Die ärztliche Schweigepflicht und die Anzeigepflicht von Straftaten im türkischen Recht

Öz

Medical practitioners such as physicians, clinicians, midwives and nurses are obliged to immediately inform the authorities, when they, during performing medical practices, come across some sort of clues showing that a crime has been committed. This duty is stipulated in Art. 280 of Turkish Criminal Code in 2005. However, medical practitioners are ethically bound to confidentiality, which dates back to the Hippocratic Oath. While this essay focuses on the competing ideas between mandatory reporting law and medical confidentiality in respect to arguments which are developed in comparative law analysis, the central basis of this essay is to examine the elements of the crime type- not fulfilling the mandatory reporting- as it is stipulated in Art. 280.

Anahtar Kelimeler

• physician,crime,mandatory reporting law,confidentiality,Hippocratic Oath

Kaynakça

1. Artuk, Mehmet Emin/Gökçen, Ahmet/ Yenidünya, Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 11. Aufl., Turhan Yayınevi, Ankara 2012.
2. Bayraktar, Köksal, Hekimin Tedavi Nedeniyle Cezai Sorumluluğu, İstanbul Üniversitesi Yayınları, İstanbul 1972.
3. Beauchamp, Tom L./ Childress, James F., Principles of Biomedical Ethics. 6. Aufl., Oxford University Press, 2009.
4. Das Vertragsbüro des Europarats, http://conventions.coe.int/Treaty/ger/Treaties/Html/164.htm, zuletzt aufgerufen am 31.07. 2013.).
5. ECHR, Overview 1959-2011, www.echr.coe.int, zuletzt aufgerufen am 29.07.2013.
6. Erbaş, Rahime, Türk Hukukunda ve Karşılaştırmalı Hukukta Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirme Yükümlülüğü, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2015.
7. Erdem, Mustafa Ruhan, Suçu Bildirmeme Suçu (TCK m. 278), Türkiye Barolar Birliği (TBB) Dergisi 2009, Heft 80, S.105- 120.
8. Erem, Faruk, Türk Ceza Kanunu Şerhi Özel Hükümler, Band III, Seçkin Kitabevi, Ankara 1993.

9. Fischer, Thomas, Strafgesetzbuch mit Nebengesetzen, 61. Aufl., München 2014.
10. Gemalmaz, Mehmet Semih, Ulusalüstü İnsan Hakları Hukuku Işığında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Madde 3/ İşkence Yasağı) Analizi, 1. Aufl., Ankara, Barosu Yayınları, Ankara 2006.
11. Güney, Niyazi / Özdemir, Kenan / Balo, Yusuf Solmaz, Gerekçe ve Tutanaklarla Karşılaştırmalı Yeni Türk Ceza Kanunu, Adil Yayınevi, Ankara 2004.
12. Hakeri, Hakan, Tıp Hukuku, 4. Aufl., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2012.
13. Hakeri, Hakan, Ceza Hukukunda İhmal Kavramı ve İhmali Suç Çeşitleri, 1. Aufl., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2003.
14. Hyman, Ariella/ Chez, Ronald A., Mandatory Reporting of Domestic Violence by Health Care Providers: A Policy Paper, Women’s Health Issues Winter 1995, Band 5, Heft 4, S. 208-213, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/104938679500050X#, zuletzt aufgerufen am 15. 12. 2014.
15. Metin, Sevtap, Biyo-Tıp Etiği ve Hukuk, 1. Aufl., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul 2009.
16. Nuhoğlu, Ayşe, Sağlık Mesleği Mensubunun Suçu Bildirme Yükümlülüğü (TCK m.280), in Sağlık Hukukunda Dünyadaki Son Gelişmeler, İstanbul 2009, S. 17-32.
17. Özgenç, İzzet, Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirme Yükümlülüğünün Kapsamı ve Sınırları, SD Dezember- Januar- Februar 2007-2008, Heft 5, S. 84- 87. Prof. Dr. İzzet Özgenç ile Söyleşi, in Nabız Dergisi, 2 Juni 2010, http://www.nabizdergisi.org/index.php?option=com_content&view=article&id=862:turkcezakanunu&catid=83:18sayi-dosya&Itemid=109, zuletzt aufgerufen am 22.02.2013. Rodríguez, Michael A./ McLoughlin, Elizabeth/ Nah, Gregory/ Campbell, Jacquelyn C., Mandatory Reporting of Domestic Violence Injuries to the Police: What Do Emergency Department Patients Think?, JAMA 1 Agust 2001, Band 286, Heft 5, S. 580- 583, http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=194050, zuletzt aufgerufen am 15.07. 2015.
18. Rumpf, Christian, Die Verfassung der Republik der Türkei (Übersetzung) http://www.tuerkei-recht.de/downloads/verfassung.pdf, zuletzt aufgerufen am 11.07.2013, Art. 38 Abs. 5.
19. Sokullu-Akıncı, Füsun, Viktimoloji (Mağdurbilim), 2. Aufl., Beta, İstanbul 2008.
20. Sokullu-Akıncı, Füsun, Mağdur Tipolojisi Bağlamında Yaşlı İstismarı Mağdurları, Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2013, Prof. Dr. Doğan Soyaslan’a Armağan, Band 8, Heft 2, S. 1-6.
21. Tellenbach, Silvia, Das türkische Strafgesetzbuch, Freiburg 2008.
22. Tezcan, Durmuş/ Erdem, Mustafa Ruhan/ Önok, R. Murat, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 7. Aufl., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2010.
23. Toroslu, Nevzat, Ceza Hukuku Özel Kısım, 5. Aufl., Savaş Yayınevi, Ankara 2010.
24. Tosun, Öztekin, Türk Suç Muhakemesi Hukuku, Band I, 4. Aufl., Acar Matbaacılık, İstanbul 1984.
25. Türk Dil Kurumu, Büyük Türkçe Sözlük, http://www.tdk.gov.tr/, zuletzt aufgerufen am 09.07.2013.
26. Türkiye İnsan Hakları Vakfı (TİHV), 1996 tarihli Türkiye İnsan Hakları Raporu, Ankara, September 1998, http://www.tihv.org.tr/dosya_arsiv/07cbef725545c4a4287877d632c7531d.pdf, zuletzt aufgerufen am 30.07. 2013.
27. Üzülmez, İlhan, Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçu (TCK m.280), in V. Türk-Alman Tıp Hukuku Sempozyumu, Türkiye Barolar Birliği, Ankara 2008, S. 823-844.
28. Ünver, Yener, Hekimin Cezai Sorumluluğu, in ROCHE Sağlık Hukuku Günleri, İstanbul 2007, S. 118-158.
29. Ünver, Yener, Adliyeye Karşı İşlenen Suçlar (TCK. m. 267- 298), 3. Aufl., Seçkin Yayıncılık, Ankara 2012.
30. Yenerer Çakmut, Özlem, Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçu, in Mehmet Somer’e Armağan, Ankara 2008, S. 1051-1060.
31. Weltärztebund/ World Medical Association, WMA, Handbuch der ärztlichen Ethik, 2005, http://www.wma.net/en/30publications/30ethicsmanual/pdf/ethics_manual_german.pdf, zuletzt aufgerufen am 31.07. 2013.
32. Wolfson, Stephanie A., Screening or Violence and Abuse Through the Lens of Medical Ethics, DePaul J. Health Care L. 2007-2008, Band 11, Heft 1, S. 1-22, http://heinonline.org/HOL/Page?handle=hein.journals/dephcl11&div=4&collection=journals&set_as_cursor=0&men_tab=srchresults&terms=Wolfson,%20Stephanie%20A.&type=matchall, zuletzt aufgerufen am 14. 07. 2014.