EXAMINATION OF THE INCLUSION COMPETENCE LEVELS OF THE TEACHERS WORKING IN INCLUSIVE PRACTICES IN TERMS OF SOME VARIABLES

Abstract

The aim of this study is to examine the professional competence perceptions of the teachers working in inclusive practices according to different variables. The population of the study is Edirne provincial centre, and the sample is the inclusion class teachers selected by the random sampling method. 142 teachers participated in the study. The research model is the relational screening model. The “Teacher Competence in Inclusive Practices Scale” developed by Sharma, Tim Loreman and Chris Forlin (2011) and adapted into Turkish by Bayar (2015) was used in order to determine the inclusion competence levels of teachers. The demographic information of the teachers was collected using the personal information form prepared by the researcher. As a result of the study, the inclusion competence perceptions of the teachers were found to be high, and no significant relationship was observed in any of the variables.

Keywords

• Inclusion, competence, professional competence

KAYNAŞTIRMA UYGULAMALARINDA ÇALIŞAN ÖĞRETMENLERİN KAYNAŞTIRMA YETERLİLİK DÜZEYLERİNİ BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELEMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı kaynaştırma uygulamalarında çalışan öğretmenlerinin mesleki yeterlilik algılarını çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Araştırmanın evreni Edirne merkez ili, örneklemi ise tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen kaynaştırma sınıfı öğretmenleridir. Araştırmaya 142 öğretmen katılmıştır. Araştırmanın modeli ilişkisel tarama modelidir. Öğretmenlerin kaynaştırma yeterlilik düzeylerini belirlemek için Sharma, Tim Loreman ve Chris Forlin (2011) tarafından geliştirilen ve Bayar (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan “Kaynaştırma Uygulamalarında Öğretmen Yeterliği Ölçeği” kullanılmıştır. Öğretmenlerin demografik bilgileri araştırmacının hazırladığı kişisel bilgiler formu ile elde toplanmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin kaynaştırma yeterlilik algıları yüksek çıkmış ve hiçbir değişkende anlamlı bir ilişki bir ilişki gözlenmemiştir

Anahtar Kelimeler

• kaynaştırma, yeterlilik, mesleki yeterlilik

Kaynakça

1. Albayrak, F. T. (2015). İlkokul öğretmenlerinin mesleki değerleri ile öğretmen yetkinlikleri arasındaki ilişki (Erzurum ili örneği). (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
2. Allinder, R. M. (1994). The relationship between efficacy and the instructional practices of special education teachers and consultants. Teacher Education and Special Education, 17, 86–95.
3. Artan, İ., Uyanık-Balat, G. (2003). Okul öncesi eğitimcilerinin entegrasyona ilişkin bilgi ve düşüncelerinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 11(1), 65-80.
4. Babaoğlan, E., & Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi 18(2), 345-354.
5. Bandura, A. (1986). Social foundation of thought and action: a social cocnitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
6. Battal, İ. (2007). Sınıf öğretmenlerinin ve branş öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterliliklerinin Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
7. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
8. Batu, E. S. (2000). Kaynaştırma, destek hizmetler ve kaynaştırmaya hazırlık etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2 (4), 35 – 45.

9. Bayar, A. (2015). Kaynaştırma uygulamalarında öğretmen yeterliği ölçeğinin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(3),71-85.
10. Benzer, F. (2011). İlköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin öz yeterlik algılarının analizi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
11. Camadan, F. (2012). Sınıf öğretmenleri ve sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine ve BEP hazırlamaya ilişkin öz-yeterliklerinin belirlenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(39), 128-138.
12. Chacon, C. T. (2005). Teacher’ perceived efficacy among efl teachers in middle schools in venezuela. Teaching and Teacher Education, 21(3), 257–272.
13. Coşkun, E., Özer, B. ve Tiryaki, E. N. (2010) Türkçe öğretmeni adaylarının özel alan yeterlik algılarının değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi, 27, 123- 136.
14. Çapri, B. ve Çelikkaleli, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının öğretmenliğe ilişkin tutum ve mesleki yeterlik inançlarının cinsiyet, program ve fakültelerine göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 33-53.
15. Çimen, S. (2007). İlköğretim öğretmenlerinin tükenmişlik yaşantıları ve yeterlik algıları. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
16. Çoban, A. (2011). Sınıf öğretmenliği lisans programının değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 28-45.
17. Demirel, Ö., Kaya, Z. (2006, Ed.). Eğitim bilimine giriş. İstanbul: Pegema Yayıncılık.
18. Dikici-Sığırtmaç A., Hoş, G. ve Abbak B.S. (2011) Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitiminde yaşanan sorunlara yönelik kullandıkları çözüm yolları ve önerileri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD),12(4), 205-223.
19. Eker, G. (2006). Örgütsel adalet algısı boyutları ve iş doyumu üzerine etkileri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir,
20. Field, A. (2005). Discovering Statistics Using SPSS. London: Sage.
21. Gahan, P. and Abeysekera, L. (2009). What shapes an individual's work values? an integrated model of the relationship between work values, national culture and self-construal. International Journal of Human Resource Management, 20(1), 126-47.
22. Gibson, S. ve Dembo, M. (1984). Teacher efficacy: A construct validation. Journal of Educational Psychology, 76(4), 569–582.
23. Gök, G. ve Erbaş, D. (2011). Okulöncesi eğitimi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin görüşleri ve önerileri. International Journal of Early Childhood Special Education, 3(1), 66-87.
24. Gözütok, F. D. (1995). Öğretmenlerin demokratik tutumları. Ankara: Ekin Yayıncılık.
25. Greenglass, E. R., Burke, R. J. ve Moore, K. A. (2003). Reactions to increased workload: effects on professional efficacy of nurses. Applied Psychology: An International Review. 52 (4), 580−597
26. Güneş, C. ( 2016). Engelli sporcularla çalışan antrenörlerin mesleki yeterliliklerinin tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerine etkisinin incelenmesi. ( Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş.
27. Hanifi, M.( 2006). Meslek liselerinde öğretmen yeterliliği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
28. Hirschi, A. (2010). Positive Adolescent Career Development: The Role of Intrinsic and Extrinsic Work Values. Career Development Quarterly, 58(1), 276-287
29. İzci, E. (2005). Sınıf öğretmeni adaylarının “özel eğitim” konusundaki yeterlikleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, (www.esosder.org), 4 (14), 106-114.
30. Kaner, S. (2010). Özel gereksinimli olan ve olmayan öğrencilerin öğretmenlerinin öz-yetkinlik inançları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 43( 1): 193-217.
31. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi (17. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
32. Kaya, İ. (2005). Anasınıfı öğretmenlerinin kaynaştırma (entegrasyon) eğitimi uygulamalarında yeterlilik düzeylerinin değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.
33. Kırcaali-İftar, G. (1992). Özel eğitimde kaynaştırma. Eğitim ve Bilim, 16(86), 45-50.
34. Kilimo, J. S. (2014). Teachers’attitudes and self-efficacy towards inclusion of pupils with disabilities in Tanzanian schools. Journal of Education and Training, 1(2), 177-198.
35. Koç, R. (2015). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin mesleki yeterliliklerinin analizi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Malatya.
36. Küçüker, S., Kargın, T. ve Akçamete, G., (2002). Rehberlik ve araştırma merkezi elemanlarının özel eğitim hizmetleri yönetmeliğine ilişkin görüşlerinin ve yeterlilik algılarının geliştirilmesi. Educational Sciences and Practice 1(1), 101-113.
37. Liu, Y. and Lei, Y. (2012). The Connotation of Work Values: A Preliminary Review. Asian Social Science, 8(1).
38. MEB, (2008). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlikleri. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü
39. Menlove, R., Hudson ve P.,Suter, D. (2001). A field of ıep dreams ıncreasing general education teacher participation ın the ıep development process, Teaching Exceptional Children, 33(5), 28- 33.
40. Mentiş, T. A. (2004). Sosyal bilgiler öğretmenliği eğitimi program standartlarının belirlenmesi. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. 37(1), 28-51.
41. Murray, H.G. (1975). Prediceting student ratings of college teaching from peer ratings of personality traits. Teaching of Psychology, 2(2), 66-69.
42. Nizamoğlu, N. (1996). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarındaki yeterlikleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
43. Öksüzoglu, P. (2009). Beden eğitimi öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin yeterlilik algıları. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
44. Özdemir, S. M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin öz-yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54, 277-306.
45. Rizzo, T. I. (1985). Attributes related to Teacher’ Attitudes. Perceptual and Motor Skills, 60(3), 739-742.
46. Ross, J. A. & Bruce, C. D. (2007). Professional development effects on teacher efficacy: Results of a randomized field trial. Journal of Educational Research, 101(1), 50-60.
47. Ross, J. A. (1992). Teacher efficacy and the effect of coaching on student achievement. Canadian Journal of Education, 17(1), 51–65.
48. Rushton, J.P., Murray, H.G., & Paunonen, S.V. (1983). Personality, research creativity, and teaching effectiveness in university professors. Scientometrics, 5, 93-116.
49. Sadioğlu, Ö., Batu, S., Bilgin, A. Ve Oksal, A.(20013). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin sorunları, beklentileri ve önerileri. Educational Sciences: Theory & Practice - 13(3).1743-1765.
50. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
51. Sharma, U., Loreman, T. ve Forlin, C. (2011). Measuring teacher efficacy to implement inclusive practices. Journal of Research in Special Educational Needs, 1-10. doi: 10.1111/j.1471-3802.2011.01200.x
52. Soodak, L. C., Podell, D. M. & Lehman, L. R. (1998) Teacher, student, and school attributes as predictors of teachers’ responses to inclusion. Journal of Special Education, 31, 480–97.
53. Sucuoğlu, B. ve Kargın, T. (2006). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları yaklaşımlar yöntemler teknikler. İstanbul: Morpa.
54. Sünbül, A. M. ve Arslan, C. (2006). Öğretmen yeterlik ölçeğinin geliştirilmesi üzerine bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 217-231.
55. Şahin, A. E. (2001) Öğretmen yeterliklerinin belirlenmesi. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi. Erişim: 01.05.2017.
56. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics, 5th Edition. Boston, MC: Pearson Education, Inc.
57. Toy, S. N. ve Duru, S. (2016). Sınıf öğretmenlerinin öğretmen öz yeterlikleri ile kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Ege Eğitim Dergisi, 17(1),146-173
58. Tschannen-Moran, M., Woolfolk Hoy, A. (2002). The Influence of Resources and Support on Teachers’ Efficacy Beliefs. Paper Presented At The Annual Meeting of The American Educational edu/ahoy/aera%202002%20megan.pdf. Erişim Tarihi: 02 mayıs 2017, Association, New Orleans.
59. http://www.coe.ohiostate.
60. Uğur, H. M. (2006). Meslek liselerinde öğretmen yeterliliği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
61. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) (2004). for a commıtment toward the delivery of quality physical education to school children/youth, worldwide. http://unesdoc.unesco.org/images/0022/002293/229335e.pdf. Erişim tarihi: 30.05.2017.
62. Üstüner, M., Demirtaş, H., Cömert, M. & Özer, N. (2009). Ortaöğretim öğretmenlerinin öz- yeterlik algıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 1-16.
63. Yıkmış, N. (2006). İl Milli Eğitim Yöneticilerinin Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Görüş Ve Önerileri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
64. Yıldız, N., Yolsal, N., Ay, P., Kıyan, A. (2003). İstanbul Tıp Fakültesi’nde çalışan hekimlerde iş http://www.istanbul.edu.tr/istanbultip/mecmua/fakmecmua/ sayi1-03/05, 1-10. Erişim Tarihi :04.06.2017, İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası 66:1,