Öğretmenlerin 21. Yüzyıl Öğreten Becerileri ile Otantik Öğretime Yönelik Hazırbulunuşlukları Arasındaki İlişki

Bu çalışmanın amacı öğretmenlerin 21. yüzyıl öğreten beceriyle otantik öğretime yönelik hazırbulunuşlukları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada ilişkisel araştırma türlerinden korelasyonel araştırma modeli kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi 440 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “21. Yüzyıl Öğreten Becerileri Ölçeği” ve “Otantik Öğrenme Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmada bağımsız örneklem T-testi, ANOVA, pearson korelasyon ve basit doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmada öğretmenlerin 21. yüzyıl öğreten becerilerinin yüksek, otantik öğretime yönelik hazırbulunuşluklarının çok yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada öğretmenlerin 21. yüzyıl öğreten becerilerinin cinsiyet değişkeni açısından anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Araştırmada; çalışılan ortamdan memnun olan öğretmenlerin çalışılan ortamdan memnun olmayan öğretmenlere, hizmetiçi eğitim alan öğretmenlerin hizmetiçi eğitim almayan öğretmenlere, ilkokulda görev yapan öğretmenlerin ortaokul ve lisede gören yapan öğretmenlere göre 21. yüzyıl öğreten becerilerinin daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmada kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere, ilkokulda çalışan öğretmenlerin ortaokulda çalışan öğretmenlere göre otantik öğretime yönelik hazırbulunuşluklarının daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada öğretmenlerin otantik öğretime yönelik hazırbulunuşluklarının çalışılan ortam memnuniyeti ve hizmetiçi eğitim alma durumu değişkenleri açısından anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Çalışmada öğretmenlerin 21. yüzyıl öğreten becerileri ile otantik öğretime yönelik hazırbulunuşlukları arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Ayrıca 21. yüzyıl öğreten becerilerinin otantik öğretime yönelik hazırbulunuşluğa ilişkin varyansın %46.9’unu açıkladığı tespit edilmiştir.

The aim of this study was to examine the relationship between teachers’ 21st century teaching skills and their readiness for authentic teaching. Correlational research model, one of the relational research types, was used in the research. The sample of the study consisted of 440 teachers. As data collection tools, “ The Scale of the 21st Century Teachers’ Skills” and “The Authentic Learning Readiness Scale” were employed. Independent sample t-test, ANOVA, Pearson correlation and simple linear regression analysis were performed to analyze the data. As a result of the study, it was found that the 21st century teaching skills of the teachers were high, and their readiness for authentic teaching was at a very high level. It was also determined that the 21st century teaching skills of the teachers did not differ significantly by gender. It was concluded that the teachers who were satisfied with the working environment had higher 21st century teaching skills than the teachers who were dissatisfied with it, the teachers who had received in-service training than the teachers who had not received, the teachers working at primary schools than the teachers at secondary and high schools. Furthermore, it was concluded that readiness for authentic teaching was higher for the female teachers than the male teachers and for the teachers working at primary schools than teachers working at secondary schools. It was revealed that the readiness of the teachers for authentic teaching did not differ significantly in terms of their satisfaction with the working environment and of receiving in-service training. Additionally, a moderately positive and significant relationship was found between the teachers’ 21st century teaching skills and their readiness for authentic teaching. Finally, it was understood that the 21st century teacher skills explained 46.9% of the variance in readiness for authentic learning.