has been determined that the government and parents have the most responsibilities within these groups. Among the responsibilities of the government, it is identified that the respect to ethnic and cultural differences of the citizens, while among the responsibilities of the parents, teach to children respect, love and compassion. In addition, content analysis and documen analysis technique was used in the study

Anahtar Kelimeler

• Kyrgyzstan, Tolerance, Education, Law, Respect, Student.

Kaynakça

1. Akurgal, E. (1998). Türkiye’nin Kültür Sorunları, (I.Basım) Ankara: Bilgi Yayınevi.
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 22. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
3. Cansız Aktaş, M. (2015). Nitel Veri Toplama Araçları. M. Metin (edt.) Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
4. Göğebakan, Y. (2010). Türk Kültüründeki Hoşgörü Anlayışının Tarihsel ve Kültürel Kaynakları ve Bu Anlayışın Kültür Varlıklarına Yansımaları, İ.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, Güz Dönemi, 1(2) 201- 223.
5. Kavcar, C. (1995). Açılış Konuşması, Hoşgörü ve Eğitim Toplantısı İçinde. UNESCO Türkiye Milli Komisyonu ve Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Ortak Yayın No:2.
6. Korkmaz, S. (2000). Türklerde Hoşgörü, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı:9, 491- 502.
7. Kula, N. (2005). Engelli Birey ve Ailesinin Sosyal Uyumunda “Yaratılanı Hoş Gör Yaradandan Ötürü” Anlayışının Rolü. Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, Yıl:6, Sayı:15, s.153-176.
8. Memduhoğlu. H. B. (2007). Yönetici ve Öğretmen Görüşlerine Göre Türkiye’de Kamu Liselerinde Farklılıkların Yönetimi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

9. Нартдинова, С. С. (2013). Толерантность Как Проблема Развития. Закономерности и Тенденции Развития Науки В Современном Обществе, Сборник Статей Международной Научно- Практической Конференции (Часть 2), Уфа Риц БашГУ.
10. Stone, P. J. & Hunt, E. (1966) A Computer Approach To Content Analysis: Studies Using The General Inquirer System, https://pdfs.semanticscholar.org/2d57/a794a8ae2711285065e84fbe1744fd9e3284.pdf adresinden erişildi. (Erişim Tarihi: 08.01.2018)
11. Şemseddin, Sâmî (1879). Emsal, 1850-1904 İstanbul: Mihran Maṭbaası.
12. Şemseddin, Sâmî (1996). Kâmûs-I Türkî, 6. Baskı, İstanbul: Çağrı Yayınları.
13. UDHR (1948). Universal Declaration of Human Rights.
14. UNESCO (1995). The Declaration of Principles on Tolerance.