-

Öz

This research was carried out to determining strategy formulation approach of followed grand strategies by business and analyzing interaction of business performance and strategies which formulate with different approaches. Due to the subject of research, the paper is required in depthanalysis of businesses historical period. As in other studies in the literature, the case study method was chosen in this research. According to the findings of this research; in the last 10 years, business strategies formulated both the planned strategy approach and the emergent strategy approach. However, particularly after 2007 when performance indicators reached the highest level in the history of business, strategic decision making was partly more planned strategy approach. Before that time (2007), the business was successful with more emergent strategies. Furthermore emergent strategies of company followed to planned strategy and thus, organizational performance was increased more and more. In general, while there is a one way relationship between planned strategies and performance indicators, there is interaction between emergent strategies and performance indicators. In practice, the success or failure of planned strategies led to the formation of different emergent strategies.

Anahtar Kelimeler

• Strategy, Grand Business Strategy, Planned Strategies, Emergent Strategies, Organizational Performance, Case Study

İŞLETMEDE STRATEJİ OLUŞTURMA YAKLAŞIMLARINI DEĞERLENDİRMEYE YÖNELİK BİR VAKA ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırma işletmelerde izlenen stratejilerin hangi strateji oluşturma yaklaşımınca belirlendiğini tespit edebilmek, farklı yaklaşımlarca belirlenen stratejiler ile işletme performansı arasındaki ilişkiyi çözümleyebilmek için gerçekleştirilmiştir. Araştırma, konusu itibari ile bir işletmenin tarihsel bir sürecinin derinlemesine bir analizi gerektirmektedir. Literatürdeki diğer ilgili araştırmalarda da olduğu gibi bu araştırmada da vaka çalışması yöntemi tercih edilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre işletme son 10 yıllık süre içerisinde stratejilerini; hem planlanan strateji anlayışında hem de oluşan strateji anlayışında belirlemiştir. Ancak özellikle performans göstergelerinin, işletme tarihindeki en yüksek düzeye ulaştığı 2007 yılından sonra, kısmen daha fazla planlanan strateji anlayışına göre kararlar vermiştir. Bu dönemden önce işletmeyi başarılı kılan daha çok oluşan stratejileridir. Bunun yanında görülmüştür ki işletmenin planlanan stratejilerini, oluşan stratejiler takip etmiş ve böylelikle örgütsel performans artırılmıştır. Genel olarak planlanan stratejiler ile örgütsel performans göstergeleri arasında tek yönlü bir etki söz konusu iken, oluşan stratejiler ile bir etkileşim söz konusudur. İşletmenin planladığı stratejilerinin uygulamadaki başarısı veya başarısızlığı farklı stratejilerin oluşmasını sağlamıştır.   

Anahtar Kelimeler

• Strateji, Temel İşletme Stratejileri, Planlanan Stratejiler, Oluşan Stratejiler, Örgütsel Performans, Vaka Çalışması

Kaynakça

1. AĞCA, V. ve D. KIZILDAĞ, (2009). “Stratejik Başarısızlıklar Başarıya
2. Dönüşebilir Mi? Otomotiv Sektöründe Bir Örnek Olay İncelemesi”, “İş,Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, Cilt:11 Sayı:1, s. 73-88. ANDERSEN, T. J. ve B. B. NIELSEN, (2009) “Adaptive strategy making: The effects of emergent and intended strategy modes”, European Management Review N. 6, 94- 106.
3. ANSOFF, H. I., (1991). “Critique Of Henry Mintzberg's The Design School: Reconsidering The Basic Premises Of Strategic Management”, Strategic
4. Management Journal, Vol. 12, 449-461. ANSOFF, H. I., (1987). “The Emerging Paradigm Of Strategic Behavior” Strategic
5. Management Journal, Vol. 8, 501-515. ANSOFF, H.I., (2007). The Concept of Strategic Management, Journal Of Business Policy, N. 4, 1972’den aktaran ÜLGEN, H. ve K. MİRZE, İşletmelerde
6. Stratejik Yönetim, Arıkan Basım Yayın, İstanbul. BAKOĞLU, R., (2010). Çağdaş Stratejik Yönetim, Beta Basım, İstanbul.
7. BECERRA M., (2009). Theory of the Firm for Strategic Management Economic Value Analysis, Cambridge University Press, New York, USA.
8. BETZ, F., (2001). Yönetim Stratejisi, Stratejik Yönetim ve İnformasyon

9. Teknolojisi, Tübitak Popüler Bilim Kitapları, Çev.Ümit Şensoy (2010), Ankara,.
10. BROCK D. M. ve BARRY D., (2003). “What if planning were really strategic? Exploring the strategy-planning relationship in multinationals”, International
11. Business Review 12, 543–561. CAMPBELL, A., (1991). “Strategy and Intuition-A Conversation with Henry Mintzberg”, Long Range Planning, V. 24, N. 2, p. 108-110.
12. DAVID, F. R, (2011). Strategic Management Concepts And Cases, 13. Edit., Prentice Hall, South Carolina.
13. EREN, E., (2005). .Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, 7.Baskı, Beta Basım, İstanbul.
14. EREN, Erol, 2010. Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, 8. Baskı, Beta Basım Yayın, İstanbul.
15. GILLHAM, B., (2000). Case Study Research Methods, Continuum, London.
16. GLUECK, W, F, (1980). Business Poiicy and Strategic Management,McGrawHill, New York’dan aktaran PEARCE, J. A., D. K. ROBBINS ve R. B., ROBINSON, (1987). “The Impact Of Grand Strategy And Planning Formality On Financial Performance”, Strategic Management Journal, Vol. 8, p. 125-134.
17. GRANT, R. M., (2010). Contemporary Strategy Analysis, Blackwell Publishers, 7. Edition, USA.
18. HERACLEOUS, L., (1998). “Strategic Thinking or Strategic Planning?”, Long
19. Range Planning, Vol. 31, No. 3, pp. 481 to 487. HERACLEOUS, L., 2003. Strategy and Organization; Realizing Strategic Management, Cambridge University Press, New York.
20. HILL, H. W. ve G. R. JONES, (2009). Essentials of Strategic Management, SouthWestern, Cengage Learning, U.S.A.
21. HILL, H. W. ve G. R. JONES, 1989. Strategic Management Theory An Integrated Approach, Houghton Mifflin Company, U.S.A.
22. HITT, M. A., R. D. IRELAND ve R. E. HOSKISSON, (1999). Strategic
23. Management, Competitiveness and Globalization, 3.Edition,South-Western College Publishing, Ohio/USA, HODGKINSON, C., (2008). Yönetim Felsefesi, Çev. İbrahim Anıl, Binali Doğan, Beta BasımYayın, İstanbul.
24. HUFF, A. S., S. W. FLOYD, H. D. SHERMAN, S. TERJESEN, (2009). Strategic management : logic and action, John Wiley & Sons, Inc., USA.
25. JOHNSON, G.,K. SCHOLES ve R. WHITTINGTON, (2008). Exploring Corporate
26. Strategy, Prentice-Hall Pearson Education Limited, 8. Basım, İngiltere. KATSIOLOUDES, M. I., (2006). Strategic Management: Global Cultural Perspectives For Profit And Non Profit Organizations, Elsevier Inc., USA.
27. KIPPING, M. ve L. CAILLUET, (2010). “Mintzberg’s Emergent and Deliberate Strategies: Tracking Alcan’s Activities in Europe, 1928–2007”, Business History Review No. 84, pp. 79–104, Spring.
28. LOWE, A. ve A. JONES, (2004). “Emergent Strategy and the Measurement of Performance: The Formulation of Performance Indicators at the Microlevel,”
29. Organization Studies, 25(8), p. 1313-1337.
30. MCDONNELL, A., M. L. JONES ve S. READ, (2000). “Practical considerations in case study research: the relationship between methodology and process”, Journal of
31. Advanced Nursing, 32(2), 383-390. MILES, R. E., C. C. SNOW, A. D. MEYER ve H. J. COLEMAN, (1978). “Organizational Strategy, Structure, and Process”, The Academy of Management Review, Vol. 3, No. 3, pp. 546-562.
32. MINTZBERG, H., (1991). “Learning 1, Planning 0Reply To Igor Ansoff”, Strategic
33. Management Journal, Vol. 12, p.463-466. MINTZBERG, H., (1978). “Patterns in Strategy Formation”, Management Science, Vol. 24, No. 9, pp. 934-948.
34. MINTZBERG, H., (1994). “The Fall and Rise of Strategic Planning”, Harvard
35. Business Review, January-February. MINTZBERG, H., B. AHLSTRAND ve J. LAMPEL, (1998). Strategy Safari A Guided Tourthrough The Wilds Of Strategic Management, The Free Press, New York.
36. MINTZBERG, H., B. AHLSTRAND ve J. LAMPEL, (2008). Strategy Bites Back It Is A Lot More, And Less, Than You Ever Imagined, Prentice-Hall, Great Britain.
37. MIRABEAU L., (2009). From Autonomous Strategic Behaviour To Emergent Strategy: An Exploratory Study, Yayınlanmış Doktora Tezi, McGill Üniversitesi, Canada.
38. MONTGOMERY, C., (2011). Stratejist: İşinizin Aradığı Lider Olun, Çev. Ümit Şensoy, Optimist Yayınları, İstanbul.
39. MOORE Karl, (2011) http://www.forbes.com/sites/karlmoore/2011/03/28/porter-ormintzberg-whose-view-of-strategy-is-the-most-relevant-today/
40. ÖZEVREN, M. ve S. AGRAS, (2010). “A Comparative Study On “Emergent Strategies”. Implemented in Turkish Enterprises”, 6th International Conference on Business, Management and Economics, Yaşar Üniversitesi.
41. PASCALE, R.T, (1984). “Perspectives on Strategy: The Real Story Behind Honda's Success,” California Management Review, 26(3), (Spring), 47-72.
42. PASCALE, Richard. T. 1996.“The Honda effect”,California Management Review, Summer; 38, 4.
43. ROBBINS, S. P., (1990). Organization Theory, Prentice-Hall International Editions, USA.
44. ROBBINS, S. P., ve M. COULTER, (2012). Management, 11.edition, PrenticeHall, USA.
45. ROSE, W. R., (2010). The Role of Context in The Transformation of Planned Strategy to Implemented Strategy, Yayınlanmamış Doktora Tezi, The Carleton Üniversitesi, Kanada.
46. ROWE, A.J., R.O. MASON, K.E. DICKEL, N.H. SNYDER, (1989). Strategic
47. Management: A Methodological Approach, 3.ed, Addison Wesley’dan aktaran ÜLGEN, H. ve K. MİRZE, (2007). İşletmelerde Stratejik Yönetim, Arıkan Basım Yayın, İstanbul.
48. SELMINEN, A. L., T. HARRA ve T. LAUTAMO, (2006). “Conducting case study research in occupational therapy”, Australian Occupational Therapy Journal, No 53, 3–8.
49. SLEVIN, D. P. ve J. G., COVIN, (1997). “Strategy Formation Patterns, Performance, and the Significance of Context”, Journal of Management, 23(2), 189-20
50. THOMPSON, J. ve F. MARTIN, (2005). Strategic Management Awareness and Change, 5th Edition, Thomson Learning, Britian.
51. ÜLGEN, H., MİRZE, S. K.., (2007). İşletmelerde Stratejik Yönetim, Arıkan Yayınları.
52. YIN, R., (2003). Case study research: Design and methods (3. Ed.) Thousand Oaks: Sage.