THE USAGE OF CROSS-CURRICULUM DISCIPLINES, ACHIEVEMENT, MOTIVATION AND SUGGESTIONS TOWARDS INSTRUCTION OF CROSS-CURRICULUM DISCIPLINES IN THE PROCESS OF TRAINING OF SCIENCE TEACHERS

Abstract

The main purpose of this research is to examine the effects of cross-curriculum discipline usage on students’ academic success and motivation to learn science, and the retention of both. In addition, it is aimed to make some recommendations on cross-curriculum discipline instruction conducted during pre-service training of science teachers with the obtained results. In the research, mixed-model design was used. For the quantitative aspect of this study a pretest and posttest control group design study model was defined. For the qualitative aspect via interviews students’ opinions on the efficiency level of cross-curriculum discipline applications were investigated. With the findings obtained from the experimental study and the literature review taken as the basis, the importance of cross-curriculum instruction during pre-service education is highlighted and several recommendations were made. This study was executed by total 55 7th Grade students, 28 of whom were in the experiment group and 27 were in the control group, in the spring term of 2013-2014 fiscal year, in Muğla Ula Gökova Salih Güneyman Secondary School. The study population consists of all 7th Grade students in Ula. In the research, interviews are done about cross-curriculum disciplines with the students from the experiment group. In order to determine the students’ academic success levels in the scope of science technology lesson, an academic success test which covers the units and concepts taught was developed and implemented. In research in order to determine the students’ level of motivation to learn science, the study employed “Motivation toward Science Learning Scale” developed by Yılmaz & Huyugüzel-Çavaş (2007). Quantitative data were analyzed using SPSS and for qualitative data were analyzed using descriptive analyses. As a conclusion in the study, it was determined that experiment group to whom cross-curricular discipline applications were conducted had been more successful in academic success tests and had higher motivation levels than the control group to whom these weren’t applied to. Taking into account the statistical change in the academic success and motivation towards learning in the students taught through the usage of cross-curriculum disciplines and considering their positive opinions on the cross-curriculum disciplines, the recommendations made for the cross-curriculum discipline teaching during pre-service training of science teachers are developed.

Keywords

• Cross-curriculum disciplines, science teaching, process of training of science teachers.

FEN ÖĞRETİMİNDE ARA DİSİPLİN KULLANIMI, BAŞARI, MOTİVASYON VE FEN BİLİMLERİ ÖĞRETMENİ YETİŞTİRME SÜRECİNDE ARA DİSİPLİN ÖĞRETİMİNE İLİŞKİN ÖNERİLER

Öz

Bu araştırmanın genel amacı, fen öğretiminde ara disiplin kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına, fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerine ve bunların kalıcılığına etkisinin incelenmesidir. Buna ek olarak araştırmadan elde edilen çıkarımlar doğrultusunda, fen bilimleri öğretmeni yetiştirme sürecinde ara disiplin öğretimine ilişkin çeşitli önerilerde bulunmak amaçlanmaktadır. Araştırma karma araştırma modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın nicel boyutu için, gerçek deneme modellerinden öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Nitel boyut için öğrencilerle çeşitli görüşmeler yapılarak ara disiplinlerin etkililiği hakkında görüşler alınmıştır. Araştırma, 2013-2014 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde, Muğla Ula Gökova Salih Güneyman Ortaokulu’nda öğrenim gören 28’i deney grubunda ve 27’si kontrol grubunda olmak üzere toplam 55 7. sınıf öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın nicel boyutu için Akademik Başarı Testi ve Yılmaz ve Huyugüzel-Çavaş (2007) tarafından geliştirilen Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutu için odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Nicel veriler SPSS programı aracılığıyla ortalama, standart sapma, t-testi analizleri kullanılarak; nitel veriler ise betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmanın nicel ve nitel boyutlarında elde edilen bulgular birbirini destekler niteliktedir. Nicel anlamda akademik başarı sontest ve kalıcılık; fen öğrenmeye yönelik motivasyon kalıcılık testlerinde ara disiplinlerle fen öğretimi uygulanan deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar belirlenmiştir ve nitel anlamda da öğrencilerin ara disiplinlerin fen öğretiminde kullanımı konusunda olumlu görüşleri paralellik göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ara disiplinler, fen öğretimi, akademik başarı, fen öğrenmeye yönelik motivasyon, kalıcılık.

Kaynakça

1. Akyol, Ş. (2015). Matematik öğretmenlerinin ara disiplinlere ilişkin görüşleri. Mediterranean Journal of Humanities, V/1, 61-75.
2. Aydın, B. (2007). Fen bilgisi dersinde içsel ve dışsal motivasyonun önemi. Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Azizoğlu, N. ve Çetin, G. (2009). 6 ve 7. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri, fen dersine yönelik tutumları ve motivasyonları arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), s. 171-182.
4. Başdaş, E. (2007). İlköğretim eğitiminde basit malzemelerle yapılan fen aktivitelerinin bilimsel süreç becerilerine, akademik başarıya ve motivasyona etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Celal Bayar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Manisa.
5. Dede, Y. ve Yaman, S. (2008). Fen öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2(1), s. 19-37.
6. Ermiş, S. (2008). Sosyal bilgiler dersindeki ara disiplinlerin sınıf içi uygulamalarına yönelik öğretmen görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bolu.
7. Gözütok, F. D. ve Alkın, S. (2008). İlköğretim öğretmenlerinin programdaki ara disiplin yaklaşımına ilişkin görüşleri. International Conference on Educational Sciences ICES- 08. 23-25 Haziran 2008, Kıbrıs: Doğu Akdeniz Üniversitesi, 839-853.
8. Güngören, Ş. ve Sungur, S. (2009). The effect of grade level on elementary school students’ motivational beliefs in science. The International Journal of Learning, 16(3), pp. 495- 506.

9. Güvercin, Ö. (2008). Investigating elementary students’ motivation towards science learning: A cross age study. Yüksek Lisans Tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2013). İlköğretim kurumları fen bilimleri dersi öğretim programı. http://ttkb.meb.gov.tr/program.aspx adresinden 24.10.2013 tarihinde erişilmiştir. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
11. Taş, İ. D. (2010). 2005 ilköğretim programının hazırlanmasında görev alan ara disiplinler komisyonu üyelerinin ve sınıf öğretmenlerinin ara disiplin yaklaşımı konusundaki bilgi durumunun ve görüşlerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Uzun, N. ve Keleş, Ö. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 9, Sayı: 20, s. 313-327.
13. Yazıcı, H. (2009). Öğretmenlik mesleği, motivasyon kaynakları ve temel tutumlar: Kuramsal bir bakış. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), s. 33-46.
14. Yenice, N., Saydam, G. ve Telli, S. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 13, Sayı 2, s. 231-247.
15. Yılmaz, H. ve Huyugüzel-Çavaş, P. (2007). Fen öğrenimine yönelik motivasyon ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. İlköğretim Online, 6(3), pp. 430-440.