COMPARISON OF TEACHER TRAINING SYSTEMS IN TURKEY, FRANCE, ITALY AND SPAIN

Abstract

The globalization and the period of knowledge is experienced worldwide nowadays. For these reasons, education and teaching profession is gaining more and more importance. The phrase issue of this research is expressed as: "What are the similarities and differences at the teacher training system in Turkey, France, Italy and Spain?” The literature review method is used in this work. In Turkey, teacher training is given in a 4-5 years at the education faculties on undergraduate level education. In France, Italy and Spain, the instructors are educated 3 years on undergraduate level plus, 2-year study in teacher education institutes at masters level.

Keywords

• Turkey, France, Italy, Spain, teacher training system.

TÜRKİYE, FRANSA, İTALYA VE İSPANYA ÖĞRETMEN YETİŞTİRME SİSTEMLERİ KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Günümüzde tüm dünyada yaygın bir biçimde küreselleşme ve bilgi çağı yaşanmaktadır. Bu nedenlerden dolayı, eğitim ve öğretmenlik mesleğinin önemi gittikçe artmaktadır. Bu çalışmanın problem cümlesi şu şekilde ifade edilebilir: “Türkiye, Fransa, İtalya ve İspanya ülkelerinin öğretmen yetiştirme sistemleri arasındaki benzerlik ve farklılıklar nelerdir?” Bu çalışmada litteratür tarama yöntemi kullanılmıştır. Günümüzde Türkiye’de öğretmenler lisans düzeyinde eğitim fakültelerinde 4-5 yıl süreli eğitim almaktadır. Fransa, İtalya ve İspanya’da ise öğretmenler 3 yıl lisans ve eğitim enstitülerinde 2 yıl süreli yüksek lisans düzeyinde öğrenime katılırlar.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye, Fransa, İtalya, İspanya, öğretmen yetiştirme sistemi.

Kaynakça

1. ADA, S. ve BAYSAL, Z. N. (2013). Pedagojik-Androgojik Formasyon ve Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
2. AKDEMİR, A. (2013). Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme Programlarının Tarihçesi Ve Sorunları. Turkish Studies, 8/12 Güz 2013, 15-28.
3. ALKAN, C. (2000). Bilimsel, Ulusal ve Evrensel Boyutlu Öğretmenlik Eğitimi. Türkiye, Almanya ve Kıbrıs’ta Öğretmen Yetiştirme (Editör: Hasan Coşkun), Ankara: CTB Yayınları.
4. ALLWRIGHT, D. ve BAILEY, K. M. (1991). Focus on the Language Classroom. Cambridge: Cambridge University Press. Overview content/uploads/2010/04/Italy-Education-Report.pdf, Erişim tarihi: 23/05/2014. Italy’s Education System.
5. http://www.ncee.org/wp
6. ATANUR BAŞKAN, G., AYDIN, A. ve MADDEN, T. (2006). Türkiye’deki Öğretmen Yetiştirme Sistemine Karşılaştırmalı Bir Bakış. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 15, Sayı 1, 2006, 35-42.
7. AYKAÇ, N., KABARAN, H. ve BİLGİN H. (2014). Türkiye’de Ve Bazı Avrupa Birliği Ülkelerindeki Öğretmen Yetiştirme Uygulamalarının Karşılaştırılmalı Olarak İncelenmesi (Almanya, Finlandiya, Fransa, İngiltere ve Türkiye Örneği). Turkish Studies, 9/3 Kış 2014, 279-292.
8. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., AKGÜN Ö. E. , KARADENİZ, Ş., DEMİREL, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (16. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

9. Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi (1986). cilt 17, İstanbul: Milliyet Yayınları.
10. CALDERHEAD, J. ve GATES, P. (1995). Conceptualizing Reflection in Teacher Development. London: The Falmer Press, Washington, D.C.
11. DELGADO, A. (1995). Developments in teacher education in Spain (1995-1998). TNTTE Publications, vol. 2, number: 2.
12. Eğitim-Bir-Sen (2013). Türkiye ve Dünya’da Öğretmenlik Retorik ve Pratik (Yazarlar: Özoğlu, M., Gür, B. S. ve Altunoğlu, A.). https://www.academia.edu/4268801/Turkiye_ve_d
13. unyada_ogretmenlik_Retorik_ve_pratik, Erişim tarihi: 01.06.2014. Eurydice (2008). Avrupa'daki
14. Öğretmenlerin Sorumluluk ve Özerklik Düzeyleri.
15. http://eacea.ec.europa.eu/education/eurydice/documents/thematic_reports/094TR.pdf,
16. Erişim tarihi: 09.05.2014.
17. INGAWA, S. Y. (1984). A study of Secondary School Teacher Education Certification in France, West Germany and Japan with Implications for Nigeria. A dissertation presented to the Faculty College of Education, USA: Ohio University.
18. INGVARSON, L., TATTO, M. T., PECK, R., SCHWİLLE, J., ROWLEY, G. ve SENK, S. L. (2013). An Analysis of Teacher Education Context, Structure and Quality-Assurance in TEDS-M Countries. USA: Printed in Multicopy of Netherlands, Michigan University.
19. KARRAS, K. G. ve WOLHUTER, C. C. (2010). International Handbook of Teacher Education World-Wide Issues and Challenges. Volume I & Volume II, Preface: Gaston Mialaret, Yunanistan: Atina, Atrapos Yayıncılık.
20. KIR, E. ve KIR, E. (2011). Avrupa Birliği’nde Öğretmen Yetiştiren Yükseköğretim Kurumları ile Türkiye’de Öğretmen Yetifltiren Yükseköğretim Kurumlarının Karşılaştırmalı İncelenmesi. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelişler ve Sorunlar (UYK- 2011) 27-29 Mayıs 2011, İstanbul; 2, Cilt, Bölüm XI/ 1290-1300.
21. KİLİMCİ, S. (2006). Almanya, Fransa, İngiltere Ve Türkiye’de Sınıf Öğretmeni Yetiştirme Programlarının Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı.
22. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü Sınıf Öğretmenliği Anabilim http://dosya.marmara.edu.tr/aef/snf/Belge%2013-14/program1ogretim.pdf, tarihi: 23.05.2014. 2013-2014 Öğretim Yılı. Erişim
23. Master Deuxième Année Éducation et Métiers de l’Enseignement du Premier Degré. http:///C:/Users/sansam/Downloads/UPEC- ESPE,%20Brochure%20M2%20Edu
24. cation%20et%20M%C3%A9tiers%20de%20l'enseignement%20du%201er%20degre%20(1).pdf , ÉSPÉ de l’Académie de Créteil, Erişim Tarihi: 30/04/2014.
25. Métiers de l’Enseignement, de l’Éducation et de la Formation (MEEF) - ÉSPÉ de l’Académie de Créteil, Premier Degré. http:///Users/sansam/Downloads/UPEC-ESPE%20B rochure%20M1%20 30/04/2014.
26. MEEF%201er%201er%20degr%C3%A9.pdf, Erişim Tarihi:
27. Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). Milli Eğitim Temel Kanununun 43. Maddesi. Kanun Numarası: 1739, Kabul Tarihi: 14/6/1973, Resmi Gazete Tarih: 24/6/1973 Sayı: 14574.
28. OKTAY, A. (1991). Öğretmenlik Mesleği ve Öğretmenin Nitelikleri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, sayı: 3.
29. OSTINELLI, G. (2009).Teacher education system in Italy, German, England, Sweden and Finland. European Journal of Education,Vol. 44, No. 2, Part II, 1-19.
30. ÖZDEN, Y. (1999). Eğitimde Dönüşüm Eğitimde Yeni Değerler. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
31. PARMAKSIZ, R. Ş. ve KISAKÜREK, M. A. (2013). Türkiye ve Bazı AB Ülkelerinde Öğretmenlere Yönelik Hizmetiçi Eğitim Programlarının Temel Öğeler ve Kalite Kontrolü/Güvencesi Açısından Karşılaştırılması. Karaelmas Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (2013) 112-129.
32. SAĞLAM, M. ve KÜRÜM, D. (2005). Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkelerinde Öğretmen Eğitiminde Yapısal Düzenlemeler ve Öğretmen Adaylarının Seçimi. Milli Eğitim Dergisi, Yaz 2005, 33, 167, 53-70.
33. SÖZEN, S. ve ÇABUK, A. (2013). Türkiye, Avusturya ve Almanya Öğretmen Yetiştirme Sistemlerinin İncelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayı, 213- 230.
34. TEMEL, A. (1988). Öğrenci Gözüyle Öğretmen. Çağdaş Eğitim Dergisi, sayı: 129.
35. TODESCHINI, M. (2003) Teacher education in Italy: new trends, in: B. Moon, L. Vlasceanu & L. Barrows (Eds) Institutional Approaches to Teacher Education within Higher Education in Europe: Current Models and New Development, USA: Bucharest, UNESCO-CEPES.
36. TÜRKOĞLU, A. (1999). Karşılaştırmalı Eğitim: Dünya Ülkelerinden Örneklerle. Adana: Baki Kitabevi.
37. UYGUN, Ergen ve Öztürk (2011). Türkiye, Almanya ve Fransa’da Öğretmen Eğitimi Programlarında Uygulama Eğitiminin Karşılaştırılması. İlköğretim Online, 10(2), 389- 405.
38. Universidad de Castilla-La Mancha Undergraduate Degree Programme In Primary Education. http://www.uclm.es/estudios/catalogo/en/pdf/Degree%20in%20Primary%20Educa tion.pdf, Erişim Tarihi: 30/04/2014. University of Cagliari Faculty of Humanities Primary Education. https://webstudenti.unica.it/esse3/OffertaDidatticaPDSORD.do?cod_lingua=eng&cds_i d=10702&aa_ord_id=2011&pds_id=9999, Erişim Tarihi: 30/04/2014.
39. YÖK (2006). Eğitim Fakültelerinde Uygulanacak Yeni Programlar Hakkında Açıklama. http://www.yok.gov.tr/egitim/ogretmen/aciklama_program.doc, Erişim Tarihi: 17.04.2014.