Beden Eğitimi ve Spor Alanında Pedagojik Formasyon Alan Öğrencilerin Öğretmen Özyeterlikleri ile Mesleğe Yönelik Tutumlarının İncelenmesi
Öz
Amaç: Bu araştırmanın amacı, spor bilimleri fakültesinde pedagojik formasyon eğitimi alarak öğrenimine devam eden ve mezun olan rekreasyon, antrenörlük eğitimi, spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinin özyeterlikleri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarını farklı değişkenler açısından ortaya koyarak, özyeterlik ile tutum arasındaki ilişkiyi incelemektir.
Yöntem: Araştırma, nicel araştırma modelinde tasarlanmış olup, ilişkisel tarama yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmada veri toplamak için 321 katılımcıya, Kişisel Bilgi Formu, Çapa, Çakıroğlu ve Sarıkaya (2005)’nın “Öğretmen Özyeterlik Ölçeği” ile Üstüner (2006)’in “Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilere, Çarpıklık ve Basıklık ve Levene testleri yapılmıştır. Bu doğrultuda, bağımsız değişkenlerin Skewness ve Kurtosis değerlerinin (+ - 1) arasında olmasından dolayı verilerin analizinde parametrik testler kullanılmıştır. Buna göre verilerin analizinde frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi, pearson korelasyon testlerinden yararlanılmıştır.
Bulgular ve Sonuç: Elde edilen bulgular ışığında, Öğretmen Özyeterlik Ölçeği alt boyuları toplam puanı, medeni durum ve kurs esnasındaki statü değişkenlerine göre anlamlı bir farklılaşma görülmezken, ölçeğin sınıf yönetimi alt boyutlarında kadın öğretmen adaylarının lehine ve yaş değişkenine göre anlamlı bir ilişki görülmektedir. ‘‘Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği’’ nden aldıkları toplam puan ile cinsiyet ve yaş değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık tespit edilirken, medeni durum ile kurs esnasındaki statülerine göre anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.
Özyeterlik ve tutum ölçekleri arasındaki ilişkiye bakmak için yapılan korelasyon
analizi sonucunda; tutum ölçeği ile öğrenci katılımına ve öğretim stratejilerine yönelik
özyeterlik puanları arasında negatif yönde, yüksek düzeyde ve anlamlı bir
ilişki tespit edilmiştir. Tutum ölçeği toplam puanı ile sınıf yönetimine
yönelik özyeterlik puanları arasında olumlu yönde, yüksek düzeyde ve anlamlı
bir ilişki tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Pedagojik Formasyon Eğitimi,Özyeterlik,Beden Eğitimi,Beden Eğitimi Öğretmen Adayı,Tutum
Kaynakça
- Bandura, A. (1993). Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educational Psychologist, 28(2): 117-148.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
- Cousins, J.B., & Walker, C.A. (2000). Predictors of educators’ valuing of systemic inquiry in schools. Canadian Journal of Program Evaluation (Special Issue), 25–53.
- Çakır, Ö. (2005). Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi ingilizce öğretmenliği lisans programı (iölp) ve eğitim fakülteleri ingilizce öğretmenliği lisans programı öğrencilerinin mesleğe yönelik tutumları ve mesleki yeterlik algıları. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(6): 27–42.
- Çakır, Ö., Erkuş, A., ve Kılıç, F. (2004). Öğretmenlik Meslek Bilgisi Programının Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. Mersin: Mersin Üniversitesi Yayınları.
- Çapa, Y., Çakıroğlu, J. & Sarıkaya, H. (2005). The development and validation of a Turkish version of the teachers’ sense of efficacy scale. Education and Science, 30(137): 74–81.
- Çapri, B. ve Çelikkaleli, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının öğretmenliğe ilişkin tutum ve mesleki yeterlik inançlarının cinsiyet, program ve fakültelerine göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15): 33–53.
- Ekici, G. (2006). İlköğretim I. kademe öğretmenlerinin sınıf yönetimi profilleri ile öğretmen öz-yeterlik inançları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. XIV. Ulusal eğitim bilimleri kongresinde sunulmuş bildiri.
- Ekinci, N. (2015). Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları ve öğretmen özyeterlik inançları arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 30(1): 62-76.