Experiences of Turkish University Students with Visual Impairments

Bu çalışma görme yetersizliği olan Türk üniversite öğrencilerinin deneyimini incelemektedir. Altı farklı üniversiteden sekiz görme yetersizliği olan üniversite öğrencisi ile onların üniversite deneyimleri üzerine yarı yapılandırılmış telefon görüşmesi yapılmıştır. Sonuçların incelenmesinde klasik içerik analizi ve devamlı karşılaştırma nitel veri analizi teknikleri kullanılmıştır. Sonuç olarak görme yetersizliği olan üniversite öğrencilerinin akademik ve sosyal zorluklarla karşılaştığı anlaşılmıştır. Akademik zorluklar alternatif formatta yetersiz ders materyalleri, ders takibi için ses kayıt cihazına bağlılık ve öğretim görevlilerinin yetersiz bilgisi konularını kapsamaktadır. Öğrencilerin karşılaştığı sosyal zorluklar ise ebeveynlere bağlılık ve diğer insanların kaba davranışları konuları olarak tespit edilmiştir. Son olarak, bu öğrenciler için sağlanan düzenlemeler ve destek hizmetleri incelenmiştir. Çok az sayıda üniversitenin öğrencilerine gerekli teknik ekipmanı sunduğu gözlemlenmiştir. Buna ek olarak, üniversitelerin engelli öğrenci birimleri bu öğrencilerin ihtiyaçlarını karşılama hususunda yetersiz çalışmaktadır. Bu çalışmanın sonuçları Türkiye'de bu konuda yapılmış önceki çalışmalarla paralellik göstermektedir. Bu sebepten gelişmekte olan bir ülke olarak görme yetersizliğinden etkilenmiş üniversite öğrencilerine eşit eğitim imkanları sunmak adına bazı alanlarda acil iyileştirmeye ihtiyaç duyulmaktadır. Üniversite çalışanları için mesleki gelişim programlarının organize edilmesi ve görme yetersizliğinden etkilenmiş öğrencileri anaokulundan itibaren gelecekte ihtiyaç duyacakları tüm becerileri öğreterek üniversiteye hazırlama uygulamada yapılabilecek iyileştirme önerilerinden bazılarıdır.

This study examined experiences of Turkish university students with visual impairments. Semi-structured phone interviews were conducted with eight students with visual impairments from six different universities across the country about their experiences in higher education. The qualitative data analysis techniques including classical content analysis and constant comparison were utilized. As the result, it was understood that university students with visual impairments face academic and social challenges. Academic challenges included a lack of course materials available in alternative formats, reliance on audio-recorder in following instructions, and instructors’ lack of knowledge. Social challenges that the students face was identified as dependency to parents and others’ rude attitudes toward them. Lastly, accommodations and support services provided to these students were explored. It was observed that a very few universities offer necessary technical equipment to these students. In addition, student disability services at universities do not work sufficiently to meet the needs of students with visual impairments. The findings of this study are parallel to what was found in the previous studies on the same topic conducted in Turkey. Therefore, as the developing country, there is an urgent need for improvement in several areas to provide equal educational opportunities to students with visual impairments at universities. Some of the suggestions for the improvement in practice are organizing professional developments for university personnel and preparing students with visual impairment starting in kindergarten for universities by teaching all the skills they would need in the future.