KURUMSAL PERFORMANS YÖNETİMİNDE İNSAN KAYNAKLARI BOYUTUNA BİR BAKIŞ

Öz

İşletmelerin stratejik hedeflerine etkin ve verimli olarak ulaşmasında işletme faaliyetlerini yürüten insan kaynaklarının yetkinliği, işe ve örgüte bağlılığı ve sorumluluk bilinci büyük önem taşımaktadır. İnsan kaynaklarının işletme faaliyetlerinde etkinliğinin artırılması, işe ve örgüte bağlılığın oluşturulması ve sorumluluk bilincinin varlığı kurumsal performansın artırılmasında önemli bir etkendir. Bu çalışmada yönetici ve işçilerin performanslarında çok önemli role sahip olana eğitim ve geliştirme programları üzerinde durularak kurumsal performans açısından önemi irdelenecektir. Çalışanların işe ve örgüte bağlılığını sağlayan faktörler ile sorumlulukları irdelenecektir.

Anahtar Kelimeler

• İnsan Kaynakları Yönetimi, İnsan Kaynakları Eğitimi, İşe bağlılık, Örgüte bağlılık, Sorumluluk

AN OVERLOOK TO HUMAN RESOURCES ASPECT IN CORPORATE PEFORMANCE MANAGEMENT

Öz

The competence of human resources who conduct business activities, their commitment to business and organization and their sense of responsibility have great significance in order to attain the strategic targets of businesses effectively and efficiently. Rising the effectiveness of human resources in business activities, generating the commitment to business and organization and the existence of sense of responsibility are all significant factors in increasing corporate performance. Within the study, training and developmental programs which have significant role in the performances of managers and workers are going to be focused and their significance in terms of corporate performance is going to be inquired. The factors which generate the commitment of workers to business and organization and their responsibilities are going to be inquired.

Anahtar Kelimeler

• Human resource management, Job Involvement, Organizational Commitment, Responsibility, Human Resources Education

Kaynakça

1. Adler, Patricia A. ve Peter Adler. “Intense Loyalty in Organizations: A Case Study of College Athletics”, John Van Manen (Ed.). Qualitative Studies of Organizations The Administrative Science Quarterly Series in Organization Theory and Behavior içinde. London: Sage Publications, 1998, ss. 31-50.
2. Akmut, Özdemir; Ramazan Aktaş; Burhan Aykaç; M.Mete Doğanay; Tülin Durukan; M.Tamer Müftüoğlu ve Öznur Yüksel. Girişimciler İçin: İşletme Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi, 2003.
3. Alabay, M. Nurettin; Tülay Korkmaz Devrani; Feride Bahar Işın Özdoğan ve Aykut Göksel. “Eğitim ve Geliştirme”, Birol Bumin (Ed.). İşletmecilikte Çağdaş Yönelimler içinde. Ankara: Gazi Kitabevi, 2003, ss.41-57.
4. Bohlman, Herbert M. ve Mary Jane Dundas. The Legal, Ethical and International Environment of Business. Fourth Edition, Cincinnati: West Educational Publishing Company, 1999.
5. Byars, Lloyd L. ve Leslie W. Rue. Human Resource Management. Ninth Edition, New York: McGraw-Hill/Irwin Companies, 2008.
6. Friday, Earnest ve Shawnta S. Friday. “Formal Mentoring: Is There A Strategic Fit?”, Management Decision. Volume 40, Issue 2, 2002, ss.152-157.
7. Ceylan, Adnan ve Nigar Demircan. “Çalışanların Örgüte Bağlılığı ile İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilere Yönelik Bir Araştırma”,ss.1-13., http://www.isletme. istanbul.edu.tr/dergi/nisan2002/nisan20024/dergi_nisan_2002.html , (18.05.2005).
8. Cowling, Alan G. ve Chloë J.B. Mailer. Managing Human Resources. Second Edition, London: Hodder&Stoughton, 1990.

9. Clancy, John J. The Old Dispensation: Loyalty in Business. London: Madison (N.J) Fairleigh Dickson University Press, 1998.
10. Çakır, Özlem. İşe Bağlılık Olgusu ve Etkileyen Faktörler. 1. Baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2001.
11. Çarıkçı, İlker H. “Çalışanlardaki Roller Arası Çatışmaların Örgüt Açısından Önemi ve Çeşitli Örgütsel Süreçler Üzerindeki Etkileri”, Verimlilik Dergisi. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi Yayını, 2002/3, ss.119-130.
12. Dennis, Woodruff. “İnsanları Yönlendiren Faktörleri Anlamak”, Executive Excellence. Rota Yayın, Yıl.3, Sayı.35, Şubat 2000, ss.9-10
13. Deniz, Nevin Döşoğlu. Global Eğitim. İstanbul: Türkmen Kitapevi, 1999.
14. Donaldson, Stewart I. ve Rachel Weiss. “Health, Well-Being and Organizational Effectiveness in the Virtual Workplace”, Magid Igbaria ve Margaret Tan (Ed.).The Virtual Workplace içinde. London: Idea Group Publishing, 1998, ss.24-44.
15. 54 Edwars, Paul ve Colin Whitston. Attending to Work: The Management of Attendance and Shopfloor Order. Oxford: Basil Blackwell, 1993.
16. Ertürk, Mümin. İşletme Biliminin Temel İlkeleri. 5. Baskı. İstanbul: Beta Basım, 2001.
17. Earl, Michael ve David Feeny. “Opinion: how to be a CEO for the information age”, Sloan Management Review. Volume 41, Issue 2, Winter 2000, ss.11-23.
18. Erkut, Haluk; Cemil, Ceylan ve Cahit Ali Bayraktar. Değişimi Başarıya Dönüştürme: MESDEM. İstanbul: MESS Yayını, Mayıs. 2001.
19. Goldberg, Steve. “Team Effectiveness Coaching: An Innovative Approach for Supporting Teams in Complex Systems”, Leadership and Management in Engineering. ASCE, Volume 3, Issue 1, 2003, ss.15-17.
20. Hyman, Jeff. “Training and Development: the Employer’s Responsibility”, Brian Towers (Ed.). The Handbook of Human Resource Management içinde. Second Edition. Oxford: Blackwell Publishers, 1996, ss.306-326.
21. İşseveroğlu, Gülsün. “Meslek Ahlakı”, İnsan Kaynakları. Cilt: 3, Sayı:1, 2001. http://www.isguc.org/ arc_view.php?ex=106 (07 Ekim 2004).
22. Lee, David.; Philip Newman ve Robert Price. Decision Making in Organisations. Financial Times Pitman Publishing: London, 1999.
23. Lee, Kibeom,; Natalie J. Allen ve John P. Meyer. “The Three-Component Model of Organisational Commitment: An Application to South Korea”, Applied Psychology: An International Review. Volume 50, Issue 4, 2001, ss.596-614
24. London, Manuel ve James W. Smither. “Feedback Orientation, Feedback Culture, and the Longitudinal Performance Management Process”, Human Resource Management Review. 2002, ss.81-100.
25. Kaynak, Tuğray ve diğerleri. İnsan Kaynakları Yönetimi, 2. Baskı. İstanbul: Dönence Basım Yayım, 2000.
26. Kass, Steven J.; Stephen J. Vodanovich ve Anne Callender. “State-Trait Boredom: Relationship to Absenteeism, Tenure, and Job Satisfaction”, Journal of Business and Psychology. Volume 16, Issue 2, Winter 2001, ss.317-327.
27. Kırbaş, İsmail. “Performans Yönetim Sistemi”, Eylem. 2002, http://www.kirbas.com/ yazdir.php?id=406 (10.05.2007).
28. Maignan, Isabelle ve O. C. Ferrell. “Nature of Corporate Responsibilities Perspectives from American, French, and German Consumers”, Journal of Business Research. Volume 56, Issue 1, 2003, ss.55-67.
29. Martin Thomas; N. ve John C. Hafer. “Turnover is Linked to Job Involvement and Organizational Commitment”, Telemarketing, Norwalk. Volume 13, Issue 12, Jun 1995, ss.106-112.(a)
30. Martin, Thomas N.; John C. Hafer, “The multiplicative interaction effects of job involvement and organizational commitment on the turnover intentions of full- and part-time employees”, Journal of Vocational Behavior, Vol 46(3), Jun 1995, 310-331. (b)
31. McConnell, Charles R.. “Staff Turnover: Occasional Friend, Frequent Foe, and Continuing Frustration”, The Health Care Manager. Volume 18, Issue 1, September 1999, ss.1-13.
32. Meyer, John P. ve Natalie J.Allen. “A Three-Component Conceptualization of Organizational Commitment”, Human Resource Management Review. Volume 1, Issue 1, 1991, ss.61-89.
33. Meyer, John P.; Thomas E. Becker ve Christian Vandenberghe. “Employee Commitment and Motivation: A Conceptual Analysis and Integrative Model”, Journal of Applied Psychology. Volume 89, Issue 6, 2004, ss.991–1007.
34. Montana, Patrick J. ve Bruce H. Charnov. Management. 3rd Edition, NY: Barrons Educational Series,Inc., 2000.
35. Price, James L.. “Introduction to the Special Issue on Employee Turnover”, Human Resource Management Review. Volume 9, Issue 4, 1999, ss.387-395.
36. Raymond, Eliot Levitt ve Nancy Morse Samelson. Construction Safety Management. Second Edition. New York: John Wiley&Sons,Inc., 1993.
37. Robinson, Betsy. “An Integrated Approach to Managing Absence Supports Greater Organizational Productivity”, Employee Benefits Journal. Volume 27, Issue 2, June 2002, ss.7-11.
38. Sabuncuoğlu, Zeyyat. İnsan Kaynakları Yönetimi. 1. Basım. Bursa: Ezgi Kitabevi, 2000.
39. Scarnati, James T.. “Beyond Technical Competence: The Loyalty Factor”, International Journal of Value-Based Management. Volume 13, Issue 1, 2000, ss.29-33.
40. Scoter, James R.Van. “Relationships of Task Performance and Contextual Performance with Turnover, Job Satisfaction and Affective Commitment”, Human Resources Management Review. Volume 10, Issue 1, 2000, ss.79-95.
41. Selimoğlu, Emel ve Hatice Biçen Yılmaz. “Hizmet İçi Eğitimin Kurum ve Çalışanlar Üzerine Etkileri”. Paradoks, Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, Yıl:5 Sayı:1 http://www.paradoks.org , (Ocak 2009).
42. Sibson, E.B. İşletmelerde İşgücü Verimliliğinin Arttırılması, Sinan Artan ve İnci Artan (çev.), İstanbul: Bilim Teknik Yayınevi, 1991, s.1
43. Smith, Peter A. ve C. Meenakshi Sharma. “Developing personal responsibility and leadership traits in all your employees: part 1 – shaping and harmonizing the high-performance drivers”, Management Decision. Volume 40, Issue 8, 2002, ss.764-774.
44. Subaşlar, Belgin. “Eğitimle Değer Yaratmanın İlk Adımı: Eğitim İhtiyaç Analizi”, 05.07.2002, http://www.ikademi.com/egitim-ve-gelistirme/807-egitimle-deger-yaratmaninilk-adimi-egitim-ihtiyac-analizi.html , (20.09.2005), par.7.
45. Thompson, Brad Lee. Üstün Performans Geliştirme. Vedat G.Diker (çev.). İstanbul: Hayat Yayınları, 1998.
46. Tınaz, Pınar. Organizasyonlarda Etkili Öğrenme Stratejileri. İstanbul: MESS Yayınları, 2000.
47. Watson, George W. ve Jon Shepard. “Disaffected Loyalties in a Changing Contractual Environment”, International Journal of Value-Based Management. Volume 13, Issue 2, 2000, s.123-140.
48. Wheelen, Thomas L. ve J.David Hunger. Strategic Management and Business Policy. Ninth Edition. New Jersey: Pearson/Prentice Hall, 2004.
49. Wheelen, Thomas L. ve J.David Hunger. Strategic Management and Business Policy: Concepts and Cases. 10th Edition. New Jersey: Pearson/Prentice Hall, 2008.