This article explores the future of human-machine interaction by examining how artificial intelligence is reshaping the world of work. The primary objective is to understand organizational transformations driven by artificial intelligence, assess its effects on employees, and analyze the emerging phenomenon of artificial intelligence anxiety. As these technologies rapidly proliferate across industries, they fundamentally alter work practices, employee roles, and leadership strategies. This dual-faceted transformation—marked by both opportunity and risk—necessitates a closer investigation into how organizations can sustain effective human-machine collaboration. The study emphasizes the importance of understanding adaptation challenges amid technological shifts and investigates how induced anxiety impacts organizational structures and individual well-being. Given the broad consequences of artificial intelligence anxiety at individual, organizational, and societal levels, the article underscores the urgency of further academic inquiry. By adopting a qualitative methodology through an extensive literature review, the research seeks to offer a new perspective on interaction theory and deepen the analysis of psychological effects. Grounded in academic studies and industry reports, the review utilizes databases such as Web of Science, Scopus, and Google Scholar. Ultimately, the article aims to contribute to theoretical discussions on leadership, organizational learning, and transformation in the age of intelligent technologies.
Artificial Intelligence Artificial Intelligence Anxiety Organizational Learning
Bu makale, yapay zekânın iş dünyasını nasıl yeniden şekillendirdiğini inceleyerek insan-makine etkileşiminin geleceğini araştırmaktadır. Çalışmanın temel amacı; yapay zekâ eksenli gelişen örgütsel dönüşümleri anlamak, çalışanlar üzerindeki etkileri değerlendirmek ve giderek daha görünür hâle gelen “yapay zekâ kaygısı” olgusunu analiz etmektir. Yapay zekâ teknolojilerinin sektörler arasında hızla yayılmasıyla birlikte; iş yapma biçimleri, çalışan rolleri ve liderlik stratejileri köklü bir değişim sürecine girmiştir. Fırsatlarla birlikte riskleri de barındıran bu ikili dönüşüm, örgütlerin insan-makine iş birliğini sürdürülebilir kılabilmeleri adına konunun yakından incelenmesini gerekli kılmaktadır. Araştırma, teknolojik değişimler karşısında çalışanların uyum zorluklarının anlaşılmasına vurgu yapmakta; yapay zekâ kaynaklı kaygının örgütsel yapılar ve bireysel iyi oluş üzerindeki etkilerini incelemektedir. Bu kaygının bireysel, örgütsel ve toplumsal düzeydeki geniş kapsamlı sonuçları, akademik araştırmaların aciliyetini ortaya koymaktadır. Nitel bir yöntem olarak kapsamlı bir literatür taramasına dayanan çalışma, insan-makine etkileşimi teorisine yeni bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. Literatür taraması; örgütsel davranış ve iş gücü psikolojisini odağa alan akademik çalışmalar ile sektör raporlarına dayandırılmıştır. Makale neticede; akıllı teknolojiler çağında liderlik, örgütsel öğrenme ve dönüşüm konularındaki kuramsal tartışmalara katkı sunmayı hedeflemektedir.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Yönetim ve Organizasyon Eğitimi |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 20 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 17 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 22 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.57116/isletme.1703075 |
| IZ | https://izlik.org/JA97JB82PH |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 7 Sayı: 1 |