ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE FARKLI ÖLÇÜM YÖNTEMLERİNE GÖRE OBEZİTE PREVALANSI
Öz
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin obezite durumlarını, Beden Kütle İndeksi, Bioelektirk impedans ve bel çevre ölçüm yöntemlerine göre tespit ederek, farklı ölçüm metotlarına göre elde edilen sonuçları değerlendirmektir. Bu çalışmanın örneklemini Afyon Kocatepe Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören 209 kadın, 173 erkek toplam 382 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin Afyon Kocatepe Üniversite Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu fizyoloji laboratuarında boy uzunluğu, vücut ağırlığı, bel çevresi, kalça çevresi, Beden kütle indeksi ve Bioelektirk İmpedans Analizörü ile vücut analizleri ölçüldü. Elde edilen veriler SPSS paket programında değerlendirildi. İstatistiksel analiz olarak tanımlayıcı istatistiklerden, yüzde, frekans ve aritmetik ortalamalardan yararlanıldı. Sonuç olarak; üniversite öğrencilerinin beden kütle indeksi değerlerine göre kadınların %24,87’sinin, erkeklerin %33,53’ünün aşırı kilolu ve obez oldukları, biyoelektrik impedans sonuçlarına göre kadınların %30’unun kilolu ve obez; erkeklerin ise 20,23’ünün kilolu ve obez oldukları; bel çevre ölçümlerine göre kadınların %40,67’sinin, erkeklerin ise %20,81’inin obezite kriteleri için riskli ve yüksek riskli grup içerisinde yer aldıkları belirlenmiştir. Bu sonuçlar obezite tanı ve değerlendirmede beden kütle indeksi, biyoelektirk impedans ve bel çevre ölçümlerinin farklı sonuçların ortaya koyduğu belirlenmiştir. Bu bağlamda obezite risk değerlendirmesinde beden kütle indeksi ile birlikte biyoelektirk impedans ve bel çevre ölçümlerinin birlikte kullanılmasının daha objektif sonuçlar vereceği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbulut G; Özmen M ve Besler T. (2007). Çağın Hastalığı Obezite, TUBİTAK Bilim ve Teknik Dergisi, 2(7), 2-15.
- Akman M., Budak, Ş., Kendir, M.(2004). Genel dahiliye Polikliniğine Başvuran Hastalarda Obezite Sıklığı ve İlişkili Sağlık Problemleri. Marmara Medical Journal, 17(3), 113-120.
- Aktaş, D., Öztürk, F. N., & Kapan, Y. (2015). Adölesanlarda obezite sıklığı ve etkileyen risk faktörleri, beslenme alışkanlıklarının belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 14(5), 406-412.
- Arslan, M., Başkal, N., Çorakçı, A., Görpe, U., Korugan, Ü., Orhan, Y., ... & Özer, E. (1999). Ulusal Obezite Rehberi, Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği Yayını.
- Atar, A. (2005). Obezlerde plazma lipid düzeyleri ile antropometrik ölçümler arasındaki ilişkinin incelenmesi. Aile hekimliği uzmanlık tezi, TC Sağlık Bakanlığı Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Aile Hekimliği Koordinatörlüğü. İstanbul.
- Björntorp, P. (2001). International Texbook of Obesity. England: John Wiley & Sons.
- Bray, G. A. (1989). Classification and evaluation of the obesities. Medical Clinics of North America, 73(1), 161-184.
- Çetin, İ., Muhtaroğlu, S., Yılmaz, B., & Kurtoğlu, S. (2015). Biyoelektrik impedans analiz metodu ile obez çocuklarda cinsiyete göre vücut bileşimlerinin segmental olarak değerlendirilmesi. Dicle Medical Journal/Dicle Tip Dergisi, 42(4), 449-454.
- Doğan, İ ve Doğan, N (2014). Parametrik olmayan istatistiksel yöntemler, Ankara: Detay Yayıncılık.
- Erden, S. (2001). Poliklinik hastalarında obezite sıklığı ve klinik özellikleri. İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, 64(4), 249-254.