Birey-Örgüt Uyumunun İş Doyumu ve Örgüte Bağlılık Üzerine Etkisi

Öz

Genel olarak, bireyin değerleri ile örgütün değerleri arasındaki uygunluk ya da benzerlik derecesi olarak tanımlanan birey-örgüt uyumu örgütlerin başarısı için gerekli olan temel faktörlerden biridir. Organizasyonlar, kültürel değerlerde uygunluk esaslı işgören seçme ve yerleştirme süreçlerini kullanarak ya da sosyalizasyon taktiklerine başvurarak örgütlerinde birey-örgüt uyumunu gerçekleştirmelidir. Araştırmanın amacı birey-örgüt uyumu, örgüte bağlılık ve iş doyumu arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu çerçevede Dalaman Uluslararası Havalimanı çalışanları üzerinde anket çalışması yapılarak birey-örgüt uyumu ve sonuçlarına ilişkin verilere ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları, birey-örgüt uyumu ile örgüte bağlılık ve iş doyumu arasında pozitif yönde ilişkilerin bulunduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Birey-Örgüt Uyumu, İş Doyumu, Örgüte Bağlılık

Öz

Person-organization fit which is generally described as a degree of compatibility or similarity between the person’s values and the organization’s values is one of the basic factors required for an organization’s success. Organizations should accomplish person-organization fit in their organizations by using employee selection and placement processes based on compliance in cultural values or by applying socialization tactics. The purpose of the study is to investigate the relationships between person-organization fit, organizational commitment and job satisfaction. In this context, we have reached some findings about person-organization fit and its outcomes by conducting a survey on employees of businesses operating in Dalaman International Airport. The findings have shown us there is a statistically positive correlation between person-organization fit and organizational commitment and job satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Person-Organization Fit, Organizational Commitment, Job Satisfaction

Kaynakça

1. Akbaş, T. T. (2011) Algılanan Kişi-Örgüt Uyumunun Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Üzerindeki Etkisi: Görgül Bir Araştırma, Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(1), 57–81.
2. Aktaş, M. (2011). Kültürel Değerler ve Kişi Örgüt -Kişi İş Uyumu İlişkisi: Kavramsal Bir Çerçeve, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 26, 13 -21.
3. Ambrose, M.L., Arnaud, A. ve Schminke, M. (2007). Individual Moral Development and Ethical Climate: The Influence of Person-Organization Fit on Job Attitudes. Journal of Business Ethics, Vol. 77, 324.
4. Arbak, Y. ve Yeşilada, T. (2003). Örgüt Kişi Uyumu Ve Örgütsel Çekicilik: Hangi Kişiler Ne Tür Örgütleri Daha Çekici Bulur, Journal of İstanbul Kültür University, Cilt 3, 23 -37.
5. Argyris, C. (1957). Personality and Organization: The Conflict between System and the Individual. Harper & Brothers, New York.
6. Argyris, C. (1964). Integrating the Individual and the Organization. John Wiley & Sons, Inc, New York.
7. Aumann, K. A. (2007). Being A Stranger in A Strange Land: The Relationship Between Person-Organization Fit On Work Related And Broad Cultural Value Dimensions And Outcomes Related To Expatriates’' Success, Columbia University, Requests Information And Learning Company.
8. Aykut, S. (2007). Örgütsel Adalet Birey-Örgüt Uyumu İle Çalışanların İş İle İlgili Tutumları: Pendik İlçesi Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Backhaus, K. (2003). Importance of Person-Organization Fit to Job Seekers. Career Development International, 8 (1), 21 -26.
10. Bagozzi, R.P. Ve Yi, Y. (1988). On The Evaluation Of Structural Equation Models. Journal Of The Academy Of Marketing Science, 16, 74-94.
11. Boxx, W. R., Odom, R. Y. ve Dunn, M. G. (1991). Organizational Values and Value Congruency and Their Impact on Satisfaction, Commitment, and Cohesion: An Empirical Examination within the Public Sector. Public Personnel Management, 20(1), 195–205.
12. Bretz, R. D. ve Judge, T. A. (1994). Person–Organization Fit And The Theory Of Work Adjustment: Implications For Satisfaction, Tenure, And Career Success. Journal of Vocational Behavior, 44, 32–54.
13. Bretz, R. D., Ash, R. A. ve Dreher, G. F. (1989). Do People Make The Place? An Examination of the Attraction–Selection–Attrition Hypothesis. Personnel Psychology, 42, 561–581.
14. Bright, L. (2007). Does Person-Organization Fit Mediate Relationship Between Public Service Motivation And The Job Performance Of Public Employees, Review of Public Personnel Administration, 27(4), 364 - 365.
15. Brown, A. L., Zimmerman, R. D. ve Johnson, E. C. (2005). Consequences of Individuals’ Fit at Work: A Meta-Analysis of Person–Job, Person–Organization, Person–Group, and Person–Supervisor Fit. Personnel Psychology, 58, 281–342.
16. Cable, D. M. ve Derue, D. S. (2002). The Convergent and Discriminant Validity of Subjective Fit Perceptions: Journal of Applied Psychology, 87, 875-884.
17. Chatman, J. A. (1989). Improving Interactional Organizational Research: A Model of Person-Organization Fit. Academy Of Management Review, 14(3), 339-340.
18. Chatman, J. A. (1991). Matching People and Organizations: Selection and Socialization in Public Accounting Firms. Administrative Science Quarterly, 36, 459–484.
19. Christiansen, N., Villanova, P. ve Mikulay, S. (1997). Political Influence Compatibility: Fitting the Person to the Climate. Journal of Organizational Behavior, 18, 709–730.
20. Clayton, S. (2000). Yönetim (Sharpen Your Team’s Skills in Supervision), Çev. Mehmet Zaman, İstanbul, Hayat Yayınları.
21. Clercq, D.D. ve Rius, I.B. (2007). Organizational Commitment İn Mexican Small And Medium-Sized Firms: The Role Of Work Status, Organizational Climate And Entrepreneurial Orientation. Journal of Small Business Management, 45(4), 467-490.
22. Daft, R.L. (1994). Management. 3th Edition, the Dryden Press, Tennessee.
23. Edwards, J. R. (1993). Problems with use of Profile Similarity Indices in the Study of Congruence in Organizational Research. Personnel Psychology, 46, 641–665.
24. Edwards, J. R. (1996). An Examination of Competing Versions of the Person–Environment Fit Approach to Stress. Academy Of Management Journal, 39, 292–339.
25. Erdoğan, B., Kraimer, M.L. ve Lıden, R.C. (2002). Person-Organization Fit And Work Attitudes: The Moderating Role Of Leader-Member Exchange. Academy of Management, , Vol. F1, 1.
26. Eroğlu, A. (2009), “Basit Doğrusal Regresyon”, Editör: KALAYCI, Ş., SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, 4. Baskı, Asil Yayın Dağıtım, Ankara, 321-331.
27. Fiorito, J., Bozeman, D.P., Young, A., Meurs, J.A. (2007). Organizational Commitment, Human Resource Practices and Organizational Characteristics. Journal of Managerial Issues, 19(2), 186-207.
28. Franek, M. ve Vecera, J. (2008). Personal Characteristics and Job Satisfaction. Ekonomie A Management, 4, 63-76. Human Resources