İşe Alım Sürecinde Sosyal Ağ Siteleri Kullanımı: Tehlikeler ve Fırsatlar
Öz
Günümüzde ilerleyen teknoloji ve değişen demografik yapı ile birlikte işe alım sürecinde geleneksel yöntemler yavaş yavaş terk edilmeye başlanmıştır. Maliyet, iş gücünün yapısındaki değişim, rekabet ve örgütsel yatkınlık gibi faktörlerin etkisi ile işe alım sürecinde sosyal ağ sitelerinin kullanımı artmaktadır. Bunun beraberinde zaman ve maliyet avantajı, hedeflenmiş daha geniş kitleye ulaşım, aday kalitesinin artması, adaylara yakınlık ve işveren markasının güçlenmesi gibi sonuçlar ile hukuk, etik ve gizlilikle ilgili sorunların da ortaya çıktığı görülmüştür. Araştırmada, işe alım sürecinde; dünyada üç milyardan fazla, Türkiye’de de elli milyonun üzerinde aktif kullanıcıya sahip sosyal ağ sitelerinin, hem insan kaynakları çalışanları hem de iş arayanlar açısından kullanım durumları analiz edilerek sosyal ağ sitelerinin profesyonel işe alım süreçlerine bütünleşmesi ile hem işletmelerin, hem de iş arayanların nasıl avantaj sağlayabilecekleri sorusuna ilişkin görgül veri katkısı sağlanması amaçlanmıştır. Sosyal ağ sitelerinin işe alım sürecinde etkili olup; iletişimi güçlendirip, zaman, maliyet avantajına sahip olması ile olumsuz imaj, etik dışı kullanım gibi dezavantajları olduğunu belirten varsayımların doğruluğu araştırılmıştır. Çalışmada, insan kaynakları yönetimi çalışanlarının ve iş arayanların en sık kullandıkları üç büyük sosyal ağ sitesi LinkedIn, Facebook ve Twitter incelenmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme formları ile altı işletmeye sahip bir holdingin insan kaynakları çalışanları ile yapılan derinlemesine görüşmeler ve iş arayışında olan kişilerle gerçekleştirilen odak grup görüşmeleri aracılığıyla toplanan verilerle nitel içerik analizleri gerçekleştirilmiştir. Literatür ile uyumlu olarak sosyal ağ sitelerinin iş arayanlar tarafından daha çok ağlar, bağlantılar kurmak ve iş fırsatlarına ulaşmak; işletmeler tarafından da işe alım sürecinin başında, adaylara ulaşmak, cezbetmek ve iletişim amaçları ile kullanıldığı görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar, C. A. (2013). İnsan Kaynakları Planlaması ve İşgören Seçimi. İnsan Kaynakları Yönetimi. (ss. 87-109). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
- Adecco Group. Zanella, S., Pais, I. (2014). The Adecco Social Recruiting Global Study Report. https://press.adeccogroup.com/assets/adecco-global-social-recruiting-survey-global-report-30f6-2cb12.html?lang=en (01.08.2017).
- Ambler, T. ve Barrow, S. (1994). The Employer Brand. The Journal of Brand Management. 4(3): 185-202.
- Anderson, L. D. (2016). Örgüt Geliştirmenin Geleceği. Örgüt Geliştirme, Örgütsel Değişime Yön Veren Süreç. Çev. Ed. Olca Sürgevil Dalkılıç. Çev. Banu Saadet Ünsal Akbıyık. Ankara: Nobel Yayınları.
- Aşkun, C. İ. (1982). İşgören. İstanbul: Cem Ofset.
- Bingöl, D. (1997). Personel Yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları
- Bohmova, L. ve Pavlicek, A. (2015). The Influence of Social Networking Sites on Recruiting Human Resources in The Czech Republic. Organizacija, Journal of Management, Informatics and Human Resources. 48: 23-31.
- Boyd, D. ve Ellison B. N. (2008). Social Networking Sites: Definition, History and Scholarship. Journal of Computer-Mediated Communication. 13: 210-230.Breaugh, A. J. ve Starke, M. (2000). Research on Employee Recruitment: So Many Studies, So Many Remaining Questions. Journal of Management. 26: 405-434.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Umut Denizli
*
0000-0003-1666-7996
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
22 Ekim 2019
Gönderilme Tarihi
8 Temmuz 2019
Kabul Tarihi
28 Ağustos 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 4 Sayı: 3
Cited By
Sosyal Medyanın İşe Alım Süreçleri Üzerine Etkisi
Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.24889/ifede.1013370
