ÖZEL EĞİTİME GEREKSİNİM DUYAN ÖĞRENCİLERİN OYUN VE FİZİKİ ETKİNLİKLER DERSİNDE ELDE ETTİKLERİ KAZANIMLARIN İNCELENMESİ

Cilt: 1 Sayı: 1 31 Ocak 2014
Nevzat Demirci , Pervin Demirci
PDF İndir
EN TR

ÖZEL EĞİTİME GEREKSİNİM DUYAN ÖĞRENCİLERİN OYUN VE FİZİKİ ETKİNLİKLER DERSİNDE ELDE ETTİKLERİ KAZANIMLARIN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmada; sınıf öğretmenlerinin özel eğitime gereksinim duyan öğrencilerin oyun ve fiziki etkinlikler ders programından kaynaklanan sorunlara ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlandı. Araştırmanın yöntemi sınıfında özel eğitime gereksinim duyan öğrenci bulunan 65 öğretmenden oluşturuldu. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak “Oyun ve fiziki Etkinlikler Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel olarak frekans (f) ve yüzde (%) dağılımı hesaplanmıştır. Bulguların sonuçlarına göre programdaki; özel eğitime gereksinim duyan öğrencilerin oyun ve fiziki etkinlikler dersinde problemler yaşadığı belirlendi. Sonuç olarak, oyun ve fiziki etkinlikler dersi; yer değiştirme hareketleri, dengeleme hareketleri, nesne kontrolü gerektiren hareketler, dans ve halk dansları, oyun, fiziksel uygunluk, milli bayramlara katılım, adil oyun anlayışı ve işbirliği yapma konuları; engelli öğrencilerin engelleri ve yetenekleri doğrultusunda hazırlanmadığı, engelli öğrenciler için uygun eğitimsel uygulamaları içermediği, engelli öğrencilerin akranları ile işbirliği yapmakta problem yaşadığı gözlendi.

Anahtar Kelimeler

Özel Eğitim, Oyun ve Fiziki Etkinlikler Dersi, Öğrenci

Kaynakça

  1. Ayan, S., Memiş, U.A. Eynur, B.R. Kabakçı, A. (2012). Özel Eğitime İhtiyaç Duyan Çocuklarda Oyuncak Ve Oyunun Önemi. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık Ve Tıp Bilimleri Dergisi, (2):4, 80-89.
  2. Case-Smith, J. ve Kuhaneck, H. M. (2008). Play Preferences of Typically Developing Children and Children with Develop mental delays Between Ages 3 and 7 Years”. OTJR Occupation, Participation and Health, Winter 2008, Vol.28.
  3. Demirci, N. ve Demirci Toptaş, P. (2006). İlköğretim I. Kademe Sınıf Öğretmenlerinin Oyunla Eğitimin Önemine İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. 9. Uluslar Arası Spor Bil. Kongresi. Muğla. 614–616.
  4. Demirhan, G. Spor Eğitiminin Temelleri. Bağırgan Yayınevi, Ankara, 2006.
  5. Educatıon, A., ( 2006). Daily Physical Activity: A Hand book for Grades 1- Schools. Alberta, Canada.
  6. Fewell, R. ve Ogura, T., Seyverson, A.N., C. Abigail Wheeden. (1997).The Relationship between Play and Com¬munication Skills in Young Children with Down Syndrome. Topic in Early Childhood Special Education, p.1, Spring 1997:17.
  7. Graham, G., Holt‐Hale, S.A., Parker, M. (2010). Children moving: A reflective approach to teaching physical education (8td ed.). New York: McGraw Hill.
  8. Gündoğan, S. G. (2002). Bakanlığımızca Yürütülen Özel Eğitim Hizmetleri, Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi Sayı, 27.
  9. Housner, L.D. (2009). Integrated physical education: A guide for theele mentary classroom teacher. 2nd ed.,Morgan town, WV: Fitness Information Technology.
  10. Janssen, I., LeBlanc, A.G. (2010). Systematic review of the health benefits of physical activity and fitness in school‐aged children and youth. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 7: 40.

Kaynak Göster

APA
Demirci, N., & Demirci, P. (2014). ÖZEL EĞİTİME GEREKSİNİM DUYAN ÖĞRENCİLERİN OYUN VE FİZİKİ ETKİNLİKLER DERSİNDE ELDE ETTİKLERİ KAZANIMLARIN İNCELENMESİ. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 25-34. https://izlik.org/JA46DW57YF