OPINIONS OF SCIENCE TEACHER TOWARDS OF STUDENTS 'CREATIVE THINKING AND ENTREPRENEURSHIP SKILLS

Öz

This study aims to determine the views of science teachers towards creative thinking and entrepreneurship ability of students. The content analysis which is one of the qualitative research methods were used in this study. Data were collected through semi-structured interview method consists of than 9 questions. The sample of the study consists of 30 teachers who works in Kırıkkale. According to the results of analysis it was found that teachers have enough knowledge interested in creative and entrepreneurship concepts. Therefore, considering the teachers' verbal expressions to achieve teachers have made determinations based on the literature. According to science teachers to develop creative thinking and entrepreneurial skills of the students of student-centered teaching methods and techniques are considered to be effective. The emphasis on the importance of democratic learning climate compatible with the literature was conducted to the learning environment. In a learning environment inquisitive cognitive, affective and psychomotor development reflects the existence of the code has been found valuable in terms of the approach to the subject of our teachers. For the management of school science teachers, believed that the social and economic support should be also noted that the impact would be in terms of bureaucratic leaders. Research results; the point of view of science teachers; In addition to innate talent for creativity and entrepreneurial skills as well as socio-economic level of these skills, culture, environment, education and training possible to see that affected the situation. As a result of this work consists of a content analysis of teachers' opinions. Therefore, the application has been suggested as another discourse of how research is carried out.

Anahtar Kelimeler

• Science Education, Science Teacher, Entrepreneurship, Creative Thinking

FEN BİLGİSİ ÖĞRETMENLERİNİN, ÖĞRENCİLERİN YARATICI DÜŞÜNME VE GİRİŞİMCİLİK BECERİLERİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı; fen bilgisi öğretmenlerinin öğrencilerin yaratıcı düşünme ve girişimcilik becerileri üzerine yeterliklerine yönelik görüşlerini belirlemektir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kapsamında veri analizleri içerik analizi ile sağlanmıştır. Veriler 9 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış mülakat yöntemi ile toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini Kırıkkale ilinde görev yapmakta olan 30 fen bilgisi öğretmeni oluşturmaktadır. Analiz sonuçlarına göre öğretmenlerin, yaratıcılık ve girişimcilik, kavramı ile ilgili yeterli bilgiye sahip oldukları, dolayısıyla öğrencilerine yaratıcı düşünme ve girişimcilik becerisi kazandırma konusunda sözel ifadeleri dikkate alındığında literatürle uyumlu anlayış ve uygulamalara sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Bu durumun yansıması olarak, öğrenci merkezli öğretim yöntem ve tekniklerinin yaratıcı düşünme ve girişimcilik becerisini geliştirmede etkili olacağı yönünde ortak görüşe sahip oldukları tespit edilmiştir. Öğrenme ortamı için ise literatürle uyumlu olarak demokratik öğrenme ikliminin önemli olduğu vurgusu yapılmıştır. Sorgulayıcı yaklaşımı benimsemekle birlikte bilişsel, duyuşsal ve psikomotor gelişimi önemseyen kodların varlığı, öğretmenlerimizin konuya yaklaşımı bakımından değerli bulunmuştur. Fen bilgisi öğretmenleri okul yönetimi için, sosyal ve ekonomik olarak destek olmaları gerektiğini düşünürken aynı zamanda bürokratik lider olmaları bakımından etkileri olmayacağını da belirtmektedir. Araştırma sonuçları genel olarak bakıldığında; fen bilgisi öğretmenlerinin bakış açılarında; yaratıcılık ve girişimcilik becerileri için doğuştan getirilen bir yeteneğe vurgu yapılmakla birlikte ailenin sosyo-ekonomik statüleri, kültür ortamı, eğitim ve öğretim durumlarından da etkilendiğini görmek mümkündür. Sonuç olarak bu çalışma öğretmen görüşlerinin içerik analizinden oluşmaktadır. Dolayısıyla uygulamada söylemlerin ne kadar gerçekleştiği bir başka araştırma konusu olarak da önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Fen Eğitimi, Fen Bilgisi Öğretmenleri, Girişimcilik, Yaratıcı Düşünme

Kaynakça

1. Akat, İ, Budak, G. ve Budak, G. (1994), İşletme Yönetimi, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
2. Aktamış, H. ve Ergin Ö. (2006) Fen Eğitimi ve Yaratıcılık. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 77-83.
3. Altan, M. (2014). Türkiye’nin Eğitim Çıkmazı. Ankara: Pegem Akademi, S.46-65.
4. Arıkan, S. (2002). Girişimcilik, Siyasal Kitabevi, Ankara.
5. Ayas, A., Çepni, S. ve Akdeniz, A. R. (1993). Development of the Turkish secondary science curriculum. Science Education, 77(4), 433-440.
6. Bacanak, A. (2013). Fen ve Teknoloji Dersinin Öğrencilerde Girişimcilik Becerisinin Gelişimine Etkisi Üzerine Öğretmen Görüşleri, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 609-629.
7. Bacanak A., Ülküdür, M. ve Öner, F. (2012. Fen Ve Teknoloji Dersi Öğretmenlerinin Girişimcilik Becerisi ve Etkisi İle İlgili Görüşleri: Nitel Bir Araştırma. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 27-30 Haziran, Niğde.
8. Bağcı, U., İlik, A., Sünbül, A. M., Yağız, D. ve Afyon, A. (2005, Kasım). İlköğretim fen bilgisi öğretiminde uygulanan proje tabanlı öğrenme yönteminin öğrencilerin başarı düzeylerine etkisinin araştırılması. I. Ulusal Fen ve Teknoloji Eğitiminde Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumu, Ankara.

9. Başer, N. ve Ersoy, E. (2009). The creative thinking levels of students at sixth class of primary education. The Journal of International Social Research, 2(9), 128-137.
10. Bayrak, C. ve Terzi, Ç. (2004). Okul Yöneticilerinin Girişimcilik Özelliklerinin Okullara Yansımaları, XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Malatya
11. Boynton, M. ve Boynton, C. (2005). The Educator’s Guide to Preventing and Solving Discipline Problems, (Çev.Tülin Büyükalkan). Redhouse Eğitim Kitapları, Sev–Yay (2007). İstanbul.
12. Bozkurt Ç. Ö. ve Alparslan, A. M. (2013). Girişimcilerde Bulunması Gereken Özellikler İle Girişimcilik Eğitimi: Girişimci ve Öğrenci Görüşleri, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(1), 7-27.
13. Chigunta, F. (2002). Youth Entrepreneurship: Meeting the Key Policy Challenges. Youth Employment Summit. 1-34.
14. Çakır, N., Şenler, B. ve Taşkın, B. (2007). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Fen Bilgisi Dersine Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (4), 637- 655.
15. Çelik, H., Pektaş, H. M. ve Demirbaş, M. (2012). Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Elektrik Devrelerini Kurma ve Şematize Etme Durumlarının İncelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 35, 85-103.
16. Demirtaş, V.Y. ve Baltaoğlu, M. G. (2010). Öğrenme Stillerine göre Öğrencilerin Yaratıcılık Düzeyleri, E-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), Article Number: 1C0267
17. Deveci, ve Çepni, S. (2014). Fen Bilimleri Öğretmen Eğitiminde Girişimcilik, Türk Fen Eğitimi Dergisi, 11(2), 161-188.
18. Ernest & Young. (2011). Nature or nurture? Decoding the DNA of the entrepreneur. http://www.ey.com/Publication/vwLUAssets/Nature-or-nurture/$FILE/Nature-or- nurture.pdf (erişim: 11.12.2014)
19. Filiz, S. (2009). Soru Cevap Yöntemi Eğitiminin Öğretmenlerin Soru Sorma Bilgisi ve Soru Sorma Tekniklerine Etkisi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Journal of the Institute of Social Sciences, 3(9), 167-195
20. Freedman, M.P. (1997). Relationship among Laboratory Instruction, Attitude toward Science, and Achievement in Science Knowledge. Journal of Research in Science Teaching,34, 343–357.
21. Gökçe, O. Tarımsal Girişimcilik ve Kahramanmaraş'ta Tarımsal Girişimciliğin Geliştirilmesi Üzerine Bir İnceleme. Kahramanmaraş Sempozyumu. http://www.kahramanmaras.bel.tr/images/stories/Sempozyumlar/kahramanmaras_sempoz yumu/c3/10_Prof_Dr_Osman_GOKCE.pdf (erişim: 11.12.2014)
22. Güneş, F. (2012). Öğrencilerin Düşünme Becerilerini Geliştirme. TÜBAR-XXXII-Güz, 128- 146.
23. Güney, S. ve Nurmakhamatuly, A. (2007). Kültürün girişimciliğe etkisi: Kazakistan ve Türkiye üniversite öğrencilerinin girişimcilik özelliklerinin belirlenmesine yönelik kültürlerarası araştırma, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,10(18), 62-86.
24. Hisrich, R. D. ve Peters, M. P. (1998). Entrepreneurship. New York: Irwin Mc Graw Hill.
25. İnan, C. ve Özgen, K. (2008). Matematik Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Sürecinde Öğrencilere Düşünme Becerilerini Kazandırmadaki Yeterliliklerine Yönelik Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(25), 039-054.
26. Kampylis, P., Berki, E. ve Saariluoma, P. (2009). In-service and prospective teachers’ conceptions Doi:10.1016/j.tsc.2008.10.001. Thinking Skills and Creativity, 4, 15-29.
27. Karadeniz, Y. (2010). “Türkiye’de Girişimcilik Eğitimi”, http://vizyon21yy.com/documan/Egitim_Ogretim/Onemli_Gunler_Kuruluslar/Girisimcili k_Haftasi/Turkiyede_Girisimcilik_Egitimi.pdf, (24.04.2014)
28. Karakuş, U. (2009). Coğrafya’da Deneysel Gözlem Uygulaması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 10 (1), 15-22.
29. Karataş, S. ve Özcan, S. (2010). Yaratıcı Düşünme Etkinliklerinin Öğrencilerin Yaratıcı Düşünmelerine ve Proje Geliştirmelerine Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (1), 225-243.
30. Korkmaz, H. (2002). Fen Eğitiminde Proje Tabanlı Öğrenme Yönteminin Yaratıcı Düşünme, Problem Çözme ve Akademik Risk Alma Düzeylerine Etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Köseoğlu, F. ve Tümay, H. (2013). Bilim Eğitiminde Yapılandırmacı Paradigma. Pegem Akademi. Ankara.
32. Küçüközer, H., Kırtak N., Ayverdi, L.ve Eğdir, S. (2012). Yapılandırmacı Öğrenme Ortamları Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması, İlköğretim Online, 11(3), 671-688.
33. Latifaoğlu, E. ve Gerger, O. A. (2006). Lizbon Süreci Bilgilendirme Toplantısı Raporu, Erişim tarihi: 08. 01.2015. http://digm.meb.gov.tr/belge/AB_LizbonSureciYeni.html
34. Lounsbury, M. (1998). Collevtive entrepreneurship; the mobilization of college and university recyeling coordinators, Journal of Organizational Change Management, 11, (1) 51-60.
35. McMillan, J. H., (2013).“Bilişsel olmayan eğilim ve becerilerin değerlendirilmesi”, (A. Arı, Çev.,). Sınıf İçi Değerlendirme (Etkili Ölçütlere Dayalı Etkili Bir Öğretim İçin İlke ve Uygulamalar), Konya: Eğitim Yayınevi, (2015).
36. Maden, S., Durukan, E. ve Akbaş, E. (2011). İlköğretim öğretmenlerinin öğrenci merkezli öğretime yönelik algıları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), s. 255-269.
37. Mattern, N. ve Schau, C. (2002). Gender differences in science attitude–achievement relationships over time among white middle-class students. Journal of Research in Science Teaching, Volume: 39, 324-340.
38. Meador, M. (1999). Creativity around the globe. Child Education, 324-326.
39. Milli Eğitim Bakanlığı (2013). Fen bilimleri dersi öğretim programı. Talim Terbiye Kurulu, Ankara
40. Mueller, S. ve Thomas, A.S. (2000). Culture and entrepreneurial potential: a nine country study of locus control and ınnovativeness. Journal of Business Venturing, 16, 52-62.
41. Muzyka, D. Koning, A. ve Churchill, N. (1995). On organization and adaptation: building the entrepreneurial corporation. European Management Journal, 13(4) 352-365.
42. Özerbaş M.A. (2011). Yaratıcı düşünme öğrenme ortamının akademik başarı ve bilgilerin kalıcılığa etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(3), 675-705.
43. Özbek, G., Çelik, H., Ulukök, Ş. ve Sari, U. (2012). 5E ve 7E öğretim modellerinin fen okur- yazarlığı üzerine etkisi. Journal of Research in Education and Teaching, 1(3), 183-194.
44. Özden, Y. (1998). Eğitimde dönüşüm. Ankara: Önder Matbaacılık.
45. Pajares, F. (2005). Self-Efficacy during childhood and adolescence. Implications for Teachers and Parents. In F. Pajares & T. Urdan (Eds.). Self-Efficacy Beliefs of Adolescents, (Vol. 5, pp. 339–367). Greenwich, CT: Information Age Publishing.
46. Palmer, H.D. (2002). Factor Contributing to Attitude Exchange Amongst Preservice Elementary Teachers. Science Education, 8(1), 122-138.
47. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3th ed). Thousand Oaks: Sage Publications.
48. Sargut, S. (1995). Kültürler Arası Farklılaşma ve Yönetim, Verso Yayıncılık, Ankara.
49. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçmelerde Güvenirlik ve Geçerlilik, Seçkin Yayınları, Ankara.
50. Taymaz, H. (2003). Okul Yönetimi. Yedinci basım. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
51. Telef, B.B. (2011). Öğretmenlerin Öz-yeterlikleri, İş Doyumları, Yaşam Doyumları ve Tükenmişliklerinin İncelenmesi. İlköğretim Online, 10(1), 91-108.
52. Ulukök, Ş., Sarı, U., Özbek, G. ve Çelik, H. (2012). Fen ve Teknoloji Öğretmen Adaylarının Yaratıcılık Düzeylerinin Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi (Kırıkkale Üniversitesi Örneği). Journal of Research in Education and Teaching, 1(3), 202-212.
53. Ürper, Y. (2013). Girişimcilik, Anadolu Üniversitesi Yayını No: 3002.
54. http://perweb.firat.edu.tr/personel/yayinlar/fua_2095/2095_85257.pdf (24.04.2014)
55. Üstündağ, T. (2002). “Öğrenmenin Tadı.” Kariyerin. IAT Turizm Ticaret Ltd. Şti. Nisan, Sayı: 2.
56. Üstündağ, T. (2005). Yaratıcılığa yolculuk. (5. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
57. Vaidya S. (2007). Associate Professor National Council of Educational Research and Training (NCERT), Developing Entrepreneurial Life Skills: An Experiment in Indian Schools, Institute for Small Business & Entrepreneurship, 7-9 November 2007 - Glasgow, Scotland
58. Wetlaufer, S. (2000). Cool Burst’te Yaratıcılığı Boğan Ne? İçinde Çığır Açıcı Düşünme. (Çev. A.Gürsel). İstanbul: Harvard Business Review, Mess Yay. N. 326.
59. Yalçın, F. A. ve Bayrakçeken, S. (2010). 5E Öğrenme Modelinin Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Asit-Baz Konusu Başarılarına Etkisi. International Online Journal of Educational Sciences, 2(2), 508-531.
60. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 8. Basım, Ankara: Seçkin Yayınları.
61. Yunus, S. (2007). How parents can encourage creativity in children. Childhood Education, Summer, 236-237.
62. Yurdakul, B. (2005). Yapılandırmacılık, (2. Baskı). Demirel Ö. (Ed.), Eğitimde yeni yönelimler, Ankara: PegemA Yayıncılık.