THE INVESTIGATION OF MIGRATING 3-7 GRADE STUDENTS’ PERCEPTIONS OF SURROUNDINGS

Abstract

The environment is a living space in which we live with confidence and meet our basic needs. When people perceive threats to survive (war, death, hunger, injustice, persecution, etc.), people move to safe areas. In this study, the attitudes of the refugee children in our country towards the environment were investigated. In the year 2016-2017 in various schools connected to the national education in Eyüp and Küçükköy districts on the European side of Istanbul province, In this study, where 20 female, 20 male, and 40 refugee students at different ages who migrated and are studying 3,4,5,6,7 classes have participated, the children's perceptions of the environment and attitudes towards the environment have been examined in terms of various variables. A semi-structured questionnaire was applied to the students. In the examination of the data, content analysis method was used from qualitative research techniques. In the survey, when the demographic information of the students is examined, the majority of them live with their families, the majority are of Syrian nationality, they usually have 3 or 4 siblings, many of them know Turkish well, most of them live together and their fathers are working; the survey results show that children perceive the environment as a place where they live, they dream of a clean environment and tend not to throw away garbage and not to pollute the environment.

Keywords

• Child and environment, Migration and environment, Migration and child, Attitude

GÖÇLE GELEN 3-7 SINIFA DEVAM EDEN ÖĞRENCİLERİN ÇEVREYE YÖNELİK ALGILARININ İNCELENMESİ

Öz

Çevre, içinde güvenle yaşadığımız, temel ihtiyaçlarımızı karşıladığımız yaşam alanıdır. İnsanlar varlıklarını sürdürmeye yönelik tehdit (savaş, ölüm, açlık, adaletsizlik, zulüm vb) algıladıklarında güvenli alanlara doğru yer değiştirirler. Bu çalışmada, ülkemizdeki mülteci çocukların çevreye yönelik tutumları araştırılmıştır. Göçle gelen, 2016-2017 eğitim- öğretim yılında, İstanbul ili Avrupa yakası Eyüp ve Küçükköy ilçelerindeki Milli eğitime bağlı çeşitli okullarda, ilk ve orta öğretime devam eden; 3,4,5,6,7.sınıflarda okuyan farklı yaşlarda 20 kız, 20 erkek 40 mülteci öğrencinin katıldığı bu çalışmada çocukların, çevreyi algılayışları ve çevreye yönelik tutumları çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Öğrencilere yarı yapılandırılmış bir anket formu uygulanmıştır. Verilerin incelenmesinde nitel araştırma tekniklerinden içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, öğrencilerin demografik bilgilerine bakıldığında çocukların; tamamının ailelerinin yanında yaşadığı, çoğunun Suriye uyruklu olduğu, genelde 3 ve 4 kardeşe sahip olduğu, çoğunun Türkçeyi çok iyi bildiği, çoğunun anne babalarının bir arada yaşadığı ve babaların çalıştığı bulgularına ulaşılırken; anket verilerinde, çocukların çevreyi yaşadıkları yer ortam olarak algıladıkları, hayallerinde temiz bir çevre olduğu, çevreyi korumaya yönelik çevreye çöp atmama ve çevreyi kirletmeme davranışlarını gösterdikleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk ve çevre, Göç ve çevre, Göç ve çocuk, Tutum.

Kaynakça

1. Creswell, J.W. (2015) Nitel Araştırma Yöntemleri, 2.Baskı. ( Çeviri; Mesut Bütün, Selçuk Beşir Demir), Siyasal kitabevi, Ankara.
2. Çepel, N. (1995), Çevre Koruma ve Ekoloji Terimleri Sözlüğü Türkçe, Almanca, İngilizce,
3. TEMA Vakfı Yayınları No:6, İstanbul.
4. Davis, 2009; Grodzinska-Jurczak, Stepska, Nieszporek ve Bryda, 2006; Gülay ve Önder, 2011; Jeong, 2004; Marin ve Yıldırım, 2004; Robertson, 2008;WalshDaneshmandi ve MacLachlan, 2006
5. Erten,S. (2002): İlköğretimin II. Kademsindeki (6.7.8. sınıflar) öğrencilerde Çevreye Yaralı davranışların Araştırılması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongre kitabı. 16-18 Eylül, 2002, Ankara
6. Erten, S. (2002).İlköğretim Okulu Öğrencilerinde Çevreye Yararlı Davranışların Araştırılması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi. ODTÜ. Ankara.
7. Geray, C.( 1966) Şehirsel Toplumun Kalkınması, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 6:235-236, Ankara,
8. Gözübüyük AA, Duras E, Dağ H, Arıca V. (2015) Olağanüstü durumlarda çocuk sağlığı. Journal of Clinical and Experimental Investigations;3:324-330.

9. Gülay, H. ve Önder, A. (2011). Sürdürülebilir Gelişim İçin Okulöncesi Dönemde Çevre Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
11. Marin, M.C., Yıldırım, U. (2004) Çevre sorunlarına çağdaş yaklaşımlar; Ekolojik, Ekonomik, Politik ve Yönetsel Perspektifler, Beta yayıncılık, İstanbul.
12. Sezer, H.N., Gümüştepe, H. (2016), ''Meslek Yüksek Okulu Öğrencilerinin Çevre Sorunlarına Bakışı”, İSEM ( Sözlü bildiri olarak sunulmuştur), Alanya, Türkiye.
13. Surbrook, A.N. (1997). Children’s Exposure To The Natural Environment And Their Environmental Attıtudes. Yüksek Lisans Tezi, Michigan : Michigan State University Department of Family And Child Ecology.
14. TDK, Türk Dil Kurumu Sözlüğü
15. Yardımcı, E., Bağcı Kılıç G. (2010) “Çocukların Gözünden Çevre ve Çevre Sorunları”, İlköğretim Online, 9/3 s. 1122-1136.
16. Yavuzer, H.(1982) Çocuk Psikolojisi, 6. Basım, S:78-85 Remzi Kitapevi, İstanbul.
17. WEB http://www.uyumcocuk.gov.tr