Öğretmen Adaylarının Matematiksel Becerilere Uyarlanan Öğretimsel Etkinlikleri Kaynaştırma Öğrencisine Uygulanması Sürecine Bir Bakış
Öz
Çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının
matematiksel becerilere uyarlanan öğretimsel etkinlikleri kaynaştırma öğrencisine
uygulanması sürecinde karşılaştıkları durumları ortaya koymaktır. Açıklayıcı
durum çalışması ile yürütülen araştırmanın çalışma grubunu Giresun Üniversitesi
Eğitim Fakültesi Matematik Öğretmenliği Anabilim Dalında öğrenim gören 76
öğretmen adayı oluşturmuştur. Veriler,
araştırmacı tarafından hazırlanan açık uçlu sorulardan oluşan “Öğretmen
Adaylarına İlişkin Görüşme Formu” ve adayların hazırladıkları “Öğretimsel Etkinlik
Raporu” kullanılarak toplanmıştır. Formlardan
ve raporlardan elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Katılımcıların
öğretimsel uygulamalarda; kaynaştırma
öğrencileriyle İletişim kurma, dikkat eksikliği, sürekli tekrar ve öğretimsel
amaca uyarlanan etkinlik tasarlama konusunda problem yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Kaynaştırma öğrencisi boyutunda
ise, öğrencilerin isteksiz, dalgın ve unutkan olması, hazırbulunuşluklarının
eksik olması, dikkatini toplayamaması, soruları çözerken zorlanması, uygulama
yapmak istemesi ve çok çabuk sıkılması nedeniyle uygulamada zorlandıkları elde
edilen sonuçlar arasındadır. Uygulamaların öğrencilere
kazanımlarına ilişkin sonuçlara bakıldığında ise; matematiğe
değer verme, günlük hayatla ilişkilendirme, matematiği oyun görme, problem çözme
becerisi geliştirme ve somut model/materyallerle matematik becerisi geliştirme,
dersin daha eğlenceli geçmesinde, bilişsel, duyuşsal ve devinişsel
gelişimlerinin artmasında etkili olduğu açığa çıkmıştır. Katılımcılar hizmet öncesinde
yaşadıkları problemlerin, hizmet içindeki deneyimlerinin etkisi ile zamanla ortadan
kalkacağını düşündüklerini, göreve başladıklarında bu tür özel öğrencilere
matematiği öğretebileceğine olan inanç ve özgüvenlerinin olduğu söylenebilir.
Buradan hareketle, matematiksel kavram/becerilere uyarlanan öğretimsel
etkinliklere ve kaynaştırma öğrencilerine uygulanma durumlarını ortaya koyacak
çalışmaların, bu alanda yürütülecek iyileştirme ve gelişme adına hizmet
öncesinde öğretmen adaylarına yaşatılması sağlanabilir.
Anahtar Kelimeler
Öğretimsel etkinlikler,Uygulamalar,Matematiksel kavram/beceriler,Kaynaştırma öğrencisi
References
- Antia, S. D., ve Levine, L. M. (2001). Educating deaf and hearing children together: Confronting the challenges of inclusion. In M. Guralnick (Ed.), Early childhood inclusion: Focus on change (pp. 365–398). Baltimore, MD: Paul H. Brookes Publishing Co.Babaoğlan, E. ve Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlilikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 345-354.Batu, E. S. (2000). Kaynaştırma destek hizmetler ve kaynaştırmaya hazırlık etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2(4), 35-45.Batu, S. (2008). Kaynaştırma ve destek özel eğitim hizmetleri. İ. H. Diken (Ed.), Özel eğitim içinde (89-107). Ankara: Pegem Yayıncılık.Batu, S. ve Kırcaali-İftar, G. (2007). Kaynaştırma. Ankara: Kök Yayıncılık. Berry, R. A. W. (2011). Voices of experience: General education teachers on teaching students with disabilities. International Journal of Inclusive Education, 15, 627-648.Blecker, N. ve Boakes, N. (2010). Creating a learning environment for all children: Are teachers ableand willing? International Journal of Inclusive Education,14(5), 435-447.Cohen, L., Manion, L., ve Morrison K. (2000). Research Methods in Education (5th Edition). London: Routledge Falmer.Demir, M. K. ve Açar, S. (2011). Kaynaştırma eğitimi konusunda tecrübeli sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19, 719-732.Erbaş, D. (2008). Özel gereksinimli öğrencilere genel para kullanımını öğretme. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 9(1), 35-52.Gürgür, H. (2008). Kaynaştırma uygulamasının yapıldığı ilköğretim sınıfında iş birliği ile öğretim yaklaşımının incelenmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.Hacısalihoğlu-Karadeniz, M., Akar, Ü. ve Şen, H. (2015). Kaynaştırma eğitimi süreci: Sınıf içi matematik uygulamaları. Milli Eğitim Dergisi, 207, 169-188.Hacısalihoğlu Karadeniz, M. (2017). Opinions of Preservice Teachers about Special Education Course and Mathematical Applications in Inclusive. KALEM International Journal of Educational and Human Sciences. 7(1), 119-158.Horne, P. E. ve Timmons, V. (2009). Making it work: Teachers' perspectives on inclusion. International Journal of Inclusive Education, 13(3), 273-286.Kargın, T. (2004). Kaynaştırma: Tanımı, gelişimi ve ilkeleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 1-13.Kargın, T., Acarlar, F. & Sucuoğlu, B. (2005). Öğretmen, yönetici ve anne babaların kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 4(2), 55-76.Kırcaali-İftar, G. (1997). Özel eğitimde kaynaştırma. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 45-49.Maag, J. W. (2005). Social skills training for youth with emotional and behavioral disorders and learning disabilities: Problems, conclusions, and suggestions. Exceptionality, A Special Education Journal, 13(2), 155-172.McLeskey, J. ve Waldron, N. L. (2002). Inclusion and school change: Teacher perceptions regarding curricular and instructional adaptations. Teacher Education and Special Education, 25, 41-54.Önder, M. (2007). Sınıf Öğretmenlerinin Zihin Engelli Kaynaştırma Öğrencileri İçin Sınıf İçinde Yaptıkları Öğretimsel Uygulamaların Belirlenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi,) Abant İzzet Baysal Üniversitesi, BoluPatton, M. (1990). Qualitative evaluation and research methods (pp. 169-186). Beverly Hills, CA: Sage.Salend, S. J. ve Duhaney, L. M. G. (1999). The impact of inclusion on students with and without disabilities and their educators. Remedial and Special Education, 20, 114-126.Saraç, T. ve Çolak, A. (2012). Kaynaştırma uygulamaları sürecinde ilköğretim sınıf öğretmenlerinin karşlaştıkları sorunlara ilişkin görüş ve önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 13-28.Sazak-Pınar, E., Sucuoğlu, B. ve Çıkrıkçı-Demirtaşlı, N. (2013). Identifying of knowledge levels of classroom teachers who have students with special needs in their classrooms about teaching social skills. Education and Science, 38(168), 230-244.Smith, T. E. C., Polloway, E. A., Patton, J. R. ve Dowdy, C. A. (2006). Teaching students with special needs in inclusive settings (Revised IDEA edition). Boston: Allyn & Bacon.Sucuoğlu, B. (2004). Türkiye’de kaynaştırma uygulamaları: Yayınlar/araştırmalar.Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 4, 55-76.Sucuoğlu, B. ve Kargın, T. (2006). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları: yaklaşımlar, yöntemler, teknikler. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.Vuran, S. ve Çolak, A. (2007, Kasım). İlköğretim kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin kaynaştırmaya ve sosyal beceri öğretimine ilişkin görüşleri. 17. Ulusal Özel Eğitim Kongresi’nde sunulan bildiri. Çeşme, İzmir.Vural, M. ve Yıkmış, A. (2008). Kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin öğretim uyarlanmasına ilişkin yaptıkları çalışmaların belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 8(2), 141-159.Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.Yin, R.K. (2014). Case study methods: design and methods (5. Baskı). Thousand Oaks: Sage Pbc.