THE CONCEPT OF SUSTAINABILITY AND THE FACTORS AFFECTING THE SUSTAINABILITY IN BUSINESS

Öz

The concept of sustainability has become an important concept from the point of business in today’s world. Today, the competition facilities of companies are not limited to only the goods and services produced by themselves. The performances of business have been evaluated not only according to the economic criterias, but also according to the social and environmental criterias. In today’s world, the improvements of in this direction have made companies more sensitive to social and environmental matters. The aim of this article is to handle the concept of sustainability in business and to explain and evaluate the factors which are affecting sustainability in business. Fort this purpose, firstly, it has been made a large literature review on the subject. After that, by examining the obtained resources, it has been determined and evaluated that the factors affecting the sustainability in business. As a result, it has been concluded that companies should make new and radical arrangements on the subjects of organizational structure, the aims of organization, shared values, product design, production systems, organizational behaviors, organizational and administration functions for being sustainable.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability,Sustainable Development,Sustainable Business,Corporate Sustainability

İŞLETMELERDE SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK KAVRAMI VE SÜRDÜLEBİLİRLİĞİ ETKİLEYEN ETMENLER

Öz

Sürdürülebilirlik kavramı, küreselleşmenin arttığı günümüz dünyasında işletmeler açısından önemli bir kavram haline gelmiş bulunmaktadır. Günümüz dünyasında işletmelerin rekabet olanakları sadece ürettikleri mal ve hizmetlerle sınırlı bulunmamaktadır. Günümüzde işletmelerin performansları sadece ekonomik ölçütlere göre değil, aynı zamanda çevreye ve topluma karşı sorumlulukları ölçütlerine göre de değerlendirilmektedir. Bu yöndeki gelişmeler işletmeleri çevre ve toplum sorunlarına duyarlı bir konuma dönüştürmüş bulunmaktadır. Bu makalenin amacı, işletmelerde sürdürülebilirlik kavramını ele alarak, sürdürülebilirliği etkileyen etmenleri açıklamaktır. Bu amaca yönelik olarak, öncelikle konu ile ilgili geniş bir literatür taraması yapılmıştır. Daha sonra, elde edilen kaynaklar incelenerek, işletmelerde sürdürülebilirliği etkileyen etmenler belirlenmiş ve değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, işletmelerin sürdürülebilir olabilmeleri için organizasyon yapısı, amaç ve hedefler, paylaşılan değerler, ürün tasarımı, üretim sistemleri, örgütsel davranış, işletme ve yönetim fonksiyonları konularında yeni ve köklü düzenlemeler yapmaları gerektiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik,Sürdürülebilir Kalkınma,Sürdürülebilir İşletme,Kurumsal Sürdürülebilirlik

Kaynakça

1. Arı Pekkan, N. Ü. & Çavuş, M. F. (2014). İnsan Kaynakları Yönetiminde Etik, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, C:2, S:1, ss:542
2. Ariwa, E. & Okeke, O. J. (2011). Green Technology and Corporate Sustainability in Developing Economics. Proc.Sixth International Symposium on Parallel Computing in Electrical Engineering, Luton, pp:153-160
3. Arslantaş, C. C. & Dursun, M. (2008). Etik Liderlik Davranışının Yöneticiye Duyulan Güven ve Psikolojik Güçlendirme Üzerindeki Etkisinde Etkileşim Adaletinin Dolaylı Rolü, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C:8, S:1, ss:111-128
4. Altunbaş, D. (2003). Uluslararası Sürdürülebilir Kalkınma Ekseninde Türkiye’deki Kurumsal Değişimlere Bir Bakış, Yönetim Bilimleri Dergisi, C:1, S:1, ss:103-118.
5. Azapagic, A. (2003). Systems Approach to Corporate Sustainability: A General Management Framework, Prosess Safety and Environmental Protection, 81(5), pp:304
6. Başaran, S. C. (2011). Türk İş Dünyasında Sürdürülebilirlik Uygulamaları Değerlendirme Raporu, İstanbul Menkul Kıymetler Borsası, Ekim 2011, ss:5
7. Bayraktaroğlu, S. & Yılmaz, S. E. (2012). The Relationship Between Business Ethics Practies and Organizational Performance in Human Resource Management: The Case of the Fortune 500 Turkey, İş Ahlakı Dergisi, C:5, S:10, ss:139-148
8. Boyle, G. (2012). Renewable Energy: Power For a Sustainable Future, Oxford University Press, United Kingdom

9. Blandine, A., Angappa, G. & Alain, S. (2012). Sustainable Supply Management: An Empirical Study, İnt. J.Production Economics, 140, 168-182
10. Carrol, A.B. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders, Business Horizons, July-August, pp:39-49
11. Chen, Y. S., Lai, S. B. & Wen, C. T. (2006). The Influence of Green Innovation Performance on Corporate Advantage in Taiwan, Taiwan, Journal of Business Ethics, 67(4), ss:331-339
12. Cheng, C. C. & Shin, E. C. (2012). Validation of a Proposed Instrument For Measuring Ecoinnovation: An Implemantation Perpective, Technovation, I:32, pp:329-344
13. Conding, J. & Habidin, N. F. (2012). The Structural Analysis of Green Innovation and Green Performance in Malaysian Automotive Industry, Research Journal of Finance and Accounting, V:3, I:6, pp:172-178
14. Çetin, C. & Özcan, E. D. (2014). İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul, Beta Yayıncılık
15. Çiftçioğlu, A. (2011). Örgüt Kültürü ve Etik, Ed.Zeyyat Sabuncuoğlu, İstanbul, Beta Yayınları, ss:106
16. Çiftçioğlu, A. & Sabuncuoğlu, Z. (2013). Etik Karar Almada Örgütsel Faktörler, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayını, Yayın No: 3011, ss:101
17. Dangelico, R.M. & Pujari, D. (2010). Mainstreaming Green Product Innovation: Why and How Companies Intragrate Environmental Sustainability, Journal of Business Ethics, 95(3), pp:471-486.
18. Dao, V., Langella, İ, & Carbo, J. (2011). From Green to Sustainability: Information Technology and An Integrated Sustainability Framework, The Journal of Strategic Information Systems, V:20, I:1, pp:63-79
19. Dyllick, T & Hockerts, K. (2002). Beyond the Business Case for Corporate Sustainabilitiy, Business Strategy and the Environment, 11(2), 130-141
20. Ehnert, İ. (2006). Sustainabilitiy Issues in Human Resource Management: Limkages, Theoretical Approaches and Outlines for an Emerging Field, Paper Prepared for 21st EIASM SHRM Workshop, Aston, Birmingham pp:3
21. Erol, İ. & Özmen, A. (2008). Çevresel Düzeyde Sürdürülebilirlik Performanslarının Ölçülmesi: Perakende Sektöründe Bir Uygulama, İktisat, İşletme ve Finans, 23(266), s:2
22. Elkington, J. (2004). Enter the Triple Bottom-Line, The Triple Bottom-Line: Does It All Add Up, 11(12), 1-16
23. Eymen, U. E. (2007). Tedarik Zinciri Yönetimi, İzmir, Kalite Ofisi Yayınları No: 14
24. Gallarza, M. G., Gil-Saura, İ. & Holdbrook, M. B. (2011). The Value of Value: Further Excursions on the Meaning and Role of Customer Value, Journal of Consumer Behavior, V:10, I:4, pp:181-183
25. Gilg, A., Barr, S & Ford, N. (2205). Green Consumption or Sustainable Lifestyles, Identifying the Sustainable Consumer, Futures, V:37, I:6, pp:486-503
26. Glavic, P. & Lukman, R. (2007). Review of Sustainability Terms and Their Definition, Journal of Cleaner Production, I:15, pp:1875-1885
27. Figge, F & Hahn, T. (2004). Sustainable Value Added, Measuring Corporate Contributions to Sustainability Beyond Eco-Efficiency, Ecological Economics, V:48, I:2, pp:173-187
28. Harris, J. M. (2000). Basic Principles of Sustainable Development, Global Development and Environment Institute Working Paper: 01-04, Tufts University, USA
29. Holmberg, J & Sandbrook, R. (1992). Sustainable Development: What Is To Be Done? Making Development Sustainable: Redefining Institutions, Policy and Economics (Ed: J.Holmberg)
30. Houlihan, J. B. (1985). International Supply Chain Management, International Journal of Physical Distrubution and Materials Management, V:15, I:1, pp:22-38
31. Hugos, M. (2003). Essential of Supply Chain Management, New Jersey, John Wiley & Sons Inc.17
32. Imada, A. S. (2008). Achieving Sustainability Through Macroergonomic Change Management and Participation in Corporate Sustainability as a Challenge For Comprehensive Management, Physica-Verlag HD, ss:129-138
33. Kammarer, D. (2008). Determinant of Environmental Product Innovation A Comparative Study on Determinants of Environmental Product Innovation A Comparative Study on Manufacturers of Electrical and Elektronic Appliances in Germany and California, Yayımlanmamış Doktora Tezi ETH, Zurich
34. Kemp, R. & Arundel, A. (1998). Survey Indicators for Environmental Innovation, IDEA (Indicators and Data for European Analysis) Paper Series 8, 1998, pp:1-30
35. Koç, U. (2013). İş Etiği Programlarının Yönetimi ve İş Etiğinin Kurumsallaşması, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayını, Yayın No: 3011, ss:54-62
36. Kotler, P. & Lee, N. (2006). Kurumsal Sosyal Sorumluluk, Çev: Sibel Kaçamak, İstanbul, Mediacat Yayınları
37. Küçükoğlu, M. T. (2012). Etik Değerler ve Etiğin Kurumsallaşması, Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, C:4, S:1, ss:181
38. Langwell, C. (2013). Using Human Resource Activities to Implement Sustainability in Small ve Medium-Sized Organizations, Yayınlanmış Doktora Tezi, Maharishi University
39. Marin, M. C. & Yıldırım, U. (2004). Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar, İstanbul Beta Yayınevi
40. Mesmer Magnus, J., Viswesvaran, C. & Wiernik, B. M. (2012). The Role of Commitment in Bridging the Gap Between Organizational Sustainability and Environmental Sustainability, San Francisco: Jossey-Bass/Willey
41. Mc Cann, J & Sweet, M. (2014). The Perception of Ethical and Sustainable Leadership, Journal of Business Ethics, V:121, I:3, pp:375-376
42. Murphy, J & Gouldson, A. (2000). Environmental Policy and Industrial Innovation: Integrating Environment and Economy Through Ecological Modernization, Geoforum, 31(1), pp:33-34
43. Norton, T.A., Zacher H. & Ashkanasy, N. M. (2015). Pro-Environmental Organizational Culture and Climate, Ed.Robertson J. L. ve Barling J., The Psychology of Green Organizational Behavior, New York: Oxford Press. pp:49-54
44. Ones, D.S. & Dilchert, S. (2012). Employee Green Behaviors, In S.E. Jackson, D.S.Ones ve S.Dilchert (Eds.), Managing HR For Environmental Sustainability, San Francisco: Jossey-Bass/Willey
45. Özçelik, O. (2008). Eğitim ve Geliştirme, Cavide Uyargil (Ed.) İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul, Beta Yayıncılık
46. Özçelik, F. & Öztürk, B. A. (2014). A Research on Barriers to Sustainable Supply Chain Management and Sustainable Supplier Selection Criteria, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C:16, S:2, ss:259-279).
47. Özdemir, M. (2008). Kamu Yönetimi ve Etik, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, C:4, S:7, ss:187
48. Özer, S. & Tozkoparan, G. (2013). Bütünleştirici Yönetsel Konular, Yönetimin Esasları, Temel Kavramlar ve Uygulamalar (Çeviri), Ankara, Nobel Akademik Yayıncılık
49. Ramus, C. A. & Steger, U. (2000). The Role of Supervisory Support Behaviors and Environmental Policy in Employee “ecoinitiatives” at Leading-edge European Companies, Academy of Management Journal, 43(4), pp:605-626
50. Roberts, E. D. (1988). What We Have Learned-Managing Invention and Innovation, Research Technology, Management, I: 1, pp:11-29
51. Redclift, M. (2005). Sustainable Development (1987-2005): An Oxymoron Comes of Age, Sustainable Development, 13 (4), 212-227
52. Rennings, K. (2000). Redefining Inovation-Eco-Inovation Research and The Contribution From Egological Economics, 32(2), pp:319-332
53. Rogers, E. M. (1995). Diffusion of Innovations (4th ed.), New York, The Free Pres.
54. Rowe, A. & Bansal, T. (2013), Ten Steps to Sustainable Business in 2013, Ivey Business Journal, January-February
55. Salem, K. (2004). Customer Value: A Review of Recent Literature and An Integrative Configuration, Management Decision, V:42, İ:5, pp:646
56. Schumpeter, J. A. (1939). Business Cycles: A Theorical, Historical, Statistical Analysis of The Capitalist Process, New York, Mc Graw Hill
57. Selvarajan, T. T. (2006). A Cognitive Processing Model for Assesing Ethical Behavior of Employees, Journal of Amerikan Academy of Business, Cambridge, V:9, I:1, pp:86-92
58. Seyfang, G. (2006). Ecological Citizenship and Sustainable Consumption: Examining Local Organic Food Networks, Journal of Rural Studies, V:22, I:4, pp:384
59. Soubbotina, T. P. (2004). Beyond Economic Growth: An Introduction to Sustainable Development, 2 nd Edition, USA: World Bank
60. Tepe Küçükoğlu, M. (2014). Sürdürülebilirlik ve Yeşil Yenilik Perspektifinde Türk İşletmelerinin İncelenmesi, Yayınlanmış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
61. Thao-Minh, H. (2011). The Moderating Effect of Organizational Culture on Green Innovation and Environmental Performans: A Case Study, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Lunghwa University of Science and Technology, Taoyuan Country, Taiwan, July 2011, pp:14
62. Tokgöz, N. & Önce, S. (2009). Şirket Sürdürülebilirliği: Geleneksel Yönetim Anlayışına Alternatif, Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, (C:XI,S:1), ss:250-258
63. Triguero, A., Moreno-Mondejar, L & Davia, M. A. (2013). Drivers of Different Types of Eco-Innovation in European SMEs, Ecological Economics, 92, pp:25-33
64. Turhan, G. D., Özen, T. & Albayrak, R. S. (2018). Kurumsal Sürdürülebilirlik Kavramı, Stratejik Önemi ve Sürdürülebilirlik Performans Ölçümü: Literatür Çalışması, Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, C:9, S:1, ss:17-37
65. TÜSİAD, (2009). Dünyada ve Türkiye’de İş Etiği ve Etik Yönetimi, İstanbul, TÜSİAD Yayını, Yayın No: 2009-06-492, ss:22
66. Ulaga, W. (2001). Customer Value in Business Markets: An Agenda for Inquiry, Marketing Management, V:30, I:4, pp:316-317
67. Uzkurt, C. (2017). Yenilik (İnovasyon) Yönetimi ve Yenilikçi Örgüt Kültürü (Kültürel, Yönetimsel ve Makro Yaklaşım), İstanbul, Beta Basım Yayını
68. World Commission on Environment and Development (WCED), (1987). Our Common Future, Oxford, Oxford University
69. Yangil, F. M.. (2016). Bilgi Toplumunda Liderlik: Sürdürülebilir Liderlik, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 48, 128-143
70. Yavuz, V. A. (2010). Sürdürülebilirlik Kavramı ve İşletmeler Açısından Sürdürülebilir Üretim Stratejileri, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 64-65
71. Zink, K. J. (2007). From Total Quality Management to Corporate Sustainability Based on A Stakeholder Management, Journal of Management History, V:13, I:4, pp:394-401