OLAFUR ELIASSON’UN SANATINDA BİR ORTAKLIK ALANI OLARAK DOĞANIN YENİDEN ÜRETİMİ

Geçtiğimiz on yıl içinde iklim krizinin derinleşmesi sanat alanında da ekoloji ve iklim odaklı üretimlerin artmasına sebep olmuştur. İklim krizi ve ekolojik kıyamete dair farkındalık geliştirmeye ve çözüm üretmeye odaklanan çalışmalar hiçbir zaman ana akım arasında yer bulamamıştır. Ekolojik sanat başlığı altında üretim yapan geniş sanatçı topluluğu içinden Olafur Eliasson’un seçilmesinin sebebi sanatçının erken dönem çalışmalarından başlayarak insanı, doğa ile ortaklığına çeken güncel üretimlerinin diğer ekolojik sanat örneklerinden farklı olarak çok geniş kitlelere ulaşabilmesi olmuştur. Sanatçı krizin başlangıç noktası olan insan ve doğa ikiliğini hedefine alırken, sanatı, doğa ve insan arasındaki ayrımı ortadan kaldırmak için kullanması sebebi ile krize dair yapısal bir değişimi örgütleyen bir yaklaşım geliştirmiştir. Bu çalışmada Olafur Eliasson’un erken dönem çalışmalarından başlayarak konuyla bağlantılı yedi çalışması kronolojik olarak incelenmiştir. Yöntem olarak literatür taraması yapılmış, sanatçı hakkında yayımlanan kaynaklar taranmış, sanatçının röportajları incelenmiş ve eserlerinin sergilendiği sergi ve müze dokümanları araştırılmıştır. Bu makale ile çağdaş sanatta özgün bir yaratan sanatçının üretimlerinin Türkçe bir kaynakta toplanarak alana katkı sunması ve iklim krizi konusunda sanatın işlevine dair bir farkındalık yaratılması amaçlanmıştır.