Homicide Trends in Turkey: A Review of Publicly Available Data

Öz

In this paper, homicide related statistics from official sources in Turkey have been compared, in an attempt to identify trends in homicides. Up until now no study has looked at national homicide trends by triangulating different data sources. Data has been extracted from a variety of sources, covering data from agencies from every step of the criminal justice process: Cause of death data, police, prosecution and adjudication data, and prison data. Time period covered included the last 20 years, however due to the lack of availability the time range was different for different types of data. It was found that all those types of data suffer from some limitations, and that it is very difficult to compare data from different sources. In particular, it was found that changes in what is counted and how, made it hard to identify trends over longer periods of time. Further, it was found that administrative decisions that determine how data are collected complicate interpretation and reduce the validity of data. Counting units are inconsistent across different sources making cross-checking problematic. Finally human error in data entry was found to reduce data reliability. Despite these drawbacks, an attempt is made to identify potential trends.

Anahtar Kelimeler

• Homicide,crime data,murder

Türkiye’de Öldürme Eğilimleri: Kamuya Açık Verilerin bir Değerlendirmesi

Öz

Bu makalede Türkiye’de öldürme suçu konusunda eğilimleri tespit etmek amacıyla, çeşitli resmi kaynaklardan erişilebilen istatistikler karşılaştırılmıştır. Şimdiye dek öldürme suçu konusunda ulusal seviyede istatistikleri bu şekilde karşılaştıran bir çalışma yapılmamıştır. Veritabanı oluşturmak için, ceza adaleti sürecinin tüm adımlarını temsil eden kurumların verileri derlenmiştir: Ölüm nedeni istatistikleri, polis istatistikleri, savcılık ve yargılama istatistikleri, ve cezaevi istatistikleri. Veritabanına dahil edilen veriler son 20 seneyi kapsamaktadır. Fakat veri erişilebilirliği kurumdan kuruma değişkenlik gösterdiğinden dolayı, verilerin kapsadığı dönem tüm veriler için aynı değildir. Değerlendirmede tüm bu farklı veri çeşitlerinin bir takım eksiklikleri olduğu ve farklı kaynaktan elde edilen verilerin karşılaştırılmasının çok zor olduğu tespit edilmiştir. Özellikle, sayılan ünitelerdeki ve sayma yönetmelerindeki değişiklikler ortaya çıkan zaman serilerinin anlaşılmasını zorlaştırmaktadır. Verilerin nasıl toplanacağını belirleyen idari kararlar verilerin geçerliliğini düşürmektedir. Kurumdan kuruma sayılma ünitelerinin farklılık göstermesi karşılıklı veri kontrolünü zorlaştırmaktadır. Son olarak da insan hataları verilerin geçerliliğini düşürmektedir. Tüm bu dezavantajlara rağmen, veriler karşılaştırılarak öldürme konusunda ortak eğilimler tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öldürme,suç verileri,cinayet

Kaynakça

1. Adalet Bakanlığı, Judical Statistics 2006 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2007).
2. -- Judical Statistics 2007 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2008).
3. -- Judical Statistics 2008 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2009).
4. -- Judical Statistics 2009 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2010).
5. -- Judical Statistics 2010. (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2011).
6. -- Judical Statistics 2011 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2012).
7. -- Judical Statistics 2012 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2013).
8. -- Judical Statistics 2013 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2014).

9. -- Judical Statistics 2014 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2015).
10. -- Judical Statistics 2015 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2016).
11. -- Judical Statistics 2016 (T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2017).
12. -- Adli İstatistikler 2016 (T.C. Adalet Banalığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2017).
13. -- Adli İstatistikler 2017 (T.C. Adalet Banalığı, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü 2018).
14. Aebi MF and others, European Sourcebook of Crime and Criminal Justice Statistics 2014 (5th edition European Institute for Crime Prevention and Control 2014).
15. Akçan R and others, ‘Cinayet-kompleks İntihar: İkili Ölümün Nadir Bir Alt Tipi’ (2016) 43(2) Dicle Tıp Dergisi 367.
16. Andreev E and others, ‘A Method for Reclassifying Cause of Death in Cases Categorized as “Event of Undetermined Intent”’ (2015) 13(1) Population Health Metrics 23.
17. Bisogno E and Dawson-Faber J and Jandl M, ‘The International Classification of Crime for Statistical Purposes: A New Instrument to Improve Comparative Criminological Perspective’ (2015) 12(5) European Journal of Criminology 535.
18. Brooks EG and Reed KD, ‘Principles and Pitfalls: A Guide to Death Certification’ (2015) 13(2) Clinical Medicine and Research 74.
19. Bütün C and others, ‘Defin Ruhsatlarında Belirtilen Ölüm Nedenlerinin İncelenmesi’ (2006) 28(3) CÜ Tıp Fakültesi Dergisi 79.
20. Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü, ‘İstatistik’ accessed 4 December 2018.
21. Chon DS, ‘Medical Resources and National Homicide Rates: A Cross-National Assessment’ (2010) 34(1) International Journal of Comparative and Applied Criminal Justice 97.
22. Cole JH and Gramajo AM, ‘Homicide Rates in a Cross-Section of Countries: Evidence and Interpretations’ (2009) 35(4) Population and Development Review 749.
23. Criminal Procedure Code [Ceza Muhakemesi Kanunu]. Law no. 5271, adopted on December 4, 2004. Resmi Gazete Vol. 25673, published on December 17, 2004.
24. Demirci Ş and others, ‘An Evaluation of the Exhumation Cases Performed in Konya Between 2001 and 2007’ (2008) 13(2) The Bulletin of Legal Medicine 63.
25. Doğan KH and others, ‘Homicide-Suicide in Konya, Turkey Between 2000 and 2007’ (2010) 55(1) Journal of Forensic Sciences 110.
26. Doğan R, ‘The Profiles of Victims, Perpetrators, and Unfounded Beliefs in Honor Killings in Turkey’ (2014) Homicide Studies 18(4) 389.
27. Elveriş İ and Jahic G and Kalem S, Alone in the Courtroom: Accessibility and Impact of the Criminal Legal Aid Before Istanbul Courts (2007 İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları).
28. Emniyet Genel Müdürlüğü, 2017 Faaliyet Raporu (2018 T.C. İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü) accessed 4 December 2018.
29. Erel Ö and Aydin-Demirağ S and Katkıcı U, ‘Homicide and Suicide in the Elderly: Data From Aydın’ (2011) 14(4) Turkish Journal of Geriatrics 306.
30. Eren M, ‘“Kaza”dan “Kampüs”e: Türkiye’nin Ceza İnfaz Sistemi’ (2017) 2 Sosyal Hukuk 12.
31. Erkol Z and others, ‘Kahramanmaraş’ta Meydana Gelen Ateşli Silah Yaralanmasına Bağlı Ölümler’ (2011) 25(1) Adli Tıp Dergisi 1.
32. Eurostat, ‘Database: Cause of Death’ http://ec.europa.eu/eurostat/web/health/causes-death/data/database accessed 4 December 2018. -- ‘Database: Crime and Criminal Justice’ accessed 4 December 2018.
33. -- ‘Crime – Historical Data (until 2007) (crim_h). Reference Metadata in Euro SDMX Metadata Structure (ESMS)’ (2014) accessed 4 December 2018.
34. -- ‘Crime and Criminal Justice (crim). Reference Metadata in Euro SDMX Metadata Structure (ESMS)’ (2016). accessed 4 December 2018.
35. Geleri A and Demirbilek M, ‘Crime Victimisation: A Study Into the Profile of Homicide Victims in Istanbul’ (2006) 8(1) International Journal of Police Science and Management 33.
36. Gruszczyńska BZ and Heiskanen M, ‘Trends in Police-Recorded Offences’ (2012) 18(1) European Journal on Criminal Policy and Research 83.
37. Gündoğmuş ÜN and Biçer Ü and Çolak B, ‘Kocaeli’nde Ebeveyn Öldürmeler’ (2000) 5(3) Adli Tıp Bülteni 236.
38. Hilal A and others, ‘Homicide in Adana, Turkey: A 5-year review’ (2005) 26(2) The American Journal of Forensic Medicine and Pathology 141.
39. İçli TG, ‘Blood Feud in Turkey: A Sociological Analysis’ (1994) 34(1) The British Journal of Criminology 69.
40. Karakuş M and others, ‘Filicide Cases in Turkey, 1995-2000’ (2003) 44(5) Croatian Medical Journal 592.
41. Koç S and Can M, ‘Ölüm Kavramı ve Ölü Muayenesi’ (2009) 22 Klinik Gelişim Dergisi 11.
42. Korkmaz T and Balaban B, ‘Ölüm Raporlarında Belirtilen Ölüm Nedenlerinin Kendi Aralarında ve ICD Kodlarıyla Uyumunun Değerlendirilmesi’ (2014) 52(2) Medical Bulletin of Haseki/Haseki Tip Bülteni 103.
43. LaFree G and Drass KA, ‘Counting Crime Booms Among Nations: Evidence for Homicide Victimization Rates, 1956 to 1998’ (2002) 40(4) Criminology 769.
44. Law on the Execution of Sentences and Punitive Measures [Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkında Kanun]. Law no 5275, adopted on December 13, 2004. Resmi Gazete Vol. 25685, published on December 29, 2004.
45. Liem MCA and Pridemore WA (eds), Handbook of European Homicide Research: Patterns, Explanations, and Country Studies (Springer Science and Business Media 2011)
46. Marshall IH and Summers DL, ‘Contemporary Differences in Rates and Trends of Homicide Among European Nations’ in MCA Liem and WA Pridemore (eds) Handbook of European Homicide Research (Springer 2012).
47. Myers KA and Farquhar DR, ‘Improving the Accuracy of Death Certification’ (1998) 158(10) Canadian Medical Association Journal 1317.
48. Okyay P and others, ‘Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi 2008-2009 Yılı Ölüm Nedenleri İstatistiklerinde Değişim: Bir Müdahale Çalışması’ (2011) 12(1) ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 1.
49. Resmi İstatistik Programı, ‘Ölüm Nedeni İstatistikleri’ (Official Statistics Program Minutes of meeting held on July 9, 2014) www.resmiistatistik.gov.tr/sites/default/files/olum_nedeni_istatistikleri_09072014.pdf accessed 4 December 2018.
50. -- ‘Ölüm Nedeni İstatistiklerinin Kapsam ve Kalitesinin Artırılması’ (Official Statistics Program - Minutes of meeting held on May 12, 2017) www.resmiistatistik.gov.tr/sites/default/files/olum_nedeni_istatistikleri_05122017_0.pdf accessed 4 December 2018.
51. Rogers ML and Pridemore WA, ‘Geographic and Temporal Variation in Cross-National Homicide Victimization Rates’ in F Brookman and ER Maguire and M Maguire (eds), The Handbook of Homicide (John Wiley and Sons 2017).
52. Sağlık Bakanlığı, ‘Ölüm Kaydı Bildirim Sistemi: Kullanım Kılavuzu’ accessed 4 December 2018).
53. Sayhan MB and others, ‘Öldürme Ardından Özkıyım: Olgu Sunumu ve Literatürün Gözden Geçirilmesi’ (2011) 12 Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi 312.
54. Smit PR and de Jong RR and Bijleveld CCJH, ‘Homicide Data in Europe: Definitions, Sources, and Statistics’in MCA Liem and WA Pridemore (eds) Handbook of European Homicide Research (Springer 2012).
55. Şener MT and Kara Ç, ‘Adli Nitelikli Ölümlerin Belirlenmesi ve İzlenecek Yol’ (2014) 24(ek 2) Genel Tıp Dergisi 58.
56. Topçuoğlu T, ‘Türkiye’de Suçluluğa ve İnfaz Politikalarına İlişkin Veri İhtiyacı’ (2015) 3(1) Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi 167.
57. TÜİK, ‘Adalet İstatistikleri’ accessed 4 December 2018).
58. -- ‘Ölüm Nedeni İstatistikleri’ accessed 4 December 2018.
59. -- ‘Nüfus Projeksiyonları: Yıl Ortası Nüfus’ accessed 4 December 2018.
60. -- ‘Temel İstatistikler: Nüfus ve Demografi – Nüfus İstatistikleri’ accessed 4 December 2018.
61. -- Prison Statistics 2013 (Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası 2014).
62. -- Resmi İstatististik Programı 2017-2021 (Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası 2017).
63. Turkish Criminal Code [Türk Ceza Kanunu]. Law no 5273, adopted on September 26, 2004. Resmi Gazete Vol.25611, published on October 12, 2004.
64. UNODC, ‘UNODC Statistics (database)’ accessed 4 December 2018.
65. UN Economic and Social Council, ‘World Crime Trends and Emerging Issues and Responses in the Field of Crime Prevention and Criminal Justice (Note by the Secretariat, Commission on Crime Prevention and Criminal Justice. Document no E/CN15/2017/10) accessed 4 December 2018.
66. World Health Organisation, ‘WHO CoDQLCause of Death Query Online’ accessed 4 December 2018.
67. -- ‘International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems 10th Revision 8’ (2010) accessed 4 December 2018.
68. -- ‘WHO Mortality Data Base Documentation’ (1 October 2017 update, World Health Organization: Department of Information, Evidence and Research 2017) accessed 4 December 2018.
69. Yavuz MS and others, ‘Robbery-Related Homicides of Taxi Drivers in Three Big Cities of Turkey Between 1996 and 2006’ (2010) 27(1) Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 59.
70. Zeren C and Kiriktir E and Arslan MM, ‘Evlilikte Töre Etkisi Sonucu İkili Ölüm’ (2012) 39(2) Dicle Tıp Dergisi 306.