Aile ve çocukların sosyal medya platformlarındaki görünürlüğü: Sharenting

In this study, the phenomenon of "sharenting," which refers to parents sharing their children's private information and photos on social media platforms, was investigated. The research utilized an Explanatory Sequential Design based on a mixed-methods approach. The quantitative data of the study were collected through the "Sharenting Scale," which was administered to 334 parents. The qualitative data were obtained through semi-structured interviews with 15 middle school students and the parents of middle school children. The quantitative data were analyzed using the SPSS 18 statistical software, while the qualitative data were analyzed using a combination of content analysis and descriptive analysis methods. As a result of the quantitative data analysis, it was found that parents most often fulfill their cognitive needs through sharenting and that more than half of the parents engage in sharenting at a moderate level. While no significant differences were found in sharenting scores based on parental role and educational level, significant differences were observed based on the number of children and the amount of time spent on social networks. The qualitative analysis included the perspectives of parents regarding their sharenting behaviors and the views of children who were subjected to these behaviors. The findings reveal the prevalence of sharenting behaviors, the motivations of parents, and how children are affected by this situation. Based on the results, it is suggested that future research focus on the more detailed examination of other factors influencing parents' behaviors in sharing their children on social media.

Bu çalışmada, ebeveynlerin sosyal medya platformlarında çocuklarının özel bilgilerini ve fotoğraflarını paylaşma davranışı olan "sharenting" olgusu incelenmiştir. Araştırmada karma yönteme dayalı Açıklayıcı Sıralı Desen kullanılmıştır. Çalışmanın nicel verileri, 334 ebeveyne uygulanan "Sharenting Ölçeği" aracılığıyla toplanmıştır. Nitel veriler ise 15 ortaokul öğrencisi ve ortaokula devam eden çocukların ebeveynleriyle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla elde edilmiştir. Çalışmada elde edilen nicel veriler, SPSS 18 istatistik paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Nitel verilerin analizi ise içerik analizi ve betimsel analiz yöntemlerinin birlikte kullanılmasıyla gerçekleştirilmiştir. Nicel verilerin analizi sonucunda, ebeveynlerin sharenting davranışında en çok bilişsel ihtiyaçlarını karşıladıkları ve ebeveynlerin yarısından fazlasının orta düzeyde sharenting yaptığı tespit edilmiştir. Sharenting puanlarında ebeveynlik rolü ve eğitim seviyesi açısından anlamlı bir farklılık bulunmazken; çocuk sayısı ve sosyal ağlarda geçirilen süreye bağlı olarak anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır. Nitel analizde ise ebeveynlerin sharenting davranışları ve bu davranışa maruz kalan çocukların görüşleri yer almıştır. Bulgular, sharenting davranışının yaygınlığını, ebeveynlerin motivasyonlarını ve çocukların bu durumdan nasıl etkilendiklerini ortaya koymaktadır. Araştırma sonucunda, ebeveynlerin sosyal medyada çocuklarını paylaşma davranışlarını etkileyen diğer faktörlerin daha ayrıntılı biçimde incelenmesine yönelik gelecekteki çalışmalara odaklanılması önerilmektedir.