THE EFFECTS TO ACADEMİC SUCCESS OF COLLABORATİVE LEARNİNG İN THE FİELD OF RATİONAL NUMBERS LEARNİNG

Abstract

The aim of this study was to determine whether the teaching with collaborative learning and the other teaching methods which were carried out on 7th grade students for “rational numbers” caused a statistically significant difference on students’ achievements or not. In this study, a pretest-posttest with control group quasi-experimental design was used as a research design of the study. This research took place in the first term of 2015-2016 education year, in a school which is dependent on ministry of national education in Palandöken/Erzurum with students all from seventh grade of secondary school. The application went on four weeks namely twenty lesson period. While the students in the experimental group were taught by using collaborative learning, the students in the control group were taught by using traditional teaching. The data collection instrument “Rational Numbers Achievement Test” was developed and tested in terms of reliability by the researchers. To analyse datas obtained from the algebraic equations achievement test on the computer SPSS Windows 16.00 statistic package programme and Mann Whitney U analysis is done. After analysing statistical datas it seems that both the success of experimental group and control groups are developed but when the achievement group and control group are compared, there is a big difference in favour of experimental group. According to the result of the research collaborative learning approach increases the student achievement

Keywords

• Teaching maths, Contrustivist approach, collaborative learning, rational numbers and four operations

RASYONEL SAYILAR ÖĞRENME ALANINDA İŞBİRLİKLİ ÖĞRENMENİN AKADEMİK BAŞARIYA ETKİSİ

Öz

Ortaokul 7. sınıf öğrencilerine rasyonel sayılarda dört işlem konusunda işbirlikli öğrenme yöntemi ile yapılan öğretim ve Milli Eğitim Bakanlığının 7. Sınıflar için hazırlamış olduğu kitaplarda yer alan öğretim yöntemleriyle yapılan öğretimin öğrenci başarısı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturup oluşturmadığını belirlemek amacıyla bu çalışma yapılmıştır. Bu araştırmada, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel araştırma yöntemi uygulanmıştır. Araştırma, 2015-2016 eğitim-öğretim yılının birinci döneminde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı, Erzurum ili Palandöken ilçesinde bulunan bir Ortaokul’un yedinci sınıfında öğrenim gören öğrenciler ile gerçekleştirilmiştir. Uygulama 4 haftada 20 ders saati sürmüştür. Deney grubunda dersler işbirlikli öğrenme yöntemi ile işlenirken, kontrol grubunda dersler Milli Eğitim Bakanlığının 7. Sınıflar için hazırlamış olduğu kitaplarda yer alan öğretim yöntemleriyle işlenmiştir. Deney ve kontrol grubu öğrencilerine uygulama öncesi ve sonrasında araştırmacı tarafından geliştirilen daha önce güvenirliği hesaplanmış olan “Rasyonel Sayılar Başarı Testi” uygulanmıştır. Rasyonel Sayılar Başarı Testi’nden elde edilen verilerin analizini yapmak için SPSS (Static Package for the Social Science) Windows 16.00 istatistik paket programı ile Mann Whitney U Testi analizi yapılmıştır. İstatistiksel verilerin çözümlenmesi ile deney ve kontrol gruplarının her ikisinin de başarı durumlarının arttığı görülmüştür. Deney ve kontrol gruplarının başarı durumları karşılaştırılmış ve deney grubu lehine anlamlı bir farklılığın oluştuğu tespit edilmiştir. Buradan hareketle işbirlikli öğrenme metodunun öğrenci başarısını daha fazla arttırdığı sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Matematik eğitimi, yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı, işbirlikli öğrenme, rasyonel sayılar, rasyonel sayılarda dört işlem.

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. (1992). İşbirlikli Öğrenme: Kuram, Araştırma ve Uygulama. Malatya: Uğurel Matbaası.
2. Akar, M. S. (2012). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin İşbirlikli Öğrenme Modeli Hakkında Bilgilendirilmesi, Bu Modeli Sınıfta Uygulamaları ve Elde Edilen Sonuçların Değerlendirilmesi: Kars İl Örneği. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
3. Akbuğa, S. (2009). İlköğretim 4. Sınıf Matematik Dersinde İşbirlikli Öğrenme İlkelerine Göre Yapılandırılmış Grup Etkinliklerinin Öğrenci Erişilerine ve Tutumlarına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, İzmir.
4. Akkan,Y., Çakıroğlu,Ü. ve Güven,B. (2009). İlköğretim 6. ve 7. Sınıf Öğrencilerinin Denklem Oluşturma ve Problem Kurma Yeterlilikleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 41-55.
5. Aksoy, G. (2011). Öğrencilerin Fen ve Teknoloji Dersindeki Deneyleri Anlamalarına Okuma-Yazma-Uygulama Ve Birlikte Öğrenme Yöntemlerinin Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
6. Arısoy, B. (2011). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin ÖTBB Ve TOT Tekniklerinin 6.Sınıf Öğrencilerin Matematik Dersi “İstatistik ve Olasılık” Konusunda Akademik Başarı, Kalıcılık ve Sosyal Beceri Düzeylerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
7. Aktepe, E. (2012). 7. Sınıflarda Cebirsel Denklemlerin Yapılandırmacı Yaklaşıma Uygun Hazırlanmış Çalışma Yapraklarıyla Öğretiminin Öğrenci Başarısına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
8. Avşar, Z. ve Alkış, S. (2007), İşbirlikli Öğrenme Yöntemi “Birleştirme II” Tekniğinin Sosyal Bilgiler Derslerinde Öğrenci Başarısına Etkisi. İlköğretim Online, 6(2), 197-203.

9. Brahmer, K. & Harmatys, J. (2009), Increasing Student Effort in Complex Problem Solving Through Cooperative Learning and Self Recording Strategies.
10. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler Için Veri Analiz El Kitabı: Istatistik, Arastırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Carlan, V., Rubin, R., & Morgan, B. (2004). Cooperative Learning, Mathematical Problem Solving, and Latinos, Paper Presented at The Annual Meeting of The American Educational Research Association, San Diego, CA.
12. Dede, Y. ve Argün, Z. (2003). Cebir Öğrencilere Niçin Zor Gelmektedir. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 180-185.
13. Demirgil, H. (2008). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ş.Kalaycı, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
14. Demirgil, H. (2010). Parametrik Olmayan (Non- Parametric) Hipotez Testleri. Kalaycı, Ş. (Ed.), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri (5.Baskı). (s. 85-112). Ankara: Asil Yayıncılık.
15. Dirlikli, M. (2015). İşbirlikli Öğrenme Yöntemlerinin Çemberin Analitik İncelemesi Konusunda Akademik Başarıya Kalıcılığa Etkisi ve Sınıf İçi Yansımaları. Doktora Tezi, Atatürk Üniveristesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
16. Doymuş, K., Şimşek, Ü. ve Bayrakçeken, S. (2004). İşbirlikçi Öğrenme Yönteminin Fen Bilgisi Dersinde Akademik Başarı ve Tutuma Etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 1(2), 103-115.
17. Efe, M. (2011). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin, Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri ve Küme Destekli Bireyselleştirme Yöntemlerinin İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Matematik Dersi “İstatistik ve Olasılık” Ünitesindeki Başarılarına, Tutumlarına ve Motivasyonlarına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay.
18. Erçelebi, E. (1995). Geleneksel Öğretim ile İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Matematik Öğretimi Üzerindeki Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilgiler Enstitüsü, Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı.
19. Gelici, Ö. (2011). İşbirlikli Öğrenme Tekniklerinin İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Matematik Dersi Cebir Öğrenme Alanındaki Başarı, Tutum ve Eleştirel Düşünme Becerilerine Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.
20. Gilchrist, H. J. (2004). The Use Of Small Groups To Facilitate Learning In Adult Basic Education Mathematics. Antigonidh, Nova Scotia: Saint Francis Xavier University. Ma
21. Gillies, R.M. (2004). The Effects Of Cooperative Learning On Junior High School Student During Small Group Learning. Learning and Instruction, 14, 197-213.
22. Gök, Ö., Doğan, A., Doymuş, K. ve Karaçöp, A. (2009). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin İlköğretim Öğrencilerinin Akademik Başarılarına ve Fene olan Tutumlarına Etkileri, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, (1), 193-209.
23. Gülsar, A. (2014). İşbirlikli Öğrenmenin Matematik Başarısına Etkisi ve Bu Yönteme İlişkin Öğrenci Görüşleri. Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Bursa.
24. Hazer, Ö. (2013). Çoklu Zeka Destekli İbirliğine Dayalı Öğrenme Yönteminin 6. Sınıf Öğrencilerinin Matematik Dersi Olasılık ve İstatistik Konusndaki Başarılarına ve Performanslarına Etkisi. Kocaeli Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kocaeli.
25. Işık, A., Çiltaş, A. ve Bekdemir, M. (2008). Matematik Eğitiminin Gerekliliği ve Önemi. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 174-184.
26. Johnson, D. W. & Johnson R.T., (1991). Learning Mathematics and Cooperative Learning Lesson Plans for Teachers. Edina, Minnesota: Interaction Book Company.
27. Kabuk, Ö. (2014). İşbirlikli Öğrenmeye Dayalı Tekniklerin Öğrencilerin Matematik Başarısına Etkisinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Burdur.
28. Karadeniz, Y. (2012). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin İşbirlikli Öğrenme Modeli Hakkında Bilgilendirilmesi, Bu Yöntemi Sınıfta Uygulamaları ve Elde Edilen Sonuçların Değerlendirilmesi: Iğdır İl Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
29. Kayış, A. (2006). Güvenilirlik Analizi. Ş. Kalaycı, SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (s. 403-426). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
30. Koç, B. (2015). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Matematik Dersindeki Erişiye, Kalıcılığa ve Sosyal Beceriye Etkisi. Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Burdur.
31. Kumaş, A. (2008). Yeryüzünde Hareket Ünitesinde İşbirlikli Öğrenme Gruplarında Probleme Dayalı Öğrenme Uygulaması ve Değerlendirilmesi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Trabzon.
32. Marangoz, İ. (2010). İlköğretim 6.Sınıf Matematik Dersi Geometri Öğrenme Alanında İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısı ve Tutumlarına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
33. MEB (2013). Ortaokul Matematik Dersi 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar Matematik Öğretim Programı, Ankara.
34. Nichols, J. D. and Hall, N.(1995). The Effects of Cooperative Learning on Student Achievement And Motivation in A High School Geometry Class. Norman, Oklahoma: The University of Oklahoma, Graduate College.
35. Norton, S. & Windsor, W. (2008). Students’ Attitudes Towards Using Materials to Learn Algebra: A year 7 case study. Paper presented at the 31st Annual Conference of Mathematics Education Group of Australasia, Brisbene, MERGA.
36. Özdoğan, E. (2008). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin İlköğretim 4. Sınıf Matematik Öğretiminde Öğrenci Tutum ve Başarısına Etkisi: Bilgisayar Destekli İşbirlikli Öğrenme Ve Küme Destekli Bireyselleştirme Tekniği, Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Özsarı, T. (2009). İlköğretim 4. Sınıf Öğrencileri Üzerinde İşbirlikli Öğrenmenin Matematik Başarısı Üzerine Etkisi: Probleme Dayalı Öğrenme (PDÖ) ve Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri(ÖTBB). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
38. Pınar, S. (2007). ‘Ölçüler’ Konusunun Eğitim Teknolojileri ve İşbirlikli Öğrenme Yöntemleriyle Öğrenilmesinin Öğrencilerin Matematik Başarılarına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
39. Sezer, A. ve Tokcan, H. (2003). İş Birliğine Dayalı Öğrenmenin Coğrafya Dersinde Akademik Başarı Üzerine Etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), (227-242).
40. Şahin, E. (2013). Kimyasal Denge Ünitesinin Öğretiminde Uygulanan Okuma-Yazma- Uygulama Yönteminin Öğrencilerin Akademik Başarıları Üzerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
41. Tarım, K. ve Akdeniz, F. (2008), The Effects of Cooperative Learning on Turkish Elementary Students’ Mathematics Achievement And Attitude Towards Mathematics Using Taı And Stad Methods, Educational Studies in Mathematics, 67(1), 77-91.
42. Taşdemir, A., Demirbaş, M. ve Bozdoğan, A.E. (2005). Fen bilgisi Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Grafik Yorumlama Becerilerini Geliştirmeye Etkisi. Gazi Üniversitesi, 6(1), 81-91.
43. Tuğran, Z. (2015). İşbirlikli Öğrenmenin Lise Öğrencilerinin Matematik Özyeterlik Algısı ve Başarısı Üzerindeki Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
44. Ural, A. (2007). İşbirlikli Öğrenmenin Matematikteki Akademik Başarıya, Kalıcılığa, Matematik Özyeterlik Algısına ve Matematiğe Karşı Tutuma Etkisi, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
45. Ural, A. , Umay, A. ve Argün, Z. (2008). Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri Tekniği Temelli Eğitimin Matematikte Akademik Başarı ve Özyeterliğe Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 307-318.
46. Ünlü, M. ve Aydıntan, S. (2011). İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Matematik Öğretiminde Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri Tekniği Hakkındaki Görüşleri, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 101-117.
47. Varank, İ. ve Kuzucuoğlu, G. (2007). İşbirlikli Öğrenmede Birlikte Öğrenme Tekniğinin Öğrencilerin Matematik Başarılarına ve İşbirliği İçinde Çalışma Becerilerine Etkisi. İlköğretim Online, 6(3), 323-332.
48. Whicker, K.M., Bol, L., and Nunnery, J.A. (1997). Cooperative Learning in the Secondary Mathematics Classroom. The Journal of Educational Research, 91(1), 42–48.
49. Yantır, N. (2007). İlköğretim Matematik Öğretmenliği Öğrencilerinin İşbirlikli Öğrenme Yöntemiyle Geometri Dersine İlişkin Erişi Düzeylerinin Belirlenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
50. Yıldırım, B. (2011). İlköğretim 8 Sınıf Fen Bilgisi Dersinde Kalıtım Ünitesinin İşlenmesinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına ve Kalıcılığına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
51. Yıldız, V., (1999). İşbirlikli ile Geleneksel Öğrenme Grupları Arasındaki Farklar. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 16-17, 155-163.
52. Yıldız, N. (2001). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin İlköğretim 7. Sınıf Matematik Öğretiminde Öğrenci Başarısı Üzerine Etkisi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Y. Lisans Tezi.