Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi

Eren Zorlu; Seyit Ateş

doi:10.17679/inuefd.1486243

Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı Argümantasyon Odaklı Öğretim yönteminin öğrencilerin eleştirel düşünme ve informel muhakeme becerilerine etkisinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda araştırma, karma yöntem araştırma desenlerinden yakınsayan paralel karma yöntem deseni ile yürütülmüştür. Araştırmanın nitel boyutunda durum çalışması türlerinden “bütüncül çoklu durum deseni” ve nicel boyutunda ise yarı deneysel yöntem içerisinde yer alan “eşitlenmemiş kontrol gruplu desen” esas alınmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ilinde bulunan bir devlet ortaokulunun iki farklı şubesinde 2021-2022 eğitim-öğretim yılında öğrenimlerine devam eden 61 beşinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Bu kapsamda araştırma, argümantason odaklı öğretim yöntemine dayalı deney grubu (f=30) ve geleneksel öğretime dayalı kontrol grubu (f=31) ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Cornell Eleştirel Düşünme Becerisi Testi Düzey X (CEDTD-X) ve İkilem İçeren Senaryo kullanılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen nicel verilerin analizinde Tek yönlü ANCOVA ve Nokta çift serili korelasyon tekniği; nitel verilen analizinde ise frekans, yüzde ve içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; deney grubu öğrencileri ile kontrol grubu öğrencilerinin eleştirel düşünme ön-test puanları kontrol altına alındığında son-test puanları açısından gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra Argümantasyon Odaklı Öğretim yönteminin öğrencilerin informel muhakeme becerilerinin gelişimi üzerinde etkisi olduğu ve öğrencilerin eleştirel düşünme becerileri ile informel muhakeme seviyeleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bu bulgular doğrultusunda Argümantasyon Odaklı Öğretim yönteminin öğrencilerin eleştirel düşünme ve informel muhakeme becerilerinin gelişimine olumlu katkı sağladığı sonucuna ulaşılabilir.

Anahtar Kelimeler

Argümantasyon Odaklı Öğretim Yöntemi , Eleştirel Düşünme , İnformel Muhakeme

References

Açıkgöz Ü. K. (2005). Aktif öğrenme (7. Baskı). İzmir: Eğitim Dünyası.
Akarsu, B. (2018). Eleştirel düşünme sanatı. İstanbul: Cinius.
AIlen, M., Berkowitz, S., Hunt, S. ve Louden, A. (1999). A meta‐analysis of the impact of forensics and communication education on critical thinking. Communication Education, 48(1), 18-30. https://doi.org/10.1080/03634529909379149
Akbaş, M. (2017). İlköğretim düzeyindeki üstün yetenekli öğrencilerin çeşitli sosyobilimsel konulara ilişkin argümantasyon kalitesinin ve informal düşünme becerisinin incelenmesi. (Yayın No: 451165) [Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Akbaş, M. ve Çetin, P. S. (2018). Üstün yetenekli öğrencilerin çeşitli sosyobilimsel konulara ilişkin argümantasyon kalitesinin ve informal düşünme becerisinin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 12(1), 339-360. https://doi.org/10.17522/balikesirnef.437794
Aktaş, T. ve Doğan, Ö. K. (2018). Argümana dayalı sorgulama öğretiminin 7. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve argümantasyon seviyelerine etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2): 778-798. https://doi.org/10.17860/mersinefd.342569
Alınlı, C. (2022). Sosyal bilgiler öğretiminde işbirlikli argümantasyon yönteminin öğrencilerin akademik başarısı, argümantasyon düzeyleri ve işbirlikli öğrenme becerileri üzerindeki etkisi. (Yayın No: 754418) [Yüksek lisans tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Anderson, T. A. C. (2007). Critical thinking and informal logic. Published by Humanities-Ebooks.co.uk. Tirril Hall, Tirril, Penrith, UK.
Andrews, R. (2005). Models of argumentation in educational discourse. Text- Interdisciplinary Journal for the Study of Discourse, 25(1), 107– 127. https://doi.org/10.1515/text.2005.25.1.107
Andrews, R. (2007). Argumentation, critical thinking and the postgraduate dissertation. Educational Review, 59(1), 1-18. https://doi.org/10.1080/00131910600796777

Aşılıoğlu, B. (2008). Bilişsel öğrenmeler için eleştirel okumanın önemi ve onu geliştirme yolları. D. Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 10, 1-11. https://dergipark.org.tr/tr/pub/zgefd/issue/47959/606781 sayfasından erişilmiştir.
Atabey, N. (2016). Sosyobilimsel konu temelli bir ünitenin geliştirilmesi: 7. sınıf öğrencilerinin konu alan bilgisi ve argümantasyon nitelikleri. (Yayın No: 448378) [Doktora tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Aydın, A. ve Pehlivan, B. M. (2019). Eleştirel düşünme: Sosyal bilimler ve iletişim perspektifi. İstanbul: Der.
Bell, E. A. (1991). Debate: A strategy for teaching critical thinking. Nurse Educator, 16(2):6-7. https://doi.org/10.1097/00006223-199103000-00002
Bell, P. ve Linn, M. C. (2000). Scientific arguments as learning artifacts: Designing for learning from the web with KIE. International Journal of Science Education, 22 (8), 797–817. https://doi.org/10.1080/095006900412284
Benesch, S. (1993). Critical thinking: A learning process for democracy. TESOL Quarterly, 27 (3), 545-548. https://doi.org/10.2307/3587485
Berland, L. K. ve Reiser, B. J. (2010). Classroom communities' adaptations of the practice of scientific argumentation. Science Education, 95(2), 191-216. https://doi.org/10.1002/sce.20420
Bilgiç, C. (2023). Argümantasyon temelli ters yüz öğrenme yaklaşımının sosyal bilgiler dersinde uygulanması. (Yayın No: 792225) [Doktora tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Brown, A. (1997). Transforming schools into communities of thinking and learning about serious matters. American Psychologist, 52, 399–413. https://static1.squarespace.com/static/5e852dc3f5988637031688c6/t/6071fe29548e5e7f9c34ea74/1618083402257/Ann+Brown_transforming+schools+into+communities+of+thinking+and+learning.pdf sayfasından erişilmiştir.
Büyüköztürk, Ş. (2013). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (18. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Cerbin, B. (1988, April). The nature and development of informal reasoning skills in college students. Paper presented at the National Institute on Issues in Teaching and Learning, Chicago, IL. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED298805.pdf sayfasından erişilmiştir.
Cevger, F. (2018). Sosyal Bilgiler dersinde argümantasyon tabanlı öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına, bilimsel düşünme becerilerine ve bilimsel tartışma düzeylerine etkisi. (Yayın No: 531314) [Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Cevger, F. ve Akkuş, Z. (2022). Sosyal Bilgiler öğretiminde argümantasyon tabanlı öğrenme yönteminin öğrencilerin bilimsel tartışma düzeylerine etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 107-119. https://doi.org/10.17556/erziefd.937938
Chen, C. H. ve She, H.C. (2012). The impact of recurrent on-line synchronous scientific argumentation on students' argumentation and conceptual change. Educational Technology ve Society, 15 (1), 197–210. https://www.learntechlib.org/p/75272/ sayfasından erişilmiştir.
Creswell, J. W. (2014). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, Çev.). Ankara: Eğiten Kitap.
Creswell, J. W. (2019). Karma yöntem araştırmalarına giriş (2. Baskı), (M. Sözbilir, Çev.). Ankara: Pegem Akademi.
Crowell, A. ve Kuhn, D. (2012): Developing dialogic argumentation skills: A three-year intervention study. Journal of Cognition and Development,15(2), 363-381. https://doi.org/10.1080/15248372.2012.725187
Çakan Akkaş, B. N. (2017). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme (atbö) yaklaşımının temel alındığı öğrenme ortamının 5. Sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve eleştirel düşünme becerilerine etkisi. (Yayın No: 480052) [Yüksek lisans tezi, Kastamonu Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çepni, S. (2012). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (6. Baskı). Trabzon: Pegem Net.
Çınar, D. (2013). Argümantasyon temelli fen öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin öğrenme ürünlerine etkisi. (Yayın No: 347482) [Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dawson, V. M. ve Venville, G. (2010). Teaching strategies for developing students’ argumentation skills about socioscientific issues in high school genetics. Research in Science Education, 40 (2), 133-148. http://dx.doi.org/10.1007/s11165-008-9104-y
Dawson, V. ve Venville, G. J. (2009). High-school Students’ informal reasoning and argumentation about biotechnology: An indicator of scientific literacy? International Journal of Science Education, 31(11), 1421-1455. https://doi.org/10.1080/09500690801992870
Demircioğlu, A. (2018). Eleştirel düşünme eğitimi. Ankara: Gece Kitaplığı.
Demirel, T. (2017). Argümantasyon yöntemi destekli artırılmış gerçeklik uygulamalarının akademik başarı, eleştirel düşünme becerisi, fen ve teknoloji dersine yönelik güdülenme ve argümantasyon becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesi. (Yayın No: 485615) [Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Deveci, A. (2009). İlkögretim yedinci sınıf öğrencilerinin maddenin yapısı konusunda sosyobilimsel argümantasyon, bilgi seviyeleri ve bilişsel düşünme becerilerini geliştirmek. (Yayın No: 250848) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Duron, R., Limbach, B. ve Waugh., W. (2006). Critical Thinking Framework for Any Discipline. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 17(2), 160—166. https://www.isetl.org/ijtlhe/pdf/ijtlhe55.pdf sayfasından erişilmiştir.
Duschl, R. A. ve Osborne, J. (2002). Supporting and promoting argumentation discourse in science education. Studies in Science Education, 38 (1), 39-72. https://doi.org/10.1080/03057260208560187
Dwyer, C, Hogan, J. M. ve Stewart, I. (2011). The promotion of critical thinking skills through argument mapping. In C.P. Horvath ve J.M. Forte (Eds), Critical thinking (s. 97-122). Publisher: Nova Science Publishers. https://eprints.teachingandlearning.ie/id/eprint/4010/1/Dwyer%20et%20al%202011%20THE%20PROMOTION%20OF%20CRITICAL%20THINKING%20SKILLS%20THROUGH%20ARGUMENT%20MAPPING.pdf sayfasından erişilmiştir.
Ecevit, T. ve Kaptan, F. (2021). 21. yüzyıl becerilerinin kazandırılmasına yönelik tasarlanan argümantasyon destekli araştırma sorgulamaya dayalı öğretim modelinin betimlenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. ) 36(2), 470-488. https://doi.org/10.16986/HUJE.2019056328
Ekborg, M. (2008). Opinion building on a socio-scientific issue: the case of genetically modified plants. Journal of Biological Education, 42(2), 60-65. https://doi.org/10.1080/00219266.2008.9656112
Ennis, R. (1989). Critical thinking and subject specificity: Clarification and needed research. Educational Researcher, 18(3), 4-10. https://doi.org/10.3102/0013189X018003004
Ennis, R. H. (1987). A taxonomy of critical thinking dispositions and abilities. In J. B. Baron ve R. J. Sternberg (Eds.), Teaching thinking skills: Theory and practice (s. 9–26). W H Freeman/Times Books/ Henry Holt ve Co.
Ennis, R. H. (2013). "Critical thinking across the curriculum (CTAC)". OSSA Conference Archive. 44. https://scholar.uwindsor.ca/cgi/viewcontent.cgi?article=2014vecontext=ossaarchive sayfasından erişilmiştir.
Erduran, S., Simon, S. ve Osborne, J. (2004). Tapping into argumentation: Developments in the application of Toulmin's argument pattern for studying science discourse. Science Education, 88 (6), 915-933. https://doi.org/10.1002/sce.20012
European Commission (2018). Commission staff working document: Proposal for a council recommendation on key competences for lifelong learning, Brussels. https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:395443f6-fb6d-11e7-b8f5-01aa75ed71a1.0001.02/DOC_1veformat=PDF sayfasından erişilmiştir.
Felton, M. ve Kuhn, D. (2001). The development of argumentive discourse skills. Discourse Processes, 32(2), 135-153. https://www.tc.columbia.edu/faculty/dk100/faculty-profile/files/001_Thedevelopmentofaugumentivediscourseskills.pdf sayfasından erişilmiştir.
Gann, D. (2013). A few considerations on critical thinking instruction. https://www.academia.edu/4212254/A_Few_Considerations_on_Critical_Thinking_Instruction sayfasından erişilmiştir.
Gillies, R. M. ve Khan, A. (2009). Promoting reasoned argumentation, problem-solving and learning during small-group work. Cambridge Journal of Education, 39(1), 7- 27. https://doi.org/10.1080/03057640802701945
Halpern, D. F. (1998). Teaching critical thinking for transfer across domains: Disposition, skills, structure training, and metacognitive monitoring. American Psychologist, 53(4), 449–455. https://doi.org/10.1037/0003-066X.53.4.449
Hashemi, M. R., Behrooznia, S. ve Mahjoobi, F. M. (2014). A critical look into iranian efl university students’ critical thinking and argumentative writing. Iranian Journal of Applied Linguistics (IJAL), 17 (1), 71-92. http://ensani.ir/file/download/article/20150118153650-9829-50.pdf sayfasından erişilmiştir.
Jimenez-Aleixandre, P. M., Bugallo Rodriguez, A. ve Duschl, A. R. (2000). Doing the lesson” or “doing science”: Argument in high school genetics. Science Education, 84(6),757-792. https://edisciplinas.usp.br/pluginfile.php/14591/mod_resource/content/1/Doing_the_Lesson.pdf sayfasından erişilmiştir.
Kabapınar, Y. (2012). Kuramdan uygulamaya hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Kabilan, M. K. (2000). Creative and critical thinking in language classrooms. The Internet TSL Journal, 6 (6), 1-3. http://iteslj.org/Techniques/Kabilan-CriticalThinking.html sayfasından erişilmiştir.
Kadayıfçı, H., Atasoy, B. ve Akkuş, H. The correlation between the flaws students define in an argument and their creative and critical thinking abilities. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 47, 802 – 806. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.06.738
Kana, F. (2013). Argümantasyona dayalı dil eğitimi yaklaşımının Türkçe öğretmeni eğitiminde uygulanmasına yönelik karma gömülü deneysel çalışma. (Yayın No: 356348) [Doktora tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kantar, S. (2022). Model tabanlı argümantasyon uygulamalarının 7.sınıf "Saf Madde ve Karışımlar" ünitesinde akademik başarı, sorgulama ve tartışma becerileri üzerine etkisi. (Yayın No: 753855) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Karakaş, H. ve Sarıkaya, R. (2020). The effect of argumentation-based teaching performed for environment-energy issues on critical thinking of prospective classroom teachers. Ilkogretim Online - Elementary Education Online, 19 (1), 366-383. http://dx.doi.org/10.17051/ilkonline.2020.661855
Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler(35. Basım). Ankara: Nobel.
Karcılı, I. (2022). Argümantasyon temelli sosyobilimsel konu öğretiminin 7. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına, argümantasyon düzeylerine, karar verme becerilerine ve karar verme stillerine etkisi. (Yayın No: 760027) [Doktora tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kızılkaya, K. Y. (2021). Fen bilimleri öğretmen adaylarının informal muhakeme biçimleri ve sosyobilimsel muhakeme yeterlikleri. (Yayın No: 682214) [Yüksek lisans tezi, Ahi Evran Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kolsto, S. D. (2001). Scientific literacy for citizenship: Tools for dealing with controversial, socio-scientific issues. Science Education, 85(3), 291-310. https://doi.org/10.1002/sce.1011
Kuhn, D. (1999). A developmental model of critical thinking. Educational Researcher, 28(2), 16-25. https://www.tc.columbia.edu/faculty/dk100/faculty-profile/files/uhn_1999_Adevelopmentalmodelofcriticalthinking.pdf sayfasından erişilmiştir.
Kunsch, D. W., Schnarr, K. ve van Tyle, R. (2014). The use of argument mapping to enhance critical thinking skills in business education. Journal Of Education For Business, 89(8), 403-410. https://doi.org/10.1080/08832323.2014.925416
Kutluer, M. (2020). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının 8. sınıf öğrencilerinde madde döngüleri ve çevre sorunları konusundaki başarılarına ve argümantasyon seviyelerine etkisi. (Yayın No: 620351) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kül, T. (2019). Argümantasyon tabanlı öğretimin 7. sınıf öğrencilerinin bilimsel süreç becerileri ve argümantasyon becerileri üzerine etkisi. (Yayın No: 586250) [Yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Lai, E. R. (2011). Critical thinking: A literature review. Research report. https://citeseerx.ist.psu.edu/document?repid=rep1vetype=pdfvedoi=b42cffa5a2ad63a31fcf99869e7cb8ef72b44374 sayfasından erişilmiştir.
Layco, E. ve Parico, A. (2020). A descriptive analysis of the critical thinking and argumentation skills of science, technology, engineering, and mathematics students. International Journal of Innovation, Creativity and Change, 14(8), 422-434. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.13209.03684 sayfasından erişilmiştir.
Lin, Y. (2018). Developing critical thinking in EFL classes. In developing critical thinking in EFL classes. https://doi.org/10.1007/978-981-10-7784-5
Lipman, M. (1988). Critical thinking—What can it be? Educational Leadership, 46(1), 38–43. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED352326.pdf sayfasından erişilmiştir.
Lu, J. ve Zhang, Z. (2013). Assessing and supporting argumentation with online rubrics. International Education Studies, 6(7), 66-77. https://dx.doi.org/10.5539/ies.v6n7p66
McPeck, J. E. (1984). Stalking beasts, but swatting flies: The teaching of critical thinking. Canadian Journal of Education / Revue Canadienne de l’éducation, 9(1), 28–44. DOI: https://dx.doi.org/10.2307/1494448
Means, L.M. ve Voss, J. F. (1996). Who reasons well? Two studies of informal reasoning among children of different grade, ability, and knowledge levels. Cognition and Instruction, 14(2), 139-178. https://doi.org/10.1207/s1532690xci1402_1
MEB. (2018). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı. Ankara. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812103847686-SOSYAL%20B%C4%B0LG%C4%B0LER%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI%20.pdf sayfasından erişilmiştir.
MEB (2023). K12 beceriler çerçevesi: Türkiye bütüncül modeli. Ankara: Ortaöğretim Genel Müdürlüğü.
MEB (2024). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı: Türkiye yüzyılı maarif modeli. Ankara: Ortaöğretim Genel Müdürlüğü. https://sosyalbilgiler.biz/forum/konu/yeni-oegretim-programi-aciklandi.72197/#google_vignette
Mecit, Ö. (2006). 7E öğrenme evresi modelinin beşinci sınıf öğrencilerinin eleştirel düşünme yeteneği gelişimine etkisi. (Yayın No: 181125) [Doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Memiş, E. (2017). Argümantasyon uygulamalarına katılan öğretmen adaylarının küçük grup tartışmalarına ilişkin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(5), 2037- 2056. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/349100 sayfasından erişilmiştir.
Memiş Çakır, S. (2023). Argümantasyona dayalı sosyal bilgiler öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin argümantasyon düzeyine ve tartışmaya istekliliklerine etkisi. (Yayın No: 791682) [Yüksek lisans tezi, Trabzon Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Meral, E. (2018). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarılarına eleştirel düşünme eğilimlerine ve argüman oluşturma becerilerine etkisi. (Yayın No: 524362) [Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Monte-Sano, C. (2012). What makes a good history essay? Assessing historical aspects of argumentative writing. Social Education, 76(6), 294–298. https://www.socialstudies.org/system/files/publications/articles/se_7606294.pdf sayfasından erişilmiştir.
Nussbaum, E. M. (2002). Scaffolding argumentation in the social studies classroom. The Social Studies, 93(2), 79-83. https://doi.org/10.1080/00377990209599887
Nussbaum, E. M. (2008). Using argumentation Vee diagrams (AVDs) for promoting argument counterargument integration in reflective writing. Journal of Educational Psychology, 100(3), 549- 565. https://doi.org/10.1037/0022-0663.100.3.549
Nussbaum, E. M. (2011). Argumentation, dialogue theory, and probability modeling: Alternative frameworks for argumentation research in education. Educational Psychologist, 46(2), 84-106. https://doi.org/10.1080/00461520.2011.558816
Ocak, A. (2022). “Plastik atıklar, yayla turizmi ve hes” sosyobilimsel konularına yönelik informal muhakeme desenleri ve argüman kalitesi: sınıflararası bir karşılaştırma. (Yayın No: 707353) [Yüksek lisans tezi, Trabzon Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
OECD (2019). PISA 2018 assessment and analytical framework. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/19963777
Öz, M. (2020). Fen eğitiminde argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımı ve çoklu modsal betimleme kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve eleştirel düşünme becerilerine etkisi. (Yayın No: 620325) [Doktora tezi, Kastamonu Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Özbaş, B. Ç. ve Kılıç, A. (2023). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin argümantasyon temelli sosyal bilgiler öğretimine ilişkin inanç ve deneyimleri. Buca Eğitim Fakültesi Dersgisi, 56, 529-554.
Özbay, S. (2012). İnformel çıkarsamalı akıl yürütmede öğrencilerin örneklem hakkındaki akıl yürütme ve düşünme süreçleri. (Yayın No: 325765) [Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Özcan, N. Y. (2019). Argümantasyon temelli sosyal bilgiler öğretiminin öğrencilerin akademik başarı, tutum ve eleştirel düşünme becerisine etkisi. (Yayın No: 581350) [Yüksek lisans tezi, Ordu Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Öztürk, B. ve Günel, M. (2015). Öğretmen perspektifinden yazma ve yazmanın öğrenme amaçlı kullanımı: Ölçme envanteri geliştirme ve pilot uygulama. İlköğretim Online, 14(2), 713-733. https://doi.org/10.17051/io.2015.60822 https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/91142 sayfasından erişilmiştir.
Öztürk, İ (2019). Argümantasyon tabanlı biyoloji laboratuvar dersinin fen bilimleri öğretmen adaylarının argümantasyon oluşturma becerilerine, akademik başarılarına ve biyoloji laboratuvar dersine yönelik tutumlarına etkisi. (Yayın No: 548262) [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Patronis, T., Potari, D. ve Spiliotopoulou, V. (1999). Stıdents‟ argumentation in decision- making on a socio-scientific issue: Implication for teaching. Internation Journal of Science Education, 21(7),745-754. https://doi.org/10.1080/095006999290408
Paul, R. (1992). Critical thinking: What, why, and how. New Directions for Community Colleges, (77), 3-24. https://doi.org/10.1002/cc.36819927703
Pearson, P. D., Griffo, V., Miller, C. ve Olson, B. (2018). Argumentation across the disciplines. New York, NY: Literacy Design Collaborative. https://ldc-productionsecure.s3.amazonaws.com/resource_files/files/000/000/342/original/ArgumentationAcrossTheDisciplines_03.20.18.pdf sayfasından erişilmiştir.
Rachmatya, R. ve Suprapto, N. (2020). THE correlation of scientific argumentation and critical thinking on global warming materials ın Sman 19 Subaraya. Inovasi Pendidikan Fisika, 9(2), 192-199. https://doi.org/10.26740/ipf.v9n2.p%25p
Rand. A. (2004). Kapitalizm: Bilinmeyen ideal. İstanbul: Plato Film Yayınları.
Sadler, T. D. (2003). Informal reasoning regarding socioscientific issues: The influence of morality and content knowledge. Unpublished doctoral dissertation, University of South Florida. https://www.proquest.com/openview/8de866ed8765bd9c7954b35ff4bf797c/1?pq-origsite=gscholarvecbl=18750vediss=y sayfasından erişilmiştir.
Sadler, T. D. (2004). Informal reasoning regarding socioscientific issues: A critical review of research. Journal of Research in Science Teaching, 41(5), 513-536. https://doi.org/10.1002/tea.20009
Sadler, T. D. ve Zeidler, D. L. (2005). The significance of content knowledge for informal reasoning regarding socio-scientific issues: Applying genetics knowledge to genetic engineering issues. Science Education, 89(1), 71–93. https://doi.org/10.1002/sce.20023
Saraçaloğlu, A., S., Aktamış, H. ve Delioğlu, Y. (2011). The impact of the development of prospective teachers’ critical thinking skills on scientific argumentation training and on their ability to construct an argument. Journal of Baltic Science Education, 10(4), 243–260. https://www.scientiasocialis.lt/jbse/files/pdf/vol10/243-260.Saracaloglu_Vol.10.4.pdf sayfasından erişilmiştir.
Secor, M. J. (1987). Recent research in argumentation theory. The Technical Writing Teacher, 15(3), 254-337.
Seferoğlu, S. ve Aybıyık, C. (2006). Eleştirel düşünme ve öğretimi. H. Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 193-200. https://yunus.hacettepe.edu.tr/~sadi/yayin/Seferoglu-Akbiyik_EFDergi-2006_Eles.Dusun.pdf sayfasından erişilmiştir.
Sevgi, Y. (2016). Gazete haberlerindeki sosyobilimsel konuların argümantasyon yöntemiyle tartışılmasının ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin eleştirel düşünme, karar verme ve argümantasyon becerilerine etkisi. (Yayın No: 435385) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Shapiro, S.S., Wilk, M.B. ve Chen, H.J. (1968) A comparative study of various tests of normality. Journal of the American Statistical Association, 63(324), 1343-1372. https://doi.org/10.2307/2285889
Shi, Y. (2020). Talk about evidence during argumentation. Discourse Processes, 57(9), 770-792. https://doi.org/10.1080/0163853X.2020.1777498
Silva, E. (2009). Measuring skills for 21st-century learning. Phi Delta Kappan, 90(9), 630- 634. https://doi.org/10.1177/003172170909000905
Sönmez, E. (2017). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünmelerine ve genel kimya başarılarına etkisi. (Yayın No: 498313) [Doktora tezi, Kastamonu Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Sönmez, V. ve Alacapınar, G. F. (2018). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Anı. Stephenson, N. ve Sadler-McKnight, N. (2016). Developing critical thinking skills using the science writting heuristic in the chemistry laboratory. ChemistryEducation Research and Practice, 17(1), 72-79. https://doi.org/10.1039/C5RP00102A
Suryani, L. A., Putry, H. P. ve Khair, H. (2021). The correlation between students’ critical thinking and argumentative writing skills at the fifth semester in Iain Bukittinggi. Journal of English Language Teaching and Learning, 2(1). https://doi.org/10.24256/foster-jelt.v2i1.26
Swartz, R. J. (2008). Teaching students how to analyze and evaluate arguments in history, The Social Studies, 99(5), 208-216. https://doi.org/10.3200/TSSS.99.5.208-216
Şahin, E. (2016). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının üstün yetenekli öğrencilerin akademik başarılarına üstbiliş ve eleştirel düşünme becerilerine etkisi. (Yayın No: 419350) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Şahin, S. (2016). Zenginleştirilmiş eğitim programının öğrencilerin eleştirel düşünme becerileri, problem çözme becerileri ve matematik kaygısı üzerine etkisinin incelenmesi. (Yayın No: 421621) [Doktora tezi, Dumlupınar Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ten Dam, G. ve Volman, M. (2004). Critical thinking as a citizenship competence: teaching strategies. Learning and Instruction, 14 (4), 359-379. https://doi.org/10.1016/j.learninstruc.2004.01.005
Tonus, F. (2012). Argümantasyona dayalı öğretimin ilköğretim öğrencilerinin eleştirel düşünme ve karar verme becerileri üzerine etkisi. (Yayın No: 315068) [Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Topçu, M. S. (2008). Fen öğretmen adaylarının sosyobilimsel konular hakkındaki kritik düşünme yetenekleri ve bu yetenekleri etkileyen faktörler. (Yayın No: 228430) [Doktora tezi, Orta Doğu Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Topçu, M. S. (2010). Development of attitudes towards socioscientific issues scale for undergraduate students. Evaluation ve Research in Education, 23(1), 51-67. https://doi.org/10.1080/09500791003628187
Torun, F. (2015). Sosyal bilgiler dersinde argümantasyon temelli öğretim ve karar verme beceresi arasındaki ilişki düzeyi. (Yayın No: 421458) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Tümay, H. ve Köseoğlu, F. (2011). Kimya öğretmen adaylarının argümantasyon odaklı öğretim konusunda anlayışlarının geliştirilmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 8(3), 105-119. https://www.researchgate.net/publication/264129500_Kimya_Ogretmen_Adaylarinin_Argumantasyon_Odakli_Ogretim_Konusunda_Anlayislarinin_Gelistirilmesi sayfasından erişilmiştir.
Uluçınar Sağır, Ş., Soylu, İ. ve Bolat, A. (2021). 7. sınıf öğrencilerinin kuvvet ve enerji ünitesindeki argümantasyon seviyelerinin belirlenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(1), 184-203. https://doi.org/10.18039/ajesi.726305
Urhan, G. (2016). Argümantasyon tabanlı öğrenme ortamlarında öğrencilerin argüman kalitelerinin ve informal akıl yürütme becerilerinin incelenmesi. (Yayın No: 450183) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
van Gelder, T. J. (2015). Using argument mapping to improve critical thinking skills. In M. Davies ve R. Barnett (Eds.), The palgrave handbook of critical thinking in higher education (s. 183–192). Basingstoke U.K. : Palgrave Macmillan. https://thinkeranalytix.org/wp-content/uploads/2018/09/TvG-Using-argument-mapping-to-improve-critical-thinking-skills-2015.pdf sayfasından erişilmiştir.
Voss, J. F. ve Van Dyke, J. A. (2001). Argumentation in psychology. Discourse Processes, 32(2 ve 3), 89-111. https://doi.org/10.1080/0163853X.2001.9651593
Walker, K. A. ve Zeidler, D. A. (2007). Promoting discourse about socioscientific issues through scaffolded inquiry. International Journal of Science Education, 29(11), 1387-1410. https://doi.org/10.1080/09500690601068095
Weinberger, A. ve Fischer, F. (2006) Framework to analyze argumentative knowledge construction in computer-supported collaborative learning. Computers ve Education,46(1), 71–95. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2005.04.003
Wu, Y. T. ve Tsai, C. C. (2007). High school students‟ informal reasoning on a socio- scientific ıssue: Qualitative and quantitative analyses. International Journal of Science Education, 29(9), 1163-1187. https://doi.org/10.1080/09500690601083375
Zieffler, A., Garfield, J., Delmas, R. ve Reading, C. (2008). A framework to support research on ınformal ınferential reasoning. Statistics Education Research Journal, 7(2), 40-58. https://www.stat.auckland.ac.nz/~iase/serj/SERJ7(2)_Zieffler.pdf sayfasından erişilmiştir.
Zohar, A. ve Nemet, F. (2002). Fostering students’ knowledge and argumentation skills through dilemmas in human genetics. Journal of Research in Science Teaching, 39(1), 35- 62. https://doi.org/10.1002/tea.10008

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Specialist Studies in Education (Other)

Journal Section

Research Article

Authors

Eren Zorlu ^*
0000-0002-3761-5063
Türkiye

Seyit Ateş
0000-0002-4498-0376
Türkiye

Publication Date

December 31, 2024

Submission Date

May 18, 2024

Acceptance Date

November 27, 2024

Published in Issue

Year 2024 Volume: 25 Number: 3

DOI

https://doi.org/10.17679/inuefd.1486243

IZ

https://izlik.org/JA24YJ85CZ

APA

Zorlu, E., & Ateş, S. (2024). Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 25(3), 1335-1366. https://doi.org/10.17679/inuefd.1486243

AMA

1.Zorlu E, Ateş S. Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi. INUJFE. 2024;25(3):1335-1366. doi:10.17679/inuefd.1486243

Chicago

Zorlu, Eren, and Seyit Ateş. 2024. “Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme Ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 25 (3): 1335-66. https://doi.org/10.17679/inuefd.1486243.

EndNote

Zorlu E, Ateş S (December 1, 2024) Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi. İnönü University Journal of the Faculty of Education 25 3 1335–1366.

IEEE

[1]E. Zorlu and S. Ateş, “Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi”, INUJFE, vol. 25, no. 3, pp. 1335–1366, Dec. 2024, doi: 10.17679/inuefd.1486243.

ISNAD

Zorlu, Eren - Ateş, Seyit. “Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme Ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 25/3 (December 1, 2024): 1335-1366. https://doi.org/10.17679/inuefd.1486243.

JAMA

1.Zorlu E, Ateş S. Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi. INUJFE. 2024;25:1335–1366.

MLA

Zorlu, Eren, and Seyit Ateş. “Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme Ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi”. İnönü University Journal of the Faculty of Education, vol. 25, no. 3, Dec. 2024, pp. 1335-66, doi:10.17679/inuefd.1486243.

Vancouver

1.Eren Zorlu, Seyit Ateş. Argümantasyon Odaklı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Öğrencilerin Eleştirel Düşünme ve İnformel Muhakeme Becerileri Üzerine Etkisi. INUJFE. 2024 Dec. 1;25(3):1335-66. doi:10.17679/inuefd.1486243

Cited By

İlkokul Sosyal Bilgiler Dersinde Sosyo-Bilimsel Temelli Tartışmalı Konuların Etkililiği

Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.17556/erziefd.1801539