THE AFFECT OF ILLUSTRATIVE DAILY FLOW CHART AND TRADITIONAL INSTRUCTION PRACTICE IN SPECIAL EDUCATION CLASSES ON STUDENTS' MOTIVATION OF TO BE INVOLVED TO LESSON

Abstract

In this study, affects of illustrative daily flow chart and traditional instruction practice in special education classes, on students’ motivation to be involved to the lesson were examined comparatively. This research was applied in two special education classes in Düzce Hürriyet Secondary School in 2015-2016 school year. The study was designed with BCBC models of multitreatments designs of comparative single subject designs. Dependent variable is, students level of being involved in the lesson; and independent variables are the intervention of illustrated daily flow chart and traditional instruction practice. Data were collected by video recording and whole interval recording in 10 seconds. Inter-observer reliability data were collected in 40% of the interveniton sessions. Interobserver reliability is found 93%. As a result, it was observed that intervention of illustrated daily flow chart has increased the students’ motivation to be involved to the lesson more than traditional method.

Keywords

• Special Education, Illustrative Daily Flow Chart

ÖZEL EĞİTİM SINIFLARINDA RESİMLİ GÜNLÜK AKIŞ ÇİZELGESİ VE GELENEKSEL EĞİTİM UYGULAMASININ ÖĞRENCİLERİN DERSLE İLGİLİ OLMA DAVRANIŞINA ETKİSİ

Öz

Bu araştırmada özel eğitim sınıflarında resimli günlük akış çizelgesi ve geleneksel öğretim uygulamasının öğrencilerin dersle ilgili olma motivasyonu üzerindeki etkileri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu araştırma 2015-2016 öğretim yılında Düzce Hürriyet Ortaokuluna bağlı iki özel eğitim sınıfında uygulanmıştır. Araştırma karşılaştırmalı tek denekli araştırma modellerinin çoklu uygulamalar modellerinden BCBC Modeli ile desenlenmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkeni özel eğitim sınıflarındaki öğrencilerin dersle ilgili olma düzeyi; bağımsız değişkenleri ise resimli günlük akış çizelgesi uygulaması ve geleneksel öğretim uygulamasıdır. Veriler, dersler sırasında video kaydı yardımıyla ve 10 saniyelik aralıklarda bütüncül zaman aralığı kaydı ile toplanmıştır. Uygulama oturumlarının %40’ında gözlemciler arası güvenirlik verisi toplanmıştır. Gözlemciler arası güvenirlik %93 bulunmuştur. Araştırma sonucunda özel eğitim sınıflarında uygulanan resimli günlük akış çizelgesi uygulamasının öğrencilerin ve dersle ilgili olma motivasyonunu geleneksel yönteme göre daha fazla arttırdığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Özel Eğitim, Resimli Günlük Akış Çizelgesi

Kaynakça

1. Ahl, A. (2007). Equality and the freedom to choose the ‘what and when’ of schooling: students with special educational needs in timetable-free settings. European Journal of Special Needs Education, 22 (2), 183-197.
2. Birkan, B. (2013). Etkinlik çizelgeleri: otizmli çocuklara bağımsızlık, sosyal etkileşim ve seçim yapmayı kazandırma. Özel Eğitim Dergisi, 14(1), 61-76.
3. Blaha, R. (2001). Calendars for students with multiple impairments including deafblindness: A systematic process supporting communication, time and emotional being. Austin:Texas School for the Blind and Viusally Impaired.
4. Camp, C.J., Foss, J.W., O’Hanlon, A.M. ve Stevens, A.B. (1996). Memory interventions for persons with dementia. Applied Cognitive Psychology, 10, 193-210.
5. Cohen, E.T., Allgood, M. Heller, K.W. ve Castelle, M. (2001) Use of picture dictionaries to promote written communication by students with hearing and cognitive impairments Augmentative DOI:10.1080/aac.17.4.245.254 Alternative
6. Communication, 17(4), 245-254,
7. Dexter, B.L. (1982). Helping learning disabiled students prepare for college. Journal of Learning Disabilities, 15 (6), 344-346.
8. Flores, D.M., Schloss, P.J. ve Alper, S. (1995). The use of a daily calendar to increase responsibilities fulfilled by secondary students with special needs. Remedial and Special Education, 16 (1), 38-43.

9. Gast, D.L.(2010). Single subject research methodological in behavioral sciences. New York: Routledge.
10. Goodman, G. ve Williams, C.M. (2007). Interventions for increasing academic engagement of students with autism spectrum disorders in inclusive classrooms. Teaching Exceptional Children, 39 (6), 53-61.
11. Johnston, S.S. (2012). AAC strategies for individuals with moderate to severe disabilities. Baltimore:Paul H. Brooks.
12. Küçüközyiğit, M.S. ve Şafak, P. (2015). Arttırıcı ve alternatif iletişim teknikleri. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 4(1), 27-37.
13. McClannahan, L.E. ve Krantz, P.J. (2015). Otizmli çocukların eğitiminde etkinlik çizelgelerinin kullanımı (Çev.B. Birkan).İstanbul: Sistem.
14. Ostrosky, M.M., Skellenger, A.C., Odom, S.L., Mcconnell, S.R. ve Peterson, C. (1994). Teachers’ schedules and actual time spent in activities in preschool special education classes. Journal of Early Intervention, 8 (1), 25-33.
15. Şafak, P. (2012). Ağır ve çoklu yetersizliği olan çocukların eğitimi. Ankara: Vize Yayıncılık.
16. Tekin (2000). Karşılaştırmalı tek denekli araştırma modelleri. Özel Eğitim Dergisi, 2 (4) 1- 12.
17. Wood,L., Lasker, J., Causey, E.S., Beukelman,D. ve Ball, L. (1998) Input framework for augmentative and alternative communication, Augmentative and Alternative Communication, 14:4, 261-267, http://dx.doi.org/10.1080/07434619812331278436.